Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-06-28, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 28. juni 1997síða 10

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

10 tíðindablaðið Nr. 121 — 28. JUNI 1997 sagnar samfelagnum Rødan, sum HF-arin Ingun Schiller heit á pisufundinum í viðarlundini í Havn Dyggur skúlaskapur Tær báðar Marin Strøm og Ingun Schiller, sum vegna áikavist studentar og HF-arar hildu pisurødurnar í arlundini í Havn Góðu studentar, góðu HF kom fram á dreingin, stóð arar, góðu lærarar og góðu hann og signaði hundin reldur og tit onnur, sum Tað mátti hann ikki gera eru komin higar í kveld at segði hon heiðra okkum. Vit, sum í >Men kemur so illimad dag standa við húgvu á ur ikki og tekur hundin? høvdi kunnu bara sanna vildi smådrongurin vita orðini, at skjótt gongur tíð- Mamman dvøldi eina let in, tí vit eru valla farin í u og segði, at hann skuldi skúla, so er skúlatíðin av og = ikki signa hundin, ti hann pråvtøkurnar lagdar aftur- var »heidin« um Eftir sat smådrongurin og Ikki sért av sorgblidni - grundadi yvir, hvat tað var nú vit hittast her í kveld og = at vera heiðin, kom til, tað vita, at vit ikki skulu aftur í = var at hava hala. Hann fann skúla, men samstundis sær so okkurt at binda upp fegnast vit, tí nú eru vit á seg til hala, gekk síðan komin um hesa gátt, og málmikil um roykstovuna kunnu tí eldhugað fara víð og spældi heiðin ari leið okkara í lívið Nú fór Heðin Brú at síggja munin millum hund Eg minnist, at eg sum smá in og húsfólkið genta f ut ganga tur her Heðin Brú er ikki tann 3 3 mu einasti, ið hevur havt slíkar } n 17 3 ) ) ur h | } 3 i NI KK | 10 KK ro 297 er eitt Tað 1 erkisár hjá Í ya Stud 4 3 10 % ISKU á ] inr | p emin i K kKara J EIK T DE báð år n. Tað er einki á ' i ur k | H i€ DB toran tydning i er " ska samfelagið. Sk sir Heðin B io b Y undir ngum dum, me jevur I m. H i og ne ksli ari % ' ra i Nu ) míelagið kre erd k k n IV OKKUIT krevur, a enn mn hel! era H 14 gott beint, hval gott, I morgun, t kúlagongd dvikur, og hetta størri krøv skúlaverkið og til teirra, har dvøljast Hesi krøv verða ikki ein- ans sett okkum útbúgving ella teimum, sum skúlaverkinum Men hetta samfelagskrav verður so sanniliga eisini ið ráða fyri sum eru 1 starvast teimum, borgum Tey ráðandi eiga at leggja sær í geyma, at ein góð út- búgvingarskipan er grund- arlagið undir einum góðum, tryggum og samhaldsføst- um samfelag. Einum sam- felag, har øll hava somu rættindi Eins og Heðin Brú lærdi at kenna mun millum heiðið og kristið - millum djórið og menniskjað, so eiga okk ara kosnu menn og kvinnur at læra at skilja, hvussu stór an týdning tað hevur, at kor teirra lesandi fylgja krøvu- num, ið nútíðarsamfelagið setir Tryggja vit hesi kor, lúka vit eisini krøvini, og tå kunnu vit øll í felag sanna orðið, sum sigur, at >lær dómur er lættur at bera< einnu árir kreppt paringum, sum hava havt i irsamar avleiðingar fyr nd Ik. I da ru nóa ilt glottar at hóma ge við eftir - farm í eitt betri sam felag. Vit stevna við fullari ferð ímóti aldarskifunum sum nógv hevur verið sagt skrivað og filosoferað um í okkara uppvekstri Tað tykist nú alt meira eyðsæð, at ein oljuvinna fer at taka seg upp her á landi, ein oljuvinna, sum kann fullkomiliga kollrenna sam- felagið. - Ein avbjóðing fyri samfelagið, fyri tey, ið fyri borgum ráða - og fyri floygdu pisurnar, sum nú fara víðari í útbúgving. Men her eiga vit at vera á varð haldi - og ansa eftir, at duga hógv - bera okkum rætt at Vit, sum saman eru komin her í kveld, og sum júst hav- a fingið húgvuna á høvdid, eru fegin um ta útbúgving, sum samfelagið hevur givið okkum. Og nógv okkara fara víðari - at útbúgva okk um fyri at kunna starvast í førovska samfelagnum, her vit vilja búgva besta partin av ævi okkara er" er koma við tan - eini mningar áheitan á tykkum, sum hesum landi ráða Sumbrið føroyska skúl averkið, gevið øllum tí før oyska ungdóminum høvi at útbúgva seg handaliga sum andaliga. Tað er einki so vist sum tað, at dyggur skúlaskapur fer at koma samfelagnum sera væl við Við hesi vón frá floygdu HF-arunum fari eg at enda við orðunum hjá Simuni av Skarði > — At tað verður eitt bál, um at hver mannasál, leggur sín neista til hin sama eld« Takk fyri! Ingun Schiller