leygardagur 27. apríl 1996síða 16

í Flaggsdagshaldið í Havr Ein rúgva av andi tuit 4 fór S ARI tran al yg nidan og hesa tíðina er hon komin s« n rættulig Munar, hvat Mita Oddvør Johansen, nthøvundur var ålvarsom, men hon var borin fram við at vit kundu fara til húsa aftur v At veður! í Vaglinum. Fólk høvdu lagt + KVIÐMÐNUr valiinum LR 1. JP t vøkrum summarlitur tey eru so fræ! við h ð eir agið hevur ávirkan á før vælsigr ur yingin sást flaggdagin n frá sær Tú sá í Tinghús trarharmi að Tey | ør I arfagrasta veðr høgt å luftina humor«, soleiðis h á varrum 1 tu seg bert ú fólki var samankomið á Vaglinum og stúgv var heilt niðan á Káta Hornið. Sólin skein omar at r Várveður og flaggdagshald elt flaggrøduna. Rødan tá leikurin harnaði. Onkur eldri lat kollin víkja og blank: månin glinsaði í sólskininum, bleikur av drugva vetrinum Hóast umstødurnar at halda flaggdagin vóru framúr so órógvaði eldurin á Argjum mannamúgvuna. Ýlandi politi og brandbilar vekja forvitni og nógv var gitt í Manna múgvuni, hverjum bygningi á Argjum eldur mundi verða í. Tað sást ikki við berum eygum í fjarleikanum og nógva roykinum. Fólk á Vaglinum vístu ikki tá, at verkstaðið Vón sang sín svanasong og var við at hvørva vid lotinum Eg havi skrivað tað fyrr, eg skrivi tað aftur, hvussu skuldu vit verið fyri uttan hornorkestrið og skótarnar ein slíkan dag. sum av berum eldhuga og idealismu bera drúgva partin einum slíkum hátíðarhald:. »Ja, hverjum liggja Feroyar langt burtur frá '< hugsaðu fólk á veg ul hús |»