Sosialurinarkiv
Sosialurin 1996-08-24, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 24. august 1996síða 15

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Vikuskiftið John hjá Hermann, skipari og Mikkjal Djurhuus, hugna sær í lugarinum í semifinaluni um Leg manssteypið, tá var rættilig ur fepur á monnum. Roynt varð at ningjå heim, men eingin slapp igjøgnum, og tað gjørdi ikki støðuna betri Ikki fyrr enn um ellivu tíð ina um kveldið ringdi tele fonin í skiparakamarinum og fleiri lupu til. 3 - 0 ul GI. Einki lag var á monnum tað eftir var av kvøldinum Jóanseka í Eystursjónum Leygardagin, tå ið Jóan sekan varð hildin heima var rættiliga Íytt í vednnum Vit vóru farnir fram við Vis by á Gotlandi um náttina Hetta var fyrsti heiti summ ardagurin, vit høvdu havt Sum leið út á dagin sóust fleiri og fleir bleikir kropp ar koma upp gjøgnum lug arskappan. Dúgliga varð eisini fotografera, nu menn gingu í stuttum buksum og naknir yvirbeltið Vit tóku lods umborð kl 11 um kveldið, og um hálv gun tvey tidina um nåttina løgdu vit til kai i Øregrund Øregrund er ein bygd eitt sindur størri enn vág. Í 1700 talinum var Øregrund ein rættiliga tydningarmikil útflutningshavn i Svøriki, og Øregrund iron var vida gitið. Sagt verður, at Stock holm kendi seg hóttan sum høvudsstadur í Svøriki, og tá ið russar í 1719 herjaðu á Øregrund og brendu hana í grund, tá rættu teir ráðandi myndugleikarnir í Stock holm ikki hond frá síðu at hjálpa fólkinum í Øregrund Oregrund kom ongantíð rættiliga fyri seg aftur ettir hetta Sunnumorgunin tíðliga fingu vit bátarnar av dekki num og flotaðu teir, tí kl 12 skuldu vit vera við ferjuleg una á Græsø, har stevnan varð sett. Vit vóru allir í faroyskari húgvu og í Í troyggjuni, sum tey á Verkstaðnum inni á Bakka høvdu málað búmerkið hjá Vágs Byráð á og skrivað VAGUR undir. Eitt er í øll um førum vist, og tað er, at vit sóust við ferjuleguna á Græsø, tá ið stevnan varð sett. Eg ivist ikki í, at:allir høvdu væntað, at "Vinden drar” varð sett eins og Jo ansøkan vid rødu, men so var ikki. Dagin fyri vóru teir farnir undir tann árliga ”Græsø runt" róðurin, har teir róðu og sigldu runt Græsø í eitt samdøgur. Hes in teinurin var 35 fjórðingar, og teir komu á mál, tá ið vit komu til ferjuleguna Vinnari var okkara góði vin ur Christer Westerberg, sum - - "lb, kom heim við okkum við Johannu Stevnan sett "Vinden drar” varð sett við kappróðri. Tað var presturin á Græsø, sum var fyrstur at rógva í eini flat botnaðari jollu nakað sama slag sum teir grónu garða bátarnir høvdu. So vórðu fólk biðin um at bjóða seg fram at kappast moti prest inum. Nógv fóru bæði mannfólk og konutolk. Tid varð tíkin, men eg vert ikki hver vann. Petur hjá Sol gerð bjóðaði seg eisini fram. Fyrsta teinin gekk væl hjá honum, men so var hann so óheppin, tá ið hann vend i, at hann misti aðra árina fyri borð, og tá misti hann so nógva tíð, at hann fekk einki heiðursmerki. Eftir tað vóru vit í skúlanum og fingu strømning, epl Strømning er eitt slag av sild, sum teir fiska rættiliga nógv av her á leið. Seinni um kveldið var so ein fund ur við Græsøgård, har greitt varð frá oynni og tí fólki, her hevði búð. Vit ferðaðust dúgliga millum Græsø og Øregrund. Skjótast var at fara við ferjuni, sum sigldi hvønn hálvan tíma. Teinurin var sum úr Neslíð og inn á Núp. og tað sjáldsama við He sos og - Hóast langt av landi skotnir skal okkurt førovskt kavast til matna. teir skera kjálkar f.v. John hjá Marius, Magnus á Báraldarbakka og Petur hjá Solgerð hesi farleið var, at hon var ókeypis bæði fyri bilar og fólk. Onkur helt fyri, at hett a átti Arabo at fingið at vita A stevnuni var ógvuliga stórur dentur lagdur á strandamentan og stranda lív. Tíverri vóru vit ikki nóg væl fyri her. Øll, sum vóru við i "Vinden drar” búðu í tjaldum á strondini ella í bátunum, sum lógu útfyri Vit búðu umborð á Johannu men av tí at eitt ótal av flúr um og skerum vóru alla stadni, var ikki hugsingur um hjá okkum at vera við Johannu, har stevnan var Vit ferðaðust ti ímillum vid ferjuni ella vit róðu við grindabátunum Hvar vóru konumar? Nú vóru vit bara menn við Johannu, og eitt tað fyrsta, ið spurt varð, tá ið vit komu á stevnuna, var, hvar konurnar hjá okkum vóru, um tær ikki vóru v.0? Ja. hvat skuldu vit svara? Hver royndi á besta hátt at svara fyri seg. Hetta var so avgjørt ikki ein stevna bara 3 = 3 tann føroyska årin var gjørd soleiðis, tí rógvast skuldi leingi við henni, og at róð varð i óslættum sjógvi Sóu gamlar kenningar Ein dag vóru vit útferð í Stockholm. Tað mundi vera við blandaðum kenslum at vitjað varð umborð á gamla Vágbinginum, sum nú hoyrir heima í Stockholmi og eitur Teaterskeppet. Har var fínt umborð. Dekkið var sum fínasta parketgolv, og í lastini var ein teatursalur ið rúmaði 270 fólkum. Tó at teir høvdu nóg mikið at taka sær av umborð á hesum fyrr so stolta flaggskipi vág binga, so vórðu vit vístir runt í hvønn krók, tá ið teir hoyrdu, hvaðan vit komu og at onkur heyði verið við hesum trolaranum í seks ár Og hver minnist ikki øsing ina, sum var, tá ið Vágbing urin varð seldur til Sveríkis Sum gamalt jarn sigur onk ur. Nei, Vágbingurin er í dag eitt ståsiligt skip. Tað er bara spell, at hann ikki hevur gamla navnið og skiparin og nakrir av mann- ingini 'komu umborð at hyggja at Johannu. Teir vóru á veg til Stockholm og bóðu okkum koma umborð um vit komu hagar A veg aftur úr Stockholmi koyrdu vit gjøgnum kenda byin Uppsala ror gv siglt á Annars ví g stevnuni. Vit slu a teirra bátar og te ir okkara Tá ið seinni parti uni varð hildin á á Græsø, róðu og sigldu vit vid Gjogvaråbåtinum og Sildberanum eystur oynna. Strekkið var um 15 fjordingar, og tað tók okk um 6 tímar at koma hagar Stevnan endaði við hátíð arhaldi leygarkvøldid 6. jul i. Róður vórðu hildnar og gávur handaðar. Borðreitt varð vid strømningt og stoktum aborrefløkum. Ein ógvuliga hátíðarlig veitslu undir víðum lofti. Veðrið u at rovn av stevn ystari síðu um hevði verið vánaligt, meðan stevnan hexði verið. Tað var regn og kalt næstan hvønn Hetta eru báðir pungarnir f.v. Adrian Johannesen úr Fuglafirði og Edmund Djurhuus fyri menn. M.a segði ein álendingur, at kona sín og børnini høvdu siglt båtin higar, og hann fór vid ferj- uni. Båturin var ein å- lendskur bátur - sum eitt 6- mannafar til støddar. Ein onnur kona var komin við trimum småbørnum og sjálv hevdi hon bara ein arm Maðurin var ikki heima, og so hevdi hon bara meldað seg og børnini vid til stevn una. Hon kláraði seg Ogvu- liga væl við einum armi. Ja, hví okkara konur ikki vóru við? Tað mugu tær so sjálv- ar svara fyri A stevnuni helt bátakon- struktørurin Hans Jurgen Sass fyrilestrar um segl og ymisk båtaslag, líka frá van- ligum træbátum til nútím- ans katamaranar. Hann ar- beiddi nógv við hesum spurningunum, og tað var áhugavert, sum hann segði Eitt kveldið varð tosað um árar. Petur hjá Solgerð segði frá eini føroyskari ár og tað sjáldsama var, at á Gotlandi brúka teir árar, sum eru meinlíkar okkara Annars varð sagt fra ðrum árum eisini. Teir, ið høvdu skíl fyri slíkum, mettu, at gamla bústaðin Eisini varð vitjað á Skeppholmen, har teir fing ust við ymiskt bátasmíð og lærdu ungar menn tað. Før- oyingur hevði eingin verið har enn, men teir vóru væl komnir at vera við í útbúgv ingini har, segði Gøran Hernlund, ið vísti okkum runt Vitjað varð eisini á Vasa- savninum, har gingið varð runt um hetta ótrúliga stóra skipið, sum tíverri ongantíð hevði siglt. Tað holvdist longu, tá ið tað varð sjósett í 1620 árunum og hevði lig- ið á havsins botni, til sviar fyri 20 - 30 árum síðani gjørdu tað bragd at bjarga tí og fingu tað upp á turt Tað er órvað hetta savnið, ið dregur flest ferðafólk at sær í Stockhólmi Vit vóru eisini umborð á - Blá Marité af Pripps. Hetta er skonnartin Marité, sum Thomsen á Tvøroyri átti og seldi til Svørikis fyri nøkr- um árum síðani. Hetta skip- ið sigldi runt í svenska sker garðinum við ferðafólki, og har var stásiligt umborð Sunnukvøldid kastaðu teir akker út fyri Øregrund, og dag, men hetta kveldið, stevnan endaði, var lytt og gott veður. Ein ógloymandi lata i svenska skergarði- num. Dansur var á loftinum i neystinum hjå Ingu og Christer, har spælimenn undirhildu. Vit fóru eisini upp á gólv og kvóðu onkrar lættar vísur og kvæði, og fólk vóru ógvuliga hugtikin av hesum. Í Uppsala Nya Tidning tann 11. juli er ein grein, sum fyllir meir enn hálva síðu, har m.a verður sagt: "Abrahamssons sjø- bod i Østra Mørtarøviken gungade betænkeligt når færøingarna lockade med Græsøborna i en livfull fær øisk folkdans - den avslutn ingen på årets Vinden drar kommer Græsøborna sent att glømma. Det var færø- ingarna som satte farg på Vinden drar på Græs- ø….Færoingarna læmnede Upplandskusten rika på minnen når de gav sig í væg hemát...Færgarna er en vindpinad och regnpiskad øgrupp med varma menn- iskor. Sama dagin sum stevnan >>