fríggjadagur 7. november 2003síða 9
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 212 - 7. november 2003
17
VÍF-Kyndil 31-16 (17-5):
Eftir ætlan
Eingin slingur var í
valsinum, tá VÍF-
kvinnurnar miku-
kvøldið tóku ímóti
Kyndli
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
At stórur munur er á toppi
og
botni
í
føroyskum
kvinnuhondbólti varð enn
einaferð staðfest, tá Kyndil
vitjaði í Vestmanna miku-
kvøldið. Undan dystinum
varð mest sum roknað við,
at talan var um avgreiðslu-
spurning fyri VÍF, og hetta
var eisini ein spádómur,
sum skuldi vísa seg at halda.
Við at halda so nøkun-
lunda fast í verjuni, fyri
síðani at revsa náðisleyst
við kvikum kontraálopum
hevði heimaliðið fyrstu 25
minuttirnar vunnið seg upp
á 14-2, og so kundu tær
gulu loyva sær at taka tað
meira róligt restina av
dystinum.
Seinasti hálvi tímin var
eisini í stóran mun nýttur til
at geva yngru leikarunum í
hópinum nakað av dystar-
venjing, og sjálvt um hetta
merkti, at Kyndil kom betri
við í dystinum, so er ikki
heilt av leið at staðfesta, at
eisini við hesi B-ketuni, var
VÍF betra liðið.
Tað kann kanska vera
ringt at taka nakran fram-
um, tá munurin millum lið-
ini er somikið stórur, men
greið tekin eru longu nú
um, at tær báðar nýggju út-
lendsku kunnu gerast sann-
ur fongur hjá VÍF. Í øllum
førum munnu útkøstini frá
Adelu Burcea standa lítið
aftan fyri tey, sum Manuela
Stan hevur vant vestmenn-
ingar við, og á strikuni er
einki at ivast í,at Irina Rac-
ovici fer at gera nógv um
seg komandi tíðina.
Hjá Kyndli er neyvan
annað at gera, enn at halda
høvdið høgt. Í Vestmanna
høvdu tær ongan møgu-
leika, men hesin eigur at
vera til staðar, tá tær kom-
andi mikudag vitja á Gilja-
nesi í einum av teimum
fýra dystunum, sum í ár
tykjast avgerandi fyri nið-
urflytingarstríðið.
Dysturin í tølum
VÍF-Kyndil 31-16 (17-5)
Málskjúttar
VÍF: Irina Radovici 10,
Nikolina Eyðbjørnsdóttir 8,
Sóley Mikkelsen 5(1), Io-
ana Rápa 4(2), Finngerð Jo-
ensen 2, Fríða Marjunar-
dóttir 1, Eydna Petersen 1
Kyndil:
Randi Wardum
5(1), Linda Weihe 4, Ann
Mari Wang 3, Fía Selma
Nielsen 2, Súsanna Petersen
1(1), Hildur Mikkelsen 1
Brotskøst: VÍF 3, Kyndil 2
Útvísingar: VÍF 3, Kyndil 2
Dómarar
úr
Tjaldri:
Trygvi Mortensen & Kári
Hansen. Tóku tað bara heilt
róligt.
Líkt er til, at Irina Radovici
kann gerast góður fongur hjá
VÍF hetta kappingarárið
Mynd: Álvur Haraldsen
Hondbóltsstøður
1. Deild kvinnur
vunnin
tapt
mál-
dystir
v
-
j
-
t
mál
mál munur
stig
1 VÍF
6
5
-
0
-
1
154
127
27
10
2 VB
5
4
-
0
-
1
126
89
37
8
3 Stjørnan
4
2
-
1
-
1
97
78
19
5
4 StÍF
4
2
-
1
-
1
96
94
2
5
5 Neistin
4
2
-
0
-
2
111
88
23
4
6 Søljan
4
0
-
0
-
4
69
104
-35
0
7 Kyndil
5
0
-
0
-
5
68
141
-73
0
1. Deild menn
vunnin
tapt
mál-
dystir
v
-
j
-
t
mál
mál munur
stig
1 Kyndil
4
3
-
1
-
0
116
109
7
7
2 Neistin
3
2
-
1
-
0
88
76
12
5
3 StÍF
3
2
-
0
-
1
73
67
6
4
4 VÍF
4
1
-
0
-
3
101
100
1
2
5 KÍF
3
1
-
0
-
2
75
81
-6
2
6 H71
3
0
-
0
-
3
72
92
-20
0
17
Nr. 212 • hósdagur • 7. november 2003 • 77. árgangur • www.sosialurin.fo
VÍF-Kyndil 28-29 (13-15):
Ordiligt brak
Dysturin í Vestmanna
mikukvøldið var av
slagnum, sum liva
leingi í minninum hjá
kræsna hondbólts-
áskoðaranum
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
At nógv kann henda innan
stutta tíð í hondbólti var
mansdysturin í Vestmanna
mikudagin gott dømi um.
Seinastu 30 sekundini ella
so mundi øll høllin vera á
gosi. Liðini bæði megnaðu
hesa stuttu tíðina at tveita
bóltin burtur eina ferð í
part. VÍF
megnaði
at
brenna dupultmøguleika at
vinna dystin og Finnur
Hansson fekk við seinasta
skotinum í dystinum skotið
avgerandi málið.
Rápa fyri Olsen
Undan hesum høvdu teir
gott 400 áskoðaranrir í
høllini verið vitni til ein
teimum dystunum millum
arvafíggindarnar,
sum
sanniliga livdi upp til heitið
sum klassikarin í føroysk-
um hondbólti. Ein dyst, har
báðir partar stríddust av
øllum alvi fyri sigrinum.
Har Kyndil kanska vóru
teir, sum høvdu munin
stóran part av tíðini, men
har vestmenningarnir tó
ongan tíð góvu seg yvir,
men
tvørturímóti
fleiri
ferðir hóttu við at senda
gestirnar heim við ongum.
Fyrstu løtuna var annars
líkt til, at nú skuldi VÍF
reisa seg úr øskuni. Ferðin
varð frá fyrsta bríksli sett
høgt upp, men so líðandi
kom Kyndil eisini við í
dystinum. Framúr stríðs-
viljin hevur eyðkent teir
grønu seinasta knappa árið
ella so, og skjótt stóð greitt,
at ansaðu vestmenningarnir
sær ikki, so kundi talan
gerast um greitt tap. Ta einu
løtuna tóktist nærum vera
fullkomuliga
líkamikið,
hvaðandi Kyndilsleikarar-
nir komu, men eftir at
Daniel Rápa kom á vøllin,
fekk VÍF aftur betur tak á.
Bæði í verjupartinum og
ikki minst í álopspartinum.
Har hevur Daniel ofta verið
tann, sum hevur ført kreat-
ivetin í álopsspælið, men
hesaferð sýndi hann seg
eisini sum málskjútti, og
við einum VÍF liði uttan
Olsen beiggjarnar, vóru
báðir lutir harðliga til-
trongdir.
Sjónlig møði
Kyndil fekk tó aftur skrykt
seg avstað beint undan
steðginum, og í løtunum
eftir steðgin gjørdist hend-
an gongdin meira sjónlig.
Liðið vann seg eitt skifti
fýra mál framum, men so
fór møðin av álvara at
merkjast. Breiddin í leik-
arahópinum hevur áður
verið nevnd sum størsti –
og kanska einasti – veik-
leikin á liðnum, og sum
minuttirnir gingu át VÍF
seg bara nærri og nærri
sigrinum. Piti og Sámal
høvdu nú eisini innstillað
kanónirnar, og upp á fimm
minuttir hevði VÍF soleiðis
koppað øllum á.
Eitt time-out tóktist tó
vera bjargingin hjá Kyndli.
Hetta gav liðnum luftina
aftur, og seinastu fimm
minuttirnar mundun hita-
stigini í høllini fara fleiri
stig upp. Liðini skiftust um
at skora, tá VÍF so kiksaði
við støðuni 28-28, tóktist
alt liggja til Kyndil. Fyrsta
álopsroyndin kiksaði tó,
men tá Dejan Lacok - sum í
seinna hálvleiki stóð sum
sannur brandur - í eini
heilabløðing sendi bóltin
beint í føvningin á Kyndils-
leikara, tóktist slagið vera
tapt. Í hvussu so er í eini
fimm sekund.
Tí Dejan var nevnliga
ikki einasti apoplexi-sjúk-
lingurin hesa løtuna. Hóast
27 sekund vóru eftir, so
smekkaði Finnur Hansson
til alt fyri eitt, og tá bólturin
streyk framvið málinum,
tók VÍF sítt time-out. Hetta
gav teimum góðar stundir
at umhugsa seinasta álopið,
og tað átti eisni at givið
úrslit, tá teir fimm sekund
fyri leiklok leiktu Agnar
Joensen, kundi tað veri
avgerðin. Men Johan Dani-
elsen bjargaði, og tá Piti so
sendi returin á stongina úr
spískum, fekk Kyndil sein-
asta møguleikan. Og hesa-
ferð sveikt Finnur ikki.
Eingin kreppa - men
Undan dystinum hevur ver-
ið tosað um kreppu í VÍF, og
tó at talan aftur gjørdist um
tap, so bendi innsatsturin á
vøllinum hesaferð á, at liðið
er ávegis úr kreppuni. Men
tað skerst ikki burtur, at
leikararnir mundu iðra seg
um dystin aftaná. Høvdu
teir bara koyrt bóltin runt
seinastu løtuna, so vildi tað í
løtuni merkt tað sama, sum
ein sigur hevði gjørt. VÍF
hevur nevnliga enn ongan
javnleik á kontini mótvegis
Kyndli, sum vildi mist stig
við javnleiki, so í so máta
má sigast, at talan var um
eitt illa umhugsað seinasta
álop.
Hjá Kyndli mundi tað
hinvegin kennast sum at fáa
jackpot í lottarínum. Liðið
helt fast um góðu byrjanina
á árinum, og kanska týdn-
ingarmiklari, so fingu teir
opna eitt veruligt hol niður
til arvafíggindarnar. Enntá í
egnari holu.
Dysturin í tølum
VÍF-Kyndil 28-29 (13-25)
Málskjúttar
VÍF: Sámal Joensen 7(1),
Daniel Rápa 7, Piti Negru
5, Harald Bjørgvin 2, John
Zachariasen 2, Petur Frank
Joensen 2, Ólavur Brimnes
2, Áki G. Olsen 1
Kyndil: Hans Áki Dal-
Christiansen 8(4), Høgni
Klein 6, Jacob Jónsson 5,
Josef Abrahamsen 3, Janus
Einar Sørensen 3(1), Finn-
ur Hansson 3, Ken Zachari-
asen 1
Brotskøst: VÍF 1, Kyndil 7
Útvísingar: VÍF 6, Kyndil 4
Dómarar
úr
Tjaldri:
Trygvi Mortensen & Kári
Hansen. Ikki alla tíðina líka
sannførandi, men fyri úr-
slitið av dystinum hevði
ikki avgerandi týdning.
Talan var alla tíðina um sera
tætta uppgerð, har hvørgin
parturin vildi vika seg ein
tumma í nærdystunum
Mynd: Álvur Haraldsen
Fegnasti maðurin í høllini
eftir dystin mikukvøldið
var uttan iva Finnur Hans-
son hjá Kyndli. Eitt var, at
hann við seinasta skotin-
um
tryggjaði
teimum
grønu sigurin, men talan
kundi eins væl verið um
leiklutin sum stóri skurk-
urin eftir stóra avbrennar-
in 25 sekund framman-
undan.
– Hatta er hondbóltur.
Tú ert noyddur at taka
kjansir, men eg má við-
ganga, at eg ikki hevði tað
nakað serligt, tá eg brendi
handan møguleikan. Men
har var bara eitt at gera.
Fáa fatur á bóltinum og
skora. Alternativið var at
verða hálshøgdur, segði
hann hálvgum tivandi og
hálvgum smílandi eftir
dystin.
Sigurin tryggjaði ann-
ars Kyndli, at framúr góða
byrjanin enn stendur við,
og tá vit spurdu Finnur
um orsøkina til hesa, tókt-
ist hann vera púra ivaleys-
ur.
– Vit kenna hvønn ann-
an nógv betri nú. Í fjør var
talan í nógvum førum um
sjey leikarar, sum fóru á
vøllin. Í ár eru vit eitt lið,
har allir taka tøk í felag,
og tað gevur úrslit, helt
leikarin, sum mundi bliv-
ið skurkurin men sum
endaði við at gerast stóra
hetjan í Kyndils-leguni
mikukvøldið.
-jm
Kjansir mugu
takast
C
M
Y
K
16