leygardagur 24. august 1996síða 16

Ein kirkjugarður av yrkingum Tóroddur Poulsen: Steðgir. Fannir 1996. Kåpumynd: Anker Mortensen. 64 s. f ru øll nalvaskoðarar ð vit skulu viðgera nrøda eitt evni, so er KKUM Kæråar enn vil g okkara. Tað er H vood dámar t it gera fin y i tað er é ki tid k } ir bet t se lingår ) R » t t + in? Tosar hann bara um seg i sjálvan ella heldur hani dómadag? Fyrsta yrkingin kann i hvussu er lesast á meira enn einum steði. Tú kanst einfalt lesa hana sum eina banala kærleiksyrking - og 4 eru ikki allar djúpar kens Dan. t Kk. í turtroimt kk H t kað serlig. H ðað #1 ter r på ' ju lata folk slef Móti morgni vaks hann } at ut síggja Johan: r gaman i. Signa rðu drigin upp og undir bumn mum vórðu li hongdar. Gjógv 5 ldberin og R ! rðu CISINI am fyri Johannu von su j nnapartin mundu fólk hava verið Johannu % Sí Á heimleið í óveðri md í Johannu gin 7. juli fi ir á dekkið un løgdu vil Øregrund. Umfra cina voru teir bað r og Matts av Græsø Teir vildu leppa við til Førova øvdu teir ongantíð 1} Christer var bóndi rmuður, og Mai Kona Matts Bir L Og I i DUKSU unnar kt inkinum ina Var Sjásk r tå for sjóverkuri va at gera seg á nógvum. N ikar kent til rk rartil. Da Mt veð vindin, og tað gjørdist held ur óslætt. Vit vóru staddir í Hanøbuktini, sum eisini verður rópt svenska Bisk ayavíkin í ein landnyrðing úr Hammeren á Bi tá ið Johanna ice nógv í bakborð. at Gjógv arábáturin var hálvur av £ tå ið hon so aftur egði seg so nogv í styri bord, at eitt brot rev platt arnar. ið lagdir vóru undir Sildberan, leysar og skolaði teir eftir dekkinum. Sild berin loysnaði. og vandi var fyri, at hann brotnaði. Vit løgdu Johannu undan veðr inum, fingu aftur lunnar undir Sildberan og bundu hann aftur í dekkið og lúnn ingina. Tann ringasti vandin var av, og vit løgdu okkum at andøva «moti svensku strondini. Semm um dagin var eitt øgiligt regn, og dag- in eftir hoyrdu vit eistni frá xinarvedrinum, sum hevði end á Bornholm og Øland- rnholm seg so sJÓ£VI in j in ørova > Bilkt Mju Skipa lagnum Fríggjakveldið foru vit stur úr Keypmannahavn, men hann segði framvegis frá keðiligum veðri á sig! i okkum. Eitt tryst eekk moti Lindes ngarleiðini I k va } at meira tú hvørvur ljósari verður tú Men tú kanst eisini draga europeiska filasofi upp í leikin. Enski empiristurin George Berkeley 1685 175 vildi vera við, at ! murin finst. tá ið I ave um vikuskiftid. I Katte ir óslætt, og tå ið vgarkveldið tann 13 si komu norður fyri Skag en, var vindurin 18 m/sek av vestri. Tað loysti seg lítið at sigla við Johannu í slík- um líkindum, og vit hildu at frægast var at stødga, til vindurin var minkaður. Vit bóðu um kaipláss í Hirts- hals, men har var einki kai- pláss. So royndu vit Skagen, og tá bar til. Í Skagen var nógv at uppliva, og nógvir føroyingar komu umborð at vitja okkum. Onkrar smá- vegis umvælingar vórðu gjørdar. og mánakveldið sigldu vit aftur. Veðurtíð- indini vóru betri nú Heimligt at hoyra útvarp- ið. Tysdagin 16. juli um 9 tíðina føroyska tíð. hoyrdu vit aftur Utvarpið Tað kendist so heimligt aftur at hoyra morgunlesturin, og hesaferð var tað presturin í Hvalba, Andreas, sum sendi boðskapin yvir havið. Veðr- ið var ikki batnað. Ætun var útnyrðingur 18 m/sek. Tung alda var í sjónum, og tað breyt mn yvir dekkið. Vit høvdu lakarløt standandi EM men ove i liðu 4)? "á ið k ÞÚ ÍK AÍ k i IAN af ln) SCTita mmarsigt at standa á vakt her á dekkinum á Johannu Oljuklæðir og ullint undir klæði vóru tey festu pløgg mi, 10 brúkt vórðu her, Teir, ið frívakt høvdu. royndu at ella bara liggja í koyggjunum. til teir troytt dust av tí. Litil hugsingur sovu i he ” 1 t um at lesa nakað á AT VERA STEINUR Í næstu yrkingini - onevnd sum tær flestu í savninum ger eg ið seg til objekt, og tað við lít tá tað seinasta orðið hevur sagt seg úr mær far eg mær starv sum steinur Ord rk P kki ø t Få kiåt í k k P t EH] tyr Þ ” i % i le i i Evange n ef i t lann av tykk óslætt var Vit høvdu ein bókakassa av bókasavni num vid, og summir nokk so fitt, tá ið hevið var til tað Tórsmorgunin um átta tíðina løgdu vit at í Lervick Jósvein á Posthúsinum heyði skoldað seg so illa av aðrari kaffíkannuni tys kveldið, at neyðugt var at fara á sjúkrahúsið í Lervick og biðja ein lækna hyggja at ti. Læknin helt, at hann var sloppin væl, og hann fekk salvu at smyrja å. Eftir middag sigldu vit aftur úr Lervick og komnir suður um Sumburgh Head settu vit beina kós í Grønurnar Veðrið var aftur nú av tí allarbesta. Hann var nú landsynningur og sunnan í ættim, og vit fingu eitt frískt lot í seglimi. Ferðin var góð Einar 8 - 9 míl um tíman Dúgliga varð gingið í sal- ongina og mett varð um, nær vit mundu vera á Vági Passarin varð nógv brúktur, og kortið varð óneyðuga nógv gjøgnumgatað á hes- um seinast: strekkinum. Tað mundi vera longsulin "tur konu og børnum og ars teimum, sum heim; ou, suin mundi vera or økin til ófriðinn á nu vit nærkaðust Føroya klettum Fríggjadagin stutt fyri miðdag sóu vit Suðuroynna Ætlanin var at leggja inn móti Akrabergstanga og vísa Matis og Christer hend- an partin av Suðuroynni frå Í KISU nnum sjónum. Tá ið vit komu rerri kavdi hann av STK * VÍ st å stutt um, sum syndaleysur er kasti fyrstur stein á hana!“ 8.7 ikki til at vera syndaley.an, hinvegin ger hann heldur ikki mótstøðu og kann so statt brúkast sum amboð at bróta niður tað, sum orðini hava bygt upp. Táttar tú rættiliga i, kanst tú siga, at hansara leiklutur er at vera objekt trkjåarin yrkir, ti hann ikki ki ta vera. men hann ka hvussu er gera ) kid i int tå ið vík t Í ki á { 4 i r … * N j ' > k i ; Ki Li í t ð lyrstu atlør hevur latið alt tilfarið/orð Hann kann tuga, men hann sleppur ikki undan ábyrgd fram um stevnið Flegg og nógv fólk A Grønunum kom Arni Dahl við Bláaberg flagg andi móti okkum og ynskti okkum væl afturkomnar Spell var, at mjørkin køvdi allan fjørðin, tí tað heyrði verið ein vekur sjón at sætt Johannu koma við fullum seglum inn eftir fjørdinum siglandi einar 9 míl. Innan fyri grótkastið tóku vit segl- ini niður og beint áðrenn vit løgdu at kai, kom Svanurin rógvandi móti okkum og ynskti okkum væl komnar aftur. Við Svaninum var eis- ini Birgitte. kona Matts, sum var komin at ferðast tveir dagar frammanundan A Gomlukai var nógv fólk og tók ímóti. Konur og børn og skyldfólk vóru komin at taka ímóti okkum, og tað skuldi ikki verið neyðugt at sagt, at mOttøkan var hjartalig. nú vit høvdu verið burtur í næstan 4 vik ur Hetta hevdi verið ein 6- gloymandi túrur. Tó at vedr- ið ikki var, sum vit høvdu væntað, so mundu allir hav hesa ken)! sær, at hetta var ern ups ng fyri ivið Tad var á metaliga hugavert ggja. hvussu væl teir á stcynum dugdu át brúka seglin: og gera bátar nar eftir teimum umsteðum. teir nú einaferð høvdu, og so eisini at:siggja hvussu tey búðu her hesa vikuna. Tað er eink: at ivast i, at vit hava nogv at læfa av Okkara grannuin Høvundurin ger seg ORD OG MYNDIR Fleiri yrkingar umrøda myndlist, og uttan at hetta beinleidis verdur ordad, so er eingin ivi um, at høvund urin pårallelliserar lista greinirnar. Eins og mynd list skal kunna upplivast beinleiðis uttan at orð skulu leggjast ímillum so eigur yrkingin at kunna upplivast á sama hátt Annars er vanligt at síga. at myndlistin tekur við, har orðini halda uppat). Har aftrat er tað kveikingin, i blåsturin, sum er spenn andi, og ikki tað lidna autoriserada urslitid. Sum i hesari yrkingini tad er ikki nog mikid at fåa tekningina at likjast men tå hon verdur livid fer hon yvir i deyðan málningin ð verður hangandi sum teknar víðari Í Få } evmurit lev ng I 28! i , tf K! so 5 % } i i kk! í Heiðis k alda % í uppa at savnið er deyðin hjá yrkingini. Eitt vrkinga savn er tískil at líkna við ein kirkjugarð. Legg tó merki til Ein góður karmur Johanna er ein góður karmur um slíkar ferðir, og eitt, sum vit íkki skilja rætt iliga, er, at hon ikki verður brúkt meir til ferðir í onnur lond. Bara tað at sigla við henni, er nakað fyri seg. Og so tala vit um Føroyar um ferðamannaland. Hví íkki brúka Johannu sum eitt lið í upplysingartiltøkunum um Føroyar? Vit høvdu fingið tveir pakkar av upplysandi tilfari um Føroyar frá Ferð- aráðnum, og tað byttu vit út í Sveríki til fólk, sum vístu Feroyum áhuga. Og fólk vóru áhugað. M.a. kom annar politisturin í Øre- grund og segði, at hann hevði hug at koma við til Føroya, um vit høvdu siglt eina viku seinni Eitt hugskot til Ferðaráð- ið. Hví ikki latið Johannu siglt ein túr um summarið og upplyst um Føroyar sum ferðamannaland á støðum fram við strondini í Noregi, Svøriki, Finnlandi og kanska latið fólk sloppið at roynt at siglt við henni. Eitt mugu vit gera okkum greitt al vit mugu stuðla hver ødr- im. ætla vit framvegis at ueva her á Foroya klettum takka hesum fyri góð ) stuðul til ferðina“ Suður- oyar Sparikassa, Vágs kommunu, Feroya Banka Føroya Landsstyri, Fonden lor dansk-svensk samar bejde, Torm, Statoil, Skipa felagnum Føroyar, Trygg- ingarsambandinum og Poul Hansen Heilsølu % vil