fríggjadagur 11. juli 1997síða 2

Áhyrggarauaðslóri Blaðstjórnarfulltrúi: Dagny Joensen, , uppseting og prent: Telefon: 11820 Jan Múller Randi Jacobsen Grækaris D. Magnussen Sosialurin Teletax. 4720 Fyritaksstjóri: Eyðun Klakkstein, Bústaður: Krisjan Dahl | Blaðfólk: Argjavegur 26, Argjum e-mail: — Lysinger og søla: | i Bertholdsen, j : Postadr: Postsmoga 76, sosialur & olivant.fo arjun Dalsgaard — | Eirikur Lindenskov, Jens Kristian Vang 110 Tórshavn ———2—————W" Nú ræður um at gestablídni Oddagrein MONG av okkum vita, hvussu „irriter- dandi“ or tad kann vera at bida eftir floglíkindum, tå liggjandi mjørki ger um seg. At skula fara túrin vestur í Vágar og so aftur til heimplássið at bíða ella tú verður inkvarteraður á gistingarhúsi ella privat. Og so tey, sum koma til Foroya eftir at hava bíðað og bíðað í Keyp- mannahavn, Stavanger, Bergen ella Reykjavík. TAÐ er greitt, at tað ber ikki til at leggja alt so væl til rættis, at eingin hevur ampa av tí liggjandi mjørkanum. Men tað må vera eitt mark fyri, hvussu líkasælur ein er. Er mjørki so má eitt nú flogrútan eisini lagast eftir tí. Og er fult á gistingar- húsunum, so má privata inkvarteringin eisini verða so mikið væl skipað, at ferðafólk ikki kenna seg illa ella óynskt. SOSIALURIN hevur verið niðurringdur av vreiðum og vónsviknum fólkum, sum vísa á, hvussu vánalig planleggingin er, tá liggjandi mjerkin ger um seg. Teir út- lendingar, sum koma til landið í summ- arfrí fáa sum vátan vett frammaná og teir kenna seg sleptar uppá fjall. Eitt av ferða- fólkunum vísti á, at tá tey komu við flog- farinum úr Glasgow var eingin bussur, ið fór til Havnar. Tey máttu sjálvi taka vidførid við umborð og í land hinumegin. Og tá tey so øll høvdu sett tað á vegin framman fyr at bussførarin fór at hjálpa teimum, sat hann bara og bíðaði......til tey sjålvi høvdu funnið út av at fáa vidførid inn í bussin. Tey stóðu sum kánus. Makan hevdu tey ikki verið vitni tl áður. Fyrst at skula bíða eftir líkindum og so omaná tað at síggja bussforara hyggja at, meðan tey fingu bagasju í bussin. Ønkur annar skuldi búgva hjá privatum í Vágum, men tá tey einki hovdu fingið at eta allan dagin og fóru at bidda sær ein bita hevði húsbóndin ikki stundir, tí hann skuldi í brúdleyp. SOLEIÐIS kunnu vit halda fram at reksa upp søgur frá fólki, id ringir til blaðið. Er tað ikki uppá tíðina, at onkur instansur, t.d Ferðaráðið tekur hetta málið upp. Ja savnar fólk umboðandi teir ymsu stovn- arnar og feløgini og gera eina evaluerng - eftirmeting - av hvussu væl ella illa vit dugdu at handafara alt hetta í tí liggjandi mjørkanum. Sjálvandi skulu og kunnu vit ikki frá einum degi til annan ie ja av allar okkara óvanar ella broyta okkum sum fólk, tí vit skulu tæna nøkrum út- lendskum gestum eo. Men skal nøkur meining vera í hugtakinum um, at før- oyingar eru so gestablíðir, so mugu vit taka okkum um reiggj. Her liggur nógv á láni. Eitt er so tað at vera gestablíður. Annað er at geva fólki eina tænastu, sum tey hava krav uppá. Sosialurin i bussinum og roknaðu við, . Sambandsmenn til Alands á 75 ára sjálvstý rishátíðarhald Undir hesi yvirskrift skrivar løgmaður í Sosialinum og Dimmu nakað, sum óivað skal vera ein rættleiðing til greinarstubba hjá Sjálv- stýrismanni“ í Sosialinum, um ferðina hjá løgmanni á Álandsoyggjunum herfyri. Legmaður byrjar grein sina við at siga, at Sjålv- stýrismaður“ skrivar so dúgliga í Sosialinum. Løg- maður lesur dúgliga í So- sialinum, letur tað til. Tá hann veit so væl, hver skriv- ar har. Og tað er bara gott. Men eg skal siga løgmanni, at eg sendi mín greinstubba til Dimmalætting eisini, men hann sást ikk: í har. Ivaleyst hevur skeggið ver- ið ov nær høkuni, ella okkurt annað hevur verið galið. Løgmaður finst at, at „Sjálvstýrismaður< skal vera dulnevndur. Sjálvandi kundi eg sett mítt navn und- ir, við mynd av mær; men tað eru ikki øll sum eru so fotogen. Tá so løgmadur tosar um >forvirring<, so veit hann hvat hann tosar um, tí stórri »forvirringur« hevur vist aldri verid i Nesinum, enn hesa tíðina, hann hevur ver- ið løgmadur; har veit vist ongin, um hann er keyptur ella seldur. Tað gav at býta; fólk rýmdi úr tinginum hjá honum, tað var neyvan av ongum. Tá so løgmadur nevnir undirritaða ein sjålvuppgjørdan »stakkal«, skal eg siga honum; at hvør stórri stakkal av okkum, skulu vit tosa lítið um; hann hevur so eitt hægri og væl- løntari starv enn eg, men hvussu væl tad starvid hevur verid røkt av honum, tað veit alt Føroya fólk alt um. Løgmadur skrivar um fólkaatkvgðuna í 1946, millum annað at tað eru 50 75 ár og el sku í at- kvgðugreiðsluni; eg veit ikki hvat hann meinar við ti; man hann halda øll hava gloymt hvat hendi tá; tað letur til tað, tí hann skrivar víðari: um tilboði danska, av - staðin. Um løgmaður ikki upp- livdi fólkaatkveðuna sjálv- ur, so mátti hann fingið onkran í Landsstýrinum, - har er ein rúgva av fulltrú- um, advokatum og stjórum - at sagt sær, at fólkaatkveð- an endaði við, at Føroyingar valdu loysing. So skrivar hann, um heimastýrið, sum hann hevði mist burtur og sum hann fann aftur. Hann sigur eisini Føroyar fóru; men tað var ikki tí at vit høvdu sjálv- ræði í landinum; danir ráddu fyri borgum; vit lógu undir Danmørkini tå sum nú. Men tað er sama præ- dikan hjá øllum sambands- monnum; at tå tað gongur okkum væl, er tað dønum fyri at takka; men gongur tað so illa, ja so hava vit feilin. Eisini sigur løgmad- ur: Álendingar eru ikki í ætt við Feroyskar loysingar- menn. Harafturímóti hava teir nógv til felags við før- oysk sambandsfólk. Tað letur ikki til, at løg- maður hevur lært nógv á ferð síni í Álandi. Hevur hasin maðurin ikki sovið í tímanum, tá er tað legið. Til endans sigur hann, at tann frælslynti politikkur, sum teir - álendingar - ætla at halda fram við at reka, og sum føroysk sambandsfólk vilja hava er framtíðarpoli- tikkurin í Europa. Hevur nakar hoyrt, at sambandspolitikkur kann vera frælslyntur? Hetta hev- ur hann lært av einum fyrr- verandi sambandsløg- manni. Loksins sigur løg- maður Samanumtikið kunnu ålendsk og føroysk sambandsfålk vera stoltir av sinøf sjålvstyrisskipan, men vit hava lítið at vera stoltir av. Løgmadur man ikki minnast til sínar biddara- ferðir til Danmarkar, tá hann varð koyrdur heim- aftur við tómum posa. Sjålvstyrismadur ————WW Sandoyarætlanin a A UUU Viðmerking til svar frá John Petersen, landsstýrismann! 4. juli 1997 í Dimmalætt- ing til Jákup Joensen, løg- tingsmann. Ívist ikki eina løtu í, at tað var viðmerking mín í Oyggjatíðindum tann 4. juli 1997, ið fekk landsstýris- mannin at grípa til pennin og geva eitt svar uppá fyri- spurning frá Jákupi Joen- sen, løgtingsmanni. Eitt svar, sum landsstýrismaður- in skal geva >inden rimelig tid«, sum tað stendur í lóg- ini. John Petersen endurtekur álitið hjá samdari vinnu- nevnd í næstan fullum líki. men manglaði tó: >Málið er framlagt av javnaðarflokk- inum tann 11. februar 1997 og eftir 1. viðgerð 18 februar 1997 beint í vinnu- neyndina Nevndin hevur vidgjørt uppskotið og metir ikki hetta uppskot sum farbæran veg at loysa umrødda trup- ulleika og tekur hon ikki undir við uppskotinum« Vóru hetta ov tyngjandi orð til tína uppruna sand- oyarætlan, harra ráðharri? Harafturat endurtekur tú tekstin á blaðsíðu 148 í upp- skoti um løgtingsfíggjarlóg fyri 1997, men letur vera við at upplýsa allan tekstin. Teksturin skal tí verða end- urgivin her í fullum líki: „Stuðul kann verða veittur til at virka frystan 3. lands- fisk á einum virki í Sand- oynni. Sostatt kann eitt virki lata pupaftur, og virk- semi koma aftur í oynna, har lítið og einki arbeiði hevur verið leingi«. Tað vil altso síga, at tað einasta, sum er broytt í mun til frum- uppskotið av løgfrødislig- um týdningi er orðið >P/F Fiskavirking<. Her stendur altso klárt og týðuligt, at tú er markaður av einum virk! Hvussu kanst tú sum »landspolitikari« so loyva tær sjálvum at fara út um hesar heimildir? Og hvar eru tit aðrir politikarar? Tit hava eisini ábyrgd av, at alt fer rætt fram. Tað politiska floksbrigsl- id kundi tå heldur ikki vera fyriuttan í tinari viðmerk- ing og sígur hetta ikki so sørt um titt format sum landspolitikara. Dagin eftir komu eftirkembingarnar, tå tad bleiv almannakunngjørt, at Havnar Timburhandils skuldi verða við í tínari Delta ætlan. Nú skulu so sambandsmenn, vinnulívs- menn stuðlast deilvíst við 3 milliónum. Hesin stuðul skal sjálvandi bert nýtast at virka 3. landsfisk á einum virki í Sandoynni, men ein brennandi spurningur. sum eg vil og krevji at fáa svar uppá er: »Kann nýggja fe- lagið eisini keypa fisk veiddan av føroyagrunnin- um? Um svarið er já hvussu kunnu vit vanligir borgarar verða vísir í, at tær 3 milliónirnar bert verða nýttar til 3. landsfisk? Verð- ur ein serstakur roknskapur gjørdur fyri 3. landsfiskin, sum verður keyptur og hag- reiddur á virkinum? Hvat kann so stuðulin brúkast til: Útgerð? Um- væling? Stjøralønir? Tilfar úr Havnar Timburhandli? Økisvirding? ES-klárgerð- ing? Tú hevur sagt nei til allar hasar spurningarnar og rótað so nógv í hesum máli, at tå fyrikemur mær akkurå sum ein kettlingur, ið rennur eftir halanum hjá sær sjálv- um. Búskaparráðið hevur júst givið eina nýggja búskapar- frágreiðing út um tann før- oyska búskapin. Har verður m.a. sípað til, at tit politik- arar ikki tora at taka tað stóra stríðið, sum skal til fyri at fremja skilagóð til- tók innan fiskivinnuna John Petersen, landsstýris maður, stílar eftir løtuvinn- inginum, sum teir flestu hava gjørt tey seinastu 20- 30 árini her á klettunum innan flakavinnuna og er hetta bert tekin um búskap arliga avmakt, vísandi til omanfyrinevndu frágreið ing Lampeos Minnist til haldaragjaldið!