hósdagur 19. juni 1997síða 12
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
12
tíðindablaðið
(æð ft
Nr. 114 — 19. JUNI 1997
Suni á Dalbø, oljuráðgevi við inniligari áheitan á fóroyingar:
Oljuvinna má lagast til restina
av foroyska samfelagnum
-Tað er av stórum
týdningi, at virk-
semi frá eini olju-
leiting verður í
Fóroyum. Tað er
tí umráðandi at
vit arbeiða sam-
an, soleiðis at vit
kunnu vera kapp-
ingarførir og
bjóða ta tænastu,
sum oljufeløgini
ynskja. Men fyri
at vera ein seri-
Ósur samstarvs-
partnari eiga vit i
felag og i sått og
semju at gera av,
hvar útgerðar-
nav? SKÓ
4
tveerðin skal ikki
Ð) 4 dd á politi sk-
ar rossahandlar,
myrkaspæl ella
fyri tað Gekka-
spæl. Avgerðin
eigur at vera í
tráð við eina
framtíðar lands-
planlegging, har
vit gera okkum
greitt, hvussu vit
vilja hava at -
ikki bert megin-
økid - men eisini
útjaðarin skal
mennast og út-
byggjast sigur
Suni á Dalbø,
oljuráðgevi við
Sosialin.
Jan MULLER
Suni å Dalbø hevur seinastu
sjey mánaðirnar verið ráð-
gevi hjá kommununum í
Vágum og á sunnari helvt
av Suðuroynni í sambandi
við eina komandi frálanda-
vinnu.
Hesa tíðina hevur hann
ferðast víða og vitjað feløg,
stovnar og myndugleikar
fyri harvið at fáa eina greiða
hóming av, hvussu frálanda-
vinnan virkar og her serliga
við atliti til virksemi í term
um einstøku kommunun-
um
Suni á Dalbø sigur við
Sosialin, at hetta hevur ver-
ið sera áhugavert arbeiði og
hevur hann ikki fingið so
lítið burtur úr heldur
Henda tíðin hevur givið
honum nógv nýtt at hugsa
um, og nú um dagarnar al-
mannakunngjørdi hann eitt
uppskot, sum er sprottið
burtur úr arbeiðinum hesar
seinastu mánaðirnar.
Tað snýr seg í stuttum um
at stovna eitt samtak, har
ávísar kommunur kring
landið eru umboðaðar.
Endamálið er at tryggja, at
føroysk luttaka í eini kom-
andi oljuvinnu (leitingar-
fasu) kann veita eina kapp-
ingarføra tænastu á altjóða
stødi. Hetta skal so vera til
gagns fyri føroyskan ídnað
og eina komandi føroyska
oljuvinnu sum heild.
Endamálið við hesum
samtaki, sum skal hava heit-
ið „Samtakið Føroyskar
Ídnaðar Havnir“ ella „Faroe
Islands Harbour Trust“ er so
eisini at tryggja, at eitt kom-
andi oljuvirksemi kemur so
nógvum og fjølbroyttum
økjum av føroyska samfel-
agnum til g6dar sum gjør-
ligt og at tryggja, at avger-
andi partur av eini føroysk-
ari luttøku byggir á demo-
kratiskar og fíggjarliga
burðardyggar „konseptir“
soleiðis sum upphavsmad-
urin Suni á Dalbø målber
seg.
Hann er sjålvandi varugur
vid, at tad er ikki sørt av
eini sjålvmåtsøkn í hesi æt-
lan, verður hugsað um ar-
beiði hansara sum ráðgevi
fyri eitt ávíst avmarkað
kommunugki.
Sum ráðgevi fyri Suður-
Vestur Samtakið hevur tað
verið uppgáva hansara at
finna fram til, hvussu
kommunurnar í hesum øk-
inum kunnu fáa sum mest
burtur úr einum komandi
oljuútviklingi.
Hetta er framvegis setn-
ingurin men soleiðis sum
tingini hava útviklað seg, so
stendur tað í dag púra greitt
fyri Suna á Dalbø, at vit
føroyingar eru noyddir til at
broyta hugburð og leita
nýggjar leiðir, skulu vit fáa
nakað munandi og gott
burtur úr tí virksemi, sum
verður í kjalarvørrinum á
eini komandi oljuleiting við
Føroyar.
I stadin fyri bara at hyggja
eftir, hvussu eitt åvist eki í
landinum, kann brynja seg
út og fáa sum mest burtur
úr, so er neyðugt at hyggja
meira breitt og savnandi
tvs. at gera sær eina ætlan
um, hvussu kommurnar
kring landið í felag kunnu
virka fyri, at féroyska sam-
felagið í síni heild fær sum
mest burtur úr
Undir vitjanum sínum í
ðrum londum, har tey hava
havt oljuvirksemi í mong ár,
hevur Suni á Dalbø fingið
eyguni upp fyri tí veruleika,
sum har ræður og sum hann
nú heldur allir føroyingar
eiga at fáa eyguni upp fyri,
um vit ætla okkum ein út-
vikling, sum kann vera til
gagn fyri hetta lítla sam-
felagið.
ðr lyklaorðið her er sam-
arbeiði.
Longu frá byrjan av rendi
Suni á Dalbø seg inn í júst
henda trupulleikan: at tað er
so torført at samarbeiða í
Føroyum. Hóast grund-
leggjandi filosofiin aftan-
fyri rådgevaraarbeidi hans-
ara fyri Sudur-Vestursam-
takið var nettup at fáa
kommunurnar í tveimum
oyggjum at standa saman,
so vísti tað seg longu tá, at
hetta vår ikki møguligt. Tað
var nevniliga ikki møguligt
at fáa Tveroyri við í tað
fyrireikandi arbeiði, sum
hann tá fór undir
Í dag stendur tað enn
meira klárt fyri Suna á Dal-
bø, hvussu týdningarmikið
og altavgerandi tað er -
skulu vit fáa nakað burtur
úr oljuvirkseminum - at vit
arbeiða saman heldur enn
at mótarbeiða hverjum ødr-
um
Tað er sjálvandi sunt við
kapping, men tá talan er um
eina risastóra oljuvinnu, so
er neyðugt at seta seg niður
saman og leggja saman ráð
um, hverjir møguleikarnir
eru og hvat vit vilja - ikki
bara hver einstøk kommuna
- men alt samfelagið sum
heild.
Burtur úr hesum er hann
so komin til hugskotið at
stovnseta eitt samtak, sum
reint politiskt kann saman-
berast við ein demokratisk-
an interkommunalan felags-
skap.
Tað, sum hetta í fyrsta
lagi snýr seg um, er at sam-
skipa alt, ið hevur við veit-
ing (Supply) at gera. Ein
útgerðar- og veitingarhavn
er tað sentala í hesum men
tað hevur so eisini bindilið
til virki og feløg kring alt
landið
Ein útgerðarhavn nóg
mikið
Nú í eina tíð hevur verið
tosað alment um, hvussu
nógvar útgerðarhavnir Før-
oyar skulu hava at veita
tænastu til eina komandi
oljuleiting og seinni fram-
leiðslu. Og tað hevur verið
tosað um, hvar henda ella
hesar skulu vera
Tað er eingin loyna, at
nógvar av teimum stóru
kommununum í landinum
hver í sínum lag, hava ar-
beitt og arbeiða miðvíst við
ætlanum, sum skulu síggja
til, at útgerðarhavnin fer at
liggja júst í teirra komm-
unu.
Vit hava so hoyrt um
royndirnar í ødrum londum,
og tað seinasta, ið er komið
fram, eru úttalilsi frá norð-
monnum, sum hava drúgvar
royndir á økinum, ið mest
sum øll benda á tað sama:
at tað er bert brúk fyri eini
útgerðarhavn í Føroyum.
Hetta er eisini nakað, sum
Suni á Dalbø hevur hoyrt,
og við tí vitan hann hevur
fingið á sínum kunnungar-
ferðum í útlandinum, er
hann eisini greiður yvir, at