leygardagur 1. juni 1996síða 16

Í Í Í 1947 gifust Kristian við Gullborg Olsen úr Skor gudsjáttandi he g við sær heiman á leið gjøgn við fing na trygga og góða barlast #64 tlu ey Havnar og í 1969 bygdu tey fia Starv í 9 ár sum saman | Ísa hesum stillføra, dámliga ára fødingardegum Mer at hann heyði gott arbeiði á landi dr: sjógvin, og miðskeiðis í sjeytiårun g at hann millum aðrar eisini eigur gávurnar at matgera, kom kennar, tá hann hesaferð fór sum kokkur við num Føroyar og virkaði hann umborð sum kokkur í nøkur ár Kristian gjørdi álvara av at siga sjólívinum ftur til skips Få farvæl, fekk hann sær arbeiðr á fiskavirkinum Bacalao« og var tað uttan iva í hesum sambandi at hann í 1981 varð valdur til nevndarlim í Havnar Arbeiðsmannafelag. Samvitskufullur, røkin og góður at samstarva við hjá teimum, hann var saman við, røkt: hann hetta ålitisstarv í 13 ár og tíðliga kom ti kennar, at hesin dámligi og gløgg: skila maðurin við heitum huga saman við nevndini altíð var fusur at fremja framtøk, sum kundu stimbra felagið og harvið virka fyri framburði limanna og við góðynskjum heilsar felagið tær við tøkk fyri tíðina y Nú tú saman við Gullborg tregur dustsins ár frægi vinur, og tit í vøkrum umhvervi í Danmørk kunnu njóta ta friðsælu, sum bert vissan um gott avrik eftir strævnan arbeiðsdag kann geva, vilja vit í hús inum við ynskinum um at hin altvaldandi við sign ng síni má ríka lívskveld tykkara ynskja báðum Gullborg hjartaliga til 3 de Vónandi síggjast vit í summar kum lukku v amboð — ikki sum ar í tí landi, tú ferðast Stottleiki ikki mikið I co dagreim í Sosiåalinun verður sum viðmerking ul tíðindastubban í Út varpinum sagt, at vit heldur enn at verið stolt áttu at sæð meira krtiskt uppá ferdavinnu og arbeitt meira við at menna tænastusteðið og teir facilitetir, ið vit bjóða fram. Sagt verður at tað er ikki nóg mikið at vera stoltur og tað er púra rætt Stoltleikin er ikki nakað í sær sjálvum Um vit skulu brúka hann til nakað ítekiligt er neyðugt at gera sær greitt, hvaðan: hann kemur og hvussu vit munagott kunnu nýta stoltleikan í vinnuhøpi Stoltleikin til tað, tú umboðar, er grundlegg) andi og umfatar alla vinnu, ikki bert ferða vinnu Føroyingar sum sølufolk Fram til åttatiårini var % 1 + k k ' i 1 k k k 3 k 3 Í Lr stsum av sær lv i Jú í 1ivsagt IKK tóru verð'. Vit. ið €lja, eru gv um bod ið og kappingin er kniv skerp. Tískil noyðast vit at gera vart við okkum sjálvi — marknadarføra okkum å ein truverdigan hátt. Og tað er her, at ådurnevnd: stoltleikin kemur inn í myndina sum eitt marknadarfør ings- og seluamboð Sjálvsálit sum vinna Ta hevur ofta verið ført fram, at førovingar duga v illa at selja. Og hví er hetta so? Efur mínum tykki er orsøkin partvis at finna í omanfyri neyndu "produktorien tering' og partvis í okk ara lyndi til at vera lítil låtin. Tað kann vera torført at selja eina vøru f kapping vid onnur men tað er haðna verri at selja eina vøru, ið antin ikki samsvarar við tað, ið kundin ynskir sær, ella sum seljarin ikk: sýnist at trúgva uppá. Spurningurin er um tú kanst eggja ferða At selja veruna við sálini Tå vit sum umboð fyri Ferðaráð Føroya greiða útlendsku samstarvste legum okkara frá Fer oyum og teimum møgu leikum, ið standa okkum og útlendsku ferðafólk unum í boði, hoyri eg tíðum útlendingar siga » Tað ljóðar hugtakandi Tað ger, at eg fár hug at fara ul Føroya beinan vegin«. Hetta siga tey ikki, tí vit hava serligar gávur sum selufólk men tí frágreiðingin er merkt av stoltleika og alski til okkara land. Vit trugva uppá veruna og kunnu als ikk: lata vera við at leggja sálina í frágreiðing okkara Í mínari verð hava Føroyar ómetaliga nógv at bjóða útlendingum Umframt at síggja vøkru náttúruna, hava tey her hjá okkum meguleika fyri at kenna á sær, hvussu tað er at liva í og av náttúruni. Tað er hetta, ið hugtekur tey mest. Her gloyma tey gerandisdagin, kenna | Stoltleikin sum sølu- koddi Føroyum nytast ikki at smæðast burtur y b í val ) okk i i kk í + TR k k 4 1 i Í vr tå k ) Vafólkið i 3 bh kk ) r t ikk ; ' ferdamøgulerkarnar her á land: Okkum nýtist ikk: at smæðast burt í onki. Vit hava eina hald góða veru í landi okk ara, ið vit støðugt ar beiða vid at betra um Tad er ikki so, at vit noyðast at velja ímillum stoltleikan ella tað krit iska eyga, sum odda greinsknvarin í Sostalin um eftir sellum at dóma helt. Vit kunnu vera errin samstundis sum vit arbeiða við at gerast betri og betri. Tað týdn ingarmikla í hesum er at skilja, at fyritreytin fyri at vera stoltur og fyri at kunna nýta stoltleikan sum ett marknaðar førings- og søluambod er, at vit trúgva uppá vøruna og samstundis tryggja okkum, at góðskan samsvarar við tað, ið kundin væntar sær av henni. So einfalt er tað Annika Joensen, Marknaðarleiðari á Ferðaráði Feroya Konsert í Kommunuskúlaauluni Í dag. 1. juni, kl. 16.00 fara Sámal Petersen, violin, og Stamen Stantchev, klaver, at spæla konsert i Kommunu skúlaaulum í Havn. Fram ferd verða verk efur Franz Schubert, Claude Debussy og César Franck Schubert munnu tey flestu kenna sum sangskriv ara. Vit kunnu nevna »sang ringråsirnar«, eitt nå Wint erreise og aðrar. Men S skrivaði eisini nógvan kam artónleik. Í Sonatinini, ið Stamen og Sámal fara at spæla. kennist ein við tey yndisliga sangbaru temaini sum Schubert er so kendur fyri. Hini bæði tonaskøld ini koma ur Fraklandi. Hetta oyrir ein týðuliga, einamest hjá Debussy Hansara im pressionistisku klangir eru eyðkendir. Lyndi i tónleik inum skiftir ofta frå innilig um klangum til ekspressiv ar klangir. Debussy var eis im sera hugtikin av jazz tonlerki. Hetta kemur eisini til sjóndar í hesari sonatuni Tað síðsta verkið er eitt av høvudsverkunum hjá C Franck. Sonatan varð upp runaliga skrivað fyri violin og klaver, men verður eis in ofta spæld fyri floytu og cello Stamen og Sámal undir vísa báðir ið Føroya Mu sikkskula ; á KS