mikudagur 20. november 1996síða 13

Nr. 224 - 20. NOVEMBER 1996 INSEE úr Søldarfirdi Petur Jacobsen varð til seinasta løgtingsval næstvaldur á listanum hjá Miðflokkinum í Eysturoynni, og hevur fleiri ferðir sitið á tingi fyri Tord Niclasen síðani. Petur er nú uppstillaður á listanum hjá sóldfirðingum til býráðsvalið í Runavíkar kommunu Vit hava spurt Petur, hví hann hevur latið seg stillað upp Ahugin fyri politikki er vaksin munandi, síðani eg eftir seinasta løgtingsval kom í ta stóðu at vera næsti maður hjá Tordi á Legtingi Eg havi fingið nakað av inn hiti í politisku gongdina, tå mál verða tíkin upp og av greidd. Eisini havi eg sæð hvussu ómetaliga stóran tydning, tað hevur, at hava Guðs orð sum vegleiðara tá avgerðir skulu takast, tí mangan er tað trupult at vita, hver avgerð er røtt og til mest gagn. At hava guðs ótta er eitt neyðugt grund arlag fyri eimi og hverjari stødutakan. Væl veit eg, at poliukkur í einum býráði er heilt ødrvisi samanborið við landspolitikk, men tó eru grundreglurnar tær somu Mál koma upp, sum stóða skal takast til, og altíð er neyðugt at síggja málið í sími heild og fáa tað væl lýst so ein er vísur í at hava nóg grundarlag at taka stæðu í Hverjum arbeiða fyri gott ætlar tú at um tú verður valdur? Tad eru nógv mál, hava tydning í eini so stórar og spjaddan kommunu sum hesari. Kommunan røkkur heilt frå Skipanes: ul Ritu vikar. Havnaøkid heilt frå Seldarfirði og út í Heiðarnar (Runavíkar) er eitt tað besta í landinum og er eitt gott grundarlag undir menning og framburði í árunum, sum koma. Hetta ekið verður uttan iva ein fiskivinnumið depil framyvir, og ti er tað sum eisini náttúrligt hjá mær sum seldfirðingur at arbeiða til frama og gagns fyri mína heimbygd hvat vinnulívi viðvíkur Í Seldarfirði hava vit eis ini annan av barnaskúlunum í kommununi. Nógv foreld ur eru ónegd við trygdina í samband við ta tungu ferðslu, sum støðugt fer eftir vegnum, har skulabørnini ganga. Ymisk hugskot eru frammi, Ld. gerð av einum tunli undir vegnum. Hetta er eitt mål, sum hevur skund, tí tá tann fyrsta van lukkan er hend, er longu ov seint. Her havi eg ta greiðu stóðu, at trygdin hjá børn unum kann ongantid gerast ov kostnaðarmiki! Tad er ongantíð rætt at kasta um seg við gyltum lyftum, tí so mangan hava RAT at tá valið er av eru lyfuni gloymd. Eg vóni tó, at seldfirðingar og onnur við vilja stuðla meg fyri tað, sum eg byggi mín politikk á, og ikki fyri gylt lyftir vit sæð, TORDUR NICLASEN SKRIVAR: landsstýrisins Ætlan um at niðurbinda út róðraflotan er onki enn ein bein byrjan til end minni leiðis an“ hjá einum veiðu- hátti evdkent førovska sam sum í øldir hevur felagið Tá tað frætt hverjar ætl anir. land nå hevå við víkjandi utróðraflotanum gjørdi Miðflokkurin beinan vegin vart við mælt hugburði lands stýrisins mót Ísroyska fiski- og útróðrarmannin um. At Miðflokkurinn ger vart við seg á hesum eki, er ikki nakað nýtt Tí hvussu ofta hava vit ikki víst á. at húkaveiðan oyðir ongan stovn, og at júst húkaveiðan er ein passivur veiðuháttur ein stovnsrektarvinarligur veiðuháttur ein veiðuháttur. ið gevur bestu råvøruna ein veiðuháttur, ið skapar arbeiði til nógvar hendur bæði á sjógvi og landi seg og mol TY átti hesin samfelagsgagn ligi veiðuháttur at fingið mest møguligar sømdir at virka undir - og ikki mett politiskum ágangi. sum í roynd og veru tekur stød undan hesum algamla ser merkta veiduhåtu, sum altíð hevur kent til avmarkingar orsakað av veðri og streymi Tær ætlanir, landsstýris maðurin hevur boðað frá, hava vælskiljandi mett stór ari mótsteðu Tí hvussu nógvir føroy ingar hava ikki útróður sum eitt náttúrligt ískoyti til at lívbjarga sær og sinum!? Hetta, sum hevur tryggjað mangari familju neyðuga fíggjarliga lívsgrundarlagið, ætlar landsstýrismaðurin nú við einum „pennastroki“ at koma til lívs! Vit harmast saman við so mongum Vælskiljandi harmast før Húkaveiðan oyðir ongan stovn ovingurin um slíkar ætlanir! Vælskiljandi harmast ersim mangur fólkafloksmaður/ kvinna um slíkt. ið gongur ti frælsa fyritaks so nær Vit scminum harmast vid teimum! Um ætlanir landsstýrisi vinna frama, kemur tað so mangastaðni so fullkomi hen at broyta byg lasamf lagið og í stóran mun at øki um talið á teim. sum n letta sær á Almannast fyri at fáa tað, sum tå manglar í til lívsins up på i ma Ætlanin må ikki vinna frama Miðflokkurin fer at gera sítt til, at slíkar landaskaðiligar ætlanir ikki vinna frama og vóna vit, at aðrir flokkar á tingi fara at standa saman við okkum og fáa steðgað landsstýrismanninum Í ætlanum hansara at oyða ikki bert útróðraflotan - men ein týðandi part av tí náttúr liga virksemi, ið beinleiðis hevur verið bæði lívsgrund arlag og fíggjarligt ískoyti hjá so mangari føroyskari familju kring alt landið. Ja, sum beinleiðis hevur verið ein týðandi partur at før oyskari mentan! rðið v/ MAGUS SIMONSEN 1,14. V arða um hin vakra gripin, sum tær er fingin við heilagum Anda, sum býr í okkum! Hetta, at Harrin hevur tíkið bústað í okkara hjarta við Heilaga Andanum, er av sonnum eitt so stórt rikidømi fyri okkum, at vit av fullum huga kunnu taka undir við Paulusi, tá hann sigur, at Av sonnum haldi eg eisini alt vera tap móti tí, sum er so nógv mætart. kunnleikin um Krist Jesus, harra mín; fyri hansara skuld havi eg mist tað alt samalt og eg meti tað javnt við skarn, fyri at eg má vinna Krist, og verða funnin í honum. Við hesum orðum minnir Harrin okkum á, at Hann hevur givið okkum eitt veldugt, ósigandi rikiømi, ein dýr an grip at umsita. Hann heitir tí á okk- um um at fara væl um henda dýrgrip, so at Harrin fær vælsignað okkum við Sínari fylling Tí tað er nú ein sjálvfylgja, at í tann mun, sum vit geva Heilaga Andanum rúm í lívi okkara, í sama mun vil Hann koma til okkara og fylla hjarta okkara við gleði. og hesi orð hava vit frá Jes- usi sjálvum, tá Hann talaði við læru- sveinar Sinar: Elskar nakar meg, tá varðveitir hann orð mítt, og faðir mín skal elska hann, og vit skulu koma til hansara og vera okkum bústað hjá . Tim. honum. Harrin sigur eisini: Verið ikki stúrnir fyri nókrum, men latið í øllum lutum tráan tykkara koma fram fyri Guð í ákallan og bøn við tøkk, og Guðs frið- ur, sum ber av ollum viti, skal veita hjørtu tykkara og hugsanir tykk ara í Kristi Jesusi. So tå, Guðs I ið kanska ert stúrin og óttast fyri, hvat framtíðin fer at bera við sær, kom til Harran Jesus, sum breiðir Sínar sár merktu hendur móti tær. Skunda tær, tí Hann sigur í Sínum orði, at Hann elsk- ar teg og vil, at tú skalt hvíla trygt hjá Honum. Hann vil geva tær sín frið í yvirflóð, so tú fært at sanna, at allur ótti og stúran og mótloysi verður tikið frá tær. Ístaðin fært tú fylling av kær- leika, gleði og friði, og tá skalt tú í tínum hjarta lovprisa tínum Harra og Frelsara, sum gav tær ein so ríkan skatt at eiga og umsita. Í hjartans gleði og lovprisan frá tínum varrum kanst tú tá lyfta tínar hendur móti Honum í inniligari tøkk fyri hesa Osigandi gávu. Harrin sigur soleiði: : Minst til, mítt barn, at eg gav tær ikki mótloysis anda, men kraftar og kærleiks og hóv- semis anda, og tí kanst "ú við frímóði koma fram fyri ásjón mína, og eg skal geva tær tíni hjartans ynski. varð arn