leygardagur 24. august 1996síða 15
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Vikuskiftið
John hjá Hermann, skipari og Mikkjal Djurhuus, hugna sær í lugarinum
í semifinaluni um Leg
manssteypið, tá var rættilig
ur fepur á monnum. Roynt
varð at ningjå heim, men
eingin slapp igjøgnum, og
tað gjørdi ikki støðuna betri
Ikki fyrr enn um ellivu tíð
ina um kveldið ringdi tele
fonin í skiparakamarinum
og fleiri lupu til. 3 - 0 ul
GI. Einki lag var á monnum
tað eftir var av kvøldinum
Jóanseka í
Eystursjónum
Leygardagin, tå ið Jóan
sekan varð hildin heima
var rættiliga Íytt í vednnum
Vit vóru farnir fram við Vis
by á Gotlandi um náttina
Hetta var fyrsti heiti summ
ardagurin, vit høvdu havt
Sum leið út á dagin sóust
fleiri og fleir bleikir kropp
ar koma upp gjøgnum lug
arskappan. Dúgliga varð
eisini fotografera, nu menn
gingu í stuttum buksum og
naknir yvirbeltið
Vit tóku lods umborð kl
11 um kveldið, og um hálv
gun tvey tidina um nåttina
løgdu vit til kai i Øregrund
Øregrund er ein bygd eitt
sindur størri enn vág. Í
1700 talinum var Øregrund
ein rættiliga tydningarmikil
útflutningshavn i Svøriki,
og Øregrund iron var vida
gitið. Sagt verður, at Stock
holm kendi seg hóttan sum
høvudsstadur í Svøriki, og
tá ið russar í 1719 herjaðu á
Øregrund og brendu hana í
grund, tá rættu teir ráðandi
myndugleikarnir í Stock
holm ikki hond frá síðu at
hjálpa fólkinum í Øregrund
Oregrund kom ongantíð
rættiliga fyri seg aftur ettir
hetta
Sunnumorgunin tíðliga
fingu vit bátarnar av dekki
num og flotaðu teir, tí kl 12
skuldu vit vera við ferjuleg
una á Græsø, har stevnan
varð sett. Vit vóru allir í
faroyskari húgvu og í Í
troyggjuni, sum tey á
Verkstaðnum inni á Bakka
høvdu málað búmerkið hjá
Vágs Byráð á og skrivað
VAGUR undir. Eitt er í øll
um førum vist, og tað er, at
vit sóust við ferjuleguna á
Græsø, tá ið stevnan varð
sett. Eg ivist ikki í, at:allir
høvdu væntað, at "Vinden
drar” varð sett eins og Jo
ansøkan vid rødu, men so
var ikki. Dagin fyri vóru teir
farnir undir tann árliga
”Græsø runt" róðurin, har
teir róðu og sigldu runt
Græsø í eitt samdøgur. Hes
in teinurin var 35 fjórðingar,
og teir komu á mál, tá ið
vit komu til ferjuleguna
Vinnari var okkara góði vin
ur Christer Westerberg, sum
-
-
"lb,
kom heim við okkum við
Johannu
Stevnan sett
"Vinden drar” varð sett
við kappróðri. Tað var
presturin á Græsø, sum var
fyrstur at rógva í eini flat
botnaðari jollu nakað sama
slag sum teir grónu garða
bátarnir høvdu. So vórðu
fólk biðin um at bjóða seg
fram at kappast moti prest
inum. Nógv fóru bæði
mannfólk og konutolk. Tid
varð tíkin, men eg vert ikki
hver vann. Petur hjá Sol
gerð bjóðaði seg eisini
fram. Fyrsta teinin gekk væl
hjá honum, men so var hann
so óheppin, tá ið hann vend
i, at hann misti aðra árina
fyri borð, og tá misti hann
so nógva tíð, at hann fekk
einki heiðursmerki. Eftir tað
vóru vit í skúlanum og fingu
strømning, epl
Strømning er eitt slag av
sild, sum teir fiska rættiliga
nógv av her á leið. Seinni
um kveldið var so ein fund
ur við Græsøgård, har greitt
varð frá oynni og tí fólki,
her hevði búð. Vit ferðaðust
dúgliga millum Græsø og
Øregrund. Skjótast var at
fara við ferjuni, sum sigldi
hvønn hálvan tíma. Teinurin
var sum úr Neslíð og inn á
Núp. og tað sjáldsama við
He
sos og
-
Hóast langt av landi skotnir skal okkurt førovskt kavast til matna. teir skera kjálkar
f.v. John hjá Marius, Magnus á Báraldarbakka og Petur hjá Solgerð
hesi farleið var, at hon var
ókeypis bæði fyri bilar og
fólk. Onkur helt fyri, at hett
a átti Arabo at fingið at vita
A stevnuni var ógvuliga
stórur dentur lagdur á
strandamentan og stranda
lív. Tíverri vóru vit ikki nóg
væl fyri her. Øll, sum vóru
við i "Vinden drar” búðu í
tjaldum á strondini ella í
bátunum, sum lógu útfyri
Vit búðu umborð á Johannu
men av tí at eitt ótal av flúr
um og skerum vóru alla
stadni, var ikki hugsingur
um hjá okkum at vera við
Johannu, har stevnan var
Vit ferðaðust ti ímillum vid
ferjuni ella vit róðu við
grindabátunum
Hvar vóru konumar?
Nú vóru vit bara menn
við Johannu, og eitt tað
fyrsta, ið spurt varð, tá ið
vit komu á stevnuna, var,
hvar konurnar hjá okkum
vóru, um tær ikki vóru v.0?
Ja. hvat skuldu vit svara?
Hver royndi á besta hátt at
svara fyri seg. Hetta var so
avgjørt ikki ein stevna bara
3 = 3
tann føroyska årin var gjørd
soleiðis, tí rógvast skuldi
leingi við henni, og at róð
varð i óslættum sjógvi
Sóu gamlar kenningar
Ein dag vóru vit útferð í
Stockholm. Tað mundi vera
við blandaðum kenslum at
vitjað varð umborð á gamla
Vágbinginum, sum nú
hoyrir heima í Stockholmi
og eitur Teaterskeppet. Har
var fínt umborð. Dekkið var
sum fínasta parketgolv, og
í lastini var ein teatursalur
ið rúmaði 270 fólkum. Tó
at teir høvdu nóg mikið at
taka sær av umborð á hesum
fyrr so stolta flaggskipi vág
binga, so vórðu vit vístir
runt í hvønn krók, tá ið teir
hoyrdu, hvaðan vit komu
og at onkur heyði verið við
hesum trolaranum í seks ár
Og hver minnist ikki øsing
ina, sum var, tá ið Vágbing
urin varð seldur til Sveríkis
Sum gamalt jarn sigur onk
ur. Nei, Vágbingurin er í
dag eitt ståsiligt skip. Tað
er bara spell, at hann ikki
hevur gamla navnið og
skiparin og nakrir av mann-
ingini 'komu umborð at
hyggja at Johannu. Teir
vóru á veg til Stockholm og
bóðu okkum koma umborð
um vit komu hagar
A veg aftur úr Stockholmi
koyrdu vit gjøgnum kenda
byin Uppsala
ror gv siglt á
Annars ví g
stevnuni. Vit slu
a teirra bátar og te ir okkara
Tá ið seinni parti
uni varð hildin á
á Græsø, róðu og sigldu vit
vid Gjogvaråbåtinum og
Sildberanum eystur
oynna. Strekkið var um 15
fjordingar, og tað tók okk
um 6 tímar at koma hagar
Stevnan endaði við hátíð
arhaldi leygarkvøldid 6. jul
i. Róður vórðu hildnar og
gávur handaðar. Borðreitt
varð vid strømningt og
stoktum aborrefløkum. Ein
ógvuliga hátíðarlig veitslu
undir víðum lofti. Veðrið
u at rovn
av stevn
ystari síðu
um
hevði verið vánaligt, meðan
stevnan hexði verið. Tað var
regn og kalt næstan hvønn
Hetta eru báðir pungarnir f.v. Adrian Johannesen úr Fuglafirði og Edmund Djurhuus
fyri menn. M.a segði ein
álendingur, at kona sín og
børnini høvdu siglt båtin
higar, og hann fór vid ferj-
uni. Båturin var ein å-
lendskur bátur - sum eitt 6-
mannafar til støddar. Ein
onnur kona var komin við
trimum småbørnum og sjálv
hevdi hon bara ein arm
Maðurin var ikki heima, og
so hevdi hon bara meldað
seg og børnini vid til stevn
una. Hon kláraði seg Ogvu-
liga væl við einum armi. Ja,
hví okkara konur ikki vóru
við? Tað mugu tær so sjálv-
ar svara fyri
A stevnuni helt bátakon-
struktørurin Hans Jurgen
Sass fyrilestrar um segl og
ymisk båtaslag, líka frá van-
ligum træbátum til nútím-
ans katamaranar. Hann ar-
beiddi nógv við hesum
spurningunum, og tað var
áhugavert, sum hann segði
Eitt kveldið varð tosað um
árar. Petur hjá Solgerð
segði frá eini føroyskari ár
og tað sjáldsama var, at á
Gotlandi brúka teir árar,
sum eru meinlíkar okkara
Annars varð sagt fra ðrum
árum eisini. Teir, ið høvdu
skíl fyri slíkum, mettu, at
gamla bústaðin
Eisini varð vitjað á
Skeppholmen, har teir fing
ust við ymiskt bátasmíð og
lærdu ungar menn tað. Før-
oyingur hevði eingin verið
har enn, men teir vóru væl
komnir at vera við í útbúgv
ingini har, segði Gøran
Hernlund, ið vísti okkum
runt
Vitjað varð eisini á Vasa-
savninum, har gingið varð
runt um hetta ótrúliga stóra
skipið, sum tíverri ongantíð
hevði siglt. Tað holvdist
longu, tá ið tað varð sjósett
í 1620 árunum og hevði lig-
ið á havsins botni, til sviar
fyri 20 - 30 árum síðani
gjørdu tað bragd at bjarga
tí og fingu tað upp á turt
Tað er órvað hetta savnið,
ið dregur flest ferðafólk at
sær í Stockhólmi
Vit vóru eisini umborð á -
Blá Marité af Pripps. Hetta
er skonnartin Marité, sum
Thomsen á Tvøroyri átti og
seldi til Svørikis fyri nøkr-
um árum síðani. Hetta skip-
ið sigldi runt í svenska sker
garðinum við ferðafólki, og
har var stásiligt umborð
Sunnukvøldid kastaðu teir
akker út fyri Øregrund, og
dag, men hetta kveldið,
stevnan endaði, var lytt og
gott veður. Ein ógloymandi
lata i svenska skergarði-
num. Dansur var á loftinum
i neystinum hjå Ingu og
Christer, har spælimenn
undirhildu. Vit fóru eisini
upp á gólv og kvóðu onkrar
lættar vísur og kvæði, og
fólk vóru ógvuliga hugtikin
av hesum. Í Uppsala Nya
Tidning tann 11. juli er ein
grein, sum fyllir meir enn
hálva síðu, har m.a verður
sagt: "Abrahamssons sjø-
bod i Østra Mørtarøviken
gungade betænkeligt når
færøingarna lockade med
Græsøborna i en livfull fær
øisk folkdans - den avslutn
ingen på årets Vinden drar
kommer Græsøborna sent
att glømma. Det var færø-
ingarna som satte farg på
Vinden drar på Græs-
ø….Færoingarna læmnede
Upplandskusten rika på
minnen når de gav sig í væg
hemát...Færgarna er en
vindpinad och regnpiskad
øgrupp med varma menn-
iskor.
Sama dagin sum stevnan
>>