Sosialurinarkiv
Sosialurin 1996-12-19, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 19. desember 1996síða 16

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

16 tíðindablaðið MU Nr. 245 — 19. DESEMBER 1996 Dansur á Mýrini | síet fróðskaparrit Í bókini „Tey vóru ung undir krignum"' eftir Kirstin Didriksen siga vágafólk frá, hvussu ungdómslívið alt í einum broyttist, tá tann stóra innrásin av hermonnun Fyri 47 oyru um dagin fært Må | “a , *. / , i nyg ej nnan føreyska keranskink i Á lår kr I kom á vári í 1942. Les brot ur samrødunum: um árið at halde tíðarrítið. og nýggir haldarar kunnu tekna seg á Setursskrivstovuni, Handan A 5, Tórs- nøgd um dansividur tað reyða pappírið, sum var havn; tlf. 15302, fax: 18929. Í leysaselu Á skiftir Få tei leigaðu rundan um tilsetningspakk skaparrit kr 196.-. Fróðskaparrit 44. bók telur 141 da i ørvår arnar. Stundum kovrdu vit idur Mentunarerunnur bør va Løgtini Ippu bara nakrir fair før eitt ndur av svørtut tá e Bókamiðselan hevur umboðsseluna. Eitt nýtt ! lur fler, me Ikk Gk gå wrkað Við hvert for 3 har r in vak | ð varð i d í I i Momand ) K if k k sðrur ( t það « að ' Karin Hansen: imadu okkum Jenny Jacobsen: i Skogvadansur h Lilli Johannesen: Nogv skemtiligt Ein stuttlig tid t kemta okkum. Vit i ' fittis * i ftaðu hver í í i P ro í hjártal y høvd a mu k k Fólk ' t if Í iðar i kksål k I i p | Ø á k ! } ! kkur ka um okk þ år N kki ] } ra li 3 ; i V | ley } ynd N i ð undir 4 kk | k M i > VI peck k "Tr tað kansk D . . kk FOIK J hust cm Í in frá veru 3 i k t Ju . MT al ba k ' na H kanum burtur frå tí tunga i k k k Silk kk kt I 3 k ! ) Tad eldra fólkið tók støduna 2 : TF i ! f køn sk t Va m h já nand isl f ; . L . } ) ; ka I ppu Vent tungt ok r sær ; if k MÁ } i LN ) t{ ljúf si f tar alt kilið K GR | } V rd borð“. Hor por tvingaði okkun ) ir ið ið r kk kku m. Koyrdu putur gå honum, á kurin hjá P ljupar u bunast ' L er hvu Herluf Hansen: i! Hitið rt g hennmi hevði akkurát vend — Tad skaddi tað glaða, lætta ur á okkun M farin avstað aftur I in r g tað tók nakað frá