leygardagur 21. desember 1996síða 51

Jólablaðið fíðindablaðið k K taðr ngt, at fyktin lyst k k fr verandi á tann hátt kk hvi okur arheiddu tå at gardinur æg ver Har var tað var typt onku Annars fingu okur fríska 47 posalørift: vórðu settar upp. s gjostunin skuldi fara ymsar vegir Hvussu okur funnu runt inni MINNI tað var so lætt eg haldi næstan á karbudivktir á for jeg at høgga Tað ru mest terr ungu, Súr kovrdu Tað vóru sovorðnar dnftir frameftir og gongdir út ul síðurn r Síða arð hegt frá. Hvussu gv ku maður høgga un lag Ja. tað var ivr art if á ØV um ar heitt i hø | ar vorðið 5 hvert. at k ' T Mc anliga var tað t. Ok øg af i | J ilvar H ! j rå gear gnar lag að var gott 480 ú ' {X f í. Lani sim her akkord etur r. sum drivu tran É vist fyri metur sltsø vóru í framdriftini. Teir ru i innslagnum. fingu fyr £ Hvgganr mr k 5 ! gr k raf tylt nn Tá ta Få f tronvur: » al tu uttan lykt vi annað ár lyktina hjá sær okur høvdu klárað Annars hevði man Okur brúktu Tá jeg hevåi kovrt beiða i kolanáminum fæddur í 1916 hann for at arbeiða í kolinum í Tad er sum vera man ymiskt sum menn upplivdu tað at ar Maður greiðir frå, at 1914 Tad var for jeg i kolaminuna tá Hvítanes for fallitt. sé Tað var ólukksáliga droyt. Man fór upp kl fyra um morgunin, og so mátti man súkkla inn til Trongisvágs og so gekk man niðan í minuna og sama vegin heimaftur So fekk Man sær em vogn og so at koyra I fyrstuni var man í læru og fekk 70 oyru um tíman hevði verið í hålvt ár. fekk mar So tá man SÍ ovru og so aftur hålvt ár seinni. tå man var utlærdur, fe frowur man fulla løn % ovru lagurin var forferdiliga Okur høvdu matin við og ótu hann í barakkim — jeg hexði e min tt varmarlat, sum eg hevåd bestilt nr har matunin kundi halda sær heitan í 24 tímar Súmmir fingu matin sendandi mið in. Tad var hampiligt inn harakk ir Teir eldru menninir buðu har uppi og allir svenskar men teir fóru oman um víkuskift:ð matir armir okur plagdu at hava miðann við til teirra. Tað var ov tungt hjá teimum at:sanga emillum So var kvøkddnft enim jeg ikk at faa fr tå kom man tann ema dagin fyri Okur fóru og arbeiddu allan leygardag sagn hildu sø vu haf cina þausu og sv ppi. arbeiddu so aftur átta tirmar nattararhe af tað Kat aðar Okur arbeddu hvar at ra ob hådur ok horað ' ask na ar k " prongdu á ð niður til tc ! rgu at taka Jeg mátt passa Máaskiflúna ut maskin sinurn tað var eim kompressari har leg skuldi ansa ftir. at alt Oansæð var í lagi hvussu veðrið var. mátti man út at hyggja eftir motorinum. Um jeg tað knblaði mær Man Tá eingin var var bangin. jú millum herðarnar við hvert hovrd: altíð okkurt í mimnune, hovrdust so nógv hóð Tað datt altíð niður - okkurt. Jeg at um víkuskiftið tá man kom måan aftur ein veit tað væl oftan månamorgun. tá målt; man remmså upp kanska eimi tvey try hundrað vognar, áðrenn man slapp inn í minuna, tað var dottið niður undan takinum. Teir siga tað. at tå ð fólk arbeiðir í minum. so hong siga teir, men hvat ið ger tað. tað veit jeg ikki. Men 5 at tå man ikk: heyði ur uppa. jú. so tað visti seg verið í minum. tá var nógv niður fott:ð undan takinum. Men annar var jeg ongantíð hangin fyrr. at að skuldi detta niður yvir meg á fyri at:verða Man hev nmstongdur props til at seta aftar fyri ryggIN á sær. lá mat di nn. veitst tu mmm í hobnum. har sum man sat og hegdi fyr: át verja seg Um okur fingu nakað evka fyri at vera har um náttina. ner, net okur vørðu settir til tað. okur fingu bert vanliga løn puk la bara at Jeg minnist einferð. okur ar heiddu í kolaminum. tå ble kavarok. og tað var ikk: meira nn okur sluppu ut aftur gøgnum pgonginaå, so nor vur Kávi var lagst ur Okur kundu ikk: allir verða Okur høvdi torar. at mistu okur nakrar kk. så var galið Tá okur komu nan á Manngjáarbakka í Trong svagt, tóku okur sukklumar og sv ut eftir veg av landsynningi. Hann var av tí allargrovasta. og tå var jeg so tlla fynkomin, at jeg ætlaði bara at sleppa mær inn onkustaðni inni á Hvítanesi. Okur gingu upp undir knæ í våtakava og gjøgnumbiovtt ir. Okur vóru fullkomiliga ut koyrdir. Ju. man hevði mangan men tað var einki man mátti til arbeiðis droyan túnn súm æt Ein maður, ið arbeiddi í kola náminum undir krignum, greiðir soleiðis frá, hvussu hann upp hvdi arbeiðið í náminum Jeg koyrdi fyri tað mesta - tað var so tungt - ofta koyrdu okur grót, sum var rapað niður, tað var so ólukksáliga tungt. Tað kundu rapa eim hundrað tons niður um og alt skuldi kovrast út Vit fyltu sjálvir náttina men tað kundi st tei hegdu henda seg surt kundu hjálpa til at fylla. men bara h Skifinararnir vóru ofta so skitn ir, so leyp vognunin av við hvert >o målt: man lyfta hann upp á man hevði ordrar aftur at man skuldi ikk: lyfta emsamallur, men okkurt mátti man gera. tå eingin var í nærheitini. so lyfti man hann upp á aftur sjálvur. Nógvastaðni ma voru sovorðnir slættar. at valmå rann ikk: nóg væl frá. sø sporið bleiv so mikið skitið Tað var enim ofta, at vognumn k vp iv. tå man skuldi snara um eitt hom. Har bræytirnar møttust. vóru Her niðri var vátakavi På f h kom i fí X títir í bút i nm KUOv vor h sa fett g hovrd: tað brak takinum tor man tvørtur und ti alikavæl og niður Man hovrdi ikki armar duttu. ti teir komu sø knapp við eitt brak at tað mest rapaði niður um nátt áð tapað tå ið sandstein hga Tad var legið ma, men soleiðis var tað. Jeg Tórur Morten sen fekk emaferð ein sandstein brukti alt:ð hjálm miður yvir seg. og hjálmunn hjá honum fór í fyra petti. og stemmur in gled aftur av. So hjålmurin bjargaði honum Tad galt um at skunda sær, jeg lå onkuntíð omanfyri 20 vognar um dagin - vit runnu innaftur við ti tóma vogninum skundaði sær. jú meira tjent; man Man hongdi eitt merki á ein pela tætt við brúnna fyri hvenn Man koyrdi kolið út av eman brugv jú mera man vognin Tá dagurinn var úti vørðu merkini tald upp Í á vognar møttust, fór man inn á víkipláss. Tad var nakað. sum við vanligum jarnbreytum Ein maður. ið arbeiddi í námin um í Rangabotni 1937—47 minnist søleðis aftur á arbeiðið i kolinum Ju. jeg artæsddi erum í kolamin tað var fyri at rovna okkurt Tad hvussu gekk dagumn í kolinum ? Man for her frá lav Sevmyru) klokkan fyra um morgunin til uni annað av ikki nógv. Ja gongu måan í Rangabotn Man ble settur í arbeiði at kovra tað Tad var tungt arbeiði tyngsta var at koyra innaftur. ti tå var mótbrekka — jeg vil ikki sega at man rann. men tað gekk nakað kjøtt. Jeg kovyrdi frá Perssen og Kristin noråmanmnum — teir vóru [ff |— |" —————|f/—— — Sa i