leygardagur 15. juni 1996síða 13

Skiftir pultin út við Torben Johannesen, fer nú í starv í ein- um grundvigskum kirkjuliði í Norður - jútlandi. Hann skal arbeiða sum prestur í eini valmeinigheit, sum hevur fýra kirkjur. Ein valmeinigheit hevur fríari rætt til prestaval enn ein sóknarmeinig- heit Ji STINUS I FIVSSON EIDESGAARD Tað eru summi fólk, sum eru djarvari enn onnur og sum ikk: Vilja sitå alt ov leingi í einum starvi. Torben Johannesen er 49 ára gamal og hann hevur semaåstu arin arbeitt hálva tíð á lands skulafyristungim og síðan hevur hann verið knyttur at Eysturskúlanum hálva tíð. Seimasta árið hev ur hann undirvíst á Lærara skúlanum, tá hann ikki hes ur arbeitt á fyristungini Hann hevur nú fingið starv sum prestur í Norðurjút- landi og skal byrja í næst- um - Eg havi ongantíð sitið heilt leingið í einum starvi, tað longsta er átta ár. Ég haldi, at tað er gott fyri ein at skifta. Eg eri í dag 49 ára gamal og møguleikarnir fækkast longur ein kemur upp í árini. Tá ið nú er kom- ið so langt, at hetta starv stendur mær í boði, so kann eg ikki annað enn taka av, sigur Torben Johannesen Tú er lærari, ikki útbúgv- in teologur ella gudfreð- ingur, hvat fær teg at halda teg nl eitt slíkt starv? - Eg havi av og á í lívi- num hugsað um at gerast prestur. Ég eri útbúgvin læv- ari og tók kristni sum linju- fak á læraraskulanum. Ég havi eisini undirvíst í krist- ni. Eg havi eisini tikið eftirútbúgivngarskeið Í kristni. Sum lærari havi eg starvast nógv á háskúlum og har havi eg mett nógvum grundvigianarum og eg eri ógvuliga hugtikin av teirra sum lærari mannafatan. Tá eg so sá eina lýsing, har eitt grundt vigiansk kirkjulid søkti eftir einum presti og treytin var ikki, at tú skuldi hava eina teologiska útbúgving, so beinanvegin Torben Jo gjørdist eg pentur, sigur hannesen Hetta kirkjulið hevur 10gv at bjóða. Nógv verður gjørt av fyrirlestrum og stevnum og um veturin eru nógv ultøk. Nógv av ti, sum liggur í grundvigska há skúlaandanum verður framt í verki í kirkjuliðnum, sigur hann Prestagarðurin liggur í Klim eystanfyri Hanst- holm. Har er eisini kirkja Meinigheitin eigur tvær kirkjur og leigar tvær. Prest- urin skal halda 60 gudstæn- astur um árið og hesar eru býttar sundur millum tær fýra kirkjurnar, hann skal verða prestur í. r Torfert at flyta — Tað =" eitt sindur torført at flyta úr Føroyum. Eg havi fyrr búð 10 ár í Danmark, konan er donsk og børnini búgva niðri. Eg havi havt nøkur góð år í Føroyum og kanska havi eg eitt sindur ringa samvitsku av at flyta Men ringa samvitskan stav- ar ikki frå støduni hjå sam- felagnum, hon stavar heldur frå, at tað altíð er ringt at flyta úr fødilandinum. Vit hava eisini bygt hús i Fer- oyum, sum vit nú noyðast at selja og vit koma at sakna grannalagi. Men hinvegin, so kenna vit nógv fólk í Danmark, sigur Torben Jo- hannesen, sum leggur aftur- at, at hann hevur góð minnir frá tíðini sum stjóri á Før- oya Fólkaháskúla, tó at hetta var ein sera strævin tíð, sigur hann Grundtvig er lív Torben Johannesen er ógvuliga hugtikin av heild- arfatanini hjá Grundtvig av mannalívinum. Hann skriv- ar í eini grein í Kristiligt Ungmannablað í 1983: — Grundtvig var ein djupt- hugsandi maður. Hann hug- saði eitt nú, at kristindóm- urin var fyrst opinberaður við Jesusi fyri knøppum 2000 árum síðan, men menniskju høvdu livað í ár- túsundir áðenn ta tíð. Teirra lív hevði eisini verið eitt rættuligt menniskjalív, sum tey høvdu fingið til gávu frá tí góða Gudi. Jesus Kristur var eisini komin til menni- skja sum eingáva frá Gudi Eisini menniskjuni, sum livdu fyri Kristi fæðing, vistu um Gud. Hann hevði opinberað seg fyri teimum á mangan hátt, sigur Torben Johannesen. — Men so kom Jesus. Ikki fyrr enn menniskju høvdu fatað stóðu sína, skilt hvat tað var at vera menniskja, ikki fyrr enn tey rættuliga vóru menniskju, tástaðni kundu tey gerast kristin. Tað er hetta, sum Grundtvig orðar við tí kenda »Menne- ske først og kristen så.«, sigur Torben Johannesen — I hesum liggur eisini ein fullkomin góðkenning av menniskjalivinum við øll- um tess marghåttligu og gåtufullu fyribrigdum. Alt er guds gáva, bæði tað, vit skilja, og tað, sum gott er, og tað, sum við menniskj- ans falli er vorðið ónt - Grundtvig kundi ikki góðtaka, at lívið var í tví- ningum, ein andaligur og ein tímiligur partur. Nei, alt var ein heild, skapað av Gudi. Tú mást fyrst blíva góður við tað lív tú hevur fingið, elska lívið í øllum tess fyribrigdum, áðrenn tú av hjarta kann ynskja tær æviga lívið. Tástaðni kann tú fara í part við lívsins góðu kreftum, við Gudi, ímóti deyðanum og Djevli- num. Elskar tú ikki lívið, meniskjalívið, so mást tú verða glaður um, at einki ævigt lív er í væntu. So greitt er tað, helt Grundtvig, sigur Torben Johannesen. — Hetta býr eisini undir Grundtvigs hugsanum um skúla og Kirkju. Skúlin skal upplýsa um mannalívið, mannasøguna og manna- samfelagið, skapanina, til tess at hjålpa menniskjum at gerast rættulig menni- skju. Kirkjan skal kunngera frelsuna, Guds ófatiligu náði. Til tess hevur kirkjan orðið í evangeliinum og í dópinum og altarborðinum, sigur Torben Johannesen Heildarfatanin = hjá Grundtvig av mannalívin- um sum eina gudsgávu, voldi honum eisini sam- vitskutrupulleikar. Hann Mynd: Kalmar dugdi at síggja, at hann við henni var í stríð við megin- partin av teim kristindóms- fatanum, ið høvdu verið síð- ani ápostlanna dagar. Krist- indómurin hevði alla hesa tíð verið mest upptikin av at seta mark og gera skilnað millum dust og anda. Men hann fann altíð aftur í viss- una um, at hansara nýggja fatan var tann sanna. Tað ráddi ikki um at gera skiln- að , men evangeltið var júst tað, at lívið alt var góðtikið av Gudi, skabt og signað av honum. Jesus var komin at sameina anda og dust, júst tað var lívið, bæði hetta og tað komandi lívið. Bert deyðin ger skilnað. Ikki fyrr enn menniskjað fataði tað, kundi tað gerast veruligt menniskja og kristið menniskja, sigur Torben Jo- hannesen — Eg haldi, at hesin glaði, lívsjáttandi kristindónum er tíverri als ov lítið kendur og virdur her hjá okkum, sigur hann