leygardagur 15. mars 1997síða 12

DAGNY JOENSEN Jens KR. VANG Frá at hava gingið við liv g sál upp í arbeiðið í meir enn hálva eld. fór Olavur erandi smið Dalsgarð, fyrrv á Skipasmidjuni Eingin dagur uttan Vestaru Bryggju ug til annað miðjulæru 3 vur Dal sgar Tað segði hann pápanum ur við smiðju eistararnar . Í 1928 fekk hann lærupláss í smiðjuni hjá Wenzel Petersen og Vil heim Nielsen í Quillings- garði. Har arbeiddi Olavur Dalsgarð til í 1941, tá Tórs- havnar Skipasmiðja keypu miðjuna frá Wenzel Peter r Ja m for at tosa Tá var lærutíðin fimm ár. Vit arbeiddu hvønn dag viku, eisini leygardag. Tá var heldur einki, sum Í summarfrítíð Kortini slapp eg heim til Velbastaðar um summarið Tað kom av, at pápi mín var bóndi, og tí fekk eg frí, so eg kundi hjálpa til í hoyna igur Ólavur Dalsgarð å 1937 giftust Olavur og Dinna, og tey fingu átta børn, búsettust á Argjum, har hjúnini enn búgva kallast Frá eldsmid til nútíðar skt útgerð Stórt umskifti er farið fram innan handverkið í tíðar skeiðnum Olavur Dalsgarð hevur verið virkin Frá at arbeiða í smidjuni g nar vid eldsmid og van verkstaðsmíð ger ingar umboð á skip Á igum um 2, ul at enda vi i Olavur Dalsgarð sigur, at hann fer út at spáka, um bert tað er klúgvandi. Ikki nógvir dagar eru farnir framvið í vetur, har gamli smiðjumeistarin ikki hevur vitjaá økinum á Vestaru Bryggju og Skipasmiðjuna Ólavur Dalsgarð gavst at arbeiða sum 80 ára gamal: Dugir ikki at enda dagin uttan at vita, hvussu ongst á Skipasmiðjun! Hann er vorðin kend býarmynd - Olavu Isgard á Argjum, sum í hálva øld arbeiddi á Skipasmiðjuni, og sást dagliga ganga til og frá arbeiði, so stundisligur, at tú kundi seta klokkuna eftir honum. Í dag styttir hann sær um dagin við at spåka í gøtunum á Argjum, á Vestaru Bryggu og víða um í Havnini byggja skip við nútíðar tek- nologiskari útgerð, eru umfatandi broytingar Kortini heldur Ólavur Dalsgarð, at tað var spell, at verkstaðsmíð og eldsmíð fall burtur í smiðufakinum, tí tað var rættiliga hand- verkið í hesum yrki, sum stórur saknur er í Um tað mundið, tá Kjart an Mohr, stjóri á Skipa smidjuni, keypti smiðjuna í Quillingsgarði, hevði Olavur Dalsgarð lært og seinni arbeitt har sum svein ur í 13 ár. Leingi hevði stað- ið illa til, av tí at Wenzel Petersen og Vilhelm Niel- sen vóru farnir hvør til sítt Smiðirnir, sum tá vóru í arbeiði í Quillingsgarði, fingu at vita, at teir vóru frítt stillaðir at taka arbeiði á Skipasmidjuni hjá Kjartani Mohr. Olavur Dalsgarð og starvsbróður hansara Jákup Jacobsen, sum var skriv- stovumaður, tóku av tilboð- num. Teir vóru báðir á Skipasmiðjuni restina av ar- beiðslívinum Sum ein av synunum hjá Olavi Dalsgarð målber seg leiðslan á Skipasmiðjuni hevur altíð givið sínum gomlu medarbeiðarum góð ar sømdir, og hava givið teimum loyvi at arbeiða sum longst Hinvegin, so sigur ein í leiðsluni á Skipasmiðjuni, at teir gomlu smiðirnir hava æruna av, at Skipasmiðjan er tað hon er í dag Kjartan Mohr yvirtók smiðjuna í Quillingsgarði | desember 1941, men smiðj- an varð verandi har eina tíð aftrat. Har varð alt vanligt smiðuarbeiði gjørt, sigur Olavur Dalsgarð - Í fyrstuni vóru broyting arnar ikki stórar. Arbeiðið fall mest sum saman við tí, sum vit gjørdu áður. Tað fevndi um alt innan skipa smíð, eitt nú vanligt jarn smíð og eldsmíð Í fyrstuni arbeiddi eg sum sveinur á Skipasmið) uni, men seinni gjørdist eg smiðjumeistari. Tað var eg í nógv år, til umleið 1966 tá eg gjørdist sjúkur og noyddist at gevast í hesum arbeiði Tá fór eg i amboðs goymsluna á Skipasmiðjuni at arbeiða. Eg hevði ábyrgd ina av goymsluni, útvegaði fólkinum amboð, og hevði m.a. eisini til arbeiðis at um væla tey. Har var eg til eg gavst fyri fimm árum síðan Eg var so heppin, at eg slapp at arbeiða leingi. Tað kom m.a. av, at í árinum 1991 hevði eg 50 ára starvs dag á Skipasmiðjuni. Tí góvu teir mær loyvi at ar beiða til 19. maí hetta árið tá eg fylti 80 ár, sigur Olav ur Dalsgarð Um arbeiðslívið sigur Ólavur Dalsgarð, at hann gjørdi sær sínar egnu reglur at ganga eftir Ég noyddist altíð at vera stundisligur á arbeiðsstaðn um, av tí at eg skuldi útvega fólkunum amboðini. Sama var galdandi á degurða, tá arbeiðið var uppafuritkið kl 13. Eingin mátti bíða eftir mær. Síðani varð arbeitt út í eitt ul kl.17, men ofta eis ini um kveldarnar Høvdu vit yvirarbeiði so plagdi eg at verða veran di á arbeidsplåssinum, fyri at eingin skuldi bíða eftir mær, sigur Olavur Dals garð jóa ed ver hurdini um Hann var t6 ikki ze", ur madur fyrstur og sein astur á arbeiðsplássinum Kjartan Mohr stóð sjálv ur hvønn morgun í hurðini og beyð hverjum manni góðan morgun. Komu nakr- ir ov seint, so kundi tað ikki krógvast, sigur Ólavur álv arsligur. Hann situr tigandi eina løtu og sigur síðani - Eg havi bert alt gott at bera Kjartani Mohr og Skipasmiðjuni. Hetta var eitt gott arbeiðspláss. Nú er nýtt fólk komið til, og tey roynast avgjørt eins væl og teir gomlu, sigur Olavur Dalsgarð, og viðgongur, at hann hvønn dag gongur om an á Vestaru Bryggu at vita, hvussu stendur til Eg dugi ikki at enda dagin, uttan so at eg havi sæð, hvussu gongst á Skipa smiðjuni, sigur hann Frá at hava verið virkin alt sítt vaksna lív, hevur 85 ára gamli Olavur Dalsgarð nú stundir at taka sær av løttum Hóast eyguni eru farin at bila, og hann ikki longur fær lisið, so er tað ein frægd hjá honum at ganga á somu leiðum, sum hann hevur gingið í síni tíð