leygardagur 12. oktober 1996síða 15

Aftaná gudstænastuna vórðu konfirmantarnir avmyndaðir í Dómkirkjuni Fremsta rad frá vinstru: Inger á Argjagarði, Liv Sigurðardóttir Joensen, Tórhalla Weihe, Eyðrith Leyni, Sigrun Simonsen, Elin Stórá Holm, Ulla Undir Kletti, Lissie Vægter og Edith Guttesen Síða 15 um verða givið. Balti í I Mittasta rað: Bjarni Bæk, dompróstur Sonja á Argjaboða, Kjartan Dalsgaard, Asa Holm Jacobsen, Doris Tróndarson, Enita Hansen, Billa Stephanson, Mawit Kyster, Jórun Kristensen, Margit Johansen, Gunnvor Vestergaard, Åge Johannesen, Jóhanna Garðshorn, Marius Rein, Rannvá Søænsen, Jákup Jacobsen, Erling Johannesen og Arne Rein Aftasta rad: Martin Hansen, Arni i Stórustovu, Niels Olsen, Johannes Jacobsen, Borgar Nybo, Regin Olsen, Henry Poulsen, Dánjal Joensen, George Joensen og Kristian Arge Mynd: Alan Brockie RANDI JACOBSEN 30. september 1956 vórðu 62 ungdómar fermd í Havn ar kirkju av Jákupi Joensen, prósti, sála Nakrir av hesum konfir mantum fingu í fjør hug skotið at hittast aftur, og stórarbeiðið varð sett í verk at finna fram til øll. Tvey vórðu deyð, men hini fingu øll bræv Stivliga helvtin møtti til samkomuna, sum tey høvdu í Hornahúsinum í Havn leygarkvøldid 28. septem ber í ár, 40 ár eftir, at tey vórðu fermd Ein av fyrireikarunum, Borgar Nybo, letur væl at kvøldinum, sum var sera hugnaligt. Tey høvdu av- talað at hava føroyskan mat við ser, og har kom alt gott á borðið - Tað var sera hugnaligt at hittast aftur aftaná so mong år at tosa um gamlar dagar. Vit hava jú kenst fyrr, hava gingið í skúla saman, gingið í dans saman o.s.v Við hesum tiltakinum vórðu vit sveisað saman aftur, sigur Borgar Tey sungu og fóru eisini upp á gólv hetta kveldi, men góvust í hampiligari tíð, tí morgunin eftir fóru tey øll í kirkju Tey mettust klokkan hálvgm ellivu til skriftar mál í Dómkirkjuni, klokkan ellivu var gudstænasta við altargongd, og aftaná fóru tey øll á Hotel Hafnia at eta degurða og annars hugna sær saman til út á kveldið Við til hetta borðhaldið var eisini Axel Tórgarð, prestur - Vit samdust um, at hetta hevði verið eitt so gott til- tak, at vit fara at hittast aftur onkuntð seinni, um vit hava lív og heilsuna, sigur Borgar Nybo Ný - rd yggj bok Tad er ikki å hvørjum degi at HMF, gevur eina skald søg) út. Síðan nevnd varð sett í 1965 at arbeiða við útgávuvirksemi hjá Heima missionini, er hetta bert onn ur skaldsøgan. Mest hevur verið gjørt við barnabøkur lærandi og uppbyggjandi bøkur Hin vænasta rósan Atjan ára gamla Elina, er ein ungdómur, sum flestu aðrir ungdómar. Dámar tón leik, vil hava nakað at henda uttan um seg og er forelsk að. Hon gongur í studenta skúla og lívið liggur opið fyri henni við øllum møgu leikunum Tó, ikki gongst altíð, sum ein sjálvur vil. Elina gerst sjúk, fer til kanningar og staðfest verður, at hon hevur krabbamein. Einans átjan ár og krabbamein Í bókini fáa vit innlit í hennara dagligdag við sjúk uni, hennara tankar, hennara bardaga og hennara mátt- loysi. Men hóast alt sær dapurt út, so er vónin har »Hin vænasta rósan< er skrivað á léttum máli. Rit høvundurin Dorthe Vester- gaard Stieper var bert 22 åra gomul, tá ið bókin kom út i Danmark í 1989, so vit kunnu siga, at hon er merkt av kenslunum ein ungur hevur. Tó er hon íkki bert fyri ungfólk, men er ein tal- andi søga um eina sjúku og eina lagnu, sum mong ung eins og eldri kunnu kenna seg aftur í Snorri Brend hevur týtt bókina úr donskum, og hev- ur Janus Guttesen gjørt per- muna. Bókin, ið er prentað á Estra, er 122 blaðsíður og kostar kr. 120,-. Dorthe Vestergaard Stieper