leygardagur 16. mars 1996síða 16

Vit eiga nakað sum eingin annar eigur Fær hittust fyri 30 árum síðani á einum skúla í Danmark. Síðani giftust tær og stovnaðu familju í hvor sínum landi, hav a hildið silvurbrúdleyp, og enn eru tær eins tætt knýttar at hvorjar í aðrari Orsøkin til nvin Danmarkar at ganga realskula., var. at I? hevå verið IK Í rygginun tt ir. Hon hættað t kk i k Havr att kk Ipp at ganga ma LÆ Tr sk if ii r Mar í Gunhild tí h, } kor im segði sku Tølløse f n Ma Køtlun kk skulå £ at honum í y ea væl Gur k av haðr Ér rifur D k g k Kendi seg sum heima hja vinkonuni k i ' 3 vnd røg 7) i % þ I i k il fara he Y på” Få hon ikk: hevå að for } m ! n (ul i it Dar mark gjørdu fólk altid nógv burturur at:siga frá iðrenn tey fóru at:vitja fólk Ég ringdi til mammu og segði henni frå, at eg fór pg hon var €ins tvasom og einki vist; at heimið og eg, ti eg als síga henni um irini hjá Kirsten, sigur Gunhild Tað var tó cinvir. orsøk at ti Gunhild var pnum ørm fekk sitt annað heim já VINKONUNI Foreldrini forek mottikin við um og } voru séra á hugað tónleiki og sang Te v sungu í KITKJUKÓFUM OR ru vid måum tónleika DOKU nnan klassiskan |" ppiatu Tað i v ice kål ptonleikaranum | sf urmtoktur júst 1. Vit plagdu al seta plátuna pæiaran og ÆSA irðina, tí hini íkki orkaðu ut hoyra slíkt Bjóðaði vinkonuni heim til Feroyar Fleiri Ísroyingar gingu á skúlanum i Tølløse. og ein Marcus Ketlum SUM €tSIf slapp upp slagið hjá Kit hill Tey try saman sidan ma val sten og Gun hava hildið og hava vitjað á eðrun hver hj im I £jógnum af ð havt sangt og Gunhild hevur altí stóran ahuga fyr tónletki. og hon hevur ersini í nógv ár verið limur í sang kon. Heima hjá familjuni hjá Kirsten hoyrdi hon í klassiskan tonleik, og held ur sjálv. at henda áhuga hev ur Kirsten verið við til at vekja Á skulanum vóru vit í entukor im dreingirnir kallaði einglakórið. Kirsten var í r kirkjukofinunm Roskilde g tor hvønn sunnumergum KIfkjU Longu tá hevði Kirster vakra sangrødd á baðirúminum metangå Tå hon sang um morgunin. lurtaðu vit øl í andakt, sigur Gunhild Tá Gunhild fór heim i summarfrí fyrsta ánð. var tað bert nåtturhyt. at Kirsten fór heim við henni. Tá pápi Kirsten spurdi hana, hvussu