leygardagur 13. juli 1996síða 17

KA i Eg taki væl ímóti teim um og tað er stuttligt at hava samband við fremmandu fólkini. Tey dáma oll sera væl húsini hjá mær »g kann eg ikki lata vera við at visa tetmum runt og grei frá øllum, sigur hann Vitjaninar eru so títtar og ymiskum fólki af“ i N eg hava g Niels SÍÐU venjing í fremmandum mál um — ettt nú tyskum Nú ein dagin var eitt týskt par her og vitjaði, og tað var sera hugnaligt at visa teimum og rum, og stå og práta við tey eina lestu A nordåovastevnu heyði Niels framsýningin uttan fyri hjá sær. Ætlanin var hon skuldi vea ley gardagin, men hon varð flutt ti! sunnudag tí veðrið var so ringt leve dagin Nógv fólk vitjaðu, og Niel hevur hug at royna tiltakið aftur. Men tað c næstan ogjørligt at Íýsa framsyningina, tí alt avger andi er, hvussu veðrið er Tekur surrealismuna fram um Niels málar bæði natúrligar málningar og abstraktar, og fyn hann er tað lætt at velja :Á > skuldi tað verið neyðugt Tað er stutthgar at mála teir surrealistisku málning arnar. Teir krevja meira av tínum hugflogi, og eg haldi tað eru alt ov fáir føroving ar, sum takast við hetta slag 1ð av list Víkuskiftið Hann brúkar fjølbroytt eym í málingim. og hann avdúkar at målarin, sum honum dámar best, er Salva tori Dali Men Niels hevur einki ímóti at mála landslag o líknandi. og á Roykstovuni í Klaksvík, sum er eim hjá matstóva, og ér granni Niels. hevur hann málað eitt stórt landslag á alla grund ma. Fyri klaksvíkingar er hesin málningur partur av býarmyndini, men gestir í býnum leggja uttan iva merki til húsin Tað munnu vera tíkin nógvar hundrað myndir av teimum húsunum og mál- ninginum, og tær eru uttan va farnar um allan heimin, sigur Niels, sum er glaður fyri stóra málningin á Royk- stovum Fisini tónleikur Umframt at mála. hevur Niels í Horni verið tónleik- ari alt sítt liv, og hann er tað enn. Hann spælir í bólk Nidunfyrt parabolskermir hongur ein surrealisnsku 4 nad MAG Mynd. Jan Miiller Vikuskiftið Nógv fólk vitjar husini hjá Niels. Um summarið eru tað ikki so fá ferðafólk, sum leggja leiðina fram við, og teimum tekur Niels væl ímóti Mynd: Jan Miiller Niels fann hendar rekavidin í fjørdini norð urt á Strond Hann hé ir so at stga einki broytt um træið, sum hevur skaup as einum drekahøvdid Kanska er talan um ein ídirekavið Mynd: Jan Muller mum Birds, sum framveg 'r í gongd, og sum vandi so seimt sum fyrrakveldið, tå vit prátaðu við Niels Eg stóð á palli fyrstu g eg spæl ent Eg spældi fyrst í bólkinum Atlantis, men í 1967 fór eg upp í Birds, sum manglaði og har havi greiður ein bassspælara eg verið síðani hann frá At hann var ungur, tá rock'n'roll og veruligt rock urin heyði sínar góðu dagar sæst aftur í tónleikinum hjá Birds og í plåtusamlingini hjå Niels Honum dåmar sera væl rock'n'roll tónleik, og hann tosar vid virðing um Led Zeppelin, Jimi Hendrix, Eric Clapton, Johnny Wint her og aðrar. Og sum so nógvir aðrir á hansara aldri, heldur hann líuð um tón leikin, sum nú kemur fram Tað hevur altíð verið nógvur tónleikur í okkara húsi. Påpi mín og beiggi min hava spælt, og einki er í mera naturhgt fyr: meg, enn at spæla. Eg vert ikki vær dámar framvegis eins el uh sum Síða 17 Dánjal Norðbg níti Dánjal i Klingruni, mín góði vinmaður! Við fáum, men væl meintum orðum sendi eg tær eina inniliga kvødu, nú ið tú hin 13. í hesum mánaði fer um tey níti árini. Tá ið eg hitti skyldfólk tíni norður: í Havn, spyrji eg javnan eftir tær, og seinast varð mær sagt, at tå heyðist við eftir vónum . Tað er ynski mítt og bøn, at tú fær notið fødingardagin saman við góðum frændum og vinum, sum tú eigur nógvar. Fegin eri eg um at kunna teljast teirra millum, og fer eftir ætlan, renni eg meg suður um fjørð at finna teg Vit hava kensi, síðan eg á sinni gekk um hagarnar í Klivaløk og Søltuvik við matrikul stovumonnum saman við hermasandsmonnum, ið har áttu og røktadu. Ørindi mini vóru at skriva upp stadanøvn, ella rættari, taka tey upp á band saman við søgum og ødrum upplýsingum um tey. Har vóru mangir fróðarmenn við, men fast ast í minni standa tit báðir svágurin Hans hj Demmusi við tykkara ljómandi vakra og sterka sandsmáli. Tær løturnar er eim fragd at minnas aftur á. Aftur at nøvnunum fekk eg nógvar søgurnar upp á mannin, ið varð bjargaður upp á Hælin í Hesti snælduna, teirra millum ta um „Enn eru ráð á Hæli<, segði maðurin og bant læt niður til mannin undir neytsbondini saman og í neðra Ikki gloymi eg tey mongu, góðu brøv ið I sendi mær til máltáttin »Ordabokina«. At lesa tey var sum at hoyra teg sita undir liðini á mær g práta. Eg eri tær ævinliga takksamur fyr dvedargott ordatilfar, ið eg havi fingið frå tær yg munnliga. Tå 10 eg havi bæði skrivliga á gátt í tínum hugnaliga heimbýli í hevur ikki verið leingi, til lummabókin var á nd! Ikki eru tær fáar ferðirnar, eg havi ómakað teg til telefonina I knænum og blýantur í I hevur verið at spyrja um systrini, tá ið okkurt he sandsmáli. Einaferð, eg heyði ringt, bað eg um umbering fyri at hava órógvað. Nei, tað var einki um at tala, ikki meir enn reipslongd millum húsini! Hvussu mong munnu tey vera, ið taka til tílík longdarmåt longur. Tað er iduliga í orða bókararbeiðinum, at orðaseðlar koma fyri við navninum Dánjal Nordbø, Sandi. Nú ein dagin kom ein upp í hondina við hesum setningi, helst eftir uppskrift frá práti okkara millum: >Tað var, áðrenn hann fekk yndi til hennara« (navn henn- ara dylji eg her). Onkur yngri heyði sagt, og helst eisini skrivað, »ådrenn hann bleiv for- elskaður í henni«, tí tað sigst ikki ødrvisi, skal tað vera »livandi« mál, eru tað summir, ið vilja vera við! Men sovorðið hålvdanskt vikublaða- mál tekur Dánjal sær ikki í munn, hann er máls- liga betur kålvføddur enn so, heimasandsmaður, sum hann er, vid ættarbondum eystur til Skåla- vikar og sudur til Hvalbiar. Dánjal góðin, tú veri væl fagnaður á nitiåra- degnum, og unni Drottin tær lívsdagarnar góðar, ið tú eigur á. Vinarlig heilsan, Johan Hendrik ÁRSFUNDUR Foroya Fornminnagruns verður í 1996 hildin leygardagin, tann 27. juli, kl. 3 seinnapartin í Hornahúsinum J. C. Svabosgota, í Havn. Allir studulslimir verða bidnir at møta FØROYA FORNMINNAGRUNNUR EO kk EÐ