leygardagur 27. september 2003síða 16
‹ fyrra síða allar 29 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
30
Nr. 183 - 27. september 2003
TÍÐINDASKRIV
frá Havnar Sjónleikarfelag
Havnar
Sjónleikarfelag
gevur okkum nú møgu-
leikan at síggja ein meira
vaksnan
og
speisaman
Hans Andrias Djurhuus.
Í løtuni verður seinasta
hond løgd á venjingar í
Sjónleikarhúsinum. Tað er
Havnar Sjónleikarfelag, ið
setur upp meira enn 70 ára
gamla leikin hjá Hans
Andrias Djurhuus: "Álva-
leikur."
Hetta er allarhelst fyrstu
ferð, at hesin leikur er
spældur í Sjónleikarhúsin-
um, men hann hevur verið
spældur fleiri aðrastaðni í
landinum bæði fyrr og í
nýggjari tíð, og er ógvuliga
umboðandi
fyri
skald-
skapin hjá Hans Andriasi.
Í 2001 skrivaði Kirsten
Brix, doktari, eina grein í
Fróðskaparritið, ið júst
umrøður Álvaleik. Hóast
leikurin er gamal, er hann
so mikið vælskrivaður, at
hann væl kann nýtast nú á
døgum. Høvuðsevnið: "eru
tað menniskjuni, ið hava
vald yvir náttúruni ella er
tað náttúran, ið stýrir
mannalívinum?", er eitt
evni, ið eins væl kann
hóska til føroyska um-
hvørvið nú á døgum, sum
tá í tíðini.
Álvaleikur hevur helst
sína fyrimynd í "Dreymi
Jóansøkunátt" eftir William
Shakespeare.
Leikirnir
byggja á somu temu, hava
sama slag av málsligum
spølum og náttúrumyndum.
Munurin liggur m.a. í, at
Álvaleikur væl kann spæl-
ast av góðum áhugaleik-
arum, og at myndirnar og
málið eru staðbundin í
føroysku mentanini.
Í hesari uppseting eru 28
leikarar úr Havnar Sjón-
leikarfelag, bæði meira og
minni kend og í øllum
aldrum frá 12 ár til mitt í
60’unum. Leikurin hevur
bert 16 leiklutir, men hesa-
ferð hava allir leiklutir
dupulta
manning,
sum
spæla annaðhvørt kvøld
uppá skift. Hetta er ein
áhugaverdur arbeiðsháttur,
ið her í Føroyum ikki hevur
verið royndur í leikum fyri
vaksin. Á henda hátt
kunnu leikararnir inspirera
hvønn annan, og tað gevur
samstundis
áhugaleikar-
unum møguleika at liva eitt
lív, meðan teir spæla sjón-
leik.
Álvaleikur er ein leikur
fyri vaksin, men størri børn
kunnu eisini hava gleði av
hesum skemtiliga leiki. Og
øll kunnu hava stóra gleði
av at kunnast við tann Hans
Andrias, ið ikki bara er
okkara kæra "barnarímu-
skald", men eisini ein
argingarsamur og speiskur
samfelagsviðmerkjari.
Leikstjóri
er
Hedvig
Westerlund,
teaturpeda-
gogur og sjónleikari, ið
áður hevur arbeitt sum
leikari og hjálparleikstjóri í
"Intituut voor Scheppende
Ontwikkeling" í Antwerpen
við experimentalari leiklist.
Í Føroyum kenna vit hana
best frá Sjónleikaskúlanum
hjá Havnar Sjónleikarfe-
lagi.
Gallafrumframførsla av
Álvaleiki verður tann 4.
oktober og atgongumerkja-
sølan byrjar nú mánadagin
29. september í Kunningar-
stovuni.
TÍÐINDASKRIV
Leygarkvøldið
klokkan
23.00 fer ein av elstu bólk-
um í landinum at spæla í
Vertshúskjallaranum. Tað
eru Spælimenninir . Spæli-
menninir hava spælt í skjótt
tretivu ár ella síðani 1974.
Bólkurin er óivað eisini
nógv tann víðfarnasti í før-
oyskari tónleikasøgu. Hann
hevur við skiftandi mann-
ing spælt í fleiri londum
enn tað loysir seg at telja í
einum stuttum tíðinda-
stubba. Í ár hevur bólkurin
eisini verið á ferð og hevur
spælt í Hollandi og Frak-
landi. Í oktobur liggur leið-
in til U.S.A.
Spælimenninir spæla
fólkatónleik úr Norður-
londum, Írlandi, USA og
Hetlandi. Á skránni hjá
bólkinum eru eisini spæli-
mansløg, sum Ívar Bærent-
sen hevur gjørt, umframt
fleiri løg úr nótabókini hjá
Jens
Christiani
Svabo.
Svabo skuldi vera fermur
violinspælari og í nótabók
sína, sum varð funnin á
loftinum í Pæsastovu í
1928, skrivaði hann upp
løg, hann hevði lært árini
hann dvaldi í Keypmann-
havn og á ferðum sínum
m.a. í Onglandi.
Manningin í Spælimonn-
unum hevur sum nevnt
verið skiftandi. Í løtuni er
hon henda:
Jákup Lützen og Re-
bekka Blak spæla violin.
Niels Galan, spælir mando-
lin, Ívar Bærentsen, ið hev-
ur verið í bólkinum longur
enn elstu menn minnast,
glettir á mandolin og gittar.
Sharon Weiss, ið eisini
hevur verið í bólkinum í
minst eitt mannaminni,
blæsur í blokkfloytu og
Kristian Blak, ið sambært
fornkønastu frøðingum í
føroyskari
tónleikasøgu
stovnaði bólkin, lemur kla-
verið (ið er nær um javn-
gamalt við bólkin).
Spælimenninir byrja at
spæla klokkan 23.00. Tey
sum vilja leska oyruni við tí
feingi av ljóðum og rútm-
um, sum hesi tónføstu heið-
ursfólk elva fram úr ljóð-
førum sínum, eiga at møta
stundisliga og fjølment í
Vertshúskjallaranum leyg-
arkvøldið.
TÍÐINDASKRIV
Hósdagin 2. oktober og
fríggjadagin 3. oktober
syngur Bernt Törnblom
(S) vísur hjá Bellmann
og Evert Taube í Føroy-
um.
Fyrra konsertin verður
í Klingruni Norður-
landahúsinum
hós-
kvøldið klokkan 19.30.
Svenski sangarin, sum
hevur vunnið fleiri virð-
islønir í Svøríki, fer eis-
ini at framføra í Atlantis
í Klaksvík. Tann kon-
sertin verður fríggja-
kvøldið
3.oktober
klokkan 19.00.
Tey børn, sum vilja vera
við
í Trølla
Pætur
filminum, sum kemur út
til jóla, kunnu møta upp
á bryggjuni í Havn
mánadagin tann 29.09.
kl. 13.00.
Í hesum døgum verða
seinastu
upptøkurnar
gjørdar til nýggja Trølla
Pætur
filmin,
sum
kemur út til jóla í ár.
Filmurin endar við ein-
um stórum braki á
Havnarvág, og í tí sam-
bandinum biður Trølla
Omman um hjálp frá
øllum børnunum í Tórs-
havn.
Í
filminum
hevur
Leika-Mafian
stolið
allar leikur frá børnum
og leikahandlum í Før-
oyum, men Trølla Pætur,
Trølla Omman og Er-
ling- og Jógvan politist-
ar, eru so mikið ófør, at
tey niðurbinda Mafiuna
í Mafialandi, og skipað
soleiðis fyri, at allar
leikurnar koma aftur til
Føroya í øllum góðum.
Mánadagin 29. sep-
tember, t.v.s nú komandi
mánadag, verða myndir-
nar tiknar, har trøllini og
politistarnir koma sigl-
andi inn eftir Havnavág í
einum vøkrum báti, sum
tey hava fingið frá CIA
fyri at hava fangað
Leika-Mafiuna.
Sam-
stundis kemur Blikur
aftur til Føroyar við øll-
um leikunum.
Fyri
at
myndirnar
skulu verða so festligar
sum gjørtligt, vil Trølla
Omman hava so nógv
fólk sum gjørligt oman á
bryggjuna niðan fyri
Skipafelagið Føroyar.
Tí bjóðar hon øllum
børnunum í Tórshavn,
og øllum teimum, sum
hava hug at vera við í
filminum, at koma om-
an á bryggjuna komandi
mánadag kl. 13.00.
Børnini fáa fløgg og
ballónir sum tey skulu
veitra við, tá omman
kemur stimandi inn eftir
Havnarvág og tá trøllini
og løgreglan koma uppá
land.
Tað er altíð sera tor-
ført at siga neyvt hvussu
leingi slíkar upptøkur
taka, men Trølla Omm-
an metir, at tað tekur
umleið 1 tíma.
Tað verður bert filma
um veðrið er til vildar.
Lýst verður í Útvarpi
Føroya og Rás2 á mid-
degi mánadagin, um
tiltakið verður av nøkr-
um ella ikki.
Trølla Omman vónar
at so nógv sum gjørligt
møta upp fyri at fáa ein
festligan enda til nýggja
filmin.
Trølla Omman takkar
frammaundan !
Frá Havnar Jazzfelag:
Írskt, Ívar og Svabo í Vertshúskjallaranum
Törnblom syngur
Taube og Bellmann
Trølla Omman
biður um hjálp !
Til gaman og álvaleik
Nr. 183 • leygardagur • 27. september 2003 • 77. árgangur • www.sosialurin.fo
Sjey sýningar í Klipp
Klipp, Filmsfelag Norðurlandahúsins hevur kunngjørt skránna
fyri veturin 2003/2004.
Lesið síðu 11
VEÐRAR
Edvard Joensen
Mikkjalsmessa og veðrar hoyra
saman hjá føroyinginum. Tað
kitlar í kjøtinum, tá tú hoyrir
orðið Mikkjalsmessu. Tú hugsar
um veiðu, veðrar og veðurlags-
broytingar. Hetta er merkisdagur.
Tað sigst ikki annað.
Ikki er tað fyrst og fremst
nakar erkaeingil, sum er í hugan-
um, tá hugt verður út hendan
vakra heystmorgunin. Kølið er,
og klárt er upp á hvønn tind,
hóast skýggjað kortini. Nú skulu
skoraveðrarnir fáast heimaftur.
Hóast enn ein vika er til
mikkjalsmessu, verður hildið
frægast at fáa teir upp, meðan
líkindi eru.
Einki tykist røra seg í loftin-
um, so ivaleyst verður hetta
tøkudagur burturav. Av sonnum
finst ikki betri dagur, bjargaseyð
at fanga.
Menn eru spentir, og tosað
verður dúgliga, so hvørt teir
hópast á lendingini. Flota bátar
og eru kátir. Skemta. Reypa.
Meta um, hvussu úrtøkan fer at
verða. Munnu nú fleiri vera
farnir enn teir báðir, sum
saknaðir vórðu í summar, tá hugt
varð til teirra har inni í
berginum?
Spenningurin økist, so hvørt
gingið verður niðan frá har,
bátarnir eru drignir upp. Og ikki
verður hann avgjørdur fyrr enn
komið er heilt inn í skorina har
seyðirnir eru. Jú, teir eru at
síggja beinanveg einir fýra fimm.
heilt niðri á eggini. Undir hamr-
inum vestantil eru teir komnir
eystur undir aftur. So má fólk
niður eftir teimum. Tað tekur
eina løtu at avgreiða tað. Og
hvussu er í erva? Er nakað stadd-
ur uppi undir berginum omanvert
Stíggin?. Teir skulu so rekast
niður, um so er. Men tað munnu
somu menninir fara at klára, sum
fara eftir teimum niðaru, ið
liggja.
Jú, teir fara nakrir, meðan
aðrir fara undir at gera tøkuna
klára. Eina lítla rætt á rásini í
einum tronga undir hamars-
endanum í gjónni, sum er mark
millum hagan og feitilendið.
Og alt er liðugt í senn.
Seyðirnir eru fingnir á rásina
bæði úr erva og neðra og eru
farnir vesturyvir, har vónandi
fleiri liggja. Tí her vóru bara
níggju tilsmans, og teir skuldu
verið 21, um allir eru til. Tó er
sannlíkt, at minst tveir eru farnir
fyri bakka.
Ajú, vit taka okkum vestur
eftir rásini og fara um ryggin har
vesturi og síggja upp í næst-
vestasta kjálkan. Her skuldu
verið fleiri. Men tað sæst bara
ein. Er farin heilt upp undir
bergið og stendur har so einsa-
mallur og trónar. Hevur líkasum
hug at halda, at her hoyri eg til
og eingin annar skal koma her.
Er hálvavegna eitt sindur
ólátaður tá menninir koma upp
eftir honum. Og orðini hjá
Mikkjali á Ryggi renna til hugs:
Djarvt hann upp sín hyrning rísur,
ilskast, nú teir koma nær,
trampar fast, og hart hann snýsir,
bergið gevur aftursvar;
yvri út av eygum brennur,
óður hann á tvørs út rennur.
Men hann verður noyddur
undan og kemur niður á meira
algongt lendi. Og nú koma teir
undan vestasta rygginum. Ein,
tveir tríggir og so fleiri. Lagið
batnar eitt sindur, og tað lætnar
hjá teimum, ið kenna sínar aftur.
Men bara 16 eru teir í tali, so
ikki færri enn fimm eru burtur.
Tað var í so nógv, hóast treytir-
nar eru slíkar, at ikki kunnu allir
væntast aftur, sum sleptir verða á
vári.
Men nú er einki fyri at fáa
rakstur á teir, og skjótt er, at allir
eru í rættini. So at taka úr og
binda á. Nakrir sita og halda
teimum, meðan hinir beina rætt-
ina burtur aftur. Goyma uppi í
gjónni, har hon stendur rímiliga
vard fyri skalvalopi, ið væntast
kann úr erva, um so berst á, at
kavi legst í vetur.
Tað verður handlað og mett.
Onkur hevur hug at reypa, og
onkur annar fýlist. Teir eru
fegnir, sum hava fingið sínar
aftur, og onkur einstakur harmast
um, at hann ongan fekk.
Aftur kemur Mikkjal á Ryggi í
hugan. Ivaleyst hevur hann verið
í grannaskorini vestantil, har teir
eisini eru og taka í dag.
Allar eydnaðist at fáa.
Bundið er um hálsar fast.
Feitast meta teir hin gráa,
So hon høvuðsvarta næst.
Nú er upp á egg at venda,
Leikur komin er at enda.
Jú, vit koma upp aftur á slætt
og fáa ein bita. Men enn er
leikur ikki komin at enda. Tað er
bæði gongd og sigling eftir enn.
Og tá kvøldið kom, varð
sannað, at júst sum hjá Mikkjali
varð tað hin grái, sum royndist
bestur.
Heystið er komið. Veðrarnir bíða. Nú verður mest bara hugsað um veiðu og mat komandi dagarnar. Alt tað,
sum í summar hevur vaksið og ment seg, verður nú lagt slætt. Annaðhvørt av veðri og vindi ella av okkum
menniskjum, sum í Gamla Testmenti fingu litið til at ráða yvir øllum, sum á jørðini veksur og livir
Mikkjalsmessa
C
M
Y
K
31
30