týsdagur 8. oktober 1996síða 16
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
16
Nr. 193 - 8. OKTOBER 1996
kling, men verðu snyttur
Dragan Stojki sum
Var eggur bóltin fyri
ø á MG fu LÆ SI?
vre r hur førovska
málið
Mynd: Kalmar Lindenskov
Vit løgdu okkara
egnu vapn é mr I
umklæðingar-
&
Allan Simonsen, landslidsvenjari:
Eg hevði sett liðið ødrvisi
fingu vit nýggjan møguleika
TOFTIR: Allan Simonsen
duldi ikki, at hann var von
brotin av ursliunum og mát
ánum, sum hansara menn
høvdu tapt 1-8
Eg havi alla virðing fyri
måtstødulidnum. Eg havi
altíð vitað, at jugoslavar eru
góðir fótbóltsspælarar. og at
teir eru í europerskum topp
klassa og kunnu sammetast
við teir bestu, var sjón fyri
segn Men eg haldi
ikk), at vit nýtast at tapa s«
stort mot: teimum
idag
Uppskriftin
Hvussu tað hevði borið til
at sloppið undan so stórari
avhølving he vði landsliðs
venjarin eina uppskrift uppá
á tíðindafundinum
dystin
Vit skulu ongantíð fara
á vøllin við tí hugburðinum
eftir
at vit skulu nýta våpnini hjá
mostøduldunum, sum eru
í tí flokkinum. sum Jug
lavia er. Teir eru nógv betri
skjótar g stérkari g tað
kunnu | AK! gera i
Skulu vit fáa heiðurlig úrslit
g Kanska ! ! in {
P ferðirr
kk
| j kal
Allan Simonsen hevur
nógv at hugsa um eftir
stórtapið móti Jugoslavia
mugu vit nýta okkara vápn
Tey eru, at tad er skil í ung
unum, at:vit eru væl skip
aðir, og at vit halda avtal
urnar, sum vit hava gjørt
Men er tað ikki eitt sindur
seint at koma við hasum nú
átti tú ikki at prenta hatta
mn í linar menn, tå tit fyri
reikaðu tykkum
Vit hava nýtt nógva tíð
at tosa um has: viðurskiftini
Men eg má bara staðfesta
at spælararnir, sum higartil
hava hildið avtalur og hava
vist, at i
rætta
1
tað hevur gingi
vegin, teir gloymdu
að, sum vit hava arbeitt við
at betra í fleiri ár
Tyngdir av egnum
avrikum
Kann tað hugsast, at tað
am higart rver
rntað ,
Hasu N
kk þ
kt t
teir m í nr i É teir
i KS så
tat arbeiða 110 pri
ent í alla
K)minuttirnar og
ikk: minst í tiårni, sum dóm
arin leggur afturat, um vit
skulu røkka longur. Hetta
var ein lærdómur fyri okk
um allar, og nú mugu vit
royna at koma fyri okkum
aftur ul um tvær víkur
Heldur tu, at teir
hefrni enn Jpania ”
VOFU
Um vit taka ein og ein
spælara., so eru teir í minsta
lagi eins góðir og spaniu
Men eg
haldi framvegis, at Spania
betri lið, enn
menninir voru
hevur eitt
jugoslavarnir hava, og eg
iðri meg um, at:vit skuldu
meiri
lapa so nógv tmóti
teimum, enn vit taptu mót
Spania
Hvat er frágreiðingin
uppa, al
kkara menn stóðu
eg so nógv verri hesa ferð
enn teir gjørdu í Beograd
Skulu ví meta ut frá
fyritrey átti tað at
ver
tt. at un
Í tt ør ku
riararnir ð hetr
M 3
% Í
4 ak
i i i
niðri "VIÐ vor ni her
hus
nir. Hin luturin er. at te
fóru niður við nakkanun
seinna umfarið í Beograd
og tað var viðvirkandi til
at vit komu so væl inn í
dystin. Hesa ferð arbeiddu
teir hart alla tíðina
Lært av royndunum
Sosialurin vildi vita, um
venjarin ikki hevði ein part
av skuldini, tí hann hevdi
skrúvað liðið skeivt saman
og venjarin var ikki Osamd
ur
Um eg skuldi sett liðið
nú aftaná við teimum
royndum, sum vit gjørdu í
dag. so hevði eg styrkt um
miðvellin. Har vóru vit ov
tunnir, og tað hevði komið
væl vid, um vit høvdu ein
eykamann har. Soleiðis sum
tað myndaðist hevði tað ver
ið betri, um vit í staðin fyri
tveir álopsspælarar høvdu
ein og ein mei á mið
vellinum
t høvdu avratt, at
kuldu gera ekið »
T kkur ni
L k
4
i F] '
hetta burtur
ir huganum
savna áhugan rkund i
ikk: minst hugburðin un
uppgåvuna i Bratislava, og
so takkaði venjarin fyri seg
jh