mikudagur 3. apríl 1996síða 10

79 ára gamli Ditlev Houmann: Einsligt at vera deyvur Men tað ber eisini til at venda ti tann positiva vegin. Ein prædikumaður harmaðist einaferð, at eg ikki longur hoyrdi tað góða orðið. Eg vendi tí við og segði honum, at eg hoyrdi heldur ikki tað ringa, sigur hann skemtandi EIDESGAARI Hvønn sunnudag situr hanr Oftast við hond hegri albogin hvílir á st Hondin grípur um aftanfyr oyra og á hendan hátt veks á fremra stólinum ur oyra og tekur sum mest av ljóðinum frá lestrarfjøl ella prædikustóli. Maðurin er næstan stokkdeyvur og tað hevur hann verið sein astu 15 árini. Okkurt orðið hoyrir hann í kirkjum, onk untíð ein heilan setning, men tá sangurin kemur, so hevur alt hug at loypa sam an. Vinstra oyra riggar als ikk A høgra oyra situr hoyriapparatið og við hvert hvinir úr tí. Vit hoyri hvinið, hann varnast einki Maðurin vit skriva um eitur Ditlc v Houmann úr Ovnd arfirði. Hann er 79 ára garn | I 1. men IKAI longur enn fil Langa friggjadag rðu heilsan. tá fyllir hann átti Tað er fr ánadag ir påskavikun: í Oyndarfirði Setningurin hendan dagin er at lýsa gerandisdagin hjá einum eldri manni, sum ikki í mong ár hevur kunna ført eina vanliga samtalu við medmenniskjuni, tí hoyrnin er farin at bila. Ditlev hevur frá barnsbeini verið ein virkin persónur. Hann hevur eisini altíð dáma at:fylgt mkur vil kalla % hvat hendir hetta at vera forvitin í posi var merking. Men fyri árum síðan em fimtan gerandisdagurin munandi. Hoyrnin viíknaði og at enda var hann at kalla deyvur. Okkurt hendinga orðið ella setningin hoyrir hann, hann lesir eisini av munninum og so hjálpist hann við at skriva Hann hevur eisini ment kynsrið at spyrja. soleiðis at hann fær tað at vita sum liggur á hjarta Ditlev býr í Garðshorni ein av teimun elstu býling unum í Oyndarfirði. Í dag búgva bert trý fólk í Þbroyttist Garðshorni. hjúnini Ditlev og Anna og systur Onnu Maria. Í dag standa bert Garðshornshúsini. men fyrr lá gamli próstagarðurin í Garðshorni. Húsini vøru tíkin miður í 1923 og fólk hava búð í teimum fram til fyrst í hest øldim. Hetta voru uppsitarar av prosta jórðini, ið telja 12 merkur í Oyndarfirði. Heini Havreki og sonurin Magnus Heina son hava búð í Garðshorni Hoyrnin for at bíla Vit sta í hugnaligu stov um i Garðshorni. Ditlev sit ur og lesir spurningarnar og konan Anna ståkast. Hon et javngomul við Ditiew bovgd framå av sl. hon hevur strevast so langt hon kann minnast. kvikløtt og altid á ferð. Hon er ættað av Grundlend Oyndar firði. men hevu húð meg Mort Eg var um 65 ára gamla tå eg for at hovra verri. Eg helt tað verða oyraproppar Hetta byrjaði í vinstra oyra og eg for ul oyralækna Hann segði mær tey tungu bod, at:talan var um æðra forkálkingar og stødan for at standa við og versna. Ég arberddi í Fuglafirði un } kk ett k r ; | hrekað ur Áð kk: Ég kk h j kk þ } M | ítt. á k í kk h við llkum á rbeið ur ir Ditles Houman: Ég I Mask må fyn, at eg hoyrdi verri men ovralæknin segði, at hetta hevði einki tf | rå, Sigt kundi eg ikk fylgja við hvat fólk segdu. Eg gjørdist heilt deyvur í vinstra oyra ! høgra var eisini vánalig Hetta var ein ógvuliga ke hg støda at koma í. Eg havi jú altid dámt at fylgt við og hetta gjørdist munandi tor 'Srari nú, sigur hann Torført í mannamúgvu Tað ringasta er, tá eg eri saman við nógvum fólki Eg havi altíð kensluna av at grinið verður eftir mær Eg hoyri jú ikki. um fólk hava hug at smílast og eg kann heldur ikk: síggja øll Í mannamúgvu fái eg heldur einki skil á hvat fólk siga Alt hevur hug at leypa sam an, sigur Ditlev Houmann Hvussu tók familjan tað at tú gjørdist deyvur Tað kom ikki so knapp liga, so tey høvdu tíð at venja seg við tað, men tað gjørdist ógvuliga stríggið at snakka, sigur hann Hvussu er tað at ganga í kirkju hvønn sunnudag og einki hovra/ Eg hoyn onkran setning av gudsorði og tað er nóg mikið fyri meg. Eg hav: altíð gingið í kirkju. tað cIn van og só Cr CR áttuð við folk: um guds orð. Tó er tað ógvulliga keðiligt ikk: at:klára at:fylgja við sanginum. Mær hevur altid dámt at sungið og at kveðið Mær hevur dámt sera væl féroyskan dans, sígur Dit les Hóast Ditlev er 79 ára gamal so er hann hvønn ein asta morgin í jósinum hjá somnum Loua. Hann hjálpir til við mjólkingim Eg hovrt einki av bel; mum ella maskinunum í fjósinum og heldur ikki hóðið frá traktonnum, sjálvt im eg standi við síðuna av honum, sigur Ditlew re er einsligt at vera t ; Eg hovri heldur í folk ropå á meg Mær hevur alið dámt at gingið burtur í haga. Ég havi eina mørk í jørd og eg havi gingið burtur í haga alt tað eg kann minnast Eg hav: millum annað seyð gangandi yviri í Líð (Eldu víkslið, blåm ) men semastu inm havi eg ikk: hættað mær. Hetta kemst ikki av at eg skki havi orkað át på kk i f Ditlev Ho I i ro i | ) r, tu tær held hb ! i tað Konan er tann sun best at samskifta við meg tað skuldi heldur ikk: verið so legið, sigur Ditlev Hou mann Nú leggur Anna uppi meðan hon setir á borðið »Øll hesi árim havi eg ikki hoyrt hann eina einastu ferð gramt seg um vånaligu oyr uni Onkur hevur havt hu; at harmast meg. Ein præd íkumaður í bygdini segð einaferð við meg, at:tað var spell, at eg ikki hovrdi tað p ða orðið. Met ge royndi at ugga hann við at eg heldur ikk: hoyrdi tað ringa orðið. sigur Ditlev skemtandi P langur Fór til Lívsegan hjá Ditlev líkis! tí hjá mongum ødrum før ovskum mannfólki Tað var einki í at:velja Kundi tú ikk: fara til skips so var tú ikk: roknaður sun maður. Eg fór fyrsu ferð til skips í 1932. Hetta var við Grundig sum skyld menninir hjá mær áttu. Ég var heppin, eg heyði góð; heilsu til skips cg fekk ikk jóverk, havi ongantíð følt hendan, heldur ikki beigg mín Svend, sum doyði fyr kortum. Ikki tí, lukturin var ikk: góður umborð á slupp unum við ferniseraður sjó klæðum og ringum royki ur kjølinum. Eg minnist fyrsti turn hvussu eg undraðist á ut trøllvaksnir menn lógu og nngdu seg i sjóverksilsku sigur Ditlev Houman Ég var til skips í 42 ár rá 1932 til 1974. Í n imibju hava menn siglt sé eygað røkkur aft i í A ht im F } Hann Í Før * sf i I v 1 N sur Di Havnini. Abbi min i Garð horni. Salemon, var utrod rartormaður alt sitt liv. Påpi var eisini fiskimadur Eg og Svend bróður tóku arvir upp. sigur Ditlev Houmann Storar aldur Ég var á Kappanum i í Ditlev situr í stovuni. Abbin og omman úr Havn hanga á bróstinum aftanfyri í hugnaligu stovuni Í Í