leygardagur 24. mai 1997síða 47
‹ fyrra síða allar 54 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Sosialurin gongur
Temablað - SANNA 70 år, nr. 96 2
ímóti søguliga rákinum
Lesarar kring allan knøttin vilja bara
hava blød, sum ikki eru knytt at polit-
iskum flokkum
JOANNES HANSEN
Hugleiðingarnar, sum her
eru festar á blad, snúgva seg
ikki serliga nógv um tøkn
fréðisligu = broytingarnar
sum síðstu tríati árini hava
havt kollveltandi årin á
blødini og blaðútgávu, og
tær skulu heldur ikki snúgva
seg um kappingina frá al
mennu elektronisku fjøl
miðlunum — fyrst útvarp
inum og síðani sjónvarp
inum — og um at tað nú eru
smíðaðir lógarkarmar, sum
gera tað møguligt at senda
nærvarp í Føroyum og
hverja ávirkan tað møguliga
kann fara at hava fyri t.d
blødini
Tær skulu heldur ikki
snúgva seg um tydningin,
sum pressan hevur í sam-
felagnum, sjålvt um tað t.d
er áhugavert at festa seg við
tað, sum amerikanski for-
setin Thomas Jefferson
segði í 1787: „Um tað varð
litið mær upp í hendur at
gera av, um vit skulu hava
eina stjórn og eingi blød ella
blød og onga stjórn, so
hevði eg ikki eina løtu verið
í iva. Eg hevði valt seinnu
loysnina!“
Blaðstjórin hevur biðið
um eina grein í sambandi
við 70 ára fødingardagin hjá
blaðnum, og tað verður her-
við gjørt út frá tí, sum renn
ur fram í huganum, tá hugs-
að verður um Tíðindablaðið
Sosialin og føroyska blað-
útgávu seinastu tríati árini,
politiska tilknyti, blaðdeyð
an, innihaldið í bløðunum
og so okkurt hissini annað
Ánarin og lesarin
Vit sammeta okkum ofta
við Danmark, og vit siga,
at ofta kemur rákið, sum
hevur verið í Danmark, yvir
okkum eitt ættarlið aftaná,
at tað hevur gjørt vart við
seg í sunnara ríkispartinum
Síðst í hini øldini og fyrst í
hesi øldini var tað vanligt
kring alt Evropa, at
politisku flokkarnir høvdu
tætt samband við blødini
Onkrir flokkar áttu blað, og
í ødrum førum vóru tað
politikarar, sum áttu blødini
ella sum vóru blaðstjórar og
harvið løgdu linjuna fyri
skrivingina í blødunum
Longu í millumkrígstíðini
broyttist hetta nógv í Dan
mark. Tá broyttist pressan
til tað, teir niðri kalla omni-
busspressu. Hugtakið er la
tínskt og merkir, at hetta er
fyri øll. At blødini gjørdust
omnibusspressa vil siga, at
tey ikki longur skuldu vera
floksblød, sum vórðu skriv
aði av flokstrúgvum og til
flokstrúgv. Heldur skuldu
tey nú vera tidindablød
sum á óheftum grundarlag
skrivaðu um og vidgjørdu
samfelagsmál
Hetta hevði skjótt við sær
at talið av bløðum minkaði
nógv. Í Danmark var talið á
dagbløðum í 1960 komið
niður á 85, og í fjør var talið
komið niður á 37. Nógvu
av smærru bløðunum, sum
hava verið ríkin undir hand
ilsligum korum, eru hoykn
aði og hava lagt árarnar inn
Undantekini vóru í nógv
ár blødini, sum danski javn-
aðarflokkurin og fakfelags-
rørslan áttu. Tey hoyknaðu
ikki, tí serliga fakfelags-
rørslan spýtti eina rúgvu av
pengum í og kravdi av lim
unum, at teir skuldu halda
blødini og harvid dagliga
súgva til sin tað, sum var
skrivað av teirra fólki og til
teirra fólk
Men nú er eisini hetta
broytt. So at síga øll
provinsblødini hjå
fakfeløgunum eru burtur og
Aktuelt, sum fyri tiggju
árum síðani gjørdist Det Fri
Aktuelt (tað fría segðist
boða frá, at redaktionella
linjan var loyst frå rørsluni)
hevur verið ein total fiasko
Blaðið hevur hesi tíggju
árini fingið meiri enn eina
milliard krónur frá fak
felagsrørsluni at gera eitt
tíðindablað fyri, sum ætl-
aðist at fáa so stóra und-
irtøku, at tað í framtíðini
skuldi megna at standa á
egnum beinum, men tað
hevur bara gingið skeiva
vegin. Orsøkin? — Lesarin
er langt síðani troyttur av at
hava nakað sum helst við
dagblað at gera, sum sigast
vera flokstrúgv, eisini um
tey sjálvi síga, at tað passar
ikki
Og so er spurningurin,
um vit kenna hesa gongdina
aftur í Føroyum
Vit kunnu í hvussu so er
sláa fast, at talið av bløðum
er nógv minkað. Tinga-
krossur, Dagblaðið og 14.
september eru ikki til long-
ur. Tey vóru øll floksblød,
og nú eru nøkur ár síðani,
at tey ikki orkaðu meiri
Saknur er í teimum , tí polit-
iska kjakið í bløðunum er
nógv minni áhugavert
Dimmalætting hevur altíð
undirstrikað, at hon er ikki
heft at nøkrum flokki, men
hon hevur ongantíð fjalt, at
hugburðarliga hevur hon
hgið tætt at sambandsflokk
inum, og hon tykist trívast
væl
Og so er tað fødingar
dagsbarnið. Tá vit hava
gongdina í td. Danmark í
huga — og gongdin har er
tann sama, sum nógva aðra
staðni í Europa — so kunnu
vit ikki annað enn undrast
á, at eitt blað, sum er sprott
ið úr javnaðarflokkinum og
sum hevur verið politisk
proyta hjá flokkinum, hev
ur megnað at havt fram
gongd hesi seinastu fimtan
árini. Sambært Arbók fyri
Føroyar er upplagið væl
stórri nú, enn tað var áðrenn
1980, útgávutíttleikin er
øktur úr tveimum upp í
triggjar og so fimm ferðir
um vikuna, og síðutalið er
okt
Fleiri meiningar eru iva
leyst um, hví Sosialurin ikki
hevur verið fyri somu lagnu
sum javnadarblødini aðra
staðni
Ivaleyst hevur tað havt
stóran tydning, at blaðið
hevur roynt at loysa seg frå
politiska tilknytinum
Tað eru longu nógv år síð-
ani, at Tíðindablaðið varð
knýtt afturat Sosialinum, og
fyri einum tveimum árum
síðani hvarv „Frælsi, javn-
aður og breðralag“, sum
fyrr stóð á forsíðuni og
seinni á síðu tvey
tree degn
Blødini frå seksti árunum
og tey, sum eru eldri enn
tað, eru innihaldsliga merkt
av, at tey fyrst og fremst
vóru politiskir propaganda
miðlar. Men harafturat
verður á avmarkaða
síðutalinum givin ein lýsing
av føroyskum sam-
felagsvidurskiftum. Greitt
verður frá tingarbeiðnum,
frá fiskiskapinum og tí, sum
er tengt at fiskivinnuni, og
so eru fleiri lesarabrøv, sum
oftast við ongum navni und-
ir.
Tað verður ofta tikið til,
at føroyskt tíðindatilfar kom
ikki í føroysku blødini fyrr-
enn Arni Absalonsen og
Finnbogi Ísakson fóru at
geva Tíðindablaðið út. Tað
er rætt, at teir trettan mán-
aðirnar, sum teirra blað kom
út, varð borðreitt við nógv-
um nýggjum í føroyska
blaðheiminum. Teir høvdu
tíðindi úr bygdunum kring
landið, teir vinklaðu polit-
íska tilfarið ødrvisi, enn
floksblødini vóru von at
gera, teir gjørdu tíðindi
burturúr vinnuni og brúktu
vinnulívsfólk og tey, sum
hava við ymsar mentunar-
tættir at gera, á annan hátt,
enn vanligt heyði verið, teir
lyftu kjakið á hægri stød,
m.a. við at hena á fólk um
at:taka lut, og teir settu for
boð fyri at seta Onavngivin
lesarablød í blaðið
Tíverri kom teirra blað so
stutt út, men hóast tað, so
stendur Tíðindablaðið í
huganum sum nakað heilt
serligt í føroyskari blaðút
gávu. Men kagar tú aftur í
blaðið, so er skjótt at stað
festa, at nógv er hent tey 22
árini, síðani blaðið kom út
fyri síðstu ferð
Hvat skrivingarlagi og
hugflogi til tíðindi viðvíkur
kunnu blaðfólk framvegis
læra nógv við at hyggja í
Tíðindablaðið
Men á øðrum økjum hev-
ur verið framgongd (um vit
kunnu kalla tað soleiðis)
Tíðindablaðið kom tvær
ferðir um vikuna, og tað var
í 12 og 16 síðum. Sosialurin
kemur nú fimm ferðir um
vikuna. Síðutalið er millum
20 og 32, og tað gevur eina-
staðni millum 100 og 120
síður um vikuna
Sammetingin vísir eisini,
at innihaldið í bløðunum er
nógv broytt síðstu tjúgu ár-
ini, og tað er einki at liggja
omaná, at í nógvum av ný-
skapanunum hevur føding-
ardagsbarnið gingið undan
Her verður td. hugsað um,
at lesarin nú verður bjóð-
aður at vera við til at mynda
blaðið, Ld. í lýsingartorgin-
um og fødingardagsheils-
anum. Kanska nýskapanir-
av tílíkum slagi fylla ov
nógv. At brúka fimm ella
seks síður uppá slíkt tilfar,
tá tú ikki hevur fleiri enn
28 íalt, tað er ov nógv
Í staðin átti stórri dentur
at verið lagdur á at fylgja
við í samfelagnum. Tað
varð nevnt omanfyri, at
blødini í sekstiårunum og
fyrr enn tað gjørdu fitt burt-
urúr fiskari og politikki. Nú
á døgum gera blødini minni
burturúr tílíkum tilfari. Iva-
leyst verður hetta sett lægri
á listanum, tí elektronisku
fjølmiðlarnir eru skjótari. Tí
hava politisku hendingarnar
ikki sama tíðindavirði, sum
tær høvdu, áðrenn útvarpið
og sjónvarpið komu og fóru
at fylgja væl við. Men hóast
politikkurin hevur verið
nevndur í teimum elektron-
isku, so eigur hann eisini at
koma fram í bløðunum. Tað
hevur týdning fyri nútíðina
og eftirtíðina, og so er tað
ikki minst gagnligt fyri úti-
setar, sum royna at halda
seg ajour við at lesa blødini.
Tey, sum hava verið stødd
uttanlanda longri tíðarskeið,
og hava roynt at fylgja før-
oysku samfelagsgongdini
við at:lesa Sostalin, hava
ivaleyst ásannað, at:hetta
hevur ikki verið nøktandi. I
síðstu viku kom ein stórur
trolari til Fuglafirðar. Út-
4. mai 1997
sida 13
Jóannes Hansen hugleiðir um Sosialin, ið nú er 70 ár
varpið og Sjónvarpið høvdu
innsløg um hesa stór-
hending í føroyska vinnu
lívinum, men blødini lótust
ikki um vón, og tað er ikki
nóg gott, heldur ikki um
fólkatrot verður nýtt sum
umbering.
Tidin og lesarin
I seksti årunum bar tad ikki
til norduri í Klaksvík at
keypa blødini í leysasølu
fyrrenn á kveldi útgávudag-
in. Kioskirnar, sum seldu
blød, lótu ikki upp fyrrenn
seint seinnapartin. Haldarn-
ir fingu blødini fyrrapartin,
men tey, sum lítu á leysa-
søluna, máttu bíða.
Fyrrapartin í sjeytiårun-
um bar sum oftast til at fáa
Sosialin í leysasølu í Havn-
ini kveldið fyri útgávudegn-
um, men Dimmu skuldi tú
hava góðar kanalir fyri at
fáa hendur á. Tú sást, at
Torstein Dahl-Christiansen,
sáli, rætti kioskmanninum á
Vaglinum hana inn gjøgn-
um lúkuna, men maðurin
innanfyri hevði fingið at vit-
a, at hon skuldi ikki seljast
fyrrenn morgunin eftir.
Alla staðni kring knøttin
verður nógv lagt fyri at fáa
blødini út til lesararnar so
skjótt, sum tey eru komin
úr pressuni, og tí var hetta
við at goyma til dagin eftir
nakað serføroyskt.
Nú er ødrvisi. Dimma og
Sosialurin fáast mest sum
um alt landið kveldið fyri
útgávudagin, og tað er í fín-
asta lagi. Men tað líkist ong-
um, at haldarnir kring land-
ið ikki fáa blødini fyrrenn
uppí 20 tímar, eftir at tey
eru komin í sølubudirnar.
Her haltar, og hetta er ein
spurningur, sum blødini í
felag eiga at finna eina
loysn uppá.
Heilt groteskt er tað, at
summa staðni í Føroyum
fáa tey ikki blødini útgávu-
dagin, sjálvt um tað í praks-
is væl letur seg gera. I Fugl-
oy og Svínoy fáa tey týs-
dagsblødini utgåvudagin,
men tey mugu bíða til hós-
dag at fáa mikudagsblødini
saman við hósdagsbleðun-
um. Og tey mugu bíða til
leygardag at fáa fríggja-
dagsblødini saman við leyg-
ardagsblødunum. Tað er
púra óneyðugt, at blødini
skulu vera so gomul og rgst,
tá tey koma útoyggjafólk-
unum í hendi. Ferðasam-
band er hvønn dag um
summarið, og allar dagar
uttan ein um veturin, men
Postverkið hevur gjørt av,
at posturin skal bara berast
út tríggjar ferðir um vikuna.
Blødini geva Postverkinum
nógv arbeiði, og tað hevði
ikki verið órímuligt, um tey
vinarligast heittu á Post-
verkið um at bera blødini
út til tey, sum tað ber til at
bera tey til útgávudagin
Framtíðin
Tøknfrødisliga menningin
er ikki tíkin uppá tunguna,
men hon má takast við. Nú
eru øll blød við virðing fyri
sær sjálvum á internetinum
Tí er tað sera viðkomandi
at spyrja, um vit kunnu
rokna vid, at blødini eisini í
framtíðini fara at vera í
pappíri.
Eingin ivi er um, at tað
verður skrivaða pressan,
sum serliga fer at merkja
kappingina frá nýggju tøkn-
frødini. Sosialurin hevur
fyri langari tíð síðani fingið
sær heimasíður á internet-
inum, men higartil hevur
tað gingið striltið at halda
tíðindasíðurnar við líka. Tað
fer kanska at batna, og so
er spurningurin, um Tíð-
indablaðið Sosialurin verð-
ur á pappíri ella um hann
bara verður á skíggjanum,
tá hann fer um tey hundrað.
A 70 ára fødingardegnum
kunnu vit staðfesta, at hann
hevur ment seg nógv tey
seinastu 25 árini. Tað er um
somu tíð, sum flestu av
brødrablødunum kring
knøttin hava lagt årarnar
inn, og tað er væl klárað av
Sostalinum. Men tað er ikki
at gevast á hondum, tí blað-
ið kann framvegis gerast
nógv betri!