Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-10-07, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 7. oktober 1997síða 4

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Klaus & Servants hava futt í Suðuroyingar Fríggjakveldið 17. okt- ober fer kendi, danski dansib6lkurin, Klaus á Servants, at spæla til dans í roynhøllini í Hvalba Klaus & Servants eru dansiólkur burturav. teir hava verið kendur í eina fjórðingseld við síni sera professionellu fram- førslu M.a. plaga eru teir i- lætnir alt eftir, hvar, og í hverjum sambandi, teir spæla Tónleikurin er sving- andi dansk-top dansitón- leikur og teir hava úr at gera í Danmark, men í Týsklandi eru teir eisini Kelda: ene fjørdingsøld. Fríggjakveldið | VALUTAKURSIR Nú fer at svinga í Royn-høllini: Klaus & |Útróðurin i Sorvági anno 1997 Servants í Hvalba fremstu rød I 15 verið eiuna oktober seta teir við at fáa høvdid rætti liga fyri seg og spæla fyri fullum húsum Sangirnir, teir spæla. er poppur frá seksti- og sjeytiårunum, Country á Western og friðarligir evergreens, ella stutt sagt, alt sum eitt tilkom- in dansifjøld, og tey yngru, sum dámar at dansa uppá gamlan, mát- a, kunnu ynskja sær til stuttleika hava hvalbingar fingið felagið „Dansistovugaman“ á Tvøroyri at sýma fram og at leggja fyri í dansin- um Atgongumerkini kosta 100 krónur Ultimo 06.10.97 síðsta mán. USA Dollarar 668,5500 674,5000 Bretland Pund 1080,8700 1088,9400 Tyskland Markur > 381,0900 381,1300 Svøriki Króna 89,4300 88,7300 Noreg Króna 95,5600 94,9200 Frakland Frankur 113,4300 113,5500 Belgia Frankur > 18,4780 18,4820 Sveits Frankur 462,0400 463,2100 Holland Gyllin 338,2200 338,3900 Italia Liri 0,3892 0,3902 Finnland Markur 127,3600 127,5000 Island Króna 9,6100 9,6500 Eysturríki Skillingur 54,1920 54,2010 Spania Pesetas 4,5190 4,5210 Portugal Escudos 3,7450 3,7490 Kanada Dollari 488,0400 488,7500 Grikkaland Drakmur 2,4370 2,4400 Japan Yen 5,4958 5,5711 Írland Pund 978,2500 982,9700 XEU 746,0000 747,1800 Sørvågur hevur verið ein útróðrarbygd, við kanska bestu útróðrarleiðum í land- inum. Tekur ein so umstødurnar hjá útróðrinum hjá sørving- um í dag, so kann ein við vissu siga, at sum umstød- urnar hava verið tey sein- astu 6-8 árini, so vóru um- stødurnar munandi betri i hálvtrýssunum og trýssun- um Skal ein rógva út við línu, er tú rættiliga sleptur upp á fjall, ti um tú herfyri ikki hevði lastbil, eins og tú hevði fingið pláss í gomlu stampagoymsluni hjá Godt- fred Joensen í Miðvági, so var einasti møguleiki at kroysta egndu stamparnar niður í vanligar frystiboks- ir, samstundis sum tú eisini varð noyddur at frysta agnið í somu frystiboksum Tá ið so onkur dittaði sær at keypa ein brúktan frysti- kontainara fyri at bóta um hesa ótolandi stæðu, og søkti um at sleppa at seta kontainaran á havnargkið, tíðindablaðið 5052. 7 fekk viðkomandi eina við- ferð og aftursvar sum eing- in annar havnarfúti ella bygdarráð hevði funnið upp á at givið. Samstundis fer sami bygdaráðsformaður í fjølmidlarnar herfyri, tí onkur hevði havt eitt sindur ilt av øllum teimum est- lendsku trolarunum, sum umskipaðu á Servági. (Per- sónliga havi eg sjálvsagt einki ímóti hesum virksemi, ið kemur væl við í slunkna havnarkassan, eins og tað kanska dryppar eitt sindur í kommunukassan) Svarið frá havnarfútanum var eitt blankt nei, meðan Sørvågs bygdarráð gav loyvi til í 1/2 ára tíðarskeið at seta nevnda frystikon- tainara heiman fyri pakk- húsið hjá N. Niclasen Men sambært grein 7 í tí stásiliga sáttmálanum, sum fylgdi við, stendur: Tá leigumálið gongur út, hevur leigarin skyldu til at taka bingjuna av havnarøkinum, og hevur leigarin tå ikki rætt til at fáa åvist annað oki Lesarabrøv Nr. 190 — 7. OKTOBER 1997 Um hetta ikki verdur gjørt innan 2 vikur eftir at leigu- målid er åti, hevur Sørvågs Havn uttan aðra ávaring heimild til at beina burtur bingjuna fyri leigarans rokning Fyri at vísa teirra >góða vilja« tveitti so bygdarráðið frystikontainaran út um pakkhúsið hjá Hugo Fjerð- oy, so langt sum gjørligt frá bryggjuni, har bátarnir av- reiða. So endamálið hjá meirilutanum í Servágs bygdarráð tykist vera, at hava umstødurnar hjá út róðrinum í Sørvågi verið ringar, so skal eingin ditta sær til at beta upp á hesi viðurskifti Sum stødan er, so eigur Servágs Havn ikki so frægt sum ein krana, soleiðis at útróðrarmenninir mega dúva uppá at læna kranan hjá Sørvågs Laks Tå Sørvågs Laks møgu liga einaferð sigur stopp fyrr hesum, verður tað kanska ein møgulciki hjá bygdar ráðslimunum at koma út á bryggjuna at kasta fiskin upp hjá útróðrarmonnunum, ella hver veit um teir ikki bjóða sær til at sleipa troll- irnar út til pakkhúsið hjá Hugo og heimaftur fullar av stampum í krapa og ringum kavaveðri Eitt er vist, útróðurin í Sørvågi er við bygdarráð- sins óvilja væl á veg aftur í fyratiårini Frank Davidsen SEV og umhvørvisvanlukkur Tad, sum eg vil bera fram her, í hesum lesarabrævi- num, er um ta syrgiligu van- lukku, ið er við at fara fram norðarlaga í Eysturoynni, har SEV er við at veita allar áirnar, ið renna oman í Funningsfjørð á vestaru síðuni, yvir í Eiðisvatn Tað mesta av vatninum, sum rennur út í fjørdin, kemur nevniliga á vestaru síðuni, tað eru ikki so nógv- ar áir framvið Elduvíks- landinum, sum á vestaru síðuni Fjørdurin er ikki so reinur í dag, sum hann var fyri bert fáum árum síðani. og tað eigur alingin nokk sín stóra part í at so er. Og so at drena fjørdin fyri størsta partin av ti feska vatninum, sum rennur í hann omaná, er tað reina vanvit, tá man tað síðsta sindrið av lívi í fjørd- inum helst eisini doyggja við Menn vita um, at fjørð- urin er útdeyður fyrr, eftir at turkur hevði verið í longri tíð, og havi eg hoyrt eldri mann siga mær frá, at alt livandi doyði, og at deyður fiskur lá framvið strondina allastaðni, har tú hugdi og deymurin var øgiligur, ja tað var næstan ikki verandi har í bygdini. Og um tad hendir aftur, sum allarhelst bara er ein spurningur um tíð, halda tit so, at kanska SEV kemur og tekur um endan og rudd- ar upp, ella hjálpir uppá nakran máta? Nei, ta man ikki fara at verða, tað er jú ikki teirra trupulleiki, teir selja jú bara streym, so mugu bygdirnar við fjørdin bara hava tað sum tær hava tað. Eg skilji ikki, at fólkið í bygdunum við Funnings- fjørdin, og serliga í Funn- ingi, finna seg í hesi ljótu viðferð frá SEV, og bara sita og hyggja at, meðan henda rovdrift ímóti náttúruni fer fram, og lata teir taka allar áirnar frá tykkum, og at Yvirfridingarnevndin letur standa til. Nú mátti verið tíð uppá at hugsað eitt sindur um umhvervið hjá okkum, meðan vit enn hava nakað eftir av tí Og til teir, sum selja jørd- ina undan eftirkomarum teirra, abbabørnini og lang- abbabørnini, sum ongantíð koma at síggja ánna sum hon hevur runnið oman í- gjøgnum dalin, og oman í bygdina í nógv túsund ár tað einasta, tey koma at eiga eftir okkum, eru rennur av reguleraðum vatni frá brunnum hjá SEV, og fjøll- ini verða sum ormetin epli, útgatað av holum. Pensionistarnir hava annað uppi uppiborið Uppsparingin hevur stóran týdning fyri samfelagið og mong eru tey, ið eftir føri- muni hava roynt at spart upp til ellisårini. Ti er tad hugstoytt og åtaluvert, at landsstýrið nú boðar frá, at vanliga fólka- pensión teirra, ið hava lagt sær — og ætla at leggja sær nakrar krónur til síðis, fer at verða skerd. Havast skal í huga, at fólkapensjónin ikki er nakað gullnám og trupult er hjá mongum at klára seg bert við hana. Tey, ið spara upp til ell's- ár, eiga ikki at verða straffað við politiskum almennum mottiltøkum! Hetta ódámliga átak landsstýrisins, er í roynd og veru einki minni enn ein háðan móti teim, sum við sparsemi hava lagt lunnar undir vælferdarsmfelagid Føroyar, og sum av sær sjál- vum hava roynt og royna at styrkja um fíggjarligu við- urskiftini í pensiónsárum. Oskiljandi, at landsstýrið Vælsignaðir menn, hugs- ið tykkum um einaferð aft- urat, tí at summi ting her í lívinum kunnu ikki roknast í pengum, og summi ting eru verd at stridast fyri, og vit menniskju hava ofta tann feil, at vit finna ikki útav tí, fyrr enn ovseint er, latið tað ikki henda í hesum førum, tí at eingin ivi er í, at øll funningsfólk eru ómetaliga góð við umhvervi sítt, og við fjørdin, sum, man hava fylt mangan hjallin har norðuri í øldir, og vónandi fer at gera tað í øldir fram- yvir Latið SEV ikki vinna aft- ur hesa ferð, tí eitt er heilt vist, og tað er, at streym- prísurin fer bara ein veg alíkavæl »Framskygdur« tosar um, at vit "ikki hava råd til at fíggja fólkapensi- ónir", samstundis sum sama landsstýri fráboðar nýggi- um milliónaætlanum til ítróttar- og mentanartiltøk td. ein Torsvøll, tå vit fram- manundan hava ein, væl nýtiligan vøll í landinum Tað man falla mongum fyri bróstið, at fólkaflokk- urin og sambandsflokkurin saman vid teim bådum vinstrahallu flokkunum í landsstýrinum hava slíkar ætlanir, sum uttan iva fara at minka munandi um hugin og áræði hjá fólki at spara sær upp til ellisår Tordur J. Niclasen