mikudagur 10. september 2003síða 6

10 Nr. 170 - 10. september 2003 Nr. 170 - 10. september 2003 11 Ein av okkara størstu listamonnum, Janus Kamban, myndahøggari, fyllir 90 ár í dag. Janus Kamban er í mangar mátar ein ímynd av føroyskari list. Hann er millum teir fyrstu føroyingarnar, sum fáa sær útbúgving sum listaamaður. Hann var í mong ár við til at fyrireika og heingja upp ólavsøkuframsýningarnar, sum tá var stóra árliga hendingin innan føroyska list. Í eitt langt áramál var Janus eisini fyristøðumaður í Listaskálanum, eftir at tað var eydnast Listafelagnum at reisa skálan í Gundadali í 1970. Samstundis sum hann samskipaði, fyrireikaði og líkasum var umboðsmaður fyri føroyska list, skapti hann listar- verk, stór listarverk, sum prýða veggir, skjøldrar, garðar og fríøki. Nøkur eru stór og monumental verk, og onnur fella friðarliga inn í vegg ella tað umhvørvi, tey eru sett í. Men alt eru stór listaverk í skapi og rúmd. Summi hava nakað klassiskt og stórbart yvir sær. Tey sýna heildir og fara ikki í smálutir, eru meistarlig og fullfíggjað í formi og skapi og sýna kanska ikki tær nógvu kenslurnar. Onnur eru meira lítillátin og eru ofta tikin úr dagliga lívi føroyingsins. Tey árini, Janus var í Danmark í 30-árunum, vóru byltingarár, og hann er ávirkaður av tí sosial- realistiska rákinum, sum tá var. Høvuðsverkið hjá Janusi er óivað minnisvarðin, Móður- málið, reistur til minnis um faðirin at føroyska skrift- málinum, W.U. Hammersheimb, undir gamla Landsbóka- savninum um tað mundið, tá skriftmálið var 100 ár. Varðin varð avdúkaður í 1948 og røðuna helt Janus Djurhuus. Eftir mynd frá hátíðarhaldinum at døma hevur hetta verið stórhending, sum kanska ikki er so løgið, tí tá vóru føroysku listaverkini, sum prýddu veggir og fríøki fá ella eingi. Eitt annað stórverk er Søgumaðurin á eystur- skjøldrinum á Kommunuskúlanum í Havn. Eitt triðja er minnisvarðin yvir skaldið Jóan Petur uppi í Trøð í Kvívík. Men umframt mongu verkini úr gróti, gipsi og øðrum evnunum, stoypt í bronsu, hevur Janus gjørt mong smærri grafisk verk. Hann hevur skorið nógv úr linoleum. Og hesi prentini, sum sýna krokandi seyðir, bátar og fólk á støðni, útróðrarbatin á ferð oman gjøgnum fjørðin, skip og bátar við bryggju, fuglar og skiftandi skýrák, eru kanska tey mest fólkakæru í list Janusar. Tað eru tey, sum eru at síggja í føroysku heimunum. Ídag eru eisini 73 ár síðani, at tann 17 ára gamli havnar- drongurin fór til Keypmannahavnar á listaskúla, har hann skuldi læra at tekna og mála, áðrenn hann søkti inn á myndhøggaraskúlan á Kunstakademinum. Ì Keypmanna- havn var hann - eitt ár undantikið - til eftir krígslok, tá hann kom heim aftur og gjørdist partur í tí listarliga um- hvørvinum, sum tá tók seg upp. Janus hevur ikki bara talað gjøgnum verk síni. Hann hevur sagt sína hugsan í skrivt um bæði æstetisk og politisk viðurskifti. Hann hevur talað at, tá virði eru farin fyri skeyti, og mælt til aðrar loysnir á sínum vælstoypta og vitborna máli. Politiskt hevur hann verið á vinstraveingi, og hann hevur frá fyrsta degi talað ímóti útlendska hervaldinum her á landi. Sum listarmaður hevur hann høgt seg inn í føroyska listaheimin, og verkini kring landið fara at minna fólkið, sum her býr, um ein góðan listarmann og fyrsta veruliga myndhøggaran her á landi. Listarverk, sum vit takka honum fyri. Hjartaliga tillukku og alt tað besta! DAGSINS MEINING Sosialurin Listarmaður níti VIÐMERKINGAR Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Fíggjarleiðari: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Durita Simonsen durita@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Solby Eliasen solby@sosialurin.fo Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Ingi Rasmussen ingi@sosialurin.fo Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 220727 e-post: aki@sosialurin.fo e-post: dagfinn@sosialurin.fo Sosialurin í Eysturoy: Postsmoga 143, Saltangará tel. 447820 fax 449520 tel. 225429 e-post: vilmund@sosialurin.fo Sosialurin í Vágum: 360 Sandavágur tel. 333820, 220507 fax 333720 e-post: edvard@sosialurin.fo e-post: vagar@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 341800, Fax 341801 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo varp@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Listafelag Føroya Listasavn Føroya Janus Kamban er miðdepil- in í føroyskari myndandi list eftir seinna seinna heimsbardaga. Hann skip- aði fyri framsýningum, eggjaði øðrum til, var veg- leiðarin og álitið hjá heilum ættarliði av listafólki í Føroyum, í nógv ár fyri- støðumaður fyri Listaskál- an. Har hann var uppií, kundi tú vera tryggur, har var alt í góðum hondum. Hann setti stór krøv og var tað kritiska eygað í øllum arbeiði. Við hann bar ikki til at káva útyvir og tingast um listaliga dygd. Hann segði altíð sína hugsan klárt og beinrakið, men samstundis høviskliga. Í øllum verkum sínum hevur Janus leitað eftir skapi, sum er sterkt og einfalt í senn. Hansara myndevni fram um annað er tað vanliga fólkið og gerandislív tess, lítillátað og uttan nakran háva, kort- ini við duldari megi og stórari fynd. Hansara verk er úrslit av drúgvum og áhaldandi vilja at finna inn til tað, sum er føroysk roynd og kensla og at bera tað fram í myndum loystum úr tíð. Á hansara 90 ára degi takka vit Janusi fyri hans- ara stóra og áhaldandi ar- beiði føroyskari list at frama. Rúni Hentze Eftir at nakað av skriving hevur verið í bløðunum um læknaviðurskiftini í Sand- oynni, hevur Bill Justinus- sen tikið samanum og latið okkum vita, hvørjar ætlanir hann hevur um at loysa trupulleikan. Nú eru hans- ara ætlanir ikki ókendar, tær komu til sjóndar í løg- mansrøðuni. Hóast víst var á, at fólkið her suðuri ikki fór at góðtaka hesa ætlan, tykist ikki sum landsstýris- maðurin ætlar at broyta kós. Samfelagið er útbygt á øllum økjum hesi seinastu árini. Heilsuverkið er nógv útbygt, og ætlanir eru um støðugar útbyggingar kom- andi árini. Men á einum øki ætlar landsstýrismaðurin at fara hinvegin og um ikki niðurleggja, so í hvussu so er skerja tænastuna mun- andi. Í 80 ár hevur lækni verið tøkur í oynni døgnið runt hvønn dag í árinum, men nú heldur landsstýris- maðurin, at ongin lækni nýtist at vera tøkur í økin- um frá kl16 til kl 8 morg- unin eftir og ei heldur í vikuskiftinum. Tað er ringt at taka landsstýrismannin í álvara, tá hann heldur at hetta skulu fólk í Sandoynni lata sær lynda, tí á smáu oyggj- unum og um borð í skipi eru heldur ongir læknar. Hann kundi skoytt uppí, at læknar eru heldur ikki við, tá menn fara burtur í haga og eru allan dagin frá hús- um. Nú eri eg ikki óvitandi um, at trupulleikar hava verið at uppihalda lækna- tænastuna í Sandoynni seinastu árini. Tvey lækna- størv eru normerað til øki, og trupult hevur verið at manna hesi størv. Men fyri tað mugu vit ikki sleppa endanum og geva upp. Fyri tað um støðan í løtuni er trupul, kunnu viðurskiftini broytast. Tað tykist eisini, sum um man hevur læst seg fastan í ávísar loysnir og er bangin fyri at ganga nýggj- ar leiðir, tí uppskotini um loysn av málinum tróta ikki. Á evnisfundinum hjá útnorðurráðnum í Grøn- landi í summar, har Bill Justinussen eisini var til staðar, var t.d. upplýst hvussu íslendingar hava loyst trupulleikan við læknavaktum uttan fyri viðtalutíð. Teir hava nevni- liga boðið vaktina út í al- menna lisitatión. Loysnin sum Bill Justinussen skjýtur upp ( men sum kanska ikki er hansara egna) er ein háðan móti fólkinum í Sandoynni. Hevði tað kanska verið hugsandi, at læknavaktin hjá havnarfólki sat á Sandi? At læknavakt er í Sand- oynni er ikki nakað krav, so sum Bill Justinussen førir fram. Hetta er ein rættur sum fólkið her suðuri hevur havt í eini 80 ár. Og henda rætt vilja vit sjálvandi ikki missa,líka lítið sum vit høvdu góðtikið at "Borð- oyarnes" aftur varð settur í rutu millum Skopun og Tórshavn! Sandoyggin er so afturútsigld á so at siga øllum økjum, at vit hava skyldu til at byggja upp, heldur enn at bróta niður. Sandoyggin og Bill Justinussen Heilsan til Janus Símun Absalonsen Í Dimmalætting frá 27. aug. skrivar Høgni av Heiði áhugaverdar hugleiðingar um ævintýrið "Kejserens nye klæder" eftir H.C. Andersen. Hann samanber gudstrúnna hjá menniskj- um við nakna keisaran, har tað góðvarna barnið sigur teimum vaksnu sannleikan: "Keisarin er nakin", ella í breiðari merking "tað er eingin Gud". Líka síðani hetta ævin- týrið varð skrivað í 1837 hevur bæði leikur og lærdur roynt at tikið ævintýrið til inntøku fyri bæði líkt og ólíkt. Men tá eg las grein- ina í blaðnum rann mær til hugs, at ateisma ella gud- loysi er eisini eitt slag av trúgv. Henda religión hevur eisini sínar halgidómar og sínar heilagu lutir, ið eingin má seta spurnartekin við, tí so er atsóknin vís. Ein av gudleysu trúarjáttanum er at alheimurin er vorðin til av sær sjálvum, at lívið av fyrstan upprann av sær sjálvum úr ikki lívrunnum evnum, at kunning (in- formatión) á gátuføran hátt bleiv lagt inn á allar livandi kyknur (av sær sjálvum), at menning (evolutión) fór fram ígjøgnum milliónir av árum (av sær sjálvum) at alt design í náttúrini er komið av sær sjálvum, uttan form- geva ella verkstjóra - alt samalt er av reinari tilvild. Evangeliið hjá gudloysin- um kann kanska lýsast í hesum orðum: -Í upphavi var einki, síðani sprongdist tað heila og á gátuføran hátt upprann kosmos, og menn- iskjað varð til av kosmisk- ari tilvild. Tað stendur menniskjum frítt at seta sítt álit á ein slíkan "keisara", men her skal ikki so lítið av trúgv til, og hesin "keisari" er í eygunum á mongum hugs- andi menniskjum bæði hattleysur og klútaleysur. Náttúruvísund ella filosofi?? Í 1837, sama ár sum H.C. Andersen skrivaði ævintýr- ið um nakna keisaran, var bretin Charles Darwin á rannsóknarferð á Galapa- gosoyggjunum í Kyrra Havinum. Henda ferð gav íblásturin til bókina "The Origin of Species" sum kom út í 1859 og varð út- seld beinan vegin. Her gevur Darwin sítt boð uppá hvussu hann metti, at lívið á jørðini hevur ment seg. Hetta var eitt ástøði (teori), sum vísindini seinni skuldu granska. Men teoriin varð stórliga fagnað beinan vegin. Hetta var ikki fyrst og fremst av vísundaligum ávum, men heldur vegna filosofiska rákið í Vestur- heiminum. Týski filosoff- urin Friedrich Nietzsche (1844-1900) leitaði til apurnar, tá gátan um eksi- stentialismu skuldi loysast. Samanuntikið kann sigast, at heimurin var búgvin at taka ímóti Darwin, tí tankar hansara vóru als ikki ókendir frammanundan. Og darwinisma bleiv ikki fyrst og fremst ein partur av náttúruvísindini, men held- ur ein partur av filosofiini. Tann gransking sum seinni fór fram var ein- vegis. Úrslitið var fastlagt frammanundan, nú skuldu prógvini finnast. Ikki minst í "svarta kassanum" skuldi útviklingslæran prógvast. (Alt organiskt lív er bygt upp av kyknum, og Darwin nevndi kyknuna "the black box" av tí at menniskjað í 1859 hevði sera avmarkaða vitan um hvat var í svarta kassanum.) Darwin metti, at tíðin fór at svara mong- um spurningum og rætt hevði hann. Tað er ikki smávegis sum er komið fram í ljósið úr svarta kass- anum. Uppruni til lívið - ein herskin biti hjá darwinismuni! Í dag vita vit, at sjálvt "ein- faldar" kyknur eru so fjøl- táttaðar, skipaðar og sam- ansettar at lívið rópar eftir einum desingara. Alt lív (kyknur) er bygt upp av proteinum, sum aftur er bygt upp av ymiskum aminosýrum. Ein "einføld recept uppá einfalt lív" er henda: Í minsta lagi 400 aminosðrur skulu koblast í eina heilt ávísa raðfylgju - her hjálpir eingin tilvild - fyri at skapa eitt protein. At enda skulu í minsta lagi 124 proteinir til fyri at mynda tað minst hugsandi einfaldu organismuna. Men trupuleikin er størri enn so. Aminosðrur mynda ikki proteinir uttan víðari. Tað finnast tvey sløg av amonosýrum - livandi ella deyðar. Skal ein organisma vera livandi, eigur hon bert at innihalda livandi "byggi- steinar" (L-aminosýrur). Tað er sum at kasta krónu og mynt 400 ferðir og fáa krónu hvørja ferð. Hetta skal endurtakast 124 ferðir. Hagfrøðin kann rokna møguleikan út. Møguleikin ella lutfallið er 1 í mun til eitt 1tal við 14.000 nullum aftanfyri. Hesi tøl eru so astronomisk, at sjálvt garvaðir matematikarar missa vitið. Kendi vísunda- maðurin Lee Spetner, ið er professari í matematikk og fysik frá lærda háskúlanum í Mitchigan, og sum síðani 1964 nærum burturav hev- ur granskað lívfrøði, sigur í bók síni "Shattering the Modern Theory of Evolu- tion", at tankin um at lív er upprunnið av sær sjálvum er matematiskt møsn. Men trupuleikin hjá frumlívinum er størri enn bert fysiskt design. Henda frumkyknan hevur ongan møguleika at menna seg uttan kunning (DNA-in- formatión). Og sambært informatiónsvísindini hev- ur øll informatión ein av- sendara. Og hvør man hava skrivað fyrsta forritið??? Myndir úr telduheiminum Í telduheiminum skilja vit ímillum hard-ware og soft- ware. Tú kanst hava framúr nðmótast hard-ware (teldu- skýggja, knappaborð, print- ara osfr.) Men uttan soft- ware (data-information) er printarin ikki førur fyri at skriva so mikið sum eitt komma. Sama kann sigast um alt organiskt lív á jørð- ini. Uttan eina vitandi kotu ella "heila" eru allar kyknur óvirknar. Tá vísundini fyri 50 árum síðani varnaðist og fór at granska bio-informatión, fekk darwinisman ein stór- an forkláringstrupulleika afturat, sum hon líka síðani hevur runnið undan, og dylur sum mansmorð fyri sínum studentum (pisur eta jú alt rátt). Darwin hevði eina materialistiska fatan tá talan var um upprunan til lívið, men av góðum grundum vitsti hann einki um informatiónstrupul- leikan, sum sjálvsagt ikki letur seg forklára útfrá materialistiskari tilvild, tí informatión er ikki materi- ell og samband informa- tiónsvísindini er tað ein náttúrulóg, at øll informa- tión - eisini bio-informa- tión - skal hava ein av- sendara. Náttúrulógir mugu lúta fyri filosofiskari teori Vanliga verður ein teori vrakað, tá hon stríður ímóti vídundaligum lógum. Hetta er eisini logiskt. Men evolutiónslæran stríðir beinleiðis ímóti fleiri vís- indaligum lógum. Men hví yvirlivir hon so?? Svarið er einfalt. Evo- lutión hevur sum so einki við vísund at gera, men er ein filosofisk trúarjáttan. Sum dømi um náttúru- lógir ið beinleiðis stríða ímóti evolutiónini kann nevndast: Lívfrøðin: Tað er ein grundlóg í lívfrøðini, at bert lívrunnin evni kunnu umbroyta ólívrunnið evni til lívrunnið evni. Spurn- ingurin er tí: Hvussu er tann fyrsta lívrunna kyknan vorðin til??????? Alisfrøðin: Onnur termodynamiska lóg sigur, at alt tilfar søkir ímóti kaos. Men evolutiónsteoriin sigur tað mótsatta. Munurin er tann, at øðrumegin hevur tú eina lóg og hinumegin hevur tú eina teori. Men lógin má lúta, tí teoriin er friðhalgað í templi ateism- unar. Informatiónsvísund: Vís- indini um hvussu informa- tión verður móttikin, skrá- sett, goymd og send víðari byggir m.a. á lógina um, at informatión altíð hevur ein avsendara. Men alt organ- iskt lív er fult av informa- tión, sum smb. evolutións- teoriina ikki hevur nakran upprunaligan avsendara. Um granskarar einaferð í framtíðini finna útav, at evolutión eisini stríðir ímóti tyngdulógini, sum Newton formuleraði fyri 400 árum síðani, so skuldi tað ikki undra, um tyngdu- lógin eisini hevði verið noydd at givið skarvin yvir í knæfalli fyri evolutións- teoriini. Hví trúgva granskarar menningarlæruna? Ein ørgrynna av granskar- um hava vent menningar- læruni bakið av vísundalig- um orsøkum. Men kortini er menningarlæran einaráð- andi innan undirvísing í stórum parti av heiminum, og alt tað rúgvusmikla vís- undaliga tilfar, ið mótsigur menningarlæruni, og sum serliga seinastu 40 árini er komið í ljósmála verður hildin burtur frá undir- vísing, av eini akadem- iskari mafiu, ið hevur tikið definitiónsrættin uppá vís- indini. Men hetta hevur jú sína orsøk. Orsøkin er eitt filo- sofiskt hugrák "paradigm", har øll vísundalig "prógv" skulu tillagast einum frammanundan bíløgdum úrsliti. Tað sigur seg sjálvt, at tá ein veik teori hevur fingið status sum "vísunda- liga prógvað", so fær onkur trupuleikar, tá nðggjar vísundaligar kanningar sáa iva um teoriina. Søgan veit um mong dømi at siga. Um ár 500 "staðfesti" vísundamaðurin Ptolemeus at jørðin var fløt. Hetta var eisini góðkend "vísund" í 1000 ár, tá Kopernikus og Galileo ikki bert settu spurnartekin við hesa gomlu heimsmynd, men enntá prógvaði at jørðin var rund. Men myndin av tí fløtu jørðini hevði skapt eitt "paradigm", ið var vorðið til eina filosofiska og ikki vísundaliga heimsmynd. Nðggj vísundalig avrik høvdu tí einki at siga. Galileo og Kopernikus fingu forboð fyri at út- breiða sína læru, og læri- sveinurin hjá Kopernikus, G. Bruno varð brendur á báli í Róm fyri sína trúgv á tað rundu jørðina. Bæði Galileo og Kopernikus fingu trupuleikar við mið- aldarkirkjuna, men sum kristnir menn høvdu teir als ongan teologiskan trupul- leika av sínum vísundaligu kanningum. Evolutiónslæran í dag er eisini umgyrd av einum filosofiskum paradigm, sum ger, at hon er óatkomi- lig hjá sakligari vísunda- ligari mótstøðu. Hetta er eisini galdandi í føroyska fólkaskúlanum og mið- námsskúlunum, har næm- ingar, fyri almennar pengar verða heilavaskaðir í apu- teoriini, uttan at teir so mikið sum verða kunnaðir um tað ørgrynnu av vís- undaligum tilfari, sum beinleiðis stríðir ímóti darwinismuni. Stundum verður sagt, at vísund bygg- ir hesi stig: • Observatión • Hypotesir • Test av hypotesum • Niðurstøða Viðv. spurninginum til uppruna og menning av lívi er bert ein hypotesa loyvd - nevniliga evolutión. Alt sum stríðir ímóti hypotes- uni verður sáldað frá í lærubókum, og so er niður- støðan greið. Og hetta rópa summi vísund. Hugsa vit okkum sama framferðarhátt í eini humanistiskari lærugrein sum t.d. søgu so høvdu vit øll somul uttan at himprast skýrt hetta sum manipula- tión og heilavask. Apan sum tveitti pelsin Sambært menningarlæruna var ein ættargrein av ap- unum so "býtt" at hon tveitti pelsin og vit gjørdust eftirkomarar. Hetta var vánalig "menning" tí ein ílatin apa er óivað meira "fit for survival", (fyri at nýta orð Darwins) enn apan uttan pels og uttan kunning um, hvussu ein tekstil- ídnaður kann fáast á føtur. Uttan av fara longur út í ættargransking kunnu vit kortini taka samanum og siga, at vit hava jú tveir naknar keisarar frá 1837. Annar er úr ævintðrinum hjá H.C. Andersen og hin er "skyldfólk" okkara - tær pelsleysu apurnar frá Galapagosoyggjunum - ið er ein karikaturur av filo- sofiska ævintýrinum um evolutiónsteoriina. Nei álvaratos! Trúgvin á ein skapara hevur munandi størri vísundaligt kjølfesti enn trúgvin á tilvildina, eksistensiellan tómleika og gudloysi. Bíblian royndir ongantíð at prógva, at ein Gud er, men setur heldur ongantíð spurnartekin við hin almáttuga. Hon sigur bert: Dárin sigur í hjart- anum: "Eingin Gud er!" Sl. 14,1. VIÐMERKINGAR Piff Paff Puff (til vit(n)andi handilmannin) "Ein blandaðan pakka av ímorgin, takk!" "Tað verður 66 kr. takk!" "Jamen er hetta ikki blandað bomm?" "Jú men prísurin er dýrka?ur!" "Nei takk! Tú fært hann fyri hálvan prís!" "Okey!" chr.fróði Gudstrúgvin og nakni keisarin C M Y K 11 10