leygardagur 21. desember 1996síða 52
‹ fyrra síða allar 55 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
t ð Ki f lat { | [|
yðið kom fyri hid I mn
in kovrdt k f i i
» P In við
k TYRA
? i
Tad uk
hall i kovrd nar tr i
nad pr u hø i
Tad lætt it Í hø i
1 hu la ubeiði. Hi
tort j mu
> kr
Tad » keð i ok
Tad era i
| f
1 k í pla hon
| kk I t ar Tað
| sur k > m tomur
k n ut vid
i
Í R 7 3
» ; PI Ban aftur »
M i fra hakk
| h > í '
i I SÁ
| h h i
% N ak ð
h {
hk ið i I
k H tr t i t
á ! M > k
0 Li
I hendd
ð k 1 D Tad
fla } Skórti (()
ind Beit Lind
x
Hvor maður I ð sitt
hvor ! ð na IVvkl
Læ f immereradar Lyktirnar
aradu t immarid kor
bara h tr ð og hal vh
stil tað mmarið tek
BL
Okur vor ú s i hvø
kl ur klu
” mundu i r 6 mur
indir k í
Maður, ið kom at:arbeiða í kol
nun 1948
S kk í
heiðsda k sk að
' hev tína holu at koma
» i har Ki OA 4
k r at hø i
n Dagur kk 5 > át
sr I 5 kuldi
t f pi
MabkK nkafti5 ið SÁ
trar Tað »
kk k 6
i k >
På ur i hk k
* R *
h > at í
k
i b A
á Kangabott r ikk
, I f T f + kh f
hk fekk tær I inmiat
i f man vak kki kú
Konan hevå gjørt matpakkan
kláran kveldið fyr árna var
ið okkurt kalt frá degurðar
kveldið fyri. tvøst ella okkurt
Mið. S ar bara at koyra upp
varmaflaskurnar og fara ut til t
Men teir, sum arbeiddu í k
um fyn mína tíð. fóru tíðliga frá
t sm Ul gongu tt nú toru
froðbingar frå húsum kl. 4 um
rgunW
Få útskeiðað varð seinnapartir
fóru vit beint til gøngu oman til
b ið kovrdi okkum til hú
Seinni, tå vegunin kom í Ranga
1
| | nan beinleiðis ur minum o
F
P
—
21. desember 1996
Jólablaðið
25
bilin. Hetta var em lastt
Miu
A
beinkjum uppi í lastim og kalesju
Man vaskaði sær sostatt ikki. fyrr
nn man kom til hus og kilti sé
jálvsagt heldur ikk: klæði, fyrr
i nan var komin til I An
ars voru okur ikk sk itmr, tå
skur komu frá arbeið okur voru
i 1kkr svartir av koladust tað
verður mán í tav ti førovska
kolinum. tað dálkaði ikk nogv
Men tá ið tú kom oman. so
tekst tu tær døgurda, heitan mat
so ført tu at gera annað ar
miður ella ho já elta at manu
rera við sevå og sovorðið. Ar
hbeiðsdagurt ir ikk: liðugur fyrr
nn til umleið kl. 10-11 un
kveldið. tå tórnaði man inn og
tur om igen tidhga um I
min. Man svar 8 tímar for
upp aftur klokkan seks um mor
inir
Onkur buði í Rangabotn
mest famyuningar. men teir ndu
fara til hu vark va |
Í Rangabotni var frå fyrsta degi
it rókja
kolarbeiðsmonnunum
byrjaði
greiðir soleiðis frá
smiðja tl
kolanaminum
M ðu
Bech arbeiddi. Han
unboðini I skum, hakkar
alt tað. Har Ti
min ara x
þ la ambodi »
Hann | herdi Á
» xkla år + ARK ár
vóru spiskir í buðum end
hi r r lir
Karl kom Jógvar
beiða Op
<
amboðini hjá
1
Vanlukkur i Rangabotni
Kolanámsarbeiði er tilukið
vandafult arbeiði. Hetta hevur
mangur maður sannað vida
hvar, har kolaídnaður er. Heldur
ikki menninir í Rangabotni
vørðu spardir fyri vanlukkur
Try mannaliv kostaði kolavinn
an tey árini. ið virksemi var i
Rangabotni
Tveir mans dovdu av
lukkum i Rangabotni tann stóra
skaðadagin 17. februar 1943
Teir vóru Guttorm Simonsen úr
Tjørnuvik. 18 ára gamal
Niels Persson, 68 ára gamal
giftur. Guttorrin Simonsen fekk
ein betongvegg, sum fór um
koll av storminum
seg. Hann varð fluttur á Tvør
har hann tvei
19. februar
van
og
niður yvir
oyrar sjúkrahús
dagar seinni. tann
doyði av løstinum
Niels Persson var staddur við
kontrollhúsið á kolabrúnni. tá ið
ein hvirla tók húsið í heilum líki
útav. Har var høgt niðurfyri. og
Niels meiddi seg so illa av fall
num. at hann doyði tann 20
februar 1943 á Tvorovr
sjukrahus
Ein maður doyði av inlukk
Inni
kolanáminum. Tað '
! ára gamli Alexander
ttaður úr Kollatird
I
tann |
Thomsen. æ
Umhvervi, trygd, arbeiðs-
og mattíðir
Tad er mest
at í kolanáminúm fleir
sum óneyðugt at
inn í fjallinun
av arbeiðs
hundrað metrar
var ettt annað slag
skað
februar
lunn
Á
fr
í
adagt
f
1943
Rangabotr
í In
Guttorm Simonsen,
HR AT í í
i r
nit 5
>
XX
> á
H í
kk
k kk
M k
kalt út
10 at:
St Få y
í
io fekk lit
.
10
jarna Í 7
klæða seg ða
frakkar å Okkur
H tað var at
i «MM i 1
ir troyttand
Im mor tmar
| på £
friggjakvøld vørðu
uppi vu un
óveður var. so Í