hósdagur 3. juli 1997síða 2

Internet: http://www.cybernet dk/faroe-news Fuglafjørdur - lykilin til havsins silvur Oddagrein ILLA hevur gingist hjå føroiyingum at fåa nóg nógv burturúr teimum ferdandi (pe- lagisku) fiskastovnunum. Ikki tí, bæði sild, makrelur og svartkjaftur, gulllaksur o.s.fr., eru í stórum nøgdum á okkara leiðum ávísar árstíðir. Vit liggja snogt sagt mitt í rokinum. SILDIN er nú komin aftur, og einki er at taka seg aftur í, at vit fáa ov lítið burturúr henni. Orsøkin er snogt sagt, at vit hava ov vánaligar fortreytir á landi at arbeiða sildina, eins og annan uppsjóvarfisk. TÁ ið sildin var her seinast, fingu vit bara væl burturúr. Í sildatíðini vóru einir 1000 mans á sild, og onnur 2000 løgdu sild um og vidgjørdu hana á landi. At bøta gørn um veturin gav manga kærkomna krónu til húski runt um í oyggjunum. ALT broytist - so gjørdust veiðiháttur og marknaðarviðuskifti eisini. Tað sóu teir eisini, ið løgdu grundarsteinin til Havsbrún. HÓAST nógv hevur verið roynt at fáa burt- urúr uppsjóvarfiskinum, bæði Per og Pól hava roynt seg, so er tað ein veruleiki, at hetta er einasta virkið, ið hevur klárað seg oll árini, uttan at fara tungu gongdini í fúta- rættin. Og meir i enn tað! Tá ið daprast sá út fyrst í nitiårunum, arbeiddu fuglfirðingar vid midvisum ætlanum um, hvussu nakad- skuldi fáast burturúr sildini, tå ið hon kom. UNDANFARNA landsstyri hjálpti- hóast allar verðsins kreppur- til. Teir góvu loyvi og stuð- ul til havnaútbygging, sum so var grund- arlagið undir teimum alneyðugu tunni- Isfrystigoymslunum. OG sildin kom! Men hvat-útbyggingin er ikki endaliga liðug- tí fer ov nógv sild til mjøl og ov lítið arbeiði. LANDSMYNDUGLEIKARNIR vilja íkki hjálpa til at figgja hesa lívsneyðugu útbygg- ing. Orsekin er nokk tað gamla, foroyska bygdaklandrið og tað vælkenda “so skulu vit eisini hava“. Hesum mugu vit koma burt- urfrá, so eigur ikki at vera. LANDSPOLITIKARAR! Takið tykkum um reigg) og hjálpið til at fáa Fuglafjorð til ein veruligan pelagiskan miðdepil, ið kann verða lokomotivið í einum føroyskum vinnuvirksemi, grundað á tey ferðandi fiskaslogini. Hetta kann blíva hornasteinurin í einari skipan har ónyttu fiskavirkini koma til heður og æru. HETTA hendir bert, um lokalpolitikkur fer út og vinnulívspolitisk hugsan sleppur framat. Her er uppgávan hjá Fuglafirði at verða krumtappur. Teir duga hasi tingini- ti er rætt at tora at satsa- men tað má verða nå! GODA VARMAKELDUSEVNU! Sosialurin Ábyrgðarblaðstjóri: | Jan Múller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Lysingar og søla: Marjun Dalsgaard Blaðstjórnarfulltrúi: Randi Jacobsen Blaðfólk: Áki Bertholdsen, Eirikur Lindenskov, Dagny Joensen, | Grækaris D. Magnussen | Eyðun Klakkstein, Ljósmyndari: Jens Kristian Vang vari, u tín nt: pg ppseting og pre Sosialurin Bústaður: Argjavegur 26, Argjum Postadr: Postsmoga 76, 110 Tórshavn | Telefon: 11820 Telefax. 14720 e-mail: sosialur 8 olivant.fo 7 Løgmadur er firtin Løgmadur er firtin um eitt dulnevnt lesarabræv, sum var undirskrivad sjålvstyris- maður, og sum hevur staðið í Sosialinum. Somuleiðis førir hann fram, at sam- bandsmenn verða háðaðir i Sosialinum fyri luttøkuna í 75 ára heimastýrisveitslu álendinga, og heldur leg maður fram, at sambands menn sambært Sosialinum við hond og fót stríðast ímóti sjálvstýri í egnum landi, sambandspolitikkur er at >holde på det bestå- ende Løgmadur er so firtin, at hann ikki kann bara sær, vid tad at hann ikki kann skrå seta dulnevndarskrivingina í Sosialinum, tí hann ikki kann lesa ættartalvuna, ta politisku sjálvandi, soleiðis at finnast kann fram til, hvørjari av teimum minst sjey »forvirradu« sjálv- styrisættum hesin sjålvupp- gjørdi »Stakkalin« er runn- in av Tað er júst teimum for- virraðu sjálvstýrisumboð- unum, fyri at brúka egnu orð løgmans, tað eru tey, sum halda saman upp á for- virraðu samgongu løgmans Men sjálvt um sjálvstýris- umboðini sambært leg- manni eru forvirrað, so skuldi løgmadur Føroya tó verið so mikið at sær kom- in, at hann ikki eyknevnir politiskar persónar, soleið- is sum Føroya løgmaður ger við at siga, at skrivarin er ein sjålvuppgjørdur stakk- al. Tað er undir beltið, harra løgmaður Men tey. sum lesa blød- ini og serliga Dimmalætt- ing. skilja løgmann væl, ti onkran má hann lata sína misnøgd ganga út yvir. Ti talar hann at sínum egnu partamonnum, sum fleiri, áðrenn teir blivu partamenn løgmans, so sanniliga hava verið bæði limir og valevni bæði hjá fólkaflokkinum og hjá javnadarflokkinum, og finnist løgmadur at teimum, so kundi verið, at teir gjørdu sum Finnbogi Arge, at teir stungu í sekkin. Tað er einki at dylja yvir, at løgmaður hevur stórar trupulleikar Orðalagið undan valin um, sum førd: til, at sam bandsflokkurin kom til ræð ið, var > Vit hava loysnirnar útskriva val< Loysnirnar eru ringar at fáa eyga á, nú aftur stundar ímóti vali. Tað skuldu verið onnur álvarslig mál, sum upptóku løgmann, heldur enn eitt dulnevndarbræv í Sosialinum. Stórar yvirskriftir frá partamonnum løgmans í fleiri fylgjandi Dimmalætt- ingum skuldu órógvað eitt sindur Tann 21. juni 1997 skriv- ar figgjarnevndarformadur- in soleidis: »Vit eru dump- aðir í heimastýri og mugu ganga amtið umaftur — ella Lesarabrav hvat« Somuleiðis sigur figgjar nevndarformaðurin frá, at samgongan spælir jólaniss ur á hægstu summartíð, við at gjalda milliónir út úr landskassanum, uttan at peningur er tøkur, og held ur hann fram, at fíggjarlóg- in er farin út um alt mark, jólamenninir býta bert tað út, sum onnur hava goldið, ella fara at gjalda, og hetta, harra løgmaður, veður sagt av einum av tínum egnu. Og tann 17. juní á síðu 7, har skuldsetir Jákup Joensen landsstýrismannin = John Petersen fyri at ganga ímóti løgtingsins samtykt og hótta Suðuroyar tinglimir sam bandsfloksins við misálitis váttan til fólkafloksmannin, og í Dimmalætting nr. 115 24. juni, sum tó er fram- skrivað til 3. september 1997. har sigur sambands- formaðurin á løgtingi, vara maður løgmans. Atli Han- sen: John Petersen vanvirðir løgtingid Og eisini Bjørn å Heyg um er frammi vid ålvars ligum atfinningum Ikki so lítið ørkymlandi, ja, sjálvt dagfestingin hjá Dimmalætting er skeiv Jú, einki at siga til, at løgmaður er eitt sindur við síðuna av sær sjálvum, og so ørkymladur, at hann gloymir í aftursvari sínum at siga frå, at tann gloymsk an er helst við vilja, at um tað er so, at hann hevur vunnið landið aftur, so var tað tey sjey árini, hann var í samgongu við javnaðar- flokkin. Løgmaður sigur í grein síni, at tað tók sam bandsflokkinum tvey ár at vinna okkum landið, frælsið og heimastýrið aftur, men tað eydnaðist, og vit sluppu undan útlendskari umsiting Í dag eru bindingarnar burtur, sum loysingarflokk- arnir góðtóku, tær hava vit kastað av okkum Er Danmark og ríkis- felagsskapurin at rokna sum útlandið, um so er, so er væl skiljandi, at løgmaður ikki bara er firtin, men eisini ør- kymlaður Sverre Midjord KO. ————————WWW... Til blaðst jóran á Oyggjatíðindum Viðmerkingar til grein í Oyggjatíðindum 27. juni 1997 við yvirskriftini Starvsfólk hjá Strand- ferðsluni stjól heilan trail- ara við gomlum jarni. Sum Oyggjatíðindum so líkt, so ikki so mikið sum geva teir fólki ein møgu- leika fyri at gera sínar við- merkingar til tær grovu skuldsetingar, teir seta móti teimum — í hesum førinum móti mær og starvsfólki á SL sum heild. Lat meg fyrst rætta heitið starvsfólk. Ég eri parttíðar- settur til ávísar bundnar uppgávur á SL, men arbeiði annars fyri meg sjálvan hin partin av degnum, — m.a. við keypi og sølu av goml- um jarni. Ég vil undirstrika, at eg umboði ikki starvsfólk á Strandfaraskipum Land- sins sum so, og vil ikki hava sitandi á mær, at starvs- fólkini á stovninum soleiðis ógrundað verða løgd undir stuldur, við teimum skaði- ligu avleiðingum, tað kann hava bæði fyri tey sum per- sónar og fyri stovnin Í desember 1996 varð eg av einari smiðju á Eiði bið- in um at taka tveir stórar goymslutangar til betong og flyta teir til Havnar onkun- tíð, tá stundir og høvi vóru til tess, haðani teir síðani skuldu sendast av landinum sum gamalt jarn. Tangarnir eru sera tungir, hávetur var, og sum sagt var tað ikki nakað, sum hastaði, so tað dró út. Í apríl mánað 1997 sá eg, at tangarnir vóru komnir suður, uttan at eg hevði verið uppii, og teir vórðu settir á eitt øki hjá Tórs- havnar Havn. Uttan at gera mær nakra nidurstødu ann- ars, roknaði eg við, at eig- arin sjálvur hevði syrgt fyri flutninginum suður. Ég hevði so ikki frætt nakað annað, men gekk út frá, at avtalan um víðariflutningin framvegis var í gildi Nakað seinni spurdu havnarmyndugleikarnir, um tað var eg, sum átti hetta, tí teir vildu hava tað beint av vegnum skjótast gjørligt, og eg játtaði. Kanska gjørdi eg eitt mis- tak, at eg ikki kannaði hetta nærri, men eg hugsaði so ikki um tað tå Eg gjørdi síðani fyrireik- ingar til at fáa tað flutt av landinum, og annar tangin fór so avstað vid Norrønu fríggjadagin 13. juni 1997 Mánadagin 16. juní varð eg uppringdur av løgregluni, sum boðaði mær frå, at Sjårdur Sivertsen hevði meldad meg fyri stuldur av hesum tangunum Tá kom so fram, at Sjúrð- ur Sivertsen hevði avheint- ad sendingina og var bidin um at syrgja fyri vidari- flutninginum — uttan at eg varð kunnaður Skuldsetingarnar í grein- ini í Oyggjatíðindum meti eg at vera sera ålvarsligar og ærumeiðandi bæði fyri meg sum privatpersón og fyri starvsfólkið á stovnin- um annars, og biði eg við hesum um at frágreiðing mín verður prentað á eins sjónligum staði í Oyggja- tíðindum sum greinin 27. juni Tórshavn hin 1. juli 1997 Såmal Knudsen