leygardagur 28. oktober 1995síða 16

k k ØTK ? % KK! ang i ir fl Or zl 110 foik x 4 % ; r Í t ge t LIKK ak? % ;t rt if 1 KÁ t x * i k I VEG her fy » b y + n * OF } På x , x ' % é : sf t KKI KOT Hd i beiða, bara Í A v * t Í fEKK í KAða i x KIA % é i lir t Hann verið her áður jens hevur tí KK hendur í favn síðar Hann hevur altíð dug að væl til hendurnar, og hann legði seg tí eftir a arbeiða við fotofram kallimaskinum Soleiðis bar tað á. at Í Føroyum Vit vænta at blíva her fyri lívið, siga donsku hjúnini Ruth og Jens Bjørklund, sum í vár pakkaðu alt, tey áttu, og fluttu til Foroya Ba 1 t To i tit , í húseigara Sum i ferð k ( fara í okkurt annað land eiga ut P : y i + ! pa i t cs itt k PP % r ' ge 4 £ g Dø tik , er tl ferdir sida at lens hevdi ar før first hanr y ét ber ma VI fil i ' irt , ha komir ut kKil € la t ki i t i Sskæling » t , era | g påpa hansara Gud é i ilda fra i i bugva í eimi dyra buð r t ;= bynum Sorø, sjá 25 hús í boði fé búðu væ ÍV( er ned ' t Gud t eiga té Dara IKSII 1 Í <jirri fr riti teim x rt: té ; i i ; " sæ k husum til leigu giøgnun sí} I jø m í a , På % | gv um ai vera VSIÐgartorgið 1 Sostali Vit kundu verið Í ! F Rural , 3, IU HTIK 4 ey so ggiørdu Og * % P KK nel LIÐA rent te VIST i ind en eg hel, á ngdu einir 25 forovskir Kk } fara t ko i » eg alla tíðina ha P ) so hugtikil i gu ens Og Ruth helt hvi ikki sjálvt um hon einki vist um Førovar út yvir tað Jens hevði sagt henni Tá eg var heilt ung Jens hevur longu gjørt sín fyrsta bát, síðan hann kom til Føroya — vilja vit vera Vit kundu ikki fara til Førova fyrst at hyggja at Í } ; i] Ruth og Jens Bjørklund um eru podum Fm halda, at tø gjørdu sær Før í í au Á Á nv ou BE búð í einum donskun t heldur fara I i ! ið Føj I Få ve? Urri no Fu? ø 81 m I i i er | k N t 8 + SÉ io le tð Þ fok fí i Í í t fra i i Í í i il í 153 I » t í t ? k i nd hudit í ð á Blik fé % t i k i ! h kk Vitstu ikki hvar 4 ðuvík var ri fu Havt ty tðuvíkar 10 var e kav t rinslapp ikk ar , þ LIKA ett w4ð k i i , ga i ri 18 k V I I DU i há 1VIK í På Hil var fáa hvruvogn Umsiðir komu tey tðuvíkar og har fingu tev séra hålgå mottøk m børnunum w ollu sum komu at: foryttnast Bornini tuskaðu aftur og fram og hjálptu teimum við at bera inn Fa góðu móttokuna gloyma vit ongantíð, siga Ruth og Jens, sum síðan altíð hava latið dyrnar