leygardagur 18. oktober 1997síða 14

SF r ' > Í Jac oDSK k 3 «d > Li z kk N k k k ( i M : S T r I k Þ ør k } M % i 1 MM k KJ 1 i ! c k k X k i } r r gå gen-Fra t M , - i i if n hann gjørdist > tað á Sorø Akademi rættist, at Jørgen-Frantz var fril n helt hann fram vi at skriva, men hverki hann VINMENNINI sjálvur i høvdu nakað serligt alt hansara evnum á hesum økt Teir hildu hann vera alt ov vitbornan ul at framleiða skapandi hst, í staðin kundi hann gerast kritikart ella vísindamaður. Teir mettu hann ov subjektivan á tí bókmentaliga økinum Kortini tókst Jørgen Frantz í júgunum við skriv % % … me »Danmarks kulturambassadrice« vard Estrid eisini kallad „ tå hon í fyratiårunum tók stig til eina framsýning av ymsum donskum framleiðslum i Onglandi. Estrid og Jørgen-Franz vóru sera væl - og sigst hon vera fyrimyndin til Barbaru Íblástur og andróður Jógvan Isaksen skrivar áhugaverda grein um, hvussu skaldsøgan um Barbaru kom í verðina ing av ymiskum slag. og hann skrivaði brot av fleiri skaldsøgum, m.a. um Ø strøm-skerd og um munk atíðina í Kirkjubø. Men i 1922 gjørdi hann sær tað grein, at hann vildi urbeida fyri Føroyum - og um somu tid gjørdist hann sjúkur av tuberklum Jørgen-Frantz Jacobsen vildi vera partur av ti før- oyska tjóðskaparstríðnum, og hann gjørdist ein sjálv- sagdur talsmaður fyri før oyskum sjónarmiðum mót vegis tí danska almenning inum. Frá 1925 til 1937 skrivaði hann eina rød av kronikkum í Politiken, og teir alraflestu snúgva seg um førøysk vidurskiftir Somuleiðis gav hann i 1927 út bókina »Danmark og Færøerne«, sum er eitt framúr íkast til kjakið um vidurskiftint ímillum lond ini bæði. Í tjågunum gjørd Nr. 199 - 18. OKTOBER 1997 ist hann leysur medarbeið art á Politiken og frá 1932 til 1934 arbeiddi hann fast fyri blaðið. Men alla tíðina forðaðu nýggj herindi av tí herviligu sjúkum. at hann fekk avrikið tað, hann fegin vildi. í 1934, meðan hann lá á Vejlefjord Sanatoriun fór hann undir skaldseguna Barbara Brævaskiftið við skyldmannin William Heinesen og Jørg en-Frantz Jacobsen skrivad u Sif i Hi if frá 1918 $ ka til Jørg« I zd i 338. MW Heinese D æt Da k í 5 i i i j Í i h kinisk í | 1 i við kl fi DOK u I su I ræt um il rætt. Eg havi hisið bæði Goethe, Moliére, Voltarrc Corneille Anatol France, og heldur tå, at tad r komið inn í annað oyrað g út aftur úr hinum (og tað manst tú halda). so fert tú skervur< (Føroyskad hevur Chr. Matras) Tað nervar hann greidliga ettt vet, at hann veit, at Will jam og Christian ikki halda stórvegis um hann sum bók mentamann. Og hann legg ir aftrat: »Sum sagt, eg havi hsið ikki so lítið av fronsk im bøkmentun Mangt navieg lisið tí tað var skyld lestlursins vegna Corneille), men annað hev ur av sønnum glett meg ikk: minst Voltarre og Ana tole France Í emar Bjarne Nielsen Brovst meir a enn hálvtrýss ár seinni sig ur William Heinesen um sama evni »Minum yrking um sýndi hann ikki stóran ans. Tá ið samanum kemur, var hann ikki ein ågrytin lesari av bókmentum, so- leiðis sum eg og Christian Matras vóru tað. Jørgen- Frantz vildi vera við, at hann var andaliga sjálv- hjålpin« Heilt einki hevði Jørgen Frantz Jacobsen kortini ikki lisið, og hann tókst eisini við so nógv annað enn skaldskan. Í 1929 ger hann hesa nidurstødu: >Bók- samrødu við |