týsdagur 16. september 1997síða 7
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 175 — 16. SEPTEMBER 1997
tíðindablaðið
Landsstýrismaðurin
biðjur tey eldru stríðast:
-Tit skulu
- Tað er neyðugt
at tey eldru sjálvi
gera vart við tað,
tey eru ónógd
við. Skulu tit
verða vird, mugu
tit sjálvi vinna
tykkum virðing
ÁKI BERTHOLDSEN
Tit eiga ikki at góðtaka
at summi kanska halda, at
tykkara tíð er farin. Tit eiga
ikki at góðviljað at góðtaka,
at tann síðaarvur, hugsunn
tykkum
i øllum
støduna
Få ið hann setti eldradag
in á Tvøroyri leygardagin
segði hann, at: skulu um
støðurnar hjá teimum eldru
broytast til tað betra, er tað
neyðugt, at tey eldru sjálvi
gera vart við seg og brúka
allar møguleikar yvirhøvur
at gera vart vid seg og at
åvirka politikarar
Einasti máti at verða
virdur er at vinna sær virð
ing, segði hann
Hann helt annars at tað
tóktist sum um tey eldru
ikki rættiliga hættaðu sær at
blanda seg uppí almenna
kjakið um, hvussu tey hildu,
at tey yngru umsótu tað
samfelagið, tey høvdu lagt
4
+
á
Yvir 100 pensjónostar úr øllum landinum vóru á eldradegi á Tvøroyri le ygardagin. Her sita tey við áhuga og lurta
eftir landsstýrirismanninum í almanna- og heilsumálum
framman
Gott at tit hava áræði
Annars gleddist landsstýris
maðurin um, at tey eldru
høvdu orku og áræði at at
skipa fyri einum tiltaki sum
hesum
Í dag tykist tað sum um
politikarar renna undan at
taka stóðu til, um vit skulu
hava ein virknan eldrapol-
itíkk ella ikki
Hetta gongur ikki í longd-
imi, tí vit skulda tykkum at
geva til kennar, um tað skal
Vilja tey eldru hava betri umstødur, mugu tey sjålvi gera vart við seg og seta krøvini og
brúka allar møguleikar at ávirka
sigur Kristjan Magnussen, landsstýrismaður í al-
mannamálum, her í práti við Símun Paula Poulsen, skrivara i landsfelag pensjónistanna
K 7
og formaður í eldraráðnum
arháttur, ið hevur ment hetta
samfelagið, fer fyri skeyti
Landstýrismaðurin í Al
mannamålum, Kristjan
Magnussen vil hava pens
1onistarnar at gera meir vart
við seg og tað, tey eru
onøgd ið, tí teir politisku
flokkarnir megna tað ikki
sjålvir at bóta stórvegis um
lunnar undir
Ég veit, at tit hava tykk
ara tankar um tær ógvusligu
broytingarnar í samfelag
num, nú tað broytist so
skjótt, at báði ung og eldri
hava ilt við at síggja mein
ingina við øllum broyting-
unum, og mong spyrja seg
sjålvi, um nøkur von er fyri
verða samfelagið, sum
stingur út í kortið, ella um
polikararnir skulu blanda
seg sum minst uppí og lata
tykkum sjålvi leggja tykk-
ara eldraár til rættis sum
frægast
Kristjan Magnussen
segði, at eftir hansara tykki
var neyðugt, at tað almenna
legði ein virknan eldrapol
itikk til rættis so at fólk trygt
kunnu líta fram ímóti teirra
ellisárum
Politikkurin má verða
ítskiligur, báði frá landsins
myndugleikum og frá
kommunnalum myndug
leikum
Kristjan Magnussen vísti
á, at tey eldru verða fleiri
og fleirt eftir fólkatalinum
Fleiri og fleiri liva
longri og hava rímiliga góða
heilsu. Men tað eru eisini
mong, sum eru uppslitin av
einum longum og strævnum
arbeiðslívi
Tad er tí rættiliga stórur
munur á teimum eldru, báði
fíggjarliga, líkamliga og
sálarliga
Tí må eldrapolitikkurin
avspegla munin å teimum
eldru
Kristjan Magnussen
segði, at eitt høvudsmål eru
eftirlønirnar
Alt fleir
sinar cgnu eftirlønarskip
Var
ge fleiri hava
anir, sum kanska eru gó
hjá tí ett ik
M !
1 ru Ki
urútsigld figgjarhiga seim
astu nogvu árini
Hann helt. at ti måttu
politikarar tryggja teimum
ið einki annað hava, eina so
góða pensión sum gjørligt
Samhaldsfasti Eftirlør.
argrunnurin er ein lítil bati
helt = landsstýrismaðurin,
sum tí helt, at 120 var so sum
so vid samhaldsfestinum, tå
ið grunnurin skar øl! yvir
ein kamb og ikki betalti
teimum meiri, sum einki
høvdu og teimum minni,
ella einki, sum høvdu sínar
egnu pensjónir. Tað var í
hansara verð tað beint ø
vugta av at vera samhalds-
fastur
Hann segði, at í samgong-
uskjalinum stendur, at miðj-
ast skal ímóti at seta á stovn
lógarbundna eftirløn, livs-
trygging, einkjupensión,
einkjumannapensjón og av
lamispensjón
Hann segði, at almanna-
og heilsudeildin í Tinganesi
hevur tíkið málið upp og er
farið undir arbeiðið at fram-
tíðar pensjónsskipanunum
Hann kann hann tó púra
einki ftøkilig siga um, hvat
úrslitið verður
Annars helt Landsstýris-
maðurin, at tað almenna átt-
ið at farið undir ein virknan
íbuðarpolitikk, sum skuldi
miðja ímóti, at fólk búðu
heima sum longst, men so
mátti primera heilsutænast
an leggjast til rættis eftir tí
Td. var neyðugt við
heimahjålp alt samdøgurid
og at fólk fingu rætt til ráð
geving og fíggjarligan stuð-
ul til neyðugar broytingar í
heiminum
Somuleiðis helt hann, at
stórri dentur átti at verðið
lagdur á tað uppsekjandi ar-
beiði so at eisini tey, sum
ikki gera vart við seg sjålvi
kunnu fáa munadygga ráð
geving og munagóð ulbod
Og so kundi hann hugsa
sær, al kipadu eitt kær
ið um Kundi td við
st ka ,
ly
H |
vi ir at uUMmskipa húsa
ms i 5 hann kann
verða við til at byggj
atíbúðir. báði ul røsk og
brekað
Men hetta krevur so, at
fólk sleppa gamlari vana-
hugsan um, at tað ber bara
til at búgva í egnum húsum
alt lívið
Tað kann verða ringt at
fara frá tí, ein kennir seg
tryggan við. Men tíðir
broytast og hann væntaði,
at tey fóru at taka undir við
hesum, tá ið tey ásanna fyri-
munirnar av at kunna skifta
ein stór og dýr sethús um
við eina minni íbúð, sum er
lagað til tørvin hjá tí ein-
staka
Ráðstevna
Kristjan Magnussen segði,
at hann ætlaði sær at skipa
fyri eini politiskari ráð
stevnu fyri at tvinga poli
tikarar at taka viknan lut i
eldrapolitikkinum
Henda rådstevna skuldi
báði fevna um pensjónir, í
budarpolitikk og onnur mál
Frá arbeiði til pensjón
Landsstýrismaðurin helt, at
sera viðkomandi spurning
ur, ið er neyðugur at taka
upp politiskt, er skifti frá
arbeiði til pensjón, og,
hvussu politikarar kundu
stuðla uppundir, at ellisårini
gjørdust virkin
Hann helt. at tað kundu
kanska verðið gjørt við til
boðum um ymisk mentan
artiltøk, háskúlauppihald og
onnur undirvísingartilboð,
stuðul til at menna vitjun
artænastuna og stuðul til y-
misk dagtilhald
Sjálvum dámdi honum
ikki mátan, sum brúktur
varð, táið fólk fara úr starvi
fyri aldur
Í dag arbeiðir tú, í morg
in ert tú óbrúkiligir
Hann segði, at hann skilt
ikki, at pens)
kundu funnið ein máta at
trappa arbeiðstíðina spak
ga niður at seg við tilver
una sum pensjónistur fyri at
gera yvirgongdina so laga
liga sum tilber