hósdagur 4. september 2003síða 2

2 Nr. 166 - 4. september 2003 Nr. 166 - 4. september 2003 3 Seinastu tíðina hava starvsfólkini á Verkstaðnum Vón lagt til merkis, at fólk – allarhelst ung fólk – halda til á terassuni hjá teimum um kvøldarnar. Hetta hava tey sum so ikki nakað í móti, men seinastu dagarnar hevur tað sæð alt meira ófantaligt út uttanfyri, tá tey koma til arbeiðis um morgnarnar HERVERK Solby A. Eliasen solby@sosialurin.fo Talan er um rættuligt svín- arí uttanfyri verkstaðið Vón á Argjum. Maud Wang Hansen, leiðari, harmast stórliga um skilið. Hon greiðir frá, at tey í eina tíð nú hava verið varug við, at fólk halda til á ter- assuni um kvøldarnar. – Vit vita ikki, hvørji tey eru, sum halda til her, men ein kundið ímyndað sær, at talan er um ungfólk, sigur hon. Í fyrstuni var tað bara tómar sodavatnsfløskur og sigarettstubbar í øskubik- arnum, sum vísti, at fólk plaga at sita har. Men nú er tað versnað, og onkrar morgnar er sera órudduligt, tá tey koma aftur til ar- beiðis. – Til dømis júst í dag, er tað eitt svínarí uttanfyri her. Hetta er næstan vandal- isma. Møblarnir eru kopp- aðir, brotnar fløskur, nógv pappír og annað rusk og øskubikarið liggur tómt niðri í túninum. Og hetta sær also ikki gott út, sigur Maud hørm á málinum. Hon sigur, at tey ynskja ikki beinleiðis at leggja eftir nøkrum her, men tey vilja ikki finna seg í, at tað verður svínað soleiðis til. – Vit hava onki ímóti, at tey sita her, hvørji tey so enn eru, men tað er sera harmiligt, at tað skal verða so ófantaligt hjá okkum at koma aftur higar um morgnarnar. Høvdu hesi fólk bara kunnað víst virðing fyri okkum og okkara arbeiðsplássi, so høvdu vit ikki lagt nakað í hetta, sigur Maud Wang Hansen, sum er greið yvir, at tey ungu í høvuðsstaðnum ikki hava so nógv tilhaldsstøð ella savningsstøð. Tískil dugir hon væl at síggja, at verkstaðurin við síni hugnaligu terassu er eitt lokkandi stað. Og hon leggur dent á, at tað høvdu tey onki havt ímóti, um bara virðing hevði verðið víst fyri staðnum. – Her er talan um líkasælu, og tað kunnu vit ikki góðtaka, sigur hon. Starvsfólkið óttast Eitt er so óruddið, sum liggur uttanfyri, men tað er ikki tann størsti trupulleikin. Týsmorgunin, tá tey komu til arbeiðis, sóu tey, at brent plastikk og pappír lá á terassuni, og tað vekir miklan ótta og ørkymlan bæði millum starvsfólkini og tey menningartarnaðu. Verkstaðurin Vón brendi fyri nøkrum árum síðani, og orsøkin til eldsbrunan tá var ósketni, og tí rennur tað kalt niður eftir rygginum hjá Maud og hinum, tá tey síggja tílíkt aftur. – Vit eru øll góð við verkstaðin, og hatta sum hendi fyri nøkrum árum síðani, var so ræðuligt. Og tað má simpulten ikki henda aftur. Tí hava vit valt at gera vart við hendan trupulleikan, sum nú hevur stungið seg upp, sigur Maud og leggur afturat, at hon bert billar sær inn, at talan her er um børn ella ung, tí tað er um kvøldarn- ar, at tey halda til har. Ongin av starvsfólkunum hevur enn sæð nakran við verkstaðin um kvøldarnar, men síggja tey tað bara, tá tey koma til arbeiðis um morgnarnar og møta einari óruddiligari terassu. – Hetta er so sanniliga eisini stoytandi fyri tey menningartarnaðu, sum eru avbera kedd av hesum. Fleiri teirra tola slettis ikki at síggja hetta, so hørm eru tey. Og tað eru vit øll. Og hartil skal eisini sigast, at vit, sum eru um tey menn- ingartarnaðu um dagarnar, leggja teimum eina við at uppføra seg, sum aðrir van- ligir borgarar í býnum, sig- ur Maud, sum nú er farin at umhugsa at víðka vaktar- skipanina á verkstaðnum soleiðis, at vakturin eisini gongur har út á kvøldini. – Eg veit ikki, hvat er rætt at gera, men hetta vilja vit ikki finna okkum í, og tískil skal ein broyting koma í, um hesi framhald- andi ætla sær at nýta terass- una hjá okkum til at hugna sær á um kvøldini, men eg skilji væl, at terassan hjá okkum sær lokkandi út, tí her eru flottir havamøblar og her sleppur ongin vindur at. Men tað má kunna bera til at sita her, uttan at tað skal síggja soleiðis út, tá vit koma aftur, sigur hon. Teirra ynski er at koma í prát við hesi fólkini, sum halda til við verkstaðin og greiða teimum frá hvørjar treytir verkstaðurin setur, um tey framhaldandi skulu halda til har um kvøldarnar. Treytirnar kunnu ikki sigast at vera órímuligar. Virðing fyri staðnum og at tey fara frá tí aftur í sama standi, sum tað var, tá tey komu hagar. – Um tey vilja tosa við okkum, so ynskja vit veru- liga tað. Eg vóni, at vit kunnu tosa okkum fram til eina loysn upp á hetta. Vit vilja ikki, at tey skula kenna seg kroyst uppá nakran máta. Vit vilja bara ikki hava hetta svínaríið, sigur Maud Wang Hansen, leiðari á verkstaðnum Vón. Tøkk Hjartaliga takki eg øllum, sum á ymiskan hátt gleddu meg á 75 ára degnum. Blíðar heilsanir Heiðvík Midjord Restorff’s Bryggjarí og Vertshúsið fara næsta vikuskifti undir eitt heldur óvanligt tiltak ØLSMAKKING Jákup Mørk Ein av hugsjónunum hjá Óla Svend Nolsøe og Johan Mortensen, tá teir fyri knøppum tveimum árum síðani keyptu Res- torff’s Bryggjari, var at menna og kanska eisini kveikja eina føroyska ølmentan. Higartil hava teir við ymsum tiltøkum roynt at halda fast í hesi hugsjón, og annað vikuskifti verð- ur so eitt av teimum meira óvanligu á skránni. Nevnliga øl-smakking. Vínsmakking hevur ann- ars mangan verið roynd her á landi, og nú er tað so ølið, sum stendur fyri skotum. Til hetta høvi hava teir báðir fingið danska bryggjmeistaran, Leif Typkær, til landið. Umframt at vera bryggj- ari, er hann eisini for- maður í Bryggeriforenin- gens Brygmesterkorps, sum í Danmark millum annað hevur til uppgávu at kunna um framleiðsl- urnar hjá ymsu bryggjar- íunum. Á Vertshúsinum fer Leif Typkær at halda tveir fyrilestrar, sum snúgva seg um danskt øl, og øl-søguna sum heild. Hartil verður so eisini høvi at royna nakað av tí, sum Leif og hansara starvsfelagar fáast við. Í tríggjar tímar verður møguleiki at smakka á ikki færri enn 60 donsk ølsløg, og so kunnu gest- irnir sjálvir gera sær eina fatan av, hvussu ymsu sløgini roynast. Í tíðindaskrivi siga teir báðir, Óla Svend og Johan, at enda, at tað bert verður rúm fyri 45 gest- um hvørt kvøldið, og at áhugaðir gestir tí helst mugu siga frá sum skjót- ast. 60 ølsløg á Vertshúsinum Svínarí uttanfyri verkstaðin Vón Hendan sjónin fekk tað at renna kalt niður eftir rygginum hjá starvsfólkunum í verkstaðnum Vón á Argjum týsmorgunin, tá tey komu til arbeiðis. Hetta vakti óhugnalig minni um, at verkstaðurin fyri nøkrum árum síðani brendi Mynd: Jens Kr. Vang Tómir keksapakkar, keks, sigarettstubbar og annað lá og sløddist á terassuni týsmorgunin. Hetta hevur staðið uppá í eina tíð nú, men nú vilja starvsfólkini ikki finna seg í hesum longur Mynd: Jens Kr. Vang Kunngjørt verður fyri ætt og vinum at okkara góði maður, pápi, verfaðir og abbi Erling Sørensen andaðist á Slagelse Sygehus týsdagin 2. september 65 ára gamal. Jarðarferðin verður leygardagin 6. september frá Pedersborg Kirke, Sorø. Familjunnar vegna Ragnhild Hóast fleiri landsstýrismenn við mentamálum eru farnir úr starvinum seinastu árini, ræðist Annita á Fríðríksmørk ikki glóðheitað sessin í Mentamálaráðnum POLITIKKUR Eyðun Klakstein Tað verður Annita á Fríð- riksmørk, sum skal stjórna Mentamálastýrinum. Hetta gjørdi Tjóðveldisflokkurin av mikunáttina. Eftir drúgva togtogan um, hvør persónur skuldi kjósast til heita sessin, peikaði ein meiriluti í ting- bólkinum á Annitu á Fríð- riksmørk. – Trupulleikin er ikki at finna, men at velja ímillum fólk, tá ið landsstýrismaður skal setast. Vit høvdu nógv góð boð hesaferð, men flokkurin valdi Annitu, og hon er eitt gott val, sigur Høgni Hoydal, formaður í Tjóðveldisflokkinum. Tað kemur neyvan óvart á nakran, at tað nú endaði við Annitu á Fríðriksmørk, og Sosialurin visti longu í síðstu viku frá vælvitandi keldun, at valið fór at falla á hana. Sambært Høgna Hoydal hevur Tjóðveldisflokkurin eina fasta mannagongd, tá ið landsstýrisfólk skulu set- ast. Men tað er at enda ting- bólkurin, sum ger av, hvønn flokkurin skal peika á. Spennandi uppgávur Sessurin sum landsstýris- maður við mentamálum hevur verið rúkandi heitur seinastu árini. Fleiri lands- stýrismenn eru farnir frá, men hetta ger ikki Annitu bangna. – Eg ræðist ikki hesa uppgávuna, men síggi hana heldur sum sera spennandi. Tað eru nógv áhugaverd mál at arbeiða við, og tað gleði eg meg til, sigur hon. Høgni Hoydal hevur eis- ini góðar vónir um, at Ann- ita á Fríðriksmørk fer at støðast í starvinum. – Hóast Annita er ein ungur politikkari, so hevur hon drúgvar royndir frá politiskum arbeiði. Hon var blaðung, tá ið hon kom við í arbeiðið í Tjóðveldis- flokkin, og nú hevur hon eisini verið tingkvinna í fleiri ár, sigur Høgni Hoydal. Vaksin upp við politikki Annita á Fríðriksmørk er 35 ára gomul. Hon er út- búgvin fólkaskúlalærari, og hevur starvast í fleiri skúl- um kring landið. Hon hevur eisini arbeitt á Tekniska skúla í Havn. Hon var bygdaráðslimur í Sjóvar kommunu frá 1997 til 1998, og hon hevur sitið í løgtinginum síðani 1998. Hon hevur seinastu árið havt formanssessin í Ment- anarnevndini. Nú tekur hon so næsta stigið upp eftir poltiska stiganum og verður lands- stýrismaður við mentamál- um. – Annlis Bjarkhamar legði lunnar undir nógv ting – serliga í fólkaskúlan- um – og hetta ætli eg mær at fylgja upp. Miðnáms- skúlaøkið er kanska for- sømt eitt sindur seinastu tíðina, og tað verður eitt tað fyrsta, sum eg fari arbeiða við, sigur Annita á Fríð- riksmørk. Finnur í tingið Nú Annita á Fríðriksmørk fer í landsstýrið, kemur Finnur Helmsdal aftur í løgtingið, og eftir stríðið, sum var millum hann og onnur í flokkinum í fjør, eru tað fleiri sum spyrja, hvussu tað fer at spæla av. – Tað ber ikki til at taka atlit fyri, hvør kemur á ting, tá ið ein landsstýrismaður skal veljast. Tað ræður um at fáa besta fólkið í sessin, og tá ið eitt fólk er valt á ting fyri Tjóðveldisflokkin, so vænta vit eisini, at við- komandi er loyalur móti flokkinum, sigur Høgni Hoydal. – Eg skal ikki fjala út yvir, at tað vóru trupulleik- ar millum Finn Helmsdal og onnur í flokkinum í fjør- heyst, men stinga trupul- leikar seg upp aftur, so verður tað viðgjørt í flokk- inum sum vanligt er, sigur formaðurin í Tjóðveldis- flokkinum. – Eg ræðist ikki uppgávuna Miðnámsskúlaøkið verður tað fyrsta, sum nýggi landsstýrismaðurin við mentamálum fer at arbeiða við Í vikuskiftinum gjørdust fleiri talutíðarhaldarar hjá Kalli varugur við, at tað bar til hjá teimum at tosa í telefon, hóast ongin pengar vóru eftir á kortinum TALUTÍÐ Solby A. Eliasen solby@sosialurin.fo Nakrar fáir talutíðarbrúkar- ar hjá Kalli fingu ein lítlan fyrimun í vikuskiftinum, tá eitt óhapp hendi, meðan fólk vóru í ferð við at gera eina umlegging av talutíð- arskipanini. Onkur brúkari fann útav, at ein kundi tos- að, hóast ongir pengar vóru eftir á kortinum. Sostatt bar til at tosa í telefon uttan at hava pening til tað. Hjá onkrum einstøkum var tal- an um heilt stóra upphædd, sum bleiv brúkt, áðrenn Kall fekk rættað mistakið. Frá Kalli siga tey, at tað var eitt óhapp, sum hendi í sambandi við eina umlegg- ing av skipanini, men Kall var so mikið skjótt úti um seg, at mistakið varð rættað skjótt. – Nógv eru farin á minus, men í allarflestu førum er talan um heilt smáar upp- hæddir. Men onkur gjørdi kvetti, og fekk nýtt sína telefon heilt nógv, áðrenn mistakið varð rættað, siga tey frá Kalli. Tey, sum hava havt ovur- nýtslu í vikuskiftinum, kunnu tó ikki vænta sær eina eykarokning, tí hetta var eitt mistak hjá fyritøk- uni. Og tískil verða øll talu- tíðarkortini justerað aftur á null, og ongin rokning send teimum. Og mugu tey bara keypa sær eitt nýtt kort, um tey skulu nýta telefonina aftur. Kall brúkarar óavmarkaða nýtslu C M Y K 3 2