leygardagur 16. mars 1996síða 17

leingi hon ætlaði sær at vera í Førovum hon for at vera líka sum Gunhild svaraði hon. at KI Utferd å Sælandi Pápin helt. at: kundi hon ikki vera int i folki men inkonur ir voru kortinm heima Førovum ummarfrítiðina á tamb Foreld hja Kirsten voru €ISIf wpvuben 200 við meg, og gjørdu alt tey vøru ment fyri. at cg skuldi fáa zodar upplivingar í Dan uk. Einu ferðina lænti papi Kirsten ein I frá eim INNI skuldi Tá Kirsten Johansen, operasangari frætti, at tveir tónleik- við at vilja á emum slott: og eg var hugtikin av øllum Helst havi eg Ikki sagt so nogv, to eg dugdi ikk: væl at men Kirsten minn isl, at:eg fekk eyga á em gris uttan fyri slottið. Slíkt heyði eg ikki sæð áður. og ti havi eg verið so upptikin sum eg Sd tosa fanskt iv grisinum Fg gloymi hesa ferðina og alt tað. vit sou henda dagin, men hatta við grísinum havi eg gloymt, sigur Gunhild ongantíð Tá vinkonurnar komu aft ur ul Danmarkar ftir summarfrítiðina í Førovum tor Gunhild aftur í skula men tå var K rsten il hiv LF arar, sum hon vanliga arbeiðir saman vid i Danmark, vóru í Føroyum í døgunum hon vitjaði vinkonuna, gjørdu tey av at skipa fyri konsertunum í Havn Tvær konsertir: Ein heilsan til Foroyar I annaðkveld og tyskvøldid í næstu viku skipar Konsert- felagið fyri tveimum kon- sertum í Havn, har Kirsten Johansen, operasangari á Kgl. Leikhúsinum í Keyp mannahavn, saman við kendu tónleikararunum Sør en Johannesen, organisti, og Ib Nielsen, floytuspælara, fara at framføra lynsk verk eftir Schubert, Richard Strauss og Mahler Kirsten Johansen fer m.a. at fram føra Ave Maria, og sangir eftir danska tónaskaldið Karl Nielsen Kirsten Johansen hevur eina ferð áður havt konsert í Havnar Kirkju. saman við Kanny Sambleben, violin- is, og Oddvør Johansen, organisti Av tí at tónleikararnir, sum Kirsten Johansen van- liga arbeiðir saman við í Danmark, eisini eru í Før- oyum í vikuskiftinum, hildu tey, at tað kundi verið á- hugavert at skipa fyri kon- sert, tá tey nú øll vóru stødd í Føroyum Donsku tónlistafólkini bjóða fólki til hesi bæði tiltøkini, sum eina heilsan til føroyingar í sambandi við danska mentanarárið 1996. Tey gera hetta ókeypis, men hava fingið stuðul frå Konsertfelarnum Konsertin í Listaskálan- um verður sunnudagin 17 mars kl. 16, og kirkjukon- sert'a í Vesturkirkjuni tys- dagin 19. mars kl. 20 Gunhild Michelsen he sum minn frá upplivingum gjøgnun Vikuskittið fekk ymiskt fyrifallandi ar beiði. til hon fór á konserva toriið og seinni fekk privata sangundirvísing Utbugving innan tonleik Hon var vid i sangleik unum, sum vóru so væl um tóktir í sjeytiårunum, eitt nú var hon við í „Jesus Christ Superstar“, har m.a. aðrir Eddie Skoller var ein av høvudsleikararunum Hóast vinkonurnar fóru í hver sína ætt, so hittust tær heima hjá Kirsten í viku skiftinum, eins og árið fyri Síðani gekk tíðin og vin konurnar giftust og fingu børn í hver sínum landi. Tá børnim vóru smá, vóru stundirnar til brævskriving og vitjan ikki til staðar, men kortini varðverddu tær sam bandið Í dag eru børnini tilkom in, og møguleikarnir at ferð ast og tosa í telefon eru góð ir Hóast vit skriva long brøv til hverja aðra, so er telefonin góð til at taka Trupulleikin er beft, at sam rødurnar ofta eru eins drúgvar og brevini, men vit hittast ið hvussu so er eina ferð árliga, sigur Gunhild Hvønn tydning hevur lívslanga vinarlagið havt fyri teg / - Tað hevur havt nógv at týða - ikki bara fyri okkum báðar - men fyri øll í báðum familjum, systkin og for- eldur, sum hava verið um okkum báðar. Vit báðar kennast so væl - ikki eins og maður og kona - men næstan líka væl. Vit hava fylgt við lívinum hjá hvørjari aðrari øll hesi árini og eiga nakað felags, sum eingin annar eigur, sigur Gunhild Kirsten: - Tað hevur fyrst og fremst tydning, at vit sum imenniskju kenna hverja aðra so væl, og at Vikuskiftid vur funnið fram rugvismikla mynda! 4 41 mm, og lær hava familjan í Førovum er vorðin ein partur av minar! familju í Danmark. Tað, at hava varðveitt vinarsam bandið frá ungum árum av og fram til nútíðina, ger tað virðismikið í sjálvum sær, sigur Kirsten Johansen, sum í løtuni venur á Kgl. Leik húsinum. Hon er við í oper um Skæbnens Magt" eftir Verdi, sum verður framførd umrstutta !íð Vitja fólk og syngja í Funningi Ferðin í Feroyum er væl skipað. Gunhild arbeiðir sum ferðaleiðari í nógv år, og hevur fyrireikað seg til at taka ímóti vinkonum á flogvøllinum. Síðani gong ur leiðin til Funnings at vitja Marcus Køtlum, og tey try gleða seg sum altíð at hitt ast Vit fara at skipa fyri líti ari kirkjukonsert i Funningi, og hon verdur i innihaldi soleiðis, at sangurin situr til vøkru kirkjuna har, sigur Kirsten Johansen i telefon ini.“ Kirsten Johansen hevur ikki bert vinarbondini í Før oyðrm at dúva uppá Mamma Kirsten segði eina ferð Marcus Køtlum, at ein føroysk kvinna i 1865 giftist inn i familjuna hjá henni Hon æt Anna Maria Han sen. Marcus hevur kannað gomul skjól, og funnið fram til Anna Maria Han sen var ur Bajansstovu i Havn - Fg plagi ti at arga Kirst en vid, at hon er av sang fróðari familju í Havn, og at hon helst hevur fingið sanggåvurnar úr Føroyum, sigur Gunhild Síða 17 inkonan K tær aftur hill Framhald av síðu 15 vóru tær á vetri. Hetta høvdu tey aldri sæð áður Tað var ólíka vakrari her enn við strendurnar í Suður onglandi, og so skiltu tey eisini seyðamenninar, sum gingu og røktadu seyðin og eisini teir menninar, sum høvdu sina dagligu gongd Norðuri i Líð og góvu seyð inum. Í Onglandi skiltu tey ikki eitt tað einasta orð av tí, ið sagt varð Hetta sá alt so ljóst út, men hugsi tykkum, tá ið rennikavin skavaði í krúll in á tykkum í vetur og pístr aði hárið og tit gjørdust dravin at renna í skúlagarð- inum, hvat tá við teimum fýra tjøldrunum Norðuri í Líð? Jú, tey vóru gomul nokk at vita av. Tey høvdu fingið at vita frá onkrum gomlum tjaldri, sum hevði verið har ein vetur, at líðin lívdi á høgætt og her drap uppi. tá ið hann var sunnan í ættini. Her var næstan altíð livd at fáa. Men onkuntid var kavarokið so tætt, at tað var ikki hugsingur um at bjarga sær uttan at krúpa djúpt inn í okkurt glopur og krúpa tætt hvert til annað og royna at klára seg sum best. Júst sum tit, tá ið tit skultra tykkum og troka tykkum saman undir skúr inum illveðursdagar. Okkum dámar væl at verða samanborin við tjaldr ið. Í Fuglakvæðnum verjir Tjaldrið smáfuglin ímóti rovfuglum, og vildi tú ikki staðið sum ein verndari um tað, sum frítt og fagurt er, og roynt at hjálpt, har sum hjálpast kann? Tú ert kanska skóti, og har er jú ein greinin tann, at skótin skal vera góður við náttúr- una. Men eg hugsi, at tjøldr- ini eru nógv meira at sær komin, enn vit eru. Tey fara væl um náttúruna og prýða hana við sínum litum og sangi. Vit niðrbróta og nógv av tí, ið vit kasta frá okkum. er til ampa fyri fuglin og fenaðin. Her eru vit rein flokatrøll. Hygg bara kring teg, hvat flýtur av alskyns óruddi nú veturin er av Plastikkposar av øllum sløgum, litad innpakkingar pappir i øllum ælabogalit um og hundratals tyggi gummiskvøtti undir góm unum, sum eru kroyst niður í asfaltið næstan allastaðni Her er munurin stórur. Vit flyta ikki suður í heitari lond. tá ið veturin nærkast Tað hevði verið ein góð hjálp fyri dálkingina, um so var. Vit eru noydd at verða her veturin av. Vit hava í hundraðir av árum latið lág- trýst og håtryst, landnyrð ing og landsynning, mána og sól farið um okkum dag og nátt. Hetta hava vit klár að higartil og tjøldrini við Men skal tann dálking fara fram, sum hon ger í dag, í 1000 ár, so verður lítið um okkum. Tað munar lítið bert henda eina dag at standa og rósa tjaldrinum og syngja Tjaldur ver vælkomið til okkum heim! og so gloyma, hvat tað er, sum fuglurin stendur fyri. Lágtrýstini og hátrýstini — veðrið og vindin eru vit ikki harrar yvir, men tú ert harri yvir tí dravi, ið dettur frá tær. Tak tað upp og sting tað í okkurt rusk- ílat, meðan tjaldrið sær, so tjaldrið kann siga. Har gongur ein Guds vinur, sum vil mær væl. So kann regn vera regn. og vindur vera vindur, lágtrýst og hátrýst vera lágtrýst og hátrýst. Tá er frøi á fuglinum, lærarum og børnum — og alt gongur upp á stás. Hugsa um hetta, og tak tað til eftirtektar!!! Frits, 12. mars 96