leygardagur 18. oktober 1997síða 15

mentir eru Minni enn nøkur heiðurstráan hjá mær um skal vera søgufrøding ur og poliukan (um umstød urnar loyva tað Maximurnar hjá franska rattønalistinum La Roche foucauld vóru sum ein Bi blia fyri Jørgen-Frantz hann vísir í heilum til hesar Tað, sum mær dámar hjá La Rochefoucauld. er sum skilst, hansara óprydda sannferi. hansara figeginda kapur móti øllum ófrískum vanahugsanum um deyða mer herdi hett heskna móáteitrið rr nskapi rpni hett ikna Í > kki al ' mpa. á ið i Y sg I bak u í* f | i Í 1 } r sk 10 Í % kd er hvu pynta Okkur } ekrur runder fyri hesum ella hasu if fyri bvr líð kkar r fåfongd. Just hetta tðallindin í skaldsøgur Barbara Fyrstu ferð Jorgen- Frantz Jacobsen nevnir, at hann umhugsar at fara undir eitt skaldaverk er i brævi frá 10.- 11. dec. 1933. Hann hevur verið saman við Otte Gelsted, og hesin hevur bið ið hann lova sær, at:fara í holt skaldsøguna longu í morgin. Men Jørgen-Frantz er í iva: »Skal eg skriva ta bókina? Tað er ikki so lætt ført. Eg havi hverki hegn islag ella skapandi hugflog til at birta í eina søgugongd Mitt hugflog er lyriskt, ikki episkt ella dramatiskt. Tað er líuð fyri hjá mær at klamsa saman nakrar nátt úrulýsingar. Men tað er ikki taðs Í tí nevndu samrøduni við Bjarne Nielsen Brovst sigur William Heinesen, at tad er sjúkan sum ger, at Jørgen Frantz sleppur blaðmanna yrkinum. Stóran part av tíð ini lå hann á song, og tí gjørdist fíktiónin meiri sjålvsøgd. Kortini sigur William seg vera blivnan líka bilsnan sum Christian Matras, tá ið hann frættir, at vinmaðurin ætlar sær undir eina skaldsøgu. Men bæði hann og Christian Ma- tras royna at koyra undir Jørgen-Frantz, tí teir skilja á lagnum, at hann kennir seg ótryggan í hesum sam anhangi Men enn ivast hann, hóast hann sigur frå, at fyrsta kveikingin kom av >vetrar hásum másum á Peblinge Nr. 199 - 18. OKTOBER 1997 søen. Eg hugsaði mær bóki na at byrja ein summar run kl 3-4 úti á Reyni við másagólan. Víst er tað kortin: ikki. minni enn so at eg fari undir skaldsøguna nú. Kanska er meira skil í fyrst at skriva Cin doktara i putåts Tad tendur honum nevniliga í boði fyri góða løn at skriva søguna hjá monopolhandinum i Grøn landi. men - sum William Heinesen greiðir frá er hetta emastu ferð, at Jørgen Frantz nevnir sina uppgåvu Dankarnir hjá honum vóru heilt aðrastaðni. Nevniliga hjá henni sum gjørdist fyn Barbaru í skald 921 vitjaðu sy ir Maru g Estrid sam við mammur Thoru Ferovar. Thora var abba lótur gamla Restorff og fyr part ppvaksin í Havn Mamma Will am Hein var ersimi av Restorff! €ttini, og sostatt vóru Will tam og gestirnir slekt. Ta tíðina William Hein sen hevði gingið á handilsskúla Keypmannahavn, heyði hann ersimi fem ferðir hitt móður og døtur Og nú gleddu bæði William og Jørgen-Frantz seg ómetalig a at taka sær av teimum næstan javnaldrandi systr unum - Marie var fødd í 1902 og Estrid í 1904. Tær vóru nevniliga vakrar - ser hga Marie - og sjarmerandi serliga Estrid - og hartil rættar verðinsdamur, sum høvdu sæð fittan part av heiminum William Heinesen fortel ur í brævi frá apríl 1977 ul Estrid Bannister Good - so leiðis eitur hon nú - at hann sjálvur sveimaði eitt sindur fyri systrunum bådum, men at:tað ikki bleiv til meiri enn tað sama. Hvat viðvíkti Jørgen-Frantz var søgan ein onnur ja, at hann hitti teg gjørdist hartil fatalt, og hansara veikleiki fyri tær ein stak týdningarmikil partur av hansara lívs inni haldi - sum skjótt øll verðin veit. Tú bleivst ikki tann burturav einasta kvinnan í hansara lívi, tí tað var ein rød av ødrum frá ymiskum sanatorum og kurstødum, men tú bleivst tann avger andi. Hann bleiv ongantíð móður av at tosa og mølma um teg og royna at ætla um og lýsa teg. Ikki altíð uttan atfinningar, tí viðhvert tá ið hann, ikki uttan grund, feldi seg vrakaðan, gjørdi hann ágrýtnar royndir at minka um teg, tó altíð ul fånytis, ti tín sess á fremsta rað í hansara hjarta kundi einki vika I 1922 gifust Estrid ti eingilska handilsmanninum Don Bannister, men i 1928 er hon fråskild og aftur i Danmark. Jørgen-Frantz roynir at liggja framvid, men hennara hugur stendur tl sterkar og múgvandi menn, hóast hon fegin vil vera vinur Jørgen-Franiz. I 1934 hevur hann fingið eina íbúð í Klampenborg, og hon hjálpir honum at innrætta hana. Dreymurin hjá honum er, at tey saman skulu búgva í íbúðini, men aftur kemur sjúkan tvert fyri Jørgen-Frantz verður inn lagdur å Vejlefjord Sanator ium, og Estrid vitjar hann í 12 dagar og roynir at stuðla, har hon kann. Hann skal vera liggjandi eina drúgva tíð og tískil tekur Estrid yvir íbúðina í Klampenborg. Um Estrid skrivar hann til Will- jam Heinesen: >Tær dámar tad kanska ikki rættiliga, men kanska hevur tå eitt sindur av samhuga vid stød- una, tå ið tú í huganum tek ur aftur í minnið um 1921 Barbara hevur somu ríkj andi rødd sum tá. Og nett somu eyguni. Hon er av Mozart« Men medan Jørgen Frantz Jacobsen fær viðgerð á Vejlefjord finnir Estrid sær sjálvari lík ein nýggjan mann. Í sambandi við eina kanning ger Jørgen-Frantz eina stutta ferð til Keyp mannahavn, og hann støkk ur eisini inn á gólvið hjá Estrid, at vita hvussu stend- ur til. Har stendur væl til, nýggi maðurin er fluttur inn í íbúðina í Klampenborg Sambært William Heinesen angrar Estrid og fer aftan á Jørgen-Frantz til Vejlefjord, har hon steðgar í triggjar dagar Í brævi til vinmannin frá heystinum 1934 sigur Jørg en-Frantz Jacobsen seg vera greiðan yvir, at einki er at gera: >31. aug. kom Barbara yvir higar at greiða frá stød- uni, og í gjár fór hon avstað aftur. Tað vikast ikki, at nú eigur annar maður hana, eg hevði frammanundan tikið av sum beyðst, eg havi jú ongan rætt at krevja hjá henni«. Sama brævið endar »Ætlanin eg áður havi havt um at skriva eina skaldsøgu um Beintu í søgnini fekk aftan á tað sum her fór fram eina skúgvan framå« Og 2. oktober 1937 tekur hann samanum, hvussu Es- trid hevur ávirkað hann og bókina: >Nei, mínum moz- artska lívssýni skalt tú dek- an fari einki stúra fyri. Eitt gamalt egocentriskt konso- liderð firma í anda, hugflogi og søgu fer ikki av knór- anum av eini damu sum Barbaru. Ein góð transakti- Hendan myndin av Jerg- en-Frantz Jacobsen er helst tikið av einum >kanónfotografi< - á getuni í Stockhólki fyrr- apartin í triatiårunum én hevur hon verið, sum hevur givið nógvan poetisk an umsetning. Eg havi enntá liggjandi á goymslu avlop, sum eg vóni framvegis at vera kurant. Men hetta er ein spurningur um mínar gávur, ikki um hvert Bar- bara er hjá ella frå« William Resen hevur fleiri ferdir sagt frå, at ar- beiðslagið hjá Jergen- Frantz Jacobsen kravdi fødslu úr veruleikanum, og um persónarnar í >Barbaru< sigur hann, at teir eru allir teknaðir eftir livandi fyri- mynd, >og Barbara sjálv er sum vitiligt einki undan- tak<. Men leggur hann aftr-