leygardagur 10. august 1996síða 12

svam tað bylgju blá rr Klú r X Brest Å Havr , A I » »K V i y H 7 kk 1 F Mí H 5 kansk > - kuldi tú hitta Hont lørn møguieiKt at nitla hana úti á fjørðinum er fødd og % IDVaKSIN I V agi r hon til Havnar at læra sjukrasystur Alt sitt vaksnad liv hevur hon verið sjúkrasystir Danmark og eina tíð etsini í Sveríki Í Summar var hon fyrstu ferð í mong ár heima aftur í Føroyum í nógv år og her helt hon 75 ára fødingardag sín saman við slekt og vin ry Tá ið Hanna var Oviti, var n kanska ikki akkurát sum hini børnir Tá ið tey spæidi spøl, spældi hon á sjónum har tretvst At svimja var hennara eitt er alt. Og tað var ikki í het ho vann P hon best nnilokaðari Legði Eystnes frá, Vágseentan Hanna Smith varð landskend Sjálv heiði fyri eitt brav eingin hevur gjórt henni eftir eg aldrin funnið uppá hatta har, men yvirlæknin bleiv vid og so læt eg ur hon. Her er hon avmyndað uppi í Hoyvík, við Eystnesi aftanfyri r rr á i hava lært Honr i tå ið hu ir eimi S-% og segði eimki fyri. Hon bað meg leggja meg. og so skuldi hon halda í. Men hon slepti sjálvandi og uttan svam eg, greiðir Hanna frá Og hon leggur afturat: Eg helt aldrin uppat aftur Tidliga um morgunin plagdu hon, beiggjar henn ara William og Pole, og Al fred Dahl. at le gRIa á fjørð in Eftir skúlatíð svumu tey aftur og langt út á kveldið Soleiðis gekk alt sum. arið, Hanna sigur, at tey svumu íkl.i um veturin Beiggar hennara, kanska serliga Williarr voru góðir Vimjáfar og svumu ork untið kap William plagdi at vinna at eg vísti av ti motstødumadurin he dugdi William ikki Tað var skjótt at Hanna svam sum fiskurin og hon helt tað ikki hava nógv u seg al svimja fjøråin og aftur Hanna Svam eisini kapp tvørturum onkra jóanseku. I 1939 var kappsvimjing á jóanseku á Tvøroyri. Tey svumu av Thomsens brúgv á keiina Men har var ein genta sum vildi sleppa at svimja longri, tvørturum fjørðin og Hanna bjóðaði sær beinan vegin fram at kappast við hana. Tí sum hon sigur: Jú longri jú betri Tær vórðu sigldar av kei im, tvørturum fjørðin og skuldu so svimja yvir aftur á kenna aftur á ketna Hanna vann ein so ruddi nyan Sigur, at hon var mest im ílatin. áðrenn hin lendi Hanna mintist einki til. at tað var kalt at svimja á sjón im. Host tev klóku at folk kunnu ikki liva reið a leingi í so kaldum jogvi, sum okkara. man Hanna hava verið eitt und antak, tí hon fleyt í sjónum í tímavís fsenn, uttan at:tað plágaði hana nakað serligt Læknin eggjaði til Soleiðis gingu óvitaír Honnu Hálvvaksin fór hon til Havnar at læra til sjúkra systir Hanna svam eisini nógv á Havnarvåg og tað var ikki sørt, at starvsfelagir hennara stuttleikaðu sær av henni Onkur plagdi siga til stuttleika, at tey høvdu sæð ein kóp á vánni og tey mátt u heldur fara eftir byrsuni, men so kom róð í, tí „tað var nokk Hanna”, søgdu tey A sjukrahusinum var ein vvirlækni kallaðist Pauli Dahl Av ti at hann var vág bingar. vistt hann. hvussu ofør Hanna var á vitt sum Pauli gekk å Honnu at faa hana at svimia okkurt langt strekki. Hann var lok alpatnot um ein háls og helt ut tað kundi verið stuttligt um ein vágbingur kundi gjørt okkurt sovorði bragd Hanna var einki serligt við uppá hetta, tí hon helt ikki, at hetta var einki at gera nakað roks burtur, og hon helt ikki, at hon heyði klárað at svomið nakran heilt langan tein Sjálv hevði eg ongantíð funnið uppa hetta, sigur hon Men Pauli Dahl bleiv við og endin var, at Hanna gekk við til at royna okkurt Men hon vildi ikki svimja úr Nólsoy ul Havnar, tí tað hevði Mia Jacobsen av Glyvrum, sum giftist til Vágs. svomið áðrenn, og tað var hennara bragd segði Hanna Hanna Endin var so. at Pauli Daft ve hon samdust um at na teinin av Eysti til meg vvirtalad, sig- Havnar Mer Hanna legð cina við, at eingin skuldi fáa at vita, hvat tey ætlaðu. Tað var eisini alt í lagi Smurd i konstensafeitt Ætlanin var, at Hanna skuldi leggja á fjørdin Olav søkudag. Hetta var í 1943 Men tann dagin var so ófantaligt veður, at tað læt seg ikki gera Eg fór so í dans ólav- søkukvøld, sum ungdómur in lá gjørdi og sum vera man, var eg seint heima aft ur, sigur Hanna Men hon skuldi kortini tørna til aftur á sjúkrahús inum tíðliga morgunin eftir, tað var longu klokkan hålvgum sjey Stutt eftir, eg var komin til arbeiðis, var telefon til Tað var Pauli Dahl — Nå, nú er gott veður at >> min | |