leygardagur 14. oktober 1995síða 16

16 tíðindablaðið Nr. 197 — 14. OKTOBER 1995 73 åra gamla Astrid Jacobsen: Ég kenni meg einsa- malla heima Eg eri sera nøgd við at sleppa á Von hvønn dag, men starvsfelagarnir bera seg ofta at sum born, men annað kann ikki krevjast av teimum. Tey kunnu ikki gera við tað, sigur seymikonan, sum í 18 ár hevur arbeitt á Orð: Dagny Myndir Kalmar va za k 4 ø havi góða íbúð og arbeið koruni såk g okk g ikk r gur 5 al var A | KOM, I SI iv x st or kk k á * % h kk » * * - N AK . h x N k k k k k þ Juk KK * þ + x i i gur Á 1 jxot U i kk Á - * | 4 x að bar ru it j í k . 4 i % í 4 I i KK / ' Dr 8 - » ka * f strid á á ar" i TF va } wkar - . å i i K i i ik 3 i | Í Jacot vur frá » i K na 3 HR k k Hóf ir rr ferð 3 r + i a | Mar ; hjá Reykjavík if I * n ú ma i Jovi Verkstaðnum Von uk, sigur hor fáa úðina at ganga, ti eg N i k meg so einsamalla KKI i t Jacobsen. Hon g ki. Hetta hes kundi hugsa sær at havt ' Må, SI i Í hund ella kettu, men td Kol væntar hon ikki: verður í FH x k i i M * i i van h í kk VIÐI ua MÆ k AR k } i " hara ikk Angri at hon ár tú ikki ha kom heimaftur konur ella ein vin, tá tú vart , g hevd I vin, tå K Dk var ú ) g havi KK í ð há vinkonu að d þ kk í Í " Per k i £ er i ha k 4 i á ki sur k slå á + i a ) + - ) » 74 P þ ». + - 4 É irheið hvØør 1 x k t ; „A Tr it á Í k i ' K bu Í År galt! } k rutan er br ur kund 3 kna g sleppa hei Im tiggju i KKI Så 4 ig long tíðina á kveld en nu fer fi rr » Få at lesa onvarpi r bussunin ikk: út á Argir fyrr Tad tek íðina un nn ki 22.50. Tað er ov seint P kvø i fyn meg. Eg orki ikk: at six hvør lag i! lamar mær væl á í Det BOOSK " M hyggja at IV har sen gin Folk og Fæ t ir ver A á kránr Í vr dámar rl dýr Anna r tíðinda f V hrokl Sif » ku + í KUN k mur og VIKA sind Jacobsen fer ul år » ro sim ry nygg oma hvø vr rk if i á 4 | fur ' fy um, tá hálka i rk r. låvænår hon kk i rilå ær til haj x Ynskir sær hund ella kettu Í á 4 LE hk r á . ir ” MV 4 4 er farin á? en n si fur , » Fgfanularbewis, fyri at liga virkin, og hevur øll ári ni í Førovum gingið ul ym hava verið sk ultøk, sum Hon í Í nOgvar MALU reisin Ógvuliga vitug Søgan um beltidyrid last í SKVU árunum, var ein chilenskur angbólkur í Førovum og im førd LÆTAFASKULM høj Astrid sat, sum so mang an, á fremstu rød. Tá ein tónleikar: lyfur eitt legið hóðfen fram á pallinum, og spyr áskoðararnir, hvat teir halda hetta stava frá, svarar Astnd Jocobsen kvikliga, at tað er eitt beludýr. Jú, rætt var Astrid brosar tá eg minni hana á hetta, og hon sigur, at að hevur hon helst lisið í kran dyrabók. Tað dámdi nenn: so vær at:1054 um, tå hon var yngri H r tað hiát viájtu er la Ud lær al h ; iiva KOMU Fer på - » fá um Framiina lá r Eg haldi meg ikki * sakna nakað beinleiðis. eri fegin um arbeiðið og íbúðina Kortim hugsi eg um, at eg ikk: kann verða v randi í ar beiði. Eisini havi eg sókt ur u sleppa á Ellisheimið, men eg vet ikki um eg får innivst har, tå eg gangi í bynum enn. Tey mugu halda, at:tað ikk: hastar Astrid si ur Dugi ikki at taka steðu Kanska hevði 35 venð ødrvisi, um eg búði í Dan mark, men eg dugi ikki at åirid Ja Þþsen . Á va IAKI GFVa t á ski í á i ra ør he . pp á my 44 i LÆ hvøri hávi €R KOMUM keni meg Eðrvísi enn hini, men tað havi é kki hugsað rve um taka stóðu ul, hvar eg skal vera. Tað má verða tað, sum hagir, sígur Astrid hugsun- arvom Hor er sera nøgd við at - < obsen arbeiðir Astrid Ja enn, hóast hon er vorðin Tad ver Dina at '3 ára gomul hon fyri at fáa ti ganga, men eisini ti hon kennir seg so einsmalla heim við hús. Um kvøldarnar hugnar hon sær framman fyri sjonvarpinum, har serliga fyrasendingar og tíðindasendingar hava hennara áhuga