mikudagur 19. februar 1997síða 10

10 tíðindablaðið Nr. 34 — 19. FEBRUAR 1997 Aldubravo Aldubáran meira enn burturbeind kiosk Hóast Schubert eftir mínum tykki ofta kann tykjast heldur langrøkjutur, so gingu tim rnir k Læraraskúlahellini sunnu- k % 1,4 Nakr gum K k - 3; sæst best, lítur tú at. hver situr ngarbeinkinum. Er hetta eftirfar er Aldubáran væl fyri tónlistarliga' Ernst og Olavur Schubert er best kendur fyri sínar >Lieder< g konsertin varð latin upp við fimm av handsara væl kendu sangum. Havi ikki hoyt r hann komin eftir at leggja sannførandi Schubert við guitar-fylgispæli áður, men skilti á lagnum nkrum føri at Olavur — í hvussu er í heyð: ein fingur við í spæl inum Sangirnir eydnaðust sera væl. Ernst mennist tøkniliga í hvørjum, og eisini er hann komin væl eftir at leggja sannførandi g djúpar kenslur í framførsluna. Søgan um mylnarad hóast hvønn dagsligur kærleika->tríhyrningur< álvarson Vallarin gerst púra býttur í hesi undurføgru ungmoy, men sjálv andi elskar hon ein apnan, og hvat er tá annað at gera enn at loypa á bláman Olavur er sera kringur á streingjunum Undirspælið var sera vakurt og hóskaði væl til tey stillu pettini, men tá Ernst loysti posa V guitarin lyndi til at detta burt ur, sum spæld: hann aftan tjaldið ttrinå er €isini sera g syrgilig dl CY Fyrireikaður fråsøgumadur Aldubáran skal hava rós fyri góðu og Olavur er sera kringur á streingjunum. Undirspælið er vakurt og hóskaði væl til tey stillu pettini ikki minst — stuttu og greiðu fråsøgurnar um tey ymsu verkini. Ahoyrarin fær fle faldað gleði av einum verki, fær hann eim góðan inngang til verkini Hetta er ikki minsta kynstur at duga. Ofta fært tú ein politikarakendan slutur og vakn ar ikki aftur, fyrr enn tónarnir ríva teg úr líkasæla dreyminum. Her fingu vit júst tað okkum tørvadi, hverki meira ella minni Andrea og Jóhannes Trockne Blumen. Tema við frábrigdum fyri floytu og klaver Tøkniliga komu hest bæði væl frå hest framførslu. Schubert er ein meistari, tá um yndislig tema ræður, men hann skrivar nógvar nótar, hópin av nótum. Ikk: er altíð lætt heldur at koma snikkaleysur á mål fert tú undir hansara óendaligu rød av nót um Hesi bæði komu turrskødd á mål, og væl tað. Í stóðum var spælið eisini djúpt og inniligt, og skjótu tonarødirnar vóru lagdar aftur um uttan himpr Men kortini saknaði eg, at Andrea vág aði sær eitt sindur longur út á tónahavið, hóast vandin fyri at drukna í tónameldrin um kundi gjørst stórri Eitt klaver hevur stóran >klangbotn< og nógva styrki í sjálvum sær, meðan floytan bert hevur luftina í einum tummatjúkkum réri at dúva á. Sleppur luftin ikki at sveiggja av álvara, so druknar floytan lætt í tjåkka laverróminum Sum tónleikar! letur teg úr, letur tú tón leikin fara við tær, men hetta ger munin millum eina góða framførslu og eina upp living! Tu sært lítið á Jóhannesi, tå hann spælir men magnið situr í fingratøppunum. An drea hevur nógv mein av eldi í tónasálini, enn vit upplivdu hetta kveldið, hetta havi eg sæð mangan, tá hon hevur stjórnað ella spælt áður