leygardagur 24. mai 1997síða 50
‹ fyrra síða allar 54 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
siða 16 Temablað - SATIN 70 år, nr. 96, ie 24. mai 1997
Nærr
Blødini eiga at minka um klassiska
tidinda-journalistikkin og heldur fara
út í samfelagið og telgja burturúr tí,
sum fyri er
ÓLavur W. HØGNESEN
Í eini trý, fýra år arbeiddi
eg á Sostalinum. At arbeiða
á einum blað er strævið og
mangan ótakksamt Td
varð tað tikið sum givið, at
'g var javnadarmadur, og
tað hóast eg ongantíð havi
erið tað. tíansheldur limur
lokkinum. “Ert tú blivin
1
Aveldismadur?” var log
iski spurningurin, tá ið eg
k 14. September uppá
meg. meðan Finnbogi Ísak
son var í Tinganesi Og
tað verður tikið sum givið
at politiska støda tin er av-
gerandi fyri, hvussu tú ar
beiðir sum journalistur
Eina ferð skrivaði eg eina
grein, sum endaði ovast á
forsidum við stórum bredd
um: ”ARABO MATTI
BAKKA!" Tað stutta av tí
langa var, at Arabo sum
landsstýrismaður av sínum
einingum hevði slakað
uppá nøkur krøv, sum
Heilsufrødiliga Starvs-
stovan hevði sett Kristiani
å Neystavø i sambandi vid
leigu av tí tå nyliga stongda
Vikavirkinum
Sjálvandi skrivar eitt blað
um slíkt fyrisitingarligt og
politiskt Glevnad. Men tað
merkiliga var, at telefonin
for at kima, og fólk, sum eg
kendi og sum eg ikki kendi,
takkaðu og søgdu, at 'sø-
leiðis skuldi tað vera' og at
tå Sostalurin skrivaði slíkt
um Arabo, so mundi tað
vera eftirfarandi (hver skal
siga: Stóð hon í Dagblað-
num, so kundi tað kanska
vera nakað um tað, men eitt
sindur skuldi so dragast frá)
Sama var úti á vegnum, har
kend og ókend lyftu hattin
av fyri hesi góðu grein
Hvat skulu bleðini?
Upplivingarnar av Arabo-
søguni fekk meg at hugsa
um tað, eg hevði skrivað
áðrenn hesa greinina. Upp-
lýsingarnar vóru væl og
virðiliga efurkannaðar. men
ið royndi eg altíð. Men
tær" Høvdu tær einki uppá
seg yvirhøvir ella roknadu
fólk tær kanska bara vera
sostaldemokratiskt = oyra
gass 4
I hesum døgum fyllir Sos
talurin 70 ár. Hesi árini er
blaðið nógv broytt, og hugs
aninar um, hvat skal standa
í blaðnum og hvussu blaðið
skal síggja út hava óivað
verið skiftandi hesi árini
Hverjar uppgávur ella
funktiónir hevur eitt blað í
samfelagnum? Tað ber ikki
til at geva eitt svar uppá
hendan spurning
Fyri tað fyrsta, so hava
uppgávurnar broytt seg við
tíðini. Tá ið Føroya Sosial
demokratur kom út fyri 70
árum síðani, tá var høvuds
uppgávan at bera sostal
demokratiska bodskapin: í
dag roynir blaðið at sann
føra lesaran um, at tað av
gjørt ikki er hovuðsuppgár
an, men heldur at vera eitt
'heft tíðindablað
I øðrum lagi fært tú ymisk
svar frá ymiskum persónum
og bløðum, um tú spyrt
hverjar uppgávurnar eiga at
verða. Sostalurin hevur 6-
ivad eitt svar og Oyggja-
tíðindi eitt annað
Nakrar av teimum upp-
gávunum, sum blað nú á
døgum seta sær fyri og rgkj
a í stórri og minni mun, eru
hesar
at kunna um, hvat gong-
ur fyri seg í samfelag-
num (tíðindi)
at bera fram sjónarmið
hjá relevantum persón-
um um hetta“og hitt í
samfelagnum (orða
skifti)
at granska hvat gongur
fyri seg handan tjøld
(eftirlit við politikkarum
og fyrisiting)
Og hvussu koma tey so frá
tí? Mín pástandur er, at før
oysku blødini skriva um ein
veruleika, sum tey einki
beinleiðis samband hava
við; her havi eg Sosialin og
Dimmu í huganum (eg
komi til Oyggjatíðindi long-
ur niðri, Dan)
Fjarvitan
Ert tå journalistur, so mást
tú onkursvegna hava sam-
band við veruleikan. Men
ressursu-stødan og hug
burðurin á blødunum hevur
við sær, at sambandið við
veruleikan verður røkt pr
telefon frá einum skri
borði
Ja, akkurát! Tá ið ce fór
Sostalinum hvakk cv
in verulerka, sum cg cinki
veruligt samband hexði við
Gerandisdagurin var dead
I VCTU
ine-stress og so lúgvaður
heim i song! Ikki ti, inn i
millum vórðu vit mint á tað
Tá ið man hevði verið í ein
um familjufødingardegi ella
á kondittarinum, so upplivdi
man knappliga okkurt, sum
var vert at skriva um og sum
var ødrvisi enn tað, vit van
liga skrivadu um
Lat okkum taka tidinda-
partin: Er okkurt á våsi á
arbeiðsmarknaðinum, so
verður sligið uppá tráðin til
Ingeborg, Oddfríð (tá), Óla
ella Jákup; er okkurt á vási
innan kommunupolitikk, so
verður ringt til Jógvan K
Mørkøre ella onkra fasta
keldu, sum tann einstaki
journalisturin = hevur á
kommunupolitiska økinum
Og vilt tú vita, um nakað er
hent i bynum um vikuskifti,
so tekur tå eina telefonrund
u til politistødirnar kring
landið (ongantíð betur um
tað kann avmarkast til eina
samtalu til sentralin í Havn)
Og so úteftir
Nú er tað einki skeivt í
hesum at hava eitt keldunet,
sum tað eitur á journalista-
máli, og í mongum fórum
kann tað verða forsvarligt
journalistiskt at gera eina
uppringing og so skriva ein
tíðindastubba. Tað, sum er
skeivt er hetta, at megin-
parturin verður skrivaður á
hendan hátt
Blóðleysur
journalistikkur
Awleiðingin er fullkomuliga
blóðleysur journalistikkur
Ein fakfelagsleiðari sær
støduna sum eitt stríð mill
um tveir partar. A og B. við
hver sínum áhugamálum
har hvor roynir at fáa sum
mest uttan at:systemið
skramblar saman; ringir tú
til ein fakfelagsleiðara. so
hevur journalisturin harvið
valt ella latið viðkomandi
velja perspektivið ella vink
ulin. Fór journalisturin
sjálvur eitt legg, so fekk
hann kanska eina heilt aðra
søgu burturúr
Lat meg taka eitt evarska
lítið dømi. Ein kona - eina
sympatisk kona - hevði
fingið sær sakførara í einum
máli, sum var henni nógv
um at gera. Hon hevði ong-
antíð fyrr verið í rættinum
Málið kom fyri, og tá ið ein
tími var farin, so avgjørdi
dómarin, at steðgur skuldi
vera eina létu. I steðginum
hittust teir báðir
sakførararnir í gongini,
fingu sær ein royk, fortaldu
eina goða og flentu í kíki
Heyði blaðmaðurin ringt til
annan av sakførarunum, so
hevði hann fingið at vita,
hvussu rættarmálið spældi
av, hvussu dømt varð og
hví. Hevði journalisturin
verið í rættinum, so hevði
hann fingið søguna um eina
konu, sum ongantíð áður
heyði verið í rættinum, og
sum var fortørnad yvir, at
hennara sakførari kundi
standa og flenna saman við
sakføraranum hjá mótparti
num, tí tað stoytti hennara
rættarkenslu. Og tann grein-
in kundi ført til so mangt
annað journalistiskt um
tann mátan, rættarskipanin
virkar uppá og tað hugmynd
fólk hava av henni. Eg veit
eg vert! Sjálvandi verða
slíkar sígur skrivadar við
millumbilum' Men altíð
sum hjáveiða!
Reportasjur, takk!
Sjálvandi skulu vit hava
stutt tíðindi a la at tað nú
aftur er uppsteðgað í sam
ráðingunum millum arbeið
arafelagið og Statens Luft
fartsvæsen. Tað, sum eg
sakr:, er reportasjan. Tann
góða reportasjan. Har jour
nalisturin fer út og skrivar
um samfelagið sum hann
upplivir tað, har hann kem-
ur fram. Eitt skifti royndi
Sosialurin at senda ein
journalist og ein mynda-
mann út á bygd eina ferð
um vikuna. Tað var eitt
framstig, men ikki nóg víð-
gongt. Sjálvandi er tað ein
spurningur um ressursir;
men tað er so sanniliga eis-
int ein spurningur um pri
oritering og at tora. Tað
rætta var, at sent ein blað
mann av húsinum við
myndatóli månamorgun við
greiðum beskeðum: Tú vág
ar tær ikki at vísa teg aftur
her í húsinum fyrrenn
fríggjadagin. Og nú á døg-
um er einki fyri at senda
tilfar, um tú so ert í Sumba
ella á Viðareiði
Yvirlitsgreinir, takk!
Eitt eru "dag um dag'-tid-
indi um tað, sum er hent
Annað er, hvussu vidur-
skiftini áttu at veri í fram
tíðini. Td. kann vera eitt
upplop í hardskapi, og
straks halda blaðini "mikr
ofonin! og spyrja leikan og
lærdan, hvussu tað man ber
a til og hvat skal gerast við
tað. Sama er við ferðsluó
happum og koyrifrálæru t.d
Ella tak eitt oki. har Sosi
alurin er sterkur: Oljan. Það
yrar ikki uppúr jørdini
uttan at vit fla tað af vita
(hetta er positivt meint). og
í mæstum verður rådstevna
um 'oljuvinnu og samfel
leikanum. takk!
ag', og óivað fer Jan at
greiða okkum frá út í æsir
hvat kemur fram. Tað sum
eg sakni er hetta: Hví hevur
Sosialurin ikki fyri langari
tíð síðani, fyri 2-4 árum síð-
ani, sagt sum so: "Ein olju-
vinna fer at hava við sær
avgerandi broytingar fyri
samfelagið, so tí gera vit
eina opnu um, hvussu tað
hevur spælt av í ødrum
londum og fylgja so upp við
sjónarmiðum um, hvat fólk
halda er til ráða at taka“
Tað kundi Jan gjørt sjálvur
ella biði onkran frøding,
føroyskan ella útlendskan
Her er vert at geva gætur,
at av teimum trimum klass
isku fjølmiðlunum er eingin
betur egnaður enn bleðini
til hetta endamálið (í
Dimmalætting í dag. hós
dag, hevur Kjartan Hoydal
góða grein av hesum slag
num; á hesum grundarlag
ber til hjá ollum fjølmidlu
num at fylgja upp á einum
felags grundarlag)
Avleidingarnar av, at slíkt
ikki verður gjørt, eru minst
tríggjar: Ein er hon, at poli
tikkarnir og vinnuáhuga-
målini einsamøll gera av,
hvat er frammi í orðaskifti-
num; onnur er, at tað orða
skiftið sum er, verður so
hissini og byggir á
ófullfíggjað grundarlag
triðja er, at tå ið so løtan at
taka avgerðir er komin. so
koma fjølmiðlarnir at leggja
ent trýst á poliikkarnar
sum forðar fyri eimi
skilagóðari loysn (tá ið tann
ljulekin verður
ella ta 10 fiskurin hvørvur á
fyrst; stor
cimum ella ødrum grunni
etur einum degi orsakað av
oljuvirksemi, tá trýsta fjøl
muðlarnir landsstýrismann