leygardagur 25. oktober 1997síða 12

JÓGVAN ÍSAKSEN Jens Pauli Heinesen var bert 21, tá ið hann legði til brots við stuttsøgusavninum »Degningsælid«, ið gav góðar vónir um komandi verk frå høvundinum, men samstundis eru tær yvirhøv ur stuttu søgurnar ofta mest sum ov sveimandi. Mótsetningsás- urin er aloftast listin mót- vegis borgara, ella gomul mentan mótvegis nutimans býttiskapi, kvæði mótvegis poppmusikki, og lesarin er aldrin í iva um, hvar høv- undurin flýtur. Gerandis- strevið er ikki høgt í metum, tí tað sambært høvundsins fatan ikki grundar seg á lidnar og | hugbirtingar Skaldsøgan »Yrkjarin ur Selvík< frá 1958 og stutt- segusavnið >Hin vakra kvirran< frá 1959 viðgera spurningar av sama slag, og høvundurin hevur í greimini »Ordini« um hesar báðar bøkurnar sagt, at tær eru roynd „at lýsa eitt sindur av hesi spurnarfløkju list móti lívi - listamaður móti borg- ara« Hóast »Yrkjarin í Selvik« målsliga ikki er so liðilig og livandi, sum tær seinnu bøkurnar hjá Jens Paula, so hevur hon tann fyrimun rå einum bókmentasjónarmið i, at hon hevur øll tey høv- uðstemu í sær, sum koma til viðgerðar seinni í skald- skapinum: listamaður mót- vegis samfelag, hvat er tíð, skilnaðurin millum gomlu og nýggju tíðina. Kærleiki, eitt evni, sum hevundurin hevur serligt hegni at við- gera, hevur somuleiðis stór- an leiklut. Teir spurningar, Nr. 204 - 25. OKTOBER 1997 meinar, á at kar grundt Bygdarsamfelagid Í árunun 6. Á H k Í Í hergt i k KN i 3 Í k h k k t k * k una komaå try stutisøgusøvt Gestur« 1967 Aldurnar spæla á sandi« 1969 og >| aldingarðinum< 1971. Tað eru frålikar stuttsøgur í teimum øllum, og tað verð ur nortið við meginpartin av teimum temum, sum verða gjøgnumspæld í tí seinna partinum av skaldskapi num: tíðin sum fyribrigdi virkisfýsni í tómgongd minnilutakenslur sum driv kraft v.m Hetta temað verður vidgjørt í stuttsøguni „Ein einsligur fløytutoni« úr >Aldurnar spæla á sand j«. I søguni koma hatur og minnilutakenslur mótvegis tí væltillagaða menniskja num ferð eftir kavi. Tann einsligi floytu semasta ferð undar manninum, tá ið I livir tey illa tillagaðu og hatsku í samfelagnum, uttan at hann er førur broyta vidurskiftini, og hann skilir, at offur og bødil eru treytaðir av hverjum ðrum. Annar ikki uttan hin Fyrst í søguni verður ein ferð gjørd úr Havnini til Suðuroyar, og åvegis verða oyggjarnar, sum siglt verður framvid, lystar í einum mangan ógvuliga erotiskum tóna, so at ein landslagslýs- ing fer yvir í at vera lýsing av eini kvinnu og so aftur yvir til at vera ein beinleiðis fyri at " í hundrað síðu mh Í ég Á i k virk i Å k 1 » Frær h h Í k k Í | P h f HISK tøGu. í ir gerst demokraur 5 al um opið berjist móti øllun eimaræðisharrum. Men eir yy Sjúrður í kvæðunum møtu síni lagnu í tvidråtti num millum tvær kvinnur so er tað í vidurskiftunum til kvinnurnar, at Gudmund ur er veikastur, eisini tí hann skúgvar tær til viks til frama fyri síni politisku áhugamál Hann fremur tað, sum norski høvundurin, Sigurd Hoel. nevnir »kærlerkssvik ið<, velur arbeiðið fram um kærleikan »Frænir eitur ormurin« er stak spennandi at lesa, hóast tú stundum syndast inn á tey longu politisku kjakini, mer tá ið tær deiligu kærleik ýsingarnar fara eftir pall num. er lesan iðunn høgur himmal cingi SKYLÐI utlan um Havnina Umframt lýsingarnar h Williami Heinesen av Havnini um aldamótið, er Jens Pauli Heinesen tann fyrsti, sum í skaldskapi aftur av álvara avmyndar Havn arbý urunmt Skemtisegur Søgurnar í »Gamansleikur« 1974 og »Gamansleikur I< 1995 hava í flestu fórum staðið í jólabløðum á fyrsta sinni, og tær mugu sigast at rigga væl í tí samanhangi