fríggjadagur 18. juli 1997síða 8

8 tíðindablaðið SOS Nr. 135 — 18. JULI 1997 Stevnurøda: Vestanstevnan 1997 Góðu sørvingar - oyggjafólk og stevnugestir 4 Í Us a land i í | nd; g G KK á Sand! g eg i 1a við eð bei ør er É I KI 3 y i 1 3% % 3 ; A e id £ ur næ tt magnar 1 * i 1 7 r g t hava leikt í haga um risu bæði. hátt mót ský Hvar vit á foldum ferðast, minnir heiman okkum ber- ast tíðum yvir víða hav, birta kenslur upp í logar, kveikja longsulin, ið togar heim til landið, Gud oss gav Birkilund og blomsturgarð- ar, lerkasongur uggar aðrar, lítið hugnar okkum tveim, stillar ikk: sáran longsil - rósugarður tykist fongsil - einans Føroyar er mitt hem! Hesi mergjaðu orð eru frá mæta oyggjaskaldi okkara, Mikkjali á Ryggi, sum her leiðir okkum í fuglaheimin til tjøldrini, sum móti hverjum vári, tá foldin byrj- ar at klæða seg í sín grøna stakk, seta kósina AS Vágakórið sang, tá stevnan varð sett Petur Krust norðureftir fyri at búteikast á kléftúm okkára fyri summarið, og her seta nýtt ættarlið við. Hverki heiður himin ella sólstrendur halda hesum fuglum aftur, men ein bindandi tráðan og longsul eftir landi okkara fær teir á hverjum ári at breiða út sínar veingir og flúgva heim her, og soleiðis er eisini við okkum menniskjum - sérvingum - ja helst øllum føroyingum, her ert tå borin f heim, og tað sum i móðurlívi var verðins nalvi hevur við tíð- ini breitt seg eins og ringar í vatni, frá tí fyrsta ljóðinum vit góvu frá okkum undir fødingini, til vit aftur eru farin hesum foldum frá Heimur okkara at byrja við er ógvuliga avmarkaður, helst bara innan fyri teir fýra veggirnar, men lívið gevur okkum sostatt høvi og tíð til at fáa tokka til - fyrst heimið og foreldur okkara, og við tíðini broytist hesin alskur, sum vit vaksa og mennast til endans at feyna um alla bygdina, og eg taki neyvan munnin ov fullan, tá eg saman við teim flestu, ið her eru samankomin av heilum huga taka undir við Jonvør, tå hon yrkir: „Ser- vágur tú vakri staður - tú ert heimið fyri meg - mang- ar góðar tankar beri eg um teg útisetar Umsteðurnar laga tað so- leiðis, at ikki øll vera ver- andi í heimbygdini, men leita út um eingjargarðarnar til arbeiðis ella útbúgving og soleiðis festa røtur aðra- staðir, men sum tað ser- merkir okkum føroyingar, <o er hugurin og alskurin til sitt og síni í heimbygdini so Jens Kristian Vang) bygdarráðsformaður í Sørvågi, setti Vestanstevnuna stórur,at sjálvt ikki tað besta aðrastaðni kann halda aftur tráðanina at leita upp sínar røtur, og við høvi sum hetta eru vit sera fegin um, tí gløgt er gestsins eyga, verð- ur sagt, og her sipi eg til, at ongin sum tit útisetar, sum hava tilknyti til bygdina, duga kanska at síggja um bygdin broytist til tað betra ella verra. Vit, sum stødast her til dagligt, hava kanska start okkum blind, og duga tí ikki at síggja, um nøkur broyting er farin fram. Men hóast alt, so er greitt, at tíðarinnar tonn fer við øllum - eisini bygd okkara. Børn verða fødd, og fólk doyggja burturav, nýggj hús verða bygd og vidhvørt gomul skrædd niður. Nåturligt fyribrigdi halda tey flestu, men ikki eigur at verða gloymt, at við hesum fer ein partur av okkara bygdamentan fyri skeyti. Doyðu úti Nakað av søguligum eigur altíð at verða knýtt at eini rødu sum hesari, og í prát- inum um endurnýggjan og niðurríving kunnu vit blaða álmanakkan aftur til 1801, tá fólkateljing var, og vit flyta okkum niðan í nógv umrødda Loftasundið. Tá stóðu har hús, ið neyndust Húsbak, sum til fyri stuttum hava staðið uppi, men hava nú boygt hevur, og tí kundi verið vert at sagt eitt sindur um hetta hús og umsteð urnar, tey høvdu at búleikast undir tá Navnið Húsbak kemur av, at hetta var ovasta hús í bygdini tá, og húsfólkini (Mynd Jens Kristian Vang) vóru húsfaðirin Djóni kona hansara Catrina - tvey børn Rasmus og Elisabet og móðir húsbóndans, sum eis- ini æt Elisabeth. Húsið fekk harða lagnu. Pápin doyði úti uppi í Líðini 65 ára gamal Sonurin Rasmus vanliga róptur Djóna-Rasmus ella eisini Djónadrongurin, av tí at hann var einasti sonur, doyr eisini úti. Hetta hendi í árinum 1843. Tað vóru fleiri mans, ið høvdu verið í Vestmanna í handilsørind- um. Har ímillum vórðu Djóna-Rasmus, Hoygarðs- Jóhannus og Hálvdans-Nic- las. Ongin av hesum trimum monnunum vann upp hús. Tað sigst, at tá ið teir koma yvir á Vágoynna brast hann á við óveðri, so menn hildu best var at bíða, men Djóna- Rasmus, ið var bráður mað- ur, vildi ikki steðga, men fór til gongu og fekk hinar báð- ar nevndu menninar aftaná sær. Hann var raskur maður og gekk tí frá hinum báðum, men viltist av leið, og varð seinni funnin deyður niðri við Sørvågsvatn - nakað sunnanfyri flúgvarabeding ina. Hinir báðir sigast at verða deyðir av maktaloysi Hálvdans-Niclas = skuldi vera komin so langt heim í Húsadal, at kirkjutornið var undan, meðan hin var deyð ur nakað norðari Kirkjan Nú, eg nevni kirkjutornið, havi eg hug at leggja aftrat tí søguliga virðinum um kirkjuna fyri at lýsa tátíð og nútíð. Nógv umrøtt evni í dag er undirsjóartunnilin Um hann skal gerast ella ikki. Um hann skal fíggjast alment ella við bummpeng- um. Vit skulu ikki her taka stóðu til hetta umstrídda mál, men blaða tíðina góð 100 ár aftur til 1886 Sum felstu kunnugt, so fórst Sørvågs kirkja i ódn arveðri náttina millum 7. og 8. januar í 1886, og í sam- band við byggingina av nýggjari kirkju var nakað av stríði millum myndugleik- arnar og sørvingar. Ývir vøldin vildi hava steinkirkju meðan bygarfólkið metti, at tað fór at taka ov langa tíð at bíða og ynskti tí, at kirkj an varð bygd upp aftur úr træi, og eisini varð togan aftur og fram um fíggjarligu byrðuna. Hetta lótu fýra sørvingar sær ikki lynda, og 28. februar 1886 skrivadu Sámal Hansen, Rasmus Davidsen, Jóhannus og Sámal Olsen kirkjustjórnini skriv, har teir siga "I betragtgning af, at det maaske kunde være til Hinder for den hurtigst mu lige Gjenopførelse af Kir ken i Sørvaag, om Kirke kassen, ikke for øjeblikket raader over de tilstrække lige Pengemidler dertil, til- byde vi undertegnede Bebo- erei Sørvaag paa Bygdens vegne at yde Kirkekassen et rentefrit laan paå 2000 Kroner, to Tusinde Kroner, til Kirkens Gjenopførelse, indtil den ser sig i stand til at tilbagebetale dem; hvilke 2000 Kroner udredes hen- holdsvis af Samuel Hansen med 1000 Kroner ' Rasmus Davidsen med 400 - Kroner Johannes Olsen med 300 Kroner Samuel Olsen med 300 Kroner Tilsammen 2000 Kroner Ovennævnte Beløb staar til Kirkekassens Disposition naarsomhelst ønskes mod tre Maanesers Varsel. Hvilket herved bekræftes ved vore egne og tvende Vitterlighedsvidners Underskrifter Sørvaag den 28 de Februar 1886 Til Vitterlighed Daniel Jacobsen Ole Rasmussen Sørvingar vunnu sftt strid og trækirkjan varð endur- reis, og 24. oktober 1886 varð hon vigd og kostaði tå samanlagt 4121 kr. - men tá eins og nú - játtaðar vórðu bert 3735 kr. 72 oyru, so enn einaferð noyddist bygda- fólkið í Løgtingid fyri at fáa eina eykajáttan uppá 386 kr 13 oyru Stevnuvertirnir Sørvågur skal verða karm ur um Vestastevnuna hesaferð, og kenna vit tað sum ein heiður í okkara bygd at hava tykkum stevnuluttakarar og stevnu- gestir - imillum okkum hes-