Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-05-28, síða 19
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 28. mai 1997síða 19

‹ fyrra síða allar 30 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Elle Nr. 98 — 28. MAI 1997 21 Stutt er manna- liv í verð Fyrsta ljóðið eymkan var síðan gråturøddin skær - Retvað barn til hvíldar fer fyrsta blund í hesi verð Móðir signar lítla sítt kyssir mjúkan kinn so blítt biður einglar varða tað árla, síðla, nátt og dag Skjótt hitt lítla fyraført fer um gólv. og væl er gett leitar út um gátt og toft, skoðar stjórnusetta loft Leikti millum garð og møl, lærdi lesa, skriva tel, síðani til prestin gekk, signing har við altar fekk - - -Onnur hugsan, annað tos Vina lænti vini bros Litir bjartir, ljós var sjón Altíð fyri framman vón Fótin undir egið borð settu tey við sáttarorð" ungdómur nú liðin var middagssólin skreið um skarð Mangt eitt ælið gjørdist tjåkt, mangt eitt brot var ikki mjúkt, stundum kendist gikt og gø ofta við at hoykna knø Gleði. frødi, harmur við, aldur, elli lið um lið, deyði og so jarðarferð - -stutt er mannalív í verð Robert Joensen (skrivad í 1950' unum) Hesa vøkru yrking fekk eg frå Roberti fyri árum síðani. Hon hevur neyvan staðið alment á prenti áður Politiskt - sannur fólka- floksmaður Politiskt var Robert sannur fólkafloksmaður, hevði dygt álit á frælsa vinnulívinum og frá ungum var hann treytaleys- ur sjálvstýrismaður og óttaðist ein ov stóran almennan før- oyskan yvirbygning, hesin fór at taka grundarlagið undan sjálvstýrishugsjón føroyinga Robert Joensen og Fischer Heinesen samrøda um ein kjøtlut í Barma-húsunum. Unglingurin, ið hyggur at, er Heini Oså Tingmaður fólkafloksins var hann frá 1943 til 1945. Í sjúkra hússtýrinum fyri Klaksvíkar Sjúkrahús frå 1955 til 1971. Í likningar- og skúlaneyndini í Klaksvik 1955 til 1963 Tíðin, hann fekk i føroysk um politikki, heyði stóra åvirk an á hann, m.a. samstarvaði hann við tjóðskaparhetjur sum Jóannes Patursson, Líggjas Húsgarð og Poul Petersen Henda tíðin kom í stóran mun at mynda hann, og vit tosaðu ofta um hesa læruríku tíðina hjá honum Tó eigur at verða lagt aftur at, at í sínum embætisstarvi gjørdi hann ongantíð mun á, hver politiskur meiriluti var Hann var rættur embætismað ur Yrkingar, djåptøknar kanningar og nåttar- vøkur Eg fari ikki í hesum viðfangi at nevna bøkur og tey - næstan ómenniskjaligu - avriksverk, Robert hevur skapt, tað liggur kanska ødrum nærri. Tí at geva út eina bók næstan annadhvørt ár frá 1942 við djåptøknum kanningum á fólkalívsskinum, samstundis sum hann hev dagliga starvið at røkja, sigur einum og hverjum, at her vóru nógvar nåttarvøkur Tú møtti ikki Roberti uttan hann spurdi ella segði frá onkr um áhguaverdum. Ein lítlan blýant og pappír hevði hann altíð í jakkalummanum Í íslendska mentunar- og tíð- arritinum »G60asteinn« harm- ast teir um, »at bøkurnar hjå einum av størstu fólkalívsfrað- ingunum í Nordurlondum Ro- berti Joensen, ikki eru tyddar til onnur norðurlendsk mål. Tó hava onkrar av bókunum danskan og enskan saman drått«, sum teir taka til Yrkingar Roberts eru sanni liga heldur ikki lættisoppar, men sannleika og kanska ofta sorgblíðir veruleikar, sum skotnir í grót og óávirkaðir av tíðarandanum Hla ber til at skriva um Ro bert, tosa um yrkingar hansara, uttan at nevna sangin hjá Grundtvig »Nu falmer skoven trindt om land<, sum Robert hevur givið føroyskan búna, >Nú hvítna tindar fjøllum å«. - Ein veruligur klassikari. Robert í Barmi vid Herjaskorðagjógv í bakgrundini Álvarsemi, eyðmýkd og gudrøkni gingu hond í hond Tað var altíð ein fragd at tosa við Robert. Hansara áskoðanir á samfelagið vinnuliga, pol tiskt, og ikki minst hansara sermerktu mentunarligu tankar sum virkaðu so ektaðir og grundfestir í hugsan og hjarta. fevndu langt út um tað van liga Onkuntíð, tá eg fyrr havi fest okkurt á blað um henda merk ismann, havi eg tíkið til tað, Sálomon kongur sigur í orð tøkunum 12.23 »Hin klóki dyl ur kunnskap sin Tað verður tosað um at føroyskt«. Robert hugsaði føroyskt út í øll lið Av og á, tá vit tosaðu, komu vit náttúrliga inn á bíbliunnar læru og andalig mál Mong av okkum høvdu ómetaliga nógv at læra av hes- um manni. Hann fór eins djúpt í andaligum spurningum og kristindómsins læru, sum í eðr um málum. Her var eingin ivi Fyri honum var hesin spurn ingur persónligur, og tað álv- arsemi, gudrøkni og tann eyð- mýkd ið har kom til sjóndar, kundi vera okkum til stóran lærdóm Lítillætni Roberts kom eis ini til sjóndar við jarðarferðina har hann ongan av egnum sangum ynskti sungnan Robert, enn einaferð skal ein djúp tøkk fara til tin, og til Himmalska fadir min fyri, at eg kom at kenna teg, liva tær so nær og fáa so nógv frå tær Hvussu kundi ein tílíkur óvanliga kenskluborin listar- maður - hóast alt - vera so van- ligur Føroyska tjóðin stendur øll í skuld til tín »hugsa Jógvan vid Keldu NORDOYASTEVNU Vit framkalla TILB litmyndir tínar skjótt og væl! , 7 # Nýggjárssálmur Tá ið klokkan slær 12 á miðnátt gamlaárskveld, syngja íslendingar í stovu ella á trappusteini henda sálmin. Og lidnir at syngja, heilsa teir hvørjum ødrum við kossi - tey hver í sínum húsi - og ynskja gleðiligt nýár og takka fyr tað farna Sagt verður, at enn halda íslendingar hendan sið, og hvert gamlaårskvøld ljómar hesin sálmur um tún í Íslands bygdum Nú árið tað hvarv og fór undir kav, Og aldri tað aftur kann leita Nú horvin tann gleði og tregi, tað gav, Tað samfast er runnið í aldanna hav - Vit rúm tí í minninum veita Men hvat er at minnast? Og hvat er tað tó, Tú helst skalt í minninum goyma, Nú árið mót fjarløgdu leiðunum vóð? Tað mesta er horvið í gloymskunnar sjó; - Ei miskunnin Guðs er at gloyma Hon birtist á vári sum vermandi sól, Sum gróður í summarsins líðum; Um heystið í stormi sum skjøldur og skjól, Sum skínandi himin og gleðirík jól Á vetrarins frostkendu tíðum Hon birtist og roynist sum svalandi lind*) Á sveittandi, sOlføgrum degi Hon birtist sum vernt móti trega og synd, Hon birtist tó skærast sum frelsarans mynd, Sum lýsir oss lívsleið á vegi Nú tøkk fái Guð fyri gleðiligt ár Og góðar og grógvandi tíðir Nú tøkk fái Guð, at grødd vórðu sår, Og tøkk íái Guð, at sum døgg hvurvu tár - alt broyttist til signing umsíðir Ja, veit okkum, Drottur, eitt góðskufult ár Og góðar og signaðar tíðir Veit himneska døgg gjøgnum harma og tår, Veit himneskan frid fyri frelsarans sår Og ævi í himni umsíðir Týtt eftir Valdimar Briem Robert Joensen *) Skaldaorð fyri keldu. oÐI = 1 daga T | levering |" 5 daga levering | | | | - 50% 25 % ella 6keypis film | Vit nyta einans fyrsta - Vit hugsa um góðskuna, sjálvandi ! A WJ-Foto | Tlf. 57490 floks Kodak pappir