leygardagur 5. oktober 1996síða 20

20 Nr. 192 — 5. OKTOBER 1996 Føroya Symfoniorkestur konsert sunnudagin Føroya Symfoniorkestur heystkonset sunnudagin 6. oktober kl. 16.00 í Norð- urlandahúsinum. Luttóka av stórum kóri og Sámal Petersen sum solisti í viol- inkonsertini av Brahms. Verið øll vælkomin til hesa konsert, sum kostar 50 krónur fyri vaksin og 20 krónur fyri børn Sunnudagin 6. oktober hev- ur Føroya Symfoniorkestur sína árligu heystkonsert. Á skránni eru verk av Beet hoven, Brahms og Bjarna Restorff. Konsertin byrjar við Í. satsi úr stóru violin konsertini av Johannes Brahms við einum av ungu lovandi tónleikarum okk ara, Sámali Petersen, sum umframt at hava tikið prógv frá Fyns Konservatorium hevur studerað í Wien, sum solisti. Síðani verður á skránni eitt verk av Bjarna Restorff, Jeg vil mig Heren ofve, gamalt foroyskt sål malag, sum Bjarni hevur út sett fyri fult symfoniorkest ur og kór. Kórini, sum koma it luttaka, verða Tórshavnar Manskór, Felagskórið Geta Lorvík, Cantabile og Tors havnar Kamarkór Konsert endar við kendu symfoni FKÍASSISK r kan Av tað ikk k k sr rk k k KK VT WD ørk | di. Kor ! Mart . Tíðindaskri Mouritsen Um verkini: Fyrsta symfoni Beetho- vens knýtir seg at wiener- klassisku siåvenjuni, men í henni kenst ein nýggjur tóni, sum er sermerktur fyri tann kraftmikla og djarva Beethoven. Grundlyndi í verkinum er kæti, styrki og yndi, sum streymar gjøgn um hvønn satsin. Verkið byrjar við einum seinum varligum adagio, sum snøggliga verður avbrotid av tí magnfulla høvudstem anum, meðan síðutemaið er meira sangbært og kenslu borið. Annarsatsurin er ein fuga eitt vakurt og gyklandi tema. Menuettin men er kanska eingin menu ett, so sum vit kenna tær hjá Haydn og Mozart ter av við rúkandi Kanska her fyr YVIT ferð, í ohugtak frá Førova Skúlabókagrunni Ævintýrið um Pinku Førova Skúlabókagrunnur hevur givi Ævintýrið um Pinku« eftir Thomas Týtt ævintýrið hevur Erla Zacha bókina Winding . ul riasen, og teknad myndirnar. id allar eru i litum, hevur Allan Dalsgard td. Har eta te r sli móð Til bókina er samstund ta heilsugóðar komið Arbeiðshefti til FK vintýrið um Pinku, sum Charlotta Thorsteinsson fæst fyri 56 krónur. Ar beiðsheftið er 52 síður og fæst fyri 40 krónur drálandi koma við eini upp eftirgangandi tónargð, sum tær aftur og aftur fáa sær tilrend til, til tær at endanum finna fram at tí flogborna temanum, sum gandabindur áhoyraran Violinkonsertin av Jo- hannes Brahms, 1. satsur Johannes Brahms skrivaði bert eina violinkonsert; men hon er eisini kanska tann mest spælda av øllum. Av tí at Brahms var klaverspæl ari, so fekk hann sær hjálp frá táverandi størsta viol inleikaranum, Jøachin, sum áðgav honum viðvíkjandi teknisku møguleikunum á violinini; og torfør er kon ertin og ein verulig avbjóð ing fyri ein og hvønn violin spælara. Tað magnfulla í satsimum er sett upp mót ti vakurleikanum og fri9 sælum í adagiopartinum Meginhugsanin í satsinum verður borin fram av øboini edla g verður so tíkin yvir og ment av søltvølinir Sun ber hana víðari fram ið breiðu per Tað angar tor gnari nåattur K y nb frír j djupu i , vr FÁ V ka Jeg vil mig Herren lofve tur KOr- og FKCSIUTVETK ÍA: mir SKAK SUKKLUR ” allar støddir ” nógv | sløg & bert tær i < JOHN W. THOMSEN Box 10 - 700 Klaksvík Tlf. 55858 - Fax 57878 gosálmin av sama navni Ørindini I og 10, eru við ti vanliga lagnum og líkist nakað lagnum, Waagstein teknaði upp og hevur í laga Sålmaløg«. Men erindi 7 er ein melosmatiskur variant ur, nøkunlunda soleiðis sum Vensil Andreasen av Velba- stað dugdi sålmin. Verkið ber dám av tí álvarsemi, sum í sálminum og lagnum liggur. Bjarni setur hesar báðar variantar av lagnum upp móti hver ødrum og skapar harvið eina stór varð sungið tá, og hevur Bjarni roynt at varðveita ta fnåsælu og hvíld, sum iva- leyst lá yvir teirri gudstæn astu, haðani lagið er kent Teksturin er úr Hans Tho- misøn's Salmebog frå 1569 og år Kongo's Graduale frå 1699. Men upprunin til lag ið hevur neyvan nakað við hesar sálmar at gera, men savninum »Gomul føroysk fingna heyst ringdi telefonin Ein seinnapart í og eg fekk boðini at Martin í Byrgi ikki var ímillum okkum meira. Sjálvt um eg vist; at heilsan hjá honum hexði verið sera vánalig tað síðstu tíðina so komu hes: boðini sum eitt myrkt skigg) yvir meg Stutt áðrenn hann fór niður hevði eg sa vid hann úti í Byrgi, sum eg so mangan gjørdi. Hann var sami Martin sum altíð. Smílandi og blíður vildi hann hava meg at koma oman at drekka ein temunn. Eg hevði knappa tíð og helt at tað mátti bíða til næstu ferð, men so skuldi ikki vera. Fór út at draga flaggi í hálva stong. sum altíð er tungt, meðan eg dró flaggi upp kom eg at hugsa at stórri virðing kundi eg ikki sýna Martin enn við merkinum. Hann sum allar sínar dagar heyði gingið inn fyri sjálv bjargni og sjálvur altíð vísti tað í verki Stóð í sorglyndi og eygleiddi merkið meðan tað blaktraði í lounum á hálvari tong sum ein síðsta heilsan Til Martin runnu tankarnir, til tíðina úti í Byrgi Martin var longu royndur sjómaður nast hann Umstødurnar úti í Byrgi gjørdu at vit ógvuliga tætt knýtt at hverjum ødrum tå eg var smådrongur Øll høvdu mist påpan uttan í einum føri, har høvdu tey must mammuna, so vit føldu okkum sum systkin og hjålptu hvørjum ødrum fyrsta eg kann mr voru við arbeiðinum, so sum torv. hoyggj epiir og att annað. Tá eg bleiv vaksin gjórdi naður eins og Martin Tá kur ) ganga langt ímillum at vit OUSI tað Drovtl: IKKI såamverunaå kkaran í vit báðir vóru heima Tíðliga í hálvtrýssunum fór Martin sum bestirnaður við Ester, har var hann Sjálvur var eg ein tur við Ester; tá kom eg rættuliga at uppliva hver skilamaður Martin var Eg hev erið við fleiri skipum, men ongastaðni hevði eg uppliva eitt so reint og ruddil igt skip har alt ver í góðum stand Hvert kveld tá liðugt var at gera reint skuldi frívaktin niður undir at fáa sær kaffi, meðan deksvaktin vaskaði og tað var ikki bara dekkið sum bleiv vaska tónamynd. Seint Martini Johannesen í Byrgi til minnis er ivaleyst væl eldri Tad bleiv farid fram vid uppståandin um runt alt skipið vid kusti og spulu slangu so tað var ikki ein blóðplettur at siggja. Tå so deksvaktin kom nidur undir átti hon lugarið. Jú har var skil á øllum. Martin bleiv verandi við Ester líka til Pison kom, tá fór hann umborð sum stýrimaður við navnanum á brúnni sum hevði ført Ester øll árini Martin var við har Sjálvt um Martin hev fleiri tjansir í boði sum skipari, tók hann ikki av, trúfastur sum hann var móti Seglhúsinum og navnenum bleiv hann verandi við Pison sum stýrimaður, tá so navnin fór í land vegna heilsubrek tók Martin yvir á brúnni. Longu fyrsta túnn vist: hann seg sum fiskikong burt ur av Mær er fortalt av manni sum var við Pison hendan túrin at hvønn dag á mið degi bleiv línan gjørd fest um spælið og allir fóru at gera reint, tí dekkið var fult av fiski. Tíðindir komu eingi um henda rok fiskiskap fyrrenn Pison aftur lá bundin við bryggju undir Nordborg aftan á ein rekord stuttan túr við 230 tonsum. Soleiðis var Martin altíð, lít illåtin tá tað galt um hann sjálvan. Stór hevði rúgvan verið at sæð sum Martin førdi heim av nýfoundlands bankunum við Pison. Sømuleiðis var tá hann var á feskfiskaveiðu, altíð lá væl fyri hjá honum. Føroyabanki var yndisøki hjá honum. Mangan kom hann upp undir lúkurnar av toski og ennta onkrar túrar við fullum dekki av bankanum Eitt summarið fór hann ikki yviraftur til Newfoundland men fór í staðin at royna á Rock All eftir blålongu og gjørdist tað eitt satt rok summar hjá Pison, sum túr aftan á túr kom full fermdur aftur og enntá við nógvari dekslast teir flestu túrarnar Martin var komin væl upp í 60 tá hann fór í land vegna heilsubrek. Nøkur ár fekk hann heima saman við konuni áðrenn hann segði farvæl her á fold Alt síðani tey komu at kennast hevur Oluva uppliva at skula siga farvæl og onkuntíð kundu tað gerast drúgvir túrag men tað var altíð í vónini at:teir komu aftur í sellum góðum. Hjá Martin var tað ein avgerandi tryggleiki at Óluva var heima og tók sær av børnunum so tey kundu fáa ein tryggan og góðan uppvøkstur, sum hevæ so nógv at síga fyri hann. Nú Martin er farin heim til tann Harra sum hann allar sínar dagar setti sítt saknurin stórur hjá tykkum har úti í Byrgi og mest hjá tær Óluva ant á. er Men tá man bert hevur góð minnir sum man kann líta aftur á er tað ein stór troy A lívsleið mangt vit høvdu saman so trufastur vart í álvara og gaman tú fastur vart í fedrana trúgv hjá tær átti Harrin í hjartanum búgv Erað verið minnið um Martin í Byrgi Assved Djurhuus