fríggjadagur 11. august 1995síða 16

16 tíðindablaðið Nr. 151 - 11. AUGUST 1995 Rætt alingin Tú mást fyrst virða teg sjálvan og hava álit á tær sjálvum og taka ábyrgd av tær sjálvum, áðrenn tú kanst virða tína søgu og land og taka ábyrgd av ti. Evdnast tað okkum, ið skulu uppala tey komandi ættarliðini i torir at taka åbyred av sær sjålvum koma út i slíkt øføri, sum vit nú eru í, segði Torben Johannessen m.a. 1 rødu síni á fólkafundinum á Viðareiði leygardagin ir Á ; ear Nu i x % % k % fes seg i ør bv gdastk i hevur 8 folkafund g sir øgt Jar g ið er em £ Ju síðu | VUSSU CT, UT nakað ski er erða borin fra F Kaf re Jur Kunn på viðgera so mangt, kanska náttúruna og landið, kanska seguna og harðbalna stríðið hjá undanfarnum ættarli um. Men ofta man tað koma % fyri. at rødurnar eru onkurs vegna politiskar - okkurt um tjóðskap og mentanar stremban eftir sjålvbjargni ðarinnar s$1alVSSTVTI A tann hátt po På g vidurkenning KAansKk3a ” verður henda fólkafundar rødan á Vidarer í kveld kk: Tí politiskar reður Diaga a visa á. NVØørjar kreftir vørtir Tad skal vera mitt yn Á uppalingarumm Eru kur eiga sezði Í en Johanne furnar eru Sterkar KK AN I frama og reftirn ar r KIT an TÚ eisini innaneftir. Tær eru í hverjum einstøkum av okk g meina vit nakað al gt við at vilja hava eitt fólkaræði. eitt kratiskt styrt sam felag. so mugu vit viður kenna. at tað eru tær krefur nar, sum sleppa at ráða í hverjum einstókum menn stýra sam siga, at vit dem iskja. 1ð eisini felagnum Onkur heldur møguliga summar, eftir eitt vår og vetur, hvar donsku ríkismyndugletkar ir hava verið so sera trekir atuppfyllaeitt ynski frá før vyingum g sum føroy ngar fyri eina ferð skyld ru einigir um - so átti ein På at júst 1 g cm at svara so. at tað komandi ættarliðið hevur álit á sínum egnu evnum og so eru vit betur tryggjað móti at fólkafundarreða just at snúð seg um tann spurningin hvussu líuð okkara heima stýri og tóðskaparliga sjálvræði hóast altenn verð ur virt av ríkismyndug leikunum, nú 47 ár eftir at ríkisstjórnin heima stýrið í gildi. Men tað ynski sum donsku ríkismyndug leikarnir ikk: vildu uppfylla á tann hátt, vit vildu, snúði seg jú um ein trupulleika sum vit helst øll eiga okkara part í: bankarnir vóru farnir á húsagang. Vit skulu ikki her nakrar metingar um, hví tað hendi — kanska heldur um, hví vit ikki rakn aðu við fyrr enn ov seint var. Tað er kanska týdning armest sjálvstýrispolitiski spurningurin í letuni. Tí spurninginum mega vit sjálv royna at svara — dansk ar dómara-líkar-kanningar kunna kanska gera av, hvort vit hava alla skyldina sjálv ir, ella danir eisini eiga sína part av skyldini, ella um vit kanska vóru lumpað móti endanum til at átaka okkum setti gera størn part av skrællinun enn vit attu Men skræll var tað so kortini!!' Hetta er álvarsamasta bakkastið. ið feroyskari sjálvstyrisstremban verið fyri, men eisini hesin sjálvstýrispolituuski = spurn ingurin hevur sína grund í hverjum einstókum menn iskja. hverjum einstøkum av okkum — og hann má geva orsøk ul álvarsliga sjålvsrannsakan, 10 kundi byrja við, at vit settu okkum sjálvum nakrar álvarsamar spurningar: Hava vit — hver einstakur av okkum — í okk ara persónsmensku, í okk ara »innaru menniskju« sum tað vidhvørt eitur á bíbliumáli, — hava vit hver í sær tað álit á okkum sjálv um og á okkara egnu dømi kraft og vitan, at vit tora at taka ábyrgdina av ti, sum hendir uttan um okkum? Tora vit at tala at, tá ið vit halda okkurt ikki vera rætt ? Tora vit at taka undir, tå ið vit halda okkurt vera rætt og hevur 4 á Torben Johanne en á 7 okkum við goøðari samvisku i VINIR UF » dunsur munnu muna meir fil og sjálvsvirðing en nóg rímiligt. hóast nógv onnur kanska tey flestu, ersimi måttmikil fólk, halda nakað annað? Eru vit so trygg í okkum sjålvum, so grund fest í áhunum á okkara egnu dømikraft, at vit tora tað? Vistu vit ikk: inn við okkum sjálv í 80-unum, tå ið tað eina glæsiliga miljónaprosjekuð fyri og annað eftir sá dagsins ljós at hatta kundi ikki bera til? Vistu vit ikk: inni við »kkum sjálvum, at so nógv ur fiskur var ikki til, at allir 100-miljóna-trolararnir kundu gjaldast aftur? Vistu vit ikki inni við ok kum sjálvum. øll vit bygdu hus, at húsini ongan tíð kundu verða so verd. sum bankarnir tá bill aðu okkum inn, tá ið teir bara vildu sleppa sínum nógvu virðisleysu pappírs pengum út at vinna rentur / sum nog Ja. vistu vit ikk hatta pappirspengar nnast inni. ål bara vor u g stakkala Vit kundu hildið á vid teljandi spurningum av g ofta kunnu vit nokk svara: Jú, vit hugs Hu tað inni vid okkum sjálvum. men tá ið politikk arar, bankafólk. grannskoð arar og skiparar segdu nak að annað, so mundu teir vita betur — teir mundu kenna betur il víðurskiftini og for treytirnar enn vit sjálv Og so tagdu vit — valdu teir somu poltukkararnar aftur og aftur, klappaðu táið nýggi trolarin flaggskrýdd ur kom at bryggju og bygdu teir eyka 30-40 fermetrar rasum slag Á h Latið og dansa - tn fund á Viðareiðt } Få A vyngja u skapa sjålvsålit var alvorliga fólkafundarreður nar upp í húsin. Tí vit litu ikk: á okkara egnu dómi kraft — hildu øll onnur vita betur enn vit sjálv Ti vit høvdu ikk) álit á skkum sjálvum Fiskifraðingarnir hevdu kortini altíð sagt tað sama, sum vit sjálv hugsaðu - men kanska júst tí høvdu vit líka líuð álit á teimum sum á okkum sjálvum Men hvat er tað so, sum bagir okkum? Hví tora vit ikki at taka ábyrgd av okk ara egnu sannføring? Hvi tora vit ikki líta so mikið á okkum sjálv. at:vit tora at standa við tað, vit sjálv halda vera rætt? Veit ikki um eg dug! at svara øllum hesum spurn ingunum, ið hvussu er ikki fullkomuliga. Men nakrar av orsøkunum haldi eg meg kenna. tað eru ma rsøkir til, at hetta sjálvsáltuð er em partur av okkara mentan — á ein so merkiliga dupultan hátt: eitt er undirlutakenslan, vit kenna eitt annað er tey vit kortini bera fram um okkum sjálv. Og kortin er hetta kanska eitt g tað sama im skulu bara fjala undir lutakensluna Søgulig viðurskifti og hendingar kunnu nokk seta spor í eim mentan — og tey vera meir ella minni omed vitandi borin víðari til kom andi ættarliðini kundi henda undirlutament anin jú tykst at verið ein skrúva uttan enda Men so er kortini ikki eisini søguligar vantandi vorðið Á tann innast inni stóru orðini tey stóru orð og sostatt Av tí at ymiskt kom heilt skeivt fyri í upp- setingini av hesi grein í farna blaðnum verður hon i dag prentað umaftur í réttum líki. Haldið okkum til góða. Blaðstj.