leygardagur 8. november 1997síða 11

menniskja kortini Meinhardt minnist ógvuliga | fyrstu ár Blutan ffiscrur í vær skiparan ey i. Hann nevndist og hevår verið maninum undir krignum og var ógvuliga strangur Hann hevði slik køld eygu, men tá eg kom at kenna hann nærri, vísti tað seg, at hann heyði eisini eitt hjarta. Vit sigldu saman í sjey ár, sigur Meinhardt um bara hevur gott at bera týskarunum, hann saman við sigldi Bara gamir menn yvirlivdu ley fyrstu fýra árini vóru allir tyskararnir umborð gamlir menn, tí tað var einki tl av ungum monnum i Iýsklandi eftir kríggið Allir teir ungu fullu í krig num Meinhardt umborð fingu tcir at síggja sonevndar lesimappur við tíðindum úr Tysklandi. Alt var um konur, tí tað vóru eingir menn Ikki ein einasti av mann ingini segði seg vera nazist Tvørturimoti tosaðu teir um, hvusu skeivt alt hevði verið, og hvussu bangnir teir høvdu verið, tá tað frættist, at Amerika legði upp í kríggið. Teir høvdu allir verið í krignum, og allir vóru merktir av tí. Teir tøs aðu um, hvussu nógv fólk land teirra heyði mist, og vit fortaldu eisini. Teir harm aðust og herðu lítlan hug at tosa um hetta. Eg haldi ikki, at teir gomlu menninir kendu seg at hava ábyrgd av krignum. Teir søgdu bara, at:tað var Hitler, sum hevði øst fólkið og tað harmaði teir nógv minnist il Hampa folk Eg vil siga, at menninir vóru óalmindiliga fittir og líktust ikk: sért føroyingum Prátið var eisini tað sama Sum nevnt dugdi eingin av føroyingunum týskt. tå teir fóru umborð, men væl gekk at gera seg forstårlig an, og skjótt komu teir eftir tí týska Í mun til'onnur mál er týskt ikki tað torførast at læra, ljóðini ger tað, og so líkist tað í nógvar mátar týskum. Eftir einum mánaði saman við teimum, so kláraðu vit okkum Aðrenn — føroyingarnir kundu mynstra, skuldu teir hava nýggja læknaváttan og teir skuldu vera vaksin eraðir, tí møguliga skuldi skipið suðureftir at:selja Strævið lív Meinhardt sigur, at:tað var strævið lív at vera flekjari hjá teimum. tí tað var sø nógvur fiskur, og týskar arnir dugdu ikki at:flokja Teir royndu sjáldan metra enn eim mánað, so var skipið fult Men Grønlandi plagdu teir at fara inn í Føroyingahavnina, har teir fingu post. og so var lagið betri aftur Tad var fyri okkum altíð ti tå vístu aftaná 14 dagar í cin stórur dagur Nr. 214 - 8. NOVEMBER 1997 vil, at vil lingu post kleyn ur, køkur og annað gott. Og so at frætta tíðindi So komu boð um, at skip ið skuldi ul Portugals at selja. Føroyvingunum stóð í boði at:verða settir av í Før oyum, men teir vildu gjarna við til Portugals at land, ti har høvdu teir ikki verið áð ur. Tvær ferðir var Mein hardt við í Lissabon, og teir vóru ersini aðrastaðni í Portugal og í Týsklandi og landaðu Meinhardt minnist væl, hvussu tað var fyrstu ferð at koma til Portugals Sum eitt ævintýr Vit fóru frá øllum ístykkj unum í Grønlandi, suður í hitan, sigldu inn á hettu Biskaja-vikina, og langt komu at:landi kendu vit angan av trøum På vit nærkaðust áðrenn vit Í um land ou vit allar pålm arnar. Tað var sum ettt æv Intvr Men seint gekk at landa í Lissabon. Fólkið var trælk að undir Salazar, tey fátók. vóru rivin og skrødd og høvdu ikk: so frægt sum hosur upp á beinini Førovingarnir gjørdu flem útferðir, meðan teir lógu í Lissabon, men teir høvdu ilt við at tola summ voru arhitan, sum var teimum so ókendur I Lissabon lógu teir í átta tóku salt og olju og fóru aftur til Grønlands Onkran turin tá teir høvdu dagar verið í Lissabon og landað fór skipið heim ul Bremer haven, og føroyingarnir vórðu so sendir heim hað ant Einaferð var minnist eina inga | einaferð ten løtu Bremerhaven løgdu at i Tyskararnir høvdu verið fyra mánaðir heimanifrá í og allir gleddu seg til at koma heim aftur til gentuna ella konuna Men so vóru onkrir, sum gentur teirra ikki komu at taka ímót. Meðan teir høvdu verið burturi, høvdu tær funnið onkran annan, og tá var ringt lag á monn unum Í Týsklandi var ikki tað stóra útboðið av monnum, men tey árini streymaðu aðrar tjóðir inn í Tyskalnd at byggja landið upp aftur Maria tók ímóti Fleiri stuttligar søgur ven Meinhardt frá siglingar tíðini við týskarunum Ein turin var ein nygiftur maður við, og kona hansara skuldi hava smá. Hesin komandi påpin gjørdi seg til reiðar til. at telegrammid skuldi koma um, at konan hevði átt. Hann hevði bæði keypt vin, brennivín og góðgæti, tí hann ætlaði tað heilt stóra ballið Men tíðin gekk kom einki telegramm Maðurin fánaði meira og meira, einki var um hann og em dagin legðist hann bara í koyggjuna Hinir umborð tosaðu um at her mátti okkurt gerast og telegrafisturin skrivaði og har hy ! Fyri førovingar var svanglig t umborð á týsku trolarunum vanir við høsnarunga og grónmet so eitt telegramm, ið teir handaðu manninum A telegramminum stóð: Alt í Maria og antennan Maðurin leyp upp úr koyggjun!, flaggið vundið á stong, og alt at ballast. Kokkurin gjørdi s« góðan mat, sum hann nú einaferð dugdi, og gloymt varð alt um skamtan Hinir menninir umborð noyddust komandi dagarnar bara at halda ondini, men tað gingu st ks dagar, og har kom einki telegramm So sigldu teir heim til Tysklands at landa Og tå vit so løgdu at stóð Maria har so filt og rund og tók ímóti Skiparin noyddist so at geva bæði Mariu og mann inum eina frágreiðing, og maðurin fyrigav og segði at hann heyði ikki havt betri varð Fyrsti saltfiskatrølarin ! ve rling saltfisk ein gamal trolari dag umborð, enn tá hann fekk telegrammið Fekk hevdini aftur Skiparin kundi vera sjáld samur. Eina f høvdu fiskað so væl, at dekkið var fult. Seks tons vóru á dekkinum. Skiparin kom bað okkum tóma dekkið. Tað var so nógvur fiskur, at vit vistu ikki annað at gera enn at tverta høvdini fyri borð. Nú einaferð kem ur hann og spyr, hvar høvd ini eru. Eingin svaraði Tå teir høvdu arbeitt allan fiskin, varð trolið tveir dag ar seinni koyrt út aftur. Og tá teir so fóru aftur at draga var trolið óvanliga tungt I trolinum var bara ein smáfiskur, men trolið var annars fult av høvdunum og soleiðis fekk skiparin høvdini aftur. Tað var legið rðina vit sum Meinhardt fór vid, at Herm sum als ikki var egnaður til ti #5 fa: 1 7 maturin var skamtadur, lítið Kappadust Tysku trolararnir kappaðust sinamillum um at fiska mest og vildu ikki siga hverjum ødrum frå, tá ið teir bóru við fisk Ein dag boðaði kappingarneyun frá. at føroyingar royndu á somu léið størsti Tå gav skiparin mær bod um at siga føroyingum frå, at har ar fiskur at fåa so in tyskarin ikki fekk on nógv. Nakað seinni gramdi hin seg um, at har ikki var hvandi fyri føroyingum og portugisum. Tað dámdi okkara skipara Samstundis noktaði skip- arin føroyingunum umborð á týska trolaranum at siga føroyskum skipum frá, tå teir sjálvir fiskadu væl. Men tað gjørdu teir kortini við at brúka onnur orð, tá tá teir tosadu saman yvir sendar an Tå føroyingar mitt í 60- árunum sjálvir fingu fleiri skip, doyði tað burtur at fara við týskum trolarum. Tað bleiv eisini liviligari í Føroyum. 1965 var seinasta árið hjá Meinhardt á týskum skipsdekki Arbeiddu skjótt Eitt tað sinasta árið var hann við flakatrolaranum Mell- um. Stórfyritókan Otker átti reiðaríið. Skipinum vantaði ein mann, so Meinhardt var einasti førøyingur umborð Skipið heyði fingið nakað av fólki frá einum týskum flakavirki Eg helt meg arbeiða skjótt, men teir vóru tvær ferðir so kvikir sum eg. Tá var eiki, sum æt timaløn í Tysklandi. Teir fingu løn efur, hvussu nógv tei skóru Tað varð ikki líka væl dámt av øllum í Føroyum, at føroyingar fóru við tysk um trolarum - bara 10 år eftir, at annar heimsbardagi var av av kjøti, og teir vóru ikki Tá vit bara fóru tveir var konan bangin fyri, at týskararnir ikki fóru at tíma at koma aftur til Føroya við okkum avstað Mótsteða Tað var so eitt, men tað vóru ersini nógv, sum deildu okkum fyri, at vit fóru umborð at læra týskararnar at flekja og salta og harvið læra teir upp til at gerast okkara kappingarneytar Men eg veit ikki, tað var so skjótt, at flekimaskinurnar komu, og føroyingar fingu eisini flekimaskinur Meinhardt sigur eisini, at fleiri politikarar høvdu nógv ímóti, at teir fóru vid tyskum trolarum. Hann minnist serliga ein politi- kara, sum deildi seg fyri tað - Eg havi bara gott at ba týskarunum, og fyri meg vóru tað 10 góð ár, sigur Meinhardt Gamlar myndir: Meinhardt Hejgaard