mikudagur 8. oktober 1997síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 191 — 8. OKTOBER 1997
Johan Lilleheim, rektari í Stavanger:
sjálvi
stýra
gongdini
-Føroyingar eru i fleiri førum i eini
nógv hepnari stóðu nú oljuvinnan
nærkast, enn norðmenn vóru tað, tá
oljan kom. Tá var alt amerikanskt.
Førovingar hava møguleika at stýra
útviklingini heilt frá byrjan
JAN MULLER
Hesar seinastu dagarnar
hava umboð fyri „Stavanger
maritime skole“ verið á
vitjan í Føroyum. Vitjanin
er líður í tí samarbeiði, sum
er íkomið millum fýra før
oyskar skúlar og norska
undirvisingarstovnin
Undir vitjanini hava tey
fýra fólkini frá skúlanum í
Stavangar vitjað á Sjómans
skúlanummí Havn, á Tekn
iska skúlanum í Havn og í
Klaksvík og á Maskinmeist
araskúlanum
Í gjár var so felagsfundur
millum limir í Stavanger
bólkinum, tað eru umboð
fyri føroyska skúlarnar, ið
eru við í samstarvinum og
So Stavanger Maritime
skole um ftøkiligt samstars
i sambandi vid komandi
skeidsvirksemi
Tey fýra fólkini úr Sta
vanger eru Johan Lilleheim
rektari, Knut Ringbakken
skeiðleiðari, Sigmund Ei
hásen, studieinspektørur og
Øystein Førsvoll, sum hev
ur altjóða samband sum
málseki
Hetta er fyrstu fyrð, at
Johan Lilleheim, rektari er
í Føroyum í sambandi við
samstarvið skúlanna mill
um
Hann sigur við Sosialin,
at teir eru fegnir um at hava
fingið eitt samstarv við
føroyskar skúlar og vónar,
at hetta nú kann mennast so
mikið, at nakað ítekiligt
kann koma burtur úr
Nú byggir samstarvið og
ætlaða skeiðvirksemi í stór-
an mun á útlitini fyri eini
komandi føroyskari olju-
vinnu
Teir fimm føroysku lær-
ararnir, sum júst hava verið
í Stavanger, hava fingið eitt
skeið í boring
Feroyingar í hepnari
stødu
Nú hann hevur drúgvar
royndir á oljugkinum
spurdu vit Johan Lilleheim,
hvat hann heldur um tað
stóðu Føroyar eru komnar
í, nú altjóða oljufeløg eru
farin at vísa Føroyum so
stóran ans!
-Tit føroyingar eru í eini
sera hepnari stóðu. Tá vit í
Noregi byrjaðu eina olju-
vinnu í 60-unum var tað
amerikanskur kapitalur og
amerikanskt sum heild, sum
tíðindablaðið
R Á
Johan Lilleheim, rektari á Stavanger maritime skole er fegin um samstarvið, ið er
fingið í lag millum føroyskar útbúgvingarstovnar og skúlar í Stavanger
stóð fyri útviklinginum, eis
ini undirvísingarpartinum
Høvdu vit verið meira
fyrivarnir, so høvdu vit helst
sjálvir havt kunnað sett okk-
ara egnu fólk til uppgåv
urnar, sum aðrir komu at
taka sær av, í hvussu er í
byrjanini.
Nú tað sær út til, at útlit
eru fyri at finna olju við
Føroyar er gott, at tit sjålvir
eru úti um tykkum og eitt
nú útbúgva tykkara fólk, so-
leiðis at tit sjálvir kunnu
stýra menningini og harvið
ikki lata útlendingar í alt ov
stóran mun standa fyri øll-
um og stýra tí.
Hann vísir tó á, at sjálv-
andi mugu útlendingar eis-
ini vera við í ávísan mun,
men tað mugu vera føroy-
ingar sjálvir, sum stýra
gongdini bæði politiskt og
fakliga
Johan Lilleeim heldur, at
samarbeiðið millum skúlar
í Føroyum og í No-regi
verða eitt gott dómi um eina
skilagóða fyrireiking til eina
oljuvinnu
-Vit halda hetta samar
beiðið er sera áhugavert og
kunnu fegnast um, at teir
fyrstu fimm føroysku lær-
ararnir hava tikið prógv á
skúlanum í Stavanger
Talan er um lærarar frá
teknisku skúlunum í Havn
og Klaksvík, sjómansskúl-
anum í Havn og Maskin-
meistaraskúlanum
-Vit vóna, at hetta kann
útvikla seg víðari og fyri at
undirstrika týdningin vit
leggja í hetta, eru vit fýra
fólk komin til Føroya fyri
at kunna okkum við um-
støðurnar her.
Skilagott av
føroyingum at fyreika
seg tidl
Johan Lilleheim heldur
gondina á føroyskum øki
vera áhugaverda og vísir á,
at tey stóru oljufeløgini
høvdu neyvan sagt seg
hugað at fara undir at bora
eftir olju við Føroyar, um
tey ikki hava ein varhuga
av, at olja finst her.
Hann heldur tad vera um-
ráðandi, at føroyingar sjålv-
ir manna týðandi størv í
sambandi við eina komandi
oljuvinnu, og tí er tað so
avgerandi longu nú at stinga
út í kortið við eitt nú at út-
búgva nøkur fólk bæði á
midnåmsstødi og á hægri
stødi.
Hann vísir á, at norðmenn
vóru kanska íkki heilt so
væl fyrireikaðir til eina olju-
vinnu og vóru ávísan mun
tiknir á bóli, tá eitt klon-
dikelíknandi virksemi tók
seg upp og hevði fleiri
óhepnar avleiðingar, m.a. at
prísirnir hækkaðu óvanliga
nogv.
-Tit eru eitt nógv minni
samfelag og harvið eisini
nógv meira viðkvæmt, og
tí haldi eg tað er týdning-
armikið, at tit sjálvir hava
eftirlit við gongdini og ansa
eftir, at hon ikki tekur yvir-
hond
Tað er umráðandi, at tit
fáa eina útbygging, sum fer
fram stig fyri stig heldur
enn at fáa ein brádligan
klondike-útvikling
Lilleheim heldur, at For
oyar í nógvum førum eru i
eini nógv hepnari stóðu enn
Noreg var tað, tá oljuvinnan
fór í gongd har
-Verður olja funnin her, so
ganga nøkur ár, áðrenn tit
fáa eina framleiðslu. Men
nettup hetta, at tit longu nú
tosa um tingini og fyrireika
tykkum ger, at tit kunnu
hava eina hepna hond við
útviklinginum
Uppá fyripsunring um tað
ikki kann verða eitt sindur
burturspilt av bæði tíð og
orku nú at útbúgva fólk til
eina oljuvinnu, sum kanska
ongantíð kemur sigur Lille-
heim, at vit mugu útbúgva
fólk til annað enn bert eina
oljuvinnu. Ein má samskipa
hetta, soleiðis at tað ikki
verður ein alt ov einvís
oljuútbúgving
Johan Lilleheim sigur
annars, at oljutænastufeløg-
ini, sum gera ymsar arbeiðs-
uppgavur fyri oljufeløgini
skríggja eftir fólki og tí hev-
ur skúlin í Stavanger verið
noyddur til at taka fleiri
næmingar inn til hesar upp-
gávur.
Lilleheim sigur, at tað
sjálvandi er eitt sindur av
gamling í øllum hesum, tí
tú veit ikki, um olja verður
funnin.
Gott við samstarvi
Hvat heldur hann um týdn-
ingin av, at føroyingar held-
ur enn at senda fólk til No-
regs og onnur lond at út-
búgva seg lata hesi fólkini
útbúgva seg í Føroyum!
-Tað er nettup tí vit eru
her. Lærararnir úr Føroyum
hava fingið eitt skeið í Sta
vanger, sum teir so kunnu
byggja sína komandi und
irvising á
„Holde udviklingen í
stramme tøjler"
Uppå fyrispurning um ikki
ein risastór oljuvinna heilt
kann taka eitt so lítið sam
felag av fótum, sigur rekt
arin á Stavanger maritime
skole, at tad nýtist hon ikki,
men tá mást tú eisini „holde
udviklingen i stramme tøj-
ler og ikke slippe galskapen
løs ukontrolert“ sum hann
målber seg
Hann sigur, at vit eiga at
vera ómetaliga varin, men
verður tað útbygt vid var-
semi og vit ikki taka munn-
in ov fullan, so kann tað væl
ganga gott
Men vinnan og tvs. ar-
beiðsplássini kann sjálvandi
fáa stóran týdning fyri sam-
felagið, um hetta verður
gjørt uppá ein skilagóðan
máta
Ein stigvís og varðin út-
bygging er rætta leiðin at
ganga. Talan er um djúpt
vatn men infrastrukturur
finst í økjunum nærhendis,
ella fer at koma, so ein nýt-
ist ikki at brúka so nógvar
kreftir uppá júst tað, um ein
ikki ynskir tað.
Lilleheim heldur, at vit
mugu meta gjølla um fyri-
munir og vansar, um vit eitt
nú vilja hava oljuna í land í
Føroyum ella ikki. Tað fer
sjálvandi at geva nógv ar-
beiði, men spurningurin er,
um hetta er tað føroyingar
vilja.
-Man má tænke sig om
flere gange sigur Johan
Lilleheim, sum nú fer at seta
meiri tíð av til at menna
samstarvið millum skúlan
hann umsitur og so teir
føroysku skúlarnar