fríggjadagur 5. september 2003síða 2
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
2
Nr. 167 - 5. september 2003
Nr. 167 - 5. september 2003
3
Formaðurin í
Tjóðveldisflokkin
vildi hava Annlis
Bjarkhamar aftur í
starvið sum lands-
stýriskvinna við
mentamálum, nú
flokkurin skuldi
manna landsstýris-
sessin av nýggjum.
Men hetta gjørdist av
ongum, tá ið Annlis
noktaði fyri at taka
við aftur
POLITIKKUR
Eyðun Klakstein
Høgni Hoydal var so for-
tørnaður inn á avgerðina
hjá løgmanni um at koyra
Annlis
Bjarkhamar
úr
starvinum sum landsstýris-
kvinna, at hann var sinnað-
ur at seta Annlis aftur í
starvið, nú flokkurin skuldi
finna nýggjan landsstýris-
mann.
Hetta váttar formaðurin í
Tjóðveldisflokkinum fyri
Sosialinum.
Annlis Bjarkhamar fekk í
boði, at hon skuldi gerast
landsstýriskvinna aftur, um
ein kanning hjá Løgtings-
ins Umboðsmanni reinsaði
hana í málinum um starv-
setanina av Landsantikvari-
num.
Hendan kanning er kom-
in væl áleiðis, og Høgni
Hoydal var sinnaður at bíða
eftir niðurstøðuni, áðrenn
nýtt landsstýrisfólk varð
sett.
Men Annlis Bjarkhamar
gjørdi sjálv av við hetta
hugskot, tí hon var ikki
sinnað at fara aftur í gamla
starv sítt.
– Undir vanligum um-
støðum hevði eg ikki sagt
nei takk til ein lands-
stýrissess, men soleiðis
sum tann politiski veru-
leikin er í dag, so kann eg
ikki fara aftur í landsstýrið.
Og eg rokni heldur ikki við,
at løgmaður hevði viljað
sett meg aftur, sigur Annlis
Bjarkhamar, sum nú ger
seg lidnan við lesnaðin á
Læraraskúlanum.
Politisk avhøvding
Eftir fundir í teimum ymsu
organunum í Tjóðveldis-
flokkinum seinastu tíðina
var ein listi við 9 uppskot-
um
til
landsstýrisfólk
gjørdur. Formaðurin í Tjóð-
veldisflokkinum,
Høgni
Hoydal, gjørdi síðani ein
lista við trimum uppskot-
um,
sum
tingbólkurin
skuldi velja ímillum.
Á hesum lista var Annita
Á Fríðriksmørk ovast, með-
an Hergeir Nielsen og
Jógvan Durhuus vóru hini
bæði uppskotini.
Men listin hevði ongantíð
verið gjørdur, um Annlis
Bjarkhamar hevði verið
sinnað at taka við aftur
ovastu leiðsluni í Menta-
málaráðum.
– Tað var ein rein politisk
avgerð, at løgmaður segði
Annlis úr starvinum, og tí
helt
eg,
at
tað
mest
natúrliga var, at hon skuldi
setast aftur, um kanningin
hjá Løgtingsins Umboðs-
manni reinsaði hana í
málinum um starvssetanina
av Landsantikvarinum, sig-
ur Høgni Hoydal.
– Eg var sinnaður av bíða
eftir niðurstøðuni í máli-
num, men tá ið Annlis
Bjarkhamar boðaði frá, at
hon ikki vildi aftur í lands-
stýrið, fór flokkurin undir
at finna eitt nýtt lands-
stýrisfólk.
Frágreiðing á veg
Tað er Magistarafelagið,
sum hevur kært starvsetan-
ina av Landsantikvarinum
fyri Løgtingsins Umboðs-
mann.
Partarnir í málinum hava
latið
Umboðsmanninum
frágreiðingar, men enn er
niðurstøðan ikki gjørt.
Umboðsmaðurin
er
burturstaddur hesa vikuna,
og tí bar ikki til at fáa at
vita, nær hann kemur við
síni niðurstøðu.
Segði nei
Annlis Bjarkhamar um-
hugsaði ongantíð at fara
aftur í landsstýrið, hóast
hon fekk møguleikan. Hon
sigur, at tá ið tað varð nevnt
á fundi í Tjóðveldisflokki-
num, at hon skuldi aftur í
landsstýrið, gjørdi hon
beinanvegin greitt, at tað
vildi hon ikki. Hon helt, at
tað var ógjørligt at taka við
aftur
starvinum,
sum
politiska støðan er.
– Sjálvandi kundi eg
hugsa mær at arbeitt víðari
við tí, sum eg setti í gongd,
meðan eg var landsstýris-
kvinna, men kanska er tað
best, at eg sleppi undan at
arbeiða saman við Anfinn
Kallsberg.
Hann
hann
hevur alt ov lítla framdrift,
tá tað snýr seg um fullveldi.
Eftir fleiri vikur við
fundum og práti, kom
tingbólkurin
hjá
Tjóð-
veldisflokkinum mikunátt-
ina til ta niðurstøða, at
Annita á Fríðriksmørk skal
verða landsstýriskvinna í
mentamálum.
– Tað vóru fleiri góð
uppskot til landsstýris-
sessin, men eg haldi, at
Annita var besta boðið, og
eg havi fult álit á, at hon fer
at roynast væl sum lands-
stýriskvinna. Tað er umráð-
andi, at hon er opin og erlig
og byrjar av nýggjum, nú
hon fer í Mentamálaráðið at
starvast. Tað, sum hendi
har, hendi fyri meg, og ikki
fyri hana, og tí skal hon
hava álit á starvsfólkunum
til tað mótsatta vísir seg,
sigur Annlis Bjarkhamar.
Høgni vildi hava Annlis
aftur í landsstýrið
Kunngjørt verður fyri ætt og vinum at kæra kona,
mamma, vermamma og omma okkara
Marjun Petersen
Tórshavn
andaðist 2. september 60 ára gomul.
Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni leygardagin 6.
september kl. 13.00.
Familjunnar vegna
Jallgrímur, Sámal og Óli
Tey, ið vilja minnast Marjun kunnu geva eina peningagávu til
Føroya Felag móti Krabbameini, konto í peningastovnunum.
Elskaði sonur og beiggi okkara
Karl Martin Smidt Jensen
Oyri, sonur Dorit og Kjartan
andaðist 31. august 20 ára gamal.
Komið verður í Norðskála kirkju
fríggjadagin 5. september kl. 19.00
Jarðarferðin verður úr Norðskála kirkju
leygardagin 6. september kl. 14.00.
mamma, babba, Hans Erik og Pól Jóhannus
Í staðin fyri blómur ella krans kann ein peningagávu lataast til
Talvfelagið Rók ella Flogbóltsfelagið Nøvuna konto í peningastovnunum.
– Undir vanligum umstøðum hevði eg ikki sagt nei takk til ein landsstýrissess, men soleiðis sum tann politiski veruleikin er í dag,
so kann eg ikki fara aftur í landsstýrið, sigur Annlis Bjarkhamar
Klaksvíkar kommuna
hevur nógv jørn í
eldinum fyri tíðina. Í
miðbýnum verður ein
rundkoyring gjørd,
læknamiðstøðin er
væl á veg og nú hevur
býráðið samtykt eina
broyting í byggisam-
tyktini fyri grótbrot-
ið, sum í dag virkar
sum bingjupláss
BINGJUPLÁSS
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Klaksvík:
Tað sær ikki gott út. Grót-
brotið, sum er eitt bingju-
pláss hjá Klaksvíkar kom-
munu. Ruskið kemur inn
hvønn dag í stórum nøgd-
um, og gevur stórar trupul-
leikar, tí umstøðurnar loyva
tí ikki, sum nú er. Men nú
fer broyting at koma í.
Kommunan hevur endiliga
tikið endaligu avgerðina
um, at hatta skal verða ver-
andi bingjupláss, og hevur
hon samtykt eina broyting í
almennu byggisamtyktini
fyri
Grótbrotið/bingju-
plássið á Bumshamri.
Kommunan hevði eitt
annað bingjupláss norðuri í
Ánunum, men síðani í sep-
tember ella oktober 1989,
tá húsarhaldsruski byrjaði
at verða ført yvir um Leir-
víksfjørð til brennistøðina,
hevur grótbrotið á Bums-
hamri virkað sum eitt
bingjupláss.
– Eg havi longi verið sera
harmur um bingjuplássið
hjá okkum, sum satt at siga
sær út sum ein køstur, sigur
Steinbjørn Jacobsen, borg-
arstjóri.
Steinbjørn greiðir frá, at
tað kemur ein rúgva av
ruski inn frá húsarhaldun-
um – umframt alt frá virkj-
unum. Hóast tað so er hatta
bingjuplássið nóg stórt.
Men kommunan rindar
nógvar pengar fyri flutning
av ruski, og tískil umhugsar
hon nú at fara í holt við
tyrving og endurnýtlsu á
bingjuplássinum
í
Klaksvík.
– Vit hava tosað um
møguleikan til at fáa eina
kvørn inn á plássið, har
avklipt trø og annað tílíkt
kundi farið í og verðið
endurnýtt, sigur Steinbjørn,
sum ikki ivast í, at hetta væl
kann lata seg gera.
Umframt alt hetta, so sig-
ur Steinbjørn, at tað týdn-
ingarmiklasta er, at fáa bet-
ur skipað viðurskifti á
bingjuplássinum.
– Har eru altíð fólk á
staðnum, tá tað er opið, sig-
ur Steinbjørn. Men tað er
ikki tað, sum er trupul-
leikin. Húsarhald rinda ikki
fyri at sleppa av við ruski,
men tað skulu virkir og
fyritøkur. Hetta hevur verið
óskipað, og sigur borgar-
stjórin, at framyvir fer tað
at verða soleiðis, at virkir
og fyritøkur skulu venda
sær beinleiðis til IRF, tá tey
skulu av við rusk.
Steinbjørn
Jacobsen
greiðir frá, at sjálvt bingju-
plássið verður hampað. Har
skal stoypast og eisini verð-
ur tað upplýst.
– Vit hava tikið av einum
tilboði uppá at gera arbeið-
ið, sigur borgarstjórin. Og
arbeiðið tað fer helst í
gongd, tá broytingin í
byggisamtyktini er góð-
kend.
Arbeiðið upp á bingju-
plássið kemur at kosta góða
hálva aðru millión krónur.
Hagtølini siga, at tað
sær betur út við
álvarsligum ferðslu-
vanlukkum, men
hóast tað so er
leiðarin á Ferðslu-
trygd, Jón Krage-
steen, ikki nøgdur.
Hann er sannførdur
um, at ein ferðslu-
skaðanevnd eigur at
vera í Føroyum –
serstakliga tí ein tílík
hevði útvegað nógva
vitan um ta einstøku
ferðsluvanlukkuna
FERÐSLUTRYGD
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Tað kann tykjast heldur
løgið at fara at tosa um hag-
tøl, tá menniskjur hava latið
lív í ferðsluni. Men tað er
ein beiskur veruleiki, at
hagtølini siga okkum nógv
um, hvussu tað stendur til á
hesum økinum. Og sam-
bært Jón Kragesteen, so
kemur tann dagurin helst
ongan-tíð, tá vit hava fingið
nóg mikið av vitan um øll
viðurskifti hesum viðvíkj-
andi.
– Vitan er alneyðug fyri
tað framhaldandi arbeiðið,
sigur Jón, meðan hann
finnur tilfar fram um
ferðsluvanlukkur seinastu
seks ella sjey árini.
Síðani 1997 eru 24 fólk
deyð í ferðsluni í Føroyum.
Býtt upp í aldursbólkar vísa
tey, at nærum tveir triðingar
eru ung millum 15 og 24 ár.
Og Jón sigur, at alt talar
fyri, at júst hesin bólkurin
er tann, sum minkar minst.
– Allir bólkarnir minka,
men júst hesin minkar
minst, sigur hann.
Jón Kragesteen og Ráðið
fyri Ferðslutrygd gera eitt
ótroyttiligt arbeiði í teirri
roynd við at minka um
ferðsluvanlukkurnar her á
landi. Og tað hevur so
sanniliga gjørt sín mun, má
ásannast, um ein hyggur at
hagtølunum. Í áttati árun-
um lótu upp til tíggju fólk
lív um árið í ferðsluni í Før-
oyum, meðan talið er kom-
ið niður á tey fýra ella
fimm seinnu árini. Og har
hevur tað ligið so at siga
allan vegin upp gjøgnum
nítiárini. Tað er helst væl-
hugsandi, at lógarásetingin
um, at bilbeltið skal nýtast,
er ein av høvuðsorsøkunum
til hetta.
Leiðarin á Ferðslutrygd
er í øllum førum ikki í iva
um tann spurningin.
– Bilbeltið hevur bjargað
mongum og hevði kunnað
bjargað mongum, men tað
er helst ikki bara sum at
siga tað at fáa full fólk at
brúka bilbeltið, sigur hann.
Í ár hava tveir ungir mans
latið lív í ferðsluni, og tað
fellur
leiðaranum
fyri
Ferðslutrygd líka tungt fyri
bróstið hvørjaferð.
– Ein hugsar hvørjaferð,
hvat kundi havt verðið gjørt
øðrvísi, sigur hann.
Ferðsluskaðanevnd
Jón Kragesteen heldur, at
ein ferðsluskaðanevnd er
alneyðug í Føroyum.
– Ikki fyrr enn ferðslu-
vanlukkurnar verða kann-
aðar nágreiniliga, kunnu vit
fáa nóg góð hagtøl og frá-
greiðingar um, hvat í veru-
leikanum er hent, heldur
hann.
Hann vísir til dømis á, at
í hagtølunum sæst bert,
hvussu mong hava latið lív,
og hvussu mong hava fing-
ið skaða. Og út frá tí fæst
onki at vita um sjálva van-
lukkuna. Og heldur onki
um, hvussu álvarsligan
skaða talan er um.
– Øll, sum hava fingið
skaða í ferðsluni, koma
undir hasi tølini – líka
mikið um tey hava brotið
ein fingur ella tey hava
fingið varðuga mein, greið-
ir Jón frá, og tað er hann
ikki nøgdur við.
– Ein tílík nevnd fer at
útvega nógva vitan um eitt
nú typir av vanlukkum, og á
tann hátt ogna vit okkum
ikki bert hagtøl, men eisini
eina vitan, sum er gull verd
fyri framhaldandi fyri-
byrgjandi arbeiði, sigur
leiðarin á Ferðslutrygd.
Vanlukkuorsøkir
Jón Kragesteen sigur, at tá
tað kemur til orsøkir til
vanlukkur, eigur ein at vera
sera varin, áðrenn ein út-
talar seg.
– Hetta er so viðbrekið,
og tá ongin nágreiniliga
frágreiðing fyriliggur, so
kann tað vera so skjótt, at
ein byrjar at tosa um nakað,
sum ein í veruleikanum
ikki hevur skil fyri. Og í
ringasta føri kann ein koma
at siga okkurt, sum er bein-
leiðis skeivt, og tað er ikki
gott fyri nakran, sigur hann.
Eisini í hesum førinum
hevði ein ferðsluskaða-
nevnd verið góð, heldur
hann.
Onkur hevur víst á, at tá
ein persónur koyrir ein ann-
an í deyðan, so verður tað
ofta so nógv samkensla við
tí, sum koyrdi bilin, at onki
verður tosað um vanlukk-
una.
Jón hevur samkenslu fyri
einum persóni, sum koyrir
annan í deyðan, men sam-
stundis vísir hann á, at tað
er ein viss ábyrgd við øll-
um.
Tá ein persónur hevur
koyrt ein annan í deyðan,
eigur hann at eisini at føla
tað við at missa koyrikortið
- ella í øllum førum koma
at kenna, at tað framyvir er
í vanda í eina tíð, er Jón
sannførdur um.
Jón ásannar tó, at tá ein
møgulig ferðsluskaðanevnd
er liðug við sínar kanning-
ar, so kann tað verða hart at
hoyra niðurstøðuna.
– Men hugsanin við eini
tílíkari nevnd er ikki at
sparka til ein, sum liggur
niðri frammanundan ella í
ringasta føri er deyður
sjálvur, men heldur at ogna
sær eina vitan, sum er gull
verd, sigur hann.
Vitan er gull verd
Seinasta ferðsluvanlukkan, sum kravdi eitt ungt mannalív, var um vikuskiftið
Mynd: Jens Kr. Vang
Nú skal køsturin ruddast
Grótbrotið í Klaksvík, sum í dag virkar sum bingjupláss, verður verandi bingjupláss. Tað hevur
kommunan tikið avgerð um nú, og so verður farið í holt við at betra um umstøðurnar
C
M
Y
K
3
2