mikudagur 2. juli 1997síða 11

Nr. 123 — 2. JULI 1997 Sjálvandi skulu bernini læra at dansa Føroyskan dans? sjålvan- di, og eisini enskan dans, um tað stóð til mín, sigur Nicolina og grundgevur hesum við at siga Skúlin hevur fingið loyvi at uppala børnini, men tað skuldi helst verið treytað av ikki at gera lívið fátækr ari Tá tey ungu vaksa til, og td. ikki duga at dansa, so verða tey at standa uttan fyri. Tá er tað, at tey ungu drekka sær mót til Børnini skulu læra góðar siðir og mentan. Føroyskur dansur er partur av okkara mentan, sum børnini tí eis ini skulu læra, sigur Nico- lina Hon var sum blaðung í Danmark, og har var hon við í kristiligum felagsskapi og í Føroyingafelag Tá tey ungu fóru upp á gólv, fór eg heim. Eg var uppald við at tað var synd at dansa, og tí kendi eg meg ikki væl millum tey ungu, tá tey fóru upp á gólv Seinni varð eg sannførd um, at einki skeivt var í at dansa, og fór á dansiskula at læra enskan dans, sum er helt vera ómetaliga stuttligt sigur Nicolina Beder vey góðu og tey óndu Í er so torført at: tosa um, hvert eitt er skeivt og annað rætt, men eru nøkur menniskju góð og onnur ond? Hetta er ikki so lætt at svara upp á vid fáum orð- um. Í fjallataluni verður sagt: „Sæl eru tey hjarta reinu, tí tey skulu síggja Gud“. Har ljóðar tað ikki, sum eru øll hjartarein Tá ið kvinnan skuldi steinast, skuldi hann, sum Prestagarðurin í Ónagerði er áhugaverdur at vitja Bæði úti og inni er alt varðveitt í gomlum sniði Ikki legið at fólk valfartast til Viðareiðis at njóta gamla sermerkta um- hvervið, sum presthjúnini so væl duga at siga frá reinur var, kasta fyrsta stein- in. Eftir sum eingin steinur varð kastaður, mugu vit ganga út frá, at eigin var reinur - Um meg sjálvan vil eg síga sum danska sálma- skaldið: „Og findes noget godt í mig, det alt jo virket er af Dig“. sigur Erland Beder I. desember í ár fara presthjúnini frá. Tað merk ir, at tey skulu flyta úr Ona gerði, har tey hava havt fimm góð ár, og hendinga- ríkar dagar Nógvar vitjanir Prestagarðurin er nógv vitj- aður, bæði av fremmanda- fólki um summarið og annars vinum og kenning um í sambandi við presta- embætið, men eisini í sam bandi við arbeiðið hjá Nico linu Beder Prestagarðurin í Onagerði er eisini verdur at vitja Bæði inni og úti er alt væl varðveitt í gomlum sniði Ikki løgið at folk valfartast til Viðareiðis at njóta gamla sermerkta umhvørvid, og náttúruna vid útsýni vestur ureftir og út í hav Henda dagin vit vitjaðu í Onagerði, gjørdu presta hjúnini seg tl reiðar at:taka ímóti 40 gestum.. einum sangkóri, sum skuldi syngja á Viðareiði Hava hver sínar uppgávur Tann parturin av vitjanini sum var ein rundferð í inn anhýsis í Onagerði. stendur Nicolina Beder fyri, og hon fær eisini stundir at baka tebollar og køkur afturvið einum drekkamunni, meðan Beder prestur, sýnir fram kirkjuna og greiðir frá søg uni Tað er einki at ivast í, presthjúnini eru ógvuliga fegin um at búgva á staðn- um, og errin av at vísa fram hetta søguliga stað, men ikki minst, hvussu áhuga- vert tað er at líða á soleiðis, at gestirnir fáa eina góða meting av fortíð og nútíð á staðnum Tá vit spurdu Nicolinu, umtað ikki var møtumikid, tíðindablaðið tá fólk í stórum tali vitjaðu í Onagerdi, svarar hon - Jú, tað kann kennast so- leiðis við hvert, men tå eg hugsi um, at júst hesin dag- ur er teirra dagur, og at fólk vitja kanska bert á Viðareiði tann eina dagin í lívinum, og so fái eg orku aftur, sigur Nicolina Beder Hvat fara tit at taka tykkum til, tá starvstíðin er av/ Vit flyta til Havnar at búgva. Okkum hevur dámt so ómetaliga væl at búð her, men nú mugu onnur taka við Verður tað ikki torført at flyta hidani? - Tað duga vit ikki at siga, hvussu verður, Hver dagur her hevur verið góður, og vit hava verið væl måttikin her Nú fara vit undir nýtt skeið í lívinum, og tað gleða vit okkum til, síga Nicolina og Erland Beder, sum bæði eru 69 ára gomul Tey kendust frá ungum árum av. Hittust fyrstu ferð til heimamisstónsmótir í Vági, bert 15 ára gomul Erland Beder hevur goymt hesa myndina, sumvar tíkin, tá tey vóru um 17 ára aldur. Møguliga var tað av gomlum kærleika, at eg setti meg í samband við Nicolinu, sigur Erland og Nicolina játtar brosandi Vidareidis kirkja frá 1892 og Prestagarðurin í Ónagerði í náttúruvakra landslagnum sita væl saman. Prestagarðurin er bygdur í 1853 Og 54, við smáumbroytingum til okkara tíð. Har eru fýra stovur, skrivstova og roykstova, umframt nógv kømur 0.0. rúm. Innanhýsis er prestagaðurin í gomlum stili, men nútímansgjørdur vid teimumhentleikum, sum hoyra til eitt húsarhald í dag