leygardagur 24. mai 1997síða 49
‹ fyrra síða allar 54 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Í
Temablað - SAND 70 år, nr. 96, ie
24. mai 1997
síða 15
FINNBOGI ÍSAKSON
Ein gomul kona úti á bygd
í Norðoyggjum segði eina-
ferið við meg. at tað vóru
tveir serliga góðir dagar í
vikuni: mikudagur og leyg
ardagur. Tí tá kom Dimma
lætting
Og tað var íkki hissini
lesnaður. Mikudagsblaðið
var ikk: tanlað liðugt fyrr
enn friggjakvøld, og leyg-
ardagsblaðið rakk til viku-
skiftið og væl inn í næstu
viku. Hon legði fyri á síðstu
síðu: >Fjern og nær< við
ótrúliga stutthgum søgum
uttan år heimi, smátíðind
um um giftarmål, fødingar-
dagar og gudstænastur. Og
ikki at gloyma Ferd'nand,
sum var stuttligasti maður í
verðini
So fór hon fram ígjagn-
um blaðið. Las lýsingarnar
og summar yvirskriftir. Ikki
steðgaði hon rættilig á aftur
fyrr enn á aðru síðu. Har
vóru alskyns smáar lýsingar
um gamlar barnavognar til
sølu, onkur søkti eftir ar-
beiðsgentu, ein heyði mist
kettuna burtur, visti væl við
var eisini ein tgrød á sølu-
listanum. Og so væóru tað
andlátini og tøkkirnar
Sum so mangur annar
endaði hon á fyrstu síðu
Men har var ikki nógv at
taka av, helt hon. Politikkur
(tað var tann danska odda-
greinin), okkkurt um kland-
ur og kríggj úti í verðini -
og vóru onkur førøysk stór-
tíðindi, so vóru tey íkki av
tí góða slagnum: verkfall,
eldur ella skip í havsneyð
Men samanumtikid var
ogn í blaðnum.
Eg visti nóg illa til min
politiskt tå og hevåi als ikki
roynt meg sum politikari
So neyvan var tað fyri at
arga, at hon valdi Dimmuna
burturúr. Tað mundi heldur
vera tí, at hini blødini
Fjúrtandi, Sosialurin, Dag-
blaðið og Tingakrossur
skrivadu mest um politikk
Og tad var so eidasørt, at
tey åttu nakran Ferd'nand
ella lýsingar um horvnar
kettlingar
Longu tå hetta, eg havi
nevnt, barst mær fyri, høvd-
u blød kring um í heiminum
kent svidan av kappingini
frå ødrum fjølmiðlum. I
Føroyum vóru vit ikki kom
in so langt, og tí var blaðið
framvegis mestsum eima
ráðandi
20. eld er nú um at
smoyggja sær á dyr. og sig
ast må, at:júst í hest aldin
hevur menningin verið al
mikil á fjølmiðlagkinum
Tá øldin byrjaði, var blaðið
framvegis tann fremsti boð
berin, hóast telefon og tele
grafur vóru upplunnin og
skjótt eisini náddu okkum
her úti í Norðuratlantshavi
Greimiligar frásagnir tingust
bara gjøgnum blødini - ella
í prát manna millum
Men tá komið var nakað
inn í øldina, kom útvarpið
Og tað v ar ein sønn koll
velting: fólk kundu sta
heima við hús og frætta tíð
indi munnliga á ymsum
Blaðið - tátíð
ella framtíð
Finnbogi Isakson, fjøl-
midlamadur og politik-
ari, starvadist fleiri år i
Utvarpinum. Hann gav
út Tidindabladid i sjey-
tiårunum, var vid til at
leggja lunnar undir tid-
indasendingar i Sjon-
varpinum og hevur verið
bladstjori å 14. Septemb-
er:
— Fyri mær er litil ivi
um, at blødini eru ikki
bara tåtid. Tey eiga eisini
framtidina, sigur hann
Myndin er frå einum av
teimum fyrstu »Dagur
og Vika«-sendingunum
— Eisini Sosialurin, sum nú er sjeyti og saman við Dimmalætting tykist hava lagt hald á føroyska
blaðheimin, eigur eina framtíð. Har sum á øðrum bløðum um allan heim er tað bara hugflogið,
sum er avgerandi. — Bara? - Næstan bara. Tí ið hvussu so er í okkara lítla landi eru lýsingarnar
um gamlar barnavognar og burturblivnar kettur enn sum áður gott lesitilfar hjá mongum, sigur
Finnbogi Ísakson í fødingardagsheilsan til Sosialin
tungumálum úr øllum heim-
inum. Hoyra fyrilestrar og
tónleik
Hesin nýggi fjølmiðilin
var roknaður hættisligur
Hann kundi hava ov stóra
ávirkan á fólk. Tí hildu
myndugleikarnir, eitt nú í
Nordurlondum, at tað var
neyðugt at hava alment eft
irlit við útvarpinum. Tað
gjørdist alment - ikki privat
sum blødimi. Nevnd varð
sett at anså eftir stjóra og
starvsfólki, so at tey býttu
sól og vind líka
Eisini kundi hesin nýggi
fjølomidlin gerast ein hóttan
móti bløðunum. kundi
kanska rudda tey ut, Íva
leyst mundi tað vera orsøkin
ti, at í mong ár vóru tað tey
donsku blødini, sum skip
aðu fyri tíðindatænastuni í
danska útvarpinum. Tíðind
asendingin kallaðist tí eisini
»Pressens Radioavis«. Tað
ráddi veist um at gera hana
so vatndeyva, at hon ikki
køvdi bakað blað. (Tá só
Ísroytmgar ingu utvarp, og
Axcl Tórgarð gjørdist sjtóri
helt onkur íspegil fyri, at vil
høvdu fingið »Præstens Ra-
dioavis«!)
Seinni i øldini hendu upp-
aftur stórri broytingazr í
fjølmiðlaheiminum, sum ov
drúgt er at gera stórvegis
burturúr her. Sjónvarpið
kom, og nú eru longu nógv
ár síðani, at hesin midilin
fór at senda bæði ljóð og
mynd beinleiðis úr ymsum
heraðshornum — gjøgnum
fylgisvein. Serliga hesin
miðilin hevur etsini yvirtik
ið »Fjern og nær«-undir
haldið og kann vísa >Iin
andi< Ferd'nandar
Og so var tað fjarskriv
arin (telex). Honum á baki
telefax. Og nú er tað Inter
net. Telefonin er ikki bara í
hverjum húsi, men eisini
við fartelefonini hvers
mans ogn úti á bænum og á
floti. Ella á tingfundi, um
so skal vera
Ein spurningur um
tin
Kanska hevði tað íkki verið
heilt ónátúrligt, um tann
gamli fjølmiðilin blaðið elfa
ávvísin hoknaði í stríðnum
við teir nýggju miðlarnar,
serliga loftmiðlarnar og nú
Internet. Aðrir gamlir boð-
beringarhættir eru jú horvn-
ir. T. d. at glaáða og brenna
vita
Men blaðið livir enn
Trívist sum fyrsta dagin
Blaðdeyðin hevur veSrid
stórur, tali er minkað. Men
miðilin = hoyrir framvegis
við til gerandisdagin hjá
fólki
Hvussu kan tað bera til?
Tøknifrødin man hava gjørt
sítt. Tað ber betur til at gera
snotuligari blað nú enn fyrr
Síðutalið er økt, innihaldið
fjølbroyttari. Effektiviser
ingin hevur gjørt tað møg
uligt at halda prísinum niðri
hóast lønir og útreiðslur
annars eru økt nógv
Men tøknifrødin einsa
møll er ikki svarið. Tað finst
heldur í menniskjans heila,
í hugflognum. Menniskjað
hevur dugað at laga blaðið
tl kappingina við tei
nýggju miðlarnar. Tann
vanligt tíðindaflutningurin
ber ikki blaðnum uppi í dag
Teir kvikaru miðlarnir, út
varp og sjónvarp, taka sær
av tí, sum hendir dag um
dag: omanlop, flográn, for-
setamroð, bilvanlukkur,
kríggj og annað slíkt er
teirra ogn.
Blødini nevna slíkar
hendingar i stuttum. Har-
afturímóti hava tey lagt seg
eftir at »gera tíðindi< burtur
úr ti, sum hendir, men ikki
sæst. Keðilig hagtøl ella álit
um ávís samfelagsmál verð-
a gjørd til tíðindi. Lesarin
fær - í teimum góðu bleðu-
num - breiðari og djúrpi
upplýsing enn fyrr um
gongdina í samfelagnum
Og upplýsing um tað, sum
liggur aftan fyri sjálvar
hendingarnar, sum útvarp
og sjónvarp eru so skjót at
siga frá
Rangan ér so hin parturin
av blaðheiminum, sum livir
av skandalum, sleyi og lítið
eftirfarandi utspillingum
Tad gevur pengar, emn er
líuð mennandi. I demokrat
iskum londum kunna fólk
sjálvi velja, um tey taka
rættuna ella ranguna av
blaðheiminum. Tey um tað
Fyri mær er lítil ivi um,
at blødini eru ikki bara tátíð
Tey eiga eisini framtíðina
Tað veldst bara um hugflog
Eisini Sosialurin, sum nú
er sjeyti og saman við
Dimmalætting tykist hava
lagt hald á føroyska blad-
heimin, eigur eina framtíð
Har sum á ðrum bløðum
um allan heim er tað bara
hugflogið, sum er av-
gerandi
Bara? Næstan bara. Tí ið
hvussu so er í okkara lítla
landi eru lýsingarnar um
gamlar barnavognar og
burturblivnar kettur enn
sum áður gott leistilfar hjá
mongum. Og tað ger tað
ikki verri, at lýsingarnar eft-
ir eina maka eru komnar
afturat
Tilukku við degnum. Sos-
talurin!