hósdagur 4. september 1997síða 13

Nr. 167 — 4. SEPTEMBER 1997 tíðindablaðið 13 Andras Róin heimaftur av Noregsferð: Telefonverkið fyrireikar seg til frá- landavinnuna Andras Róin, telefonverksstjóri á veg í tyrlu á oljupall Millum fyritøkurnar í Før oyum, sum eru við at fyri reika seg til eina komandi oljuvinnu er telefonverkið Andras Róin, nýggjur stjóri á Telefonverkinum tók av innbjóðingini at vitja olju útbúnað í hjá Norsk Hydro i Noregi Eftir vitjanina spurdu vit Andras Róin, hvat hann hevði fingið burtur úr ferð mi! Hann vísir á, at hann vitj- aði báðar oljurådstevnurnar, sum vórðu hildnar í Havn herfyri og helt hetta hevið verða eina nátturliga og kærkomna uppfylging av rådstevnunum í Norður landahúsinum Telefonverkið hevur sum so saknast eftir at vita, hvat tað eru fyri tænastur, kapa- citetur og samskiftismidlar, sum ein oljuvinna brúkar -Eg haldi meg hava fingið nógv burtur úr. Talan er fyrst og fremst um radio- samband millum boripall- arnar og til lands. Spurning- urin er um teinarnir í Før- oyum eru ov stórir, og tå er antin brúk fyri fylgisveina skipanum ella kaðalum út til fyritøkurnar. Men hetta liggur so enn longri úti í framtíðini Andras Róin vísir á, at nógv av hesum liggur longri frammi í tíðini, so tað hann fegin vil vita nú er, hvat fyritskurnar, um tær ætla at lata upp skrivstovur í Fer- oyum, vænta sær av før- oyska telefonverkinum! Skulu tey hava ISN beinan- vegin, videorådstevnur osfr so skal Telefonverkið helst vita tað skjótt. Andras Róin heldur ikki, at føroyingar eru ov tíðliga á veg. Tverturímóti er neyð ugt nú sjålvir at søkja sær vitan og kunnleika. Hann var tí sera glaður fyri at vera við á ferðini Pengar eru ikki nakar trupulleiki hjá hesum fyri tókum. Kunnu vit tí ikki lata veruna, tá tær hava brúk fyri henni, so er vandi fyri, at onkur annar kemur og gera arbeiðið Verður talan um leiting á føroyskum øki, og tað sær tað út til, so roknar telefon- verksstjórin eisini at fáa nakrar heilt stórar kundar í føroyskum høpi Andras Róin dylur ti ikk: fyri, at telefonverkið bryn; ar seg ut ul eina komandi oljuvinnu. -Vit hava sett arbeiðsbólk og hava umrøtt spurningin fleiri ferðir. Vit eru klárir og skulu so skjótt sum gjørligt vita, hvønn tørv oljufeløgini hava Vilja bråka okkum Andras Róin sigur, at tær fyritskurnar hann hevur tosað við á vitjanini, eru fyritskur, sum ikki hava hug at fara aðrar vegir enn til føroyskar fyritskur -Kunnu teir fáa vørunar teir hava brúk fyri í Før- oyum, so vilja tey hava tær Nú eru tað bara vit, sum hava fjarskiftistænastu í Føroyum og kunnu vit ikki lata hesa tænastuni, so stendur illa til Telefonverkstjórin, sum sigur seg hava fingið nógv burtur úr túrinum, heldur, at føroyingar eiga at vera meira uppsekjandi parturin og síga, hvat vit klára Føryska ferðalagið á veg umborð á tyrlu um lir tað Pål Weihe, arbeidsmedisinari: Millum føroyingarnar, sum vitjadu Norsk Hydro herfyri var eisini Pål Weihe, lækna stjóri og arbeiðsmedisinari Hann umbodar sjúkrahús verkið í sambandi við tilbúgving í frálanda vinnuni og ynskti hann við hesum túrinum at fáa nakað at vita um hesi viðurskifti Eg havi lært ein hóp á hesum túrinum. Eg fór við og hugsaði, at oljuvinnan arbeiðsmedisinskt sæð er ein sera herð vinna, og eg komi aftur við einum rímu- liga sterkum varhuga av, at so er als ikki. Teir, sum í hvussu er skipa fyri hesi vinnu hjá Norsk Hydro, hava sett sær sum mál, at talið á vanligu vanlukk- unum ikki bert skal minkast men heilt burturbeinast A ferðini í Noregi vitjaði Pál Weihe tvey stór arbeiðs- pláss í oljuvinnuni, ein olju- pall og eina útgerðarsteð Bæði hesi høvdu hagtøl, sum vístu, at av 100 fólkum í arbeiði í meira enn 800 dagar, hevði eingin verið úti fyri eini vanlukku, sum hevði við sær, at fólk máttu gevast at arbeiða. Hetta er stórliga imponer- andi heldur Pál Weihe. Hann sigur seg hava fingið nógv burtur úr. -At síggja idealið um, at van- lukkur kunnu fyribyrgjast, og at tað ber til eisini í eini so ringari bransju sum í frálandavinnuni, er ein stór- ur íblástur, tí ber tað til har, so ber tað eisini til í øðrum vinnum sum so Læra av Pál Weihe heldur, at sjålvt um vit ikki finna olju við Føroyar, so kann hetta ar- beiðslagið, sum finst í hesi vinnu, eftir hansara meta heilt greitt gagna okkum sum eitt framkomið vinnu samfelag - bæði teoretiska síðan um sannlíki fyri góð um úrslitum og so praktiski mátin at leggja arbeiði til rættis -Vit sóu m.a., hvussu tey hjá Norsk Hydro áleggja øllum sínum arbeiðsfólki at gera skrivligar viðmerk ingar um alt, sum tey vóru út fyri og sum kundi gerast ein vandamikil støda. Tað er sera skilagott gjørt, tí harvið fær tú øll tey, sum eru í arbeiði til at hava eyg- uni opin fyri broytingum, sum kunnu gera arbeiðið tryggari - og ikki bara pro- fessionalisera tað á einum spískum toppi Gott alternativ Hvat heldur Pál Weihe um eina komandi føroyska frá- landavinnu! -Sum vanligur borgari má eg siga, at tey element av háteknilogi, telduteknologi, av háteknologiskum mask- inaríi til tess at fáa oljuna væl í land og avskipað so sum vit sóu á túrinum er bæði hugtakandi og menn- andi, serliga í einum landi sum okkara, har vit nú í mong ár hava tosað um, at vit hava ein tørv á at fáa eitt alternativ til fiski- vinnuna, ti fiskivinnan er so sårbar, tå Ld. toskastovnurin svíkur og nú Ld. upsin. Tað er sum at standa á einum beini. Tað gongur væl, tá tú stendur, men tað skal lítið til, at tú kemur út av javn- våg, so har vildi ein slik vinna, har t helt fram vid okkara traditiónum at ar- beida å havinum, eftir mini hugsan, verid sera kærkom- in. út á oljupall í Norðsjónum Nogv at læra av trygdini í oljuvinnu Pál Weihe á veg út á oljupall at kunna seg við trygd Í eini oljuvinnu vilja vit framvegis arbeiða á hav inum men uppá ein meira avaseraðan máta, har vit brúka framtíðar tøknifrødi Uppá fyrispurning um vit eru í so tíðliga úti at fyri- reika okkum til eina olju- vinnu, sum kanska liggur langt frammi í tíðini sigur Pál Weihe, aí teir hjá Norsk Hydro eisini spurdu um vit høvdu nøkur hugskot. Eg svaraði teimum eftir bestu sannføring, at tað, sum teir høvdu greitt okkum frå, vildi eg hildið, at allir føroy- ingar høvdu havt gagn av at hoyrt. Men tá tíverri ikki øll kunnu síggja teirra ar- beiðspláss, so kundi ein tíkið tað næstbesta tvs. at farið runt landið, bygd av bygd og víst filmar og ann- ars greitt frá og givið fólki hevi at:tosa við oljufólk. Tað hevði verið ein rímulig fyrireiking til oljuvinnu í Føroyum. Oljavinnan må eisini koma nidur av hæddunum og bliva eitt fyribrigdi sum eitthvert annað arbeiði. Tað má eisini blíva gerand- isdagur og ikki bara nakað sum vit tosa um í tí fjarða Pál Weihe heldur ikki før- oyingar hava orsøk til at vera óttafullir fyri eini olju- vinnu. -Her er talan um eitt vanligt arbeiði, og havi eg hoyrt rætt og sæð rætt, so er oljuvinnan eitt fyribrigdi, sum norðmenn hava megn- að at integrera væl og friða- liga inn teirra samfelag, og í tí ljósi er eingin grund at vera óttafullur Uppá fyrispurning um hann vónar, at tað er olja við Føroyar, sigur Pál Weihe, at hetta hevur ikki mest at siga fyri seg í løtuni. Tað hevur meira at siga, at at vit nú fyrireika okkum væl. Hann heldur, at sjálv leitingin er kanska eins um- ráðandi sum tað at pumpa gullið upp, tí hon er menn- andi fyri samfelagið. -Vit vera ikki eitt gott og lukkuligt samfelag bara tí at vit fáa pengar. Tad skal annað til fyri at fáa eitt samfelag í trivna, men tá tað er sagt, so vóni eg, at vit finna olju.