hósdagur 3. juli 1997síða 15

Nr. 124 — 3. JULI 1997 virki fáa sum best burtur úr Í hesum arbeiðinum verður tú noyddur til at vera standa by, nær tað skal vera Bátar kunnu ringja um nátt ina, nær tað skal vera. Tú mást vera klárur. Eg minn ist einaferð, at har var so nógv at gera, at eg fór til arbeiðis sunnukvøld og var ikki heima aftur fyrr enn seint mikukveld Jákup Oluf dylur ikki fyrr, at Havsbrún hevur verið eitt frálíkt arbeiðspláss og held ur fyri, at virkið hevur havt stóran týdning fyri Fugla fjørð Spinnandi galið at síldin skal fara til mjøl Men har er eitt stórt MEN Honum hóvar lítið ella als einki, at so nógv av fiski- num fer til mjøl -Eg haldi tað er spinnandi galið, at sildin, sum vit nú hava bíðað eftir í so mong ár, skal fara til mjøl, tá vit geli vita, at sama sild kundi verið við til at givið nógv- um fólkum kring landið arbeiði - varð hon skorin til matna Jákup Oluf tekur rættiliga dýran til, tá prátið kemur meira inn á sildina og hvussu vit handfara hana Hann tosar seg heitan og sigur bart út, at tað er ein vanlukka, at her er eitt stórt tilfeingi, sum føroyingar lata fara fyri skeyti Hetta er ikki nøkur å- breiðsla til sítt egna arbeiðs- pláss, sum hevur virkað mjøl í samfull 31 år. Tað er so í stóran mun burtur úr idnadarfiski sum lodnu og svartkjafti, ið annars ikki hevur egnað seg eins væl til matna sum sildin, ið nú er komin aftur. Jákup Oluf heldur tað bara vera so syndarliga hug- stoytt, at okkara myndug- leikar ikki vilja ganga und- an at skapa umstødur fyri einum fiskaidnadi, ið ar- beiðir eitt nú ta feitu sildina til matna. Hetta er so eisini tann boðskapur, sum fuglfirðing- ar hava roynt at greiða myndugleikunum frá nú í eina tíð, men sum tíanverri ikki tykist verða tíkin í nóg stórt álvara í eitt nú Tinga- nesi Hví skulu vit ikki klára hetta, tá aðrir kunnu tað spyr Jákup Oluf og vísir til royndirnar bæði í Danmark, Noregi og Íslandi, har tað er so vanligt at taka ímóti sild og virka hana ul matna Hetta verður gjørt við at køla part av sildini umborð og síðani, tá hon verður landað. at flyta hann í bing) um við ísi i, til tey pláss, sum nú halda seg til at ar beiða fiskin til matna Jákup Oluf vísir á, at fugl- firðingar hava gjørt royndir at betra um møguleikarnar at arbeiða eitt nú makrel til matna, men framleiðslu- og frytstiorka er alt ov av- markað til, at hetta skal muna nakað í landshúsar haldinum Hann vísir til royndirnar á Pelagos og somuleiðis á Handils- og Frystivirkinum at skera markel til matna Hetta er rætti vegurin, men tað skulu gerast fløgur í bæði kuldagoymslur og í havnaanlegg fyri, at hetta kann verða nøktandi, og her er tað, at okkara myndug- leikar svíkja. Eitt nú máttu tey í Fuglafirði bíða í drúgva tíð, áðrenn tey fingu nakað svar í Tinganesi í sambandi við eina stóra verkætlan at gera Fugla- fjørð út til at kunna taka ímóti stórri nøgdum av fiski serstakliga til matna -Ég eri stórliga bangin fyri, at vit eru ov seinir á sjóvarfallinum. At sildin longu er gloppum okkum av hondum, hóast alt bendir á, at vit her hava við havsins gull at gera. Tað svimur rætt og slætt framvið strendur okkara, uttan at føroyskar hendur nema síldina. Eg havi ikki orð fyri hesum sigur Jákup Oluf, sum eisini heldur fyri, at tað er lagn- unar speisemi, at nú vit hava bíðað í so mong ár eftir sildini - og hon bráddliga er komin aftur - at hon so gleppur okkum av hondum Eingin gevur sær fær um sildina Hann heldur tað vera legið, tá menn ymsa staðni kring landið tosa um tað ringa skilið, ið er vorðið, nú flaka- virkini ongan fisk fáa. -Teir tosa um at fara í gongd aftur á Sandi. Hví tosa teir ikki um sildina. Hví kann sildin ikki brúkast, har eingin toskur ella upsi er. Høvdu tað verið virki kring landið, sum høvdu viljað tíkið ímóti sild til matna, so er eisini givið, at fleiri av skipunum høvdu lagt leiðina inn til okkara vid bæði fiski til matna og til mjøl. Tá mót- tøkuorkan at virka sildin ella markel til matna er so vánalig, so missa vit henda meguleika leggur Jákup Oluf aftrat. -Hetta er einki minni enn ein vanlukka. Sildin í 50- unum vardi í fýra ár, og vit vóru vónbrotin, tá hon hvarv. Í hesi longu bíðitíðini er stovnurin so komin fyri seg aftur, og nú bendir nógv á, at sildin fer at vera her komandi 8-10 árini. At alt skal fara til mjøl, tå hon ístaðin kundi givið nógvum fólkum arbeiði kring landið og harvið eisini betrað um landsbúskapin, er ræðuligt. Jákup Oluf kemur síðani við eini inniligari áheitan á okkara myndugleikar um - hóast hann heldur tað er um at vera ov seint - at taka sildamálið upp í størsta ál- vara. -Vit tosa um olju, og tað haldi eg er í lagi. Men Fuglafjørdur fer at koyra víðari í sama lag við ella uttan olju. Vit hava bæði svartkjaft og lodnu at dúva uppå til okkara mjølfram- leidslu, sum eisini kann sigast at vera eitt slag av matvøruframleidslu, ti mjølid fer til at metta laksin í alibúrunum. So har hevur framleiðslan á Havsbrún alstóran týdning. Men tá tað kemur til sildina og makrelin, so eru hetta fiskasløg, sum egna seg væl til at skera og frysta, og tá fleiri av virkjunum standa stongd kring landið i dag, tí botnfiskastovnarnir eru so illa fyri, so er tað ein vanlukka, at eingin hugsar um møguleikarnar í sildini. -Eg trúgvi uppá sildina - at hon fer at vera her i 10 år. Men bara um vit ganga væl um hana, og tad gera vit bert, um hon fer til matna, tí tá nýtast vit ikki at hugsa so nógv um nøgd- irnar Jákup Oluf her framman fyri sítt arbeiðspláss sein- astu 30 árini Havsbrún hevur havt stór- an tydning fyri Fuglafjórð Jákup Oluf sigur, at tað er lítið hugaligt at síggja írar og skotar fiska sildina við troli, tí tå ger ein skjótt av við stovnin. Hann heldur tað annars vera stórt spell, at vit ikki hava fleiri skip til at taka tann nógva pelagiska fiskin, sum svimur í okkara sjógvi. At vit bert hava eitt skip, sum kann fara eftir svart- kjaftinum sigur kanska alt um, hvussu illa vit troyta møguleikarnar. At vit so haraftrat bert hava fá skip til at fara eftir sildini til matna sigur kanska upp- aftur meira um, hvussu illa vit eru brynjaðir til at meta nýggjum og góðum tíðum. Alt hetta eru vit við at for- koma av berum kleyvar- skapi - tí eingin hugsar um tað. Ella ov fá. Syrgiligt men sætt. ÍSLENDSK MÁLING við kappingarførum prísum fæst nú hjá BECKERS MÁLING N. Finsensgøta 25 TI. 18181 Vit senda um sit land