Sosialurinarkiv
Sosialurin 1996-12-07, síða 17
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 7. desember 1996síða 17

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Roger Larsson vitjar í Føroyum Ein nýggjur vindur blæsur yvir tæn- astuna og møtini hjá Roger Larsson. Fyri tveimum árum síðani var hann troyttur og útkoyrd- ur, men so kom Harrin til hansara við einari sterkari endurnýggjan Ein kappi sum sveipaði hann í nýggja salving, var sígdur niður yvir hann frá himli. Í tålv ár hevur Roger Lars son ferðast í Norðanlond unum, harav tvær reisur í Føroyum og havt metir Viku eftir viku, ár eftir år Í nógvum samkomum er møtirødin við Roger Lars son ársins størsta tiltak. Tað verður fyrireikað við nógvar! bøn, tilrættalegging og lys ingum. Tá ið Roger Larsson kemur á vitjan skulu menn iskjur verða frelst og sam koman fáa nýggja kraft og nyggjar vistÓnir Mangan er tað eisini so Tá ið ein verður so hart koyrdur, er tað ikki ringt at skilja, at Roger kendi seg troyttan og utshitnan fyri tveimum árum síðani. Salv ing Andans var ikki longur frísk og nýggj. Hann striddist alt meir líka til við árslok í 1994, tá metti Harrin honum við nýggjari salving frá hymlinum Eg bað sjálvandi Harran um endurnýggjan, men eg rópti ikki av heilum huga Mitt í mínum hålvhjart aða rópi til Gud sá eg ein kappa koma niður av himli móti mær. „A, Halleluja, nú kemur ein endurnýggjanar kappi og sveipar seg um meg“, hugsaði eg Men so var ikki. Ég rætti meg upp fyri at taka imót kappanum, men hann varð drigin undan Ég gjørdist vónsvikin. Eg kendi kraftina av hesum nýggja, sum skuldi meg, men Gud tók tað frá mær aftur í egnari kraft KOMA YVII FIN NYGGJUR KAPPI Tad kom ein neyð á meg i stríddist eg Ís ásjún. Ég fekk iði at: ja mær frá nógv sum hevår fylt meg við lum es hugskotum. Ég it, al hev tydning! Ég komið yvir mes eg. va Nú slapp tað at doyggja' Tá kom tann nýggi kap pin yvir meg! Síðani tann dag hevur nakað nýtt verið á hvørjum meti. Stríðslogin hevur verið bjartari enn nakrantíð. Guds kærleiki verður opinberað ur - Fyrr térvaði mær at vísa hvat eg kundi, men tað hev ur Harrin tikið burtur. Eg havi biðið Gud um fyrigev ing fyri, at vit so mangan hava veipað við okkara ørm um, so at Jesus er skump aður burtur. Eg biði: „Harri, ger meg til ein tænara eftir tínum sinni, ikki eftur nøkr um mynstri.“ Harrin sigur við meg: „Roger, royn ikki at stýra møtinum! Ver bert ein tænari EIN NÝGGJ ANDANS UTHELLING Nú hoyrist um sigrar, har Roger hevur borið Orðið fram. Tað verður boðað frá úthelling av Andanum, gleði einleika, endurreisn og frelsu Men nú kemur ein nýgg) bylgja og skolar burtur alt tungt, som vit hava drigist við. Nú kemur ein undurfull alda av kærleika Guds og gleði yvir tey kristnu. Múrar og forðingar rapa Tey kristnu eru í ferð við at um broytast TANN PROFETISKA TÆNASTAN Roger Larsson ansar væl eft ir ikki at skapa nakað sjálvur Í tænastu síni Hann ynskir bara at taka ímóti frå Hart anum og gera tað, sum hann sigur og boyggir seg ikki fyri menniskjahgum meiningunm Hann ynskir at fara h 8 And jer ha () i onk æsir dyrnar á Í tey ikk: tå bodskapin frå Gud cimum tø um inn i glkæshøllir, inn i hellir, sum eru so undurfull ar. Vit sleppa at gleðast og fræðast og gráta ella flenna saman - síðani leiðir Harrin okkum víðari. Andin ger okkum før fyri at náa heimin við frelsubodskapinum Latið okkum øll vera við í tí, sum Harrin ger í hesum døgum Í LÆRARASKÚLA- HØLLINI 8. - 12. JAN. Fyrst i nyggja årinum fær samkoman Rhema vitjan av Roger møtin: við honum í Lærara skúlahellini 8.-12. januar Nærri verður lýst í blødun um um tað So sit ikk: heima, men kom og hoyr hvat Harrin hevur at siga okkum kristnu i Førovum. Hansara ætlan við hesum landi er ikki full førd enn, men hon hevur skund, tí Jesus kemur skjótt aftur. Sjålvt um møtstilurin kanska ikk: er akkurát sum tú ert vanur við, so legg krit ikkin eftir heima, og tak ímóti tí, sum Harrin hevur at siga í hesum døgum. Kring allan heim er Harrin við at endurreisa samkomu sína og hann spyr ikki eftir eti kettum, men fer inn har, sum Hann verður móttikin. Mátt Hann i Føroyum funnið opn ar og móttakiligar samkom ur, sum bara ynsktu at gera Faðirsins vilja „Fáið tí annað sinnið og vendið vid, so syndir tykkara kunnu verða utstrikadar, og livganartidir kunnu koma frá ásjón Harrans og Hann kann senda hin tykkum æti iða Kristus sum Himmalin skal hýsa, inntil tær tíðir tá ið alt verður end- Larsson og verða Jesus urreist, Gud hevur talað n við mur heilagra profeta Sina fråupphav i Vikuskiftið Íslandsklokkan á føroyskum ÍSLANDSKLOKKAN eftir Halldór Lax- ness (f. 1902) er utkomin í tyding eftir Sigurð Joensen (1911-1993). Forlagið Ungu Føroyar geva ut Søgulig skaldsøga ÍSLANDSKLOKKAN sjukum 4 HI i IK KU n I h erundin fyri ÍSLANDSKLOKKUN Eitt dapurt tíðarskeið p irr i i > KUMJ 18 (LX TOTK ella triðingu folk it emein fiskur fokst r cingin gróður nd: Fólkatalið. sum heyði s rið mir X0. 000 um år 1000, kom niður SN Danmark ur við at flyta teir allar til Jutlands at búgva. Aftrat lukkunum kom stýrislagið: embætisment stýrdu við harðari hond, dómdu harðar dómar, ofta uttan prógv. Pátrúgvin var ni andi, „gandakallar“ vórðu brendir á báli Tann kongligi einahandilin var leigaður út til fýra danskar keypmenn, eim í hvørjum landsfjórðingi; eingin mátti keypa frá ella selja ødrum keypmonnum enn ti í sínum egna landsfjórðingi, hóast aðrir vóru høg g høvdu betri vøru og pris. Strong revsing var fyri loynihandil. Ærumeiðandi orð um kong og hansara kostaðu bødils fleingju. Menn vórðu hålshøgdir og brendir 780 voru ætlanir frammi at bjarga íslendingum natturuvar hgari í á báli. kvinnur druknaðar. Menn mistu hond, tungan varð skorin úr teimum, terr vórðu húðflongdir og sendir á Bremarholm kvinnur í Spunahúsið Hevuðspersónarnir Jurtur øguheimmildum skaf høvur dur tsøgus Jen t persona Jor Spiri t Hi > mn. handrntasavnara. sum biður Arna hj på sær at koma undir løglhigan dór kæru skuldsettur sum hann er fyri á dripið bødilin Sigurð Snorrason. Her fekk Halldór Laxness fyrrmyndina til tann andi almugumannin við sam síðani yrkir aftrat rr md anavni I SKaKI søgun:, sum hann Snæfrið Íslandssól Legmansdóttirin Snæfrið hevur onga beim leiðis fyrimynd í søg Hon er yvirstættarg tekur um heimildum stolt bókl til latín eins væl og Eddi mentað kvæði og Islendingasøgur: hevur arvað kaldatunguna í móðurætt, krógvar seg tan H spe í rátufar orð. Hon stendur uttan fyr in rtodoksa krisundómir umhvørvinum og líkist kvinnun Í øvunum. Ikki góðska, men heiður og sømd fyrsta boð h n Giøgnum skáld SÓLU dur hon € id fyri Ísland Irotn N hurljand tgur J H sy 3 i k k k 3 M ; ; ' Á h n i | N k k | i I Ki] 1 oktober 1728 kom eldur Keypmanna havn. Arni helt sær vera vandaleyst, men ellivu dagar seinni var eldurin komin at savninum. Eingin av prentaðu bókunun bjargaðist. men kanska triðingurin av hand ritunum. Hetta gjørdist síðani Savn Arna Magnússonar í Keypmannahavn. „Her fara bøkur, hvors líki íkki finst í allari verøldini segði Arni. Hann var ikki sam! maður eftir hetta: kortini fór hann beinanvegin at biðja vinir sínar fylla í gloppini, me langt eftir doyði hann. Arni var giftur við e ríkari danskari einkju n ikk mar Søgan og samtidin Samtíðin var høvundinum ikk: manni í huga enn fortíðin, tå ið hann skrivadi Ísland klokkuna: um tað, at h for at ski Íslandsklokkuna hevur ha bok in int I 3 Høvundurin heldur upp v if hann nótrar ut har evur í má form. nokta blankt og noktar aftur at:seta seg í slíkar áða jen hann hevur nú einaferð sett C il Skapa i il 5 hon heldur á at krev; he an lan Vettvangur dagsins 1942 | mundi, tå ið Íslandsklokkan varð skrivað og kom út, trokaði kravið um lov ng frá Danmark á *ftir avtalu frá 1918 varð Ísland við tjóðaratk veðu eyst frá Dan mark i 1944. Tungt vigaði tað í g um, at:teir vóru ein yóð við sínum egna máli oe mentan. sum skinnbøkurnar vísti Máli og Mentan, sum SKINNDÓKUMáar vISTU Longu tå ið íslendingar tóku sær heimastyr 1904. kom ynski un num ettu at fáa tey íslendsku Arna Magnússon skjølin aftur til Íslan Og eftir at:fullveldið var tovnað í 1944 - um somu tíð sum Islands klokkan kom út - tóku íslendingar ug psan Handrit ðí 1971