fríggjadagur 8. august 1997síða 2

Orðaskifti á lágum stigi Oddagrein FINGU vit nakra ábending um, at sítandi samgonga heldur fram, ella um aðrar landsstýrissamgongur eru í umbúna, eftir valið næsta summar? Hesar spurningar kunnu vit seta, nú Logtingið hevur havt orðaskifti um Olavsøkurødu løgmans. LATUM okkum tó fyrst sláa fast, at orða- skifti var á lágum stigi, men tað legði ólav- søkurødan eisini upp til. Tá tað er sagt, mugu vit kortini ásanna, at orðaskifti var nærum bara ein polemikkur um, hvat hvor hevur gjørt skeivt, ella hvat ikki er gjørt. BARA fáir logtingslimir stinga eitt sindur burtur úr, og duga at síggja fram og við- gera veruleikan sum hann er. - Hvorjar avbjóðingar standa fyri framman og hvussu megna vit at loysa hesar spurn- ingar. - Hvat gera vit, um fiskiskapurin aftur svíkur? - Hvussu stýra vit eini kom- andi oljuvinnu? - Ella, hvussu vit endur- byggja vælferðarsamfelagið, sum misti nógv klípi í kreppuárunum? Fyri at nevna nøkur dømi. VIDVIKJANDI borgarligu samgonguni er at siga, at fleiri løgtingslimir åsanna, at samstarvið gongur væl. Eisini tykjast nógvir av teimum samdir um ein borgar- ligan politikk á bæði vinnuliga, búskapar- liga og sosiala okinum. Skúla- og men- tannarpolitikk hoyrdu vit minni um. TAÐ kundi bent á, at borgarliga samgong- an heldur fram, um flokkarnir finna ein annan løgmann. Edmund Joensen tykist standa rættiliga einsamallur. Ikki bara í samgonguni, men eisini í Sambandsflokk- inum. Hetta skiltist skilliga millum orðini. Harafturat trívist Sjálvstýrisflokkurin væl saman við afturhaldspolitikkinum á fleiri økjum. HEVDI andstødan nakað alternativ at bjóða? Lítið og einki. Nógv smámál vóru nevnd, men eingin ábending sást til eitt alternativt landsstýri. Loysingarvongurin er styrktur sambært kanningum, men hið- ani hómaðist ikki nakað itøkiligt, og Fólka- flokkurin velur heldur eitt borgarligt sam- bandsstyri enn eitt meiri sosialdemokrat- iskt sjálvstýrislandsstýri. JAVNADARFLOKKURIN tykist ikki at vera komin yvir skelkin á seinasta valinum ,og umreðan bendi ikki á, at flokkurin í løtuni er nóg búgvin at leiða ein sosialdemo- kratiskan framburðspolitikk, sum eisini má byggja á ta åsannan, at nógv viðurskifti mugu broytast í ríkisfelagsskapinum á eini sjálvbjargingarleið. Einki greitt boð, men helst heldur sitandi samgonga fram. Søsialurin Ábyrgdarslaðstjórk Ly og søla: Ítrúi: Bertholdsen, Randi Jacobsen Eiríkur Lindenskov, Dagny Joensen, Grækaris D. Magnussen Eyðun Klakkstein, Edvard Joensen Jóns Krstan Vang Eitt sindur um einki ( í sambandi við eitt brot í Degi og viku) - Og frú Debes Dahl letur sær ikki siga tvær ferðir, tá ið tíðin talar til hennara, tvørtur ímóti, hon kunngerð fyri høgum og lágum, at Carl Jóhan Jensen er ein æru- og evnaleys munnskemd. Brótið penn hansara. Skerið tunguna úr heysinum. Sendið so bæði sál og skinn til fjandans og eigi hann hann um aldir og allar ævir, skrivar Carl Johan Jensen, skald í sambandi við kjakið, ið staðist hevur av ti, hann segði í Degi og Viku týskveldið Tað krevur ikki nógv. Alv- aratos. Hálvdrigið orð og glepsini tú fært aftur boða skilliga frå, at kjak er 6- hugsandi her á klettunum, her „udi det fattige Land Færg“. Ohugsandi í aðrari støduhædd enn teirri, har orå og skil leita hvørt i sina ætt Føroyingar eru royndari i teirri ítrótt, ið rópt verður at trætast í ødrum londum og vidhvørt eisini andaligt streymslit Tak eitt nú Dimmalætt- ing, størsta prentaða fjøl- miðil í landinum, og odda- greinina, sum ritstjórnin let- ur standa eftir seg í blað- num hósdagin tann 7. aug- ust sum er tann sekstandi av hundadøgunum ið Harrin av náði síni hevur vælsign- að við mjørka og drivið hig- artil. Men beint sum mjørk- in lættir av eina letu og reznið slitir í, so køvir hann av vid smáligum møsni á blaðstjórnini hjá Dimma- lætting. Vit sum minnast nøkur ár aftur í tíðina, tå ið blaðið enn var „amtstidende for Færøerne” vita sjálvandi hver tað er sum á okkara teldu- og samnetsdøgum villir hesi óráð á blaðstjórn- ina En rgst fra graven Og tak Marionnu Debes Dahl. Hana við. Eisini hon er åløgd. At vísa seg. Hvat tað er sum rembist innan í henni er ikki lætt at gita Men okkurt av tí er, í brot- um, komið á prent i Sostal- inum. M.a. eini boðin: pápa hennara, landslæknanum H. D. Joensen sála, sum í stutt- um eru tey, at bara tíðin kann døma. Kann skilja dumbuna frá korninum Nú er mær kunnugt um, at frú Debes Dahl, sum eg ikki ivist í er eitt valafólk, altíð hevur hugsað nógv um tíðina. Eina tíð veit eg kort ini, ið henni lá serliga nógv á hjarta, men tann tíðin er sum so mangt annað í hálv- fjersunum langt síðani sokkin í gloymskunar hav. So tað man vera eina aðra tíð, hon hugsar um. Frú Debes Dahl. Ta tíðina sum kemur, er og fer. Ta tíðina sum øll kenna. Ta tíðina sum spekingar í øllum londum frá tí at Augustin kirkjufaðir = og — illlisin høvundur var å døgum og til denna dag hava hildið seg vita líuð ella nærum einki um. Tann tíðin skal, um boðini handan frá landslæknanum sála eru eftirfarandi, geva øllum 6- rættaðum bókmentaligt sjålvdømi, bæði frú Debes Dahl og øllum kvinnum, ið hava fest orð á blað i Før oyum tey seinastu tjugu ár- ini. Annaðhvort hugur sam svarar við dug ella ikki Og frú Debes Dahl letur sær ikki siga tvær ferðir, tå ið tíðin talar til hennara, tvørtur ímóti, hon kunngerð fyri høgum og lágum, at Carl Jóhan Jensen er ein æru- og evnaleys munn- skemd. Brótið penn hans- ara. Skerið tunguna úr heys- inum. Sendið so bæði sál og skinn til fjandans og eigi hann hann um aldir og allar ævir Ein tíð og onnur, segði maðurin Men hjá mær gjørst helst lítð. So hart kreystur sum eg geri. Eg fari tískil, óskald og ómennið sum eg eri, at rýma av landinum undan dómi og uppibornari revs- ing. Eg fari sum ein av val- kyrjunum tekur til, ið hevur fingið høvdid, men kanska ikki málið, fyri seg i før- oyskum bókmentum tey seinnu árini, at „forfjóna meg út fgjøgnum hurðina“ meðan væl er og hopi, at eg sleppi heilur úr teirri gjøgn- umroysuni. Vid óforskammaðum kvødum í Havn tann 8. august 1997 Carl Jóhan Jensen 1AD EK inn < + | sjálvmorðsroyn- i fyri opnar! mikrofon — og fon tað var einki minni enn | als } 'øroy Men t | ikki i Føroyum. * er | eina slíka harakiri-roynd, rithøv undurin Kar! r | . Johan Jensen gjørdi í SJÓN arpinum týskveld 5. tå hann mælti foroyska bókmentaheim- in til at seta ráðgevarar, 50 sterri dentur leg kkurt bleiv utgivi0 ; Fyri hann er at vóna, at slíkur ráð 1 på f i r avleið- evari ikki nakrantíð kemur, ti fy stå avle kann bert vera, at ikki ein regla aftur . ;t av ti, Karl Johan sjålvur letur úr hondum. Ug hansara fatan av hugtakinum langt við síðuna av, tá hann segði bert vera spæi inum i í sd, tá 0 kundi leggjast á dygd, t á prent ingin verður givin | mentan va! J | itrøtt — og serliga fótbólt . Í se si |- | Einki kann vera meira spæl enn at seta sam r svið út orð, ið bert te) ; og fáa givið út orð, W i : te t snobbandi mentun- t T va sett sær sum mál al arehtun! ella hava set . He lesa, sum annaðhvort eru partur av Brot úr Dimmalætting í gjár