týsdagur 18. november 1997síða 8

8 Vagaverk Fríggjadagin varð bóklingurin > Vágatunnilin - ein lýsing< handaður Sámal Peturi í Grund, samferðslu- málaráðharra. Hetta bleiv gjørt á hálvumtriðja tíma longum fundi í Utvarpshøllini. Nógv fólk var komið saman, men nakað veruligt kjak kom ongantíð. Hinvegin var hetta eitt sakligt orðaskifti, sum høvundarnir eisini ynsktu e ýsing<. Nógv fólk var komið saman. Bæði lands g Ka kkårar, sum ru innbod embætis e irødingar av ymsun slagi og ikki minst vágafólk 1 hevið at ferðslumálaráð Sámal Peturi í Grund, eitt eintak av við r hann lovadi, at 1 Kjákinum um nylløgur Oheft vidgerd Vá gå | Vinnufelag 5 I á at hverja støðu felagið hevur til hetta máli uga at virt í nallborðið il tvarpshøllini vid Bjarna Olsen og Henn- landsverk saman buskaparfrødingi ngi Jacobsen fraði Føroyar á vegamóti Suni á Dalbe átti fyrstur tørn við panelið. Hann segði m.a., at Føroyar eru á einum vegamóti, tí spurningurin er um vit ynskja okkum eitt breitt ella smalt samfelag tvs. um vit ynskja, at alt aður skal liggja í megin økinum, ella um vit heldur a hava eitt desentrali ag. Suni á Dal at stórar broyt g u farnar fram, síðani Kreppan av fyrstani tíð tók pp ta 20 Kk u 3 r kd k k Hend £ + KIT ressursur 9 r , truKlururin era í lagt samfelagsfréðingurin Hann segði viðg.rð, sum teir bert høvdu fingið tveir mánaðar at gera høvdu spurt lyklapersónar í vinnu, politikki og búskapi net at teir í sim anborið samfelegini Sun: á Dalbø vonadi, at el | u sloppin undan | pE »runu tt Kalpatrrøtismu blakarfi« á ti num, og at hesin bókling urin, sum hann heyði verið við ul at laud úr hondum var eitt fundament, nú Sám al Petur í Grund fer í Log ingið við málinum »olitiska okt Smalkað samfelag Síðani fekk hin høvundurin Olavur Waag Høgnesen rd. Hann helt fram við at nevna, at Føroyar eru á einum vegamóti. Hetta greiddi hann frá við eini I søguligan gjøgnum gongd. Frå at havt einar reiðar Førovar síðani bóndasamfelagið og slupp tíðina, er samfel við tíð ini vorðið alt meira sentrali serað. Hetta hava fólk sjálv hugtakið rð longu andi varnast nevnt I samg nguskjalinum Endamålid var sum við so nógvum ødrum buskaparligur vøkstur, og ein slikan høvdu vit eisini i sjeyti- og attatiårunum Men sum Suni å Dalbø eisini bar fram, so hava vit seinastu árini sæð bygnad arbroytingar í vinnuni við tí ursliti, at Føroyar eru smalkaðar. Vit hava upp- bodssølur å fåum stødum, spesialisering av fiskafram- leiðslu, farmaskipini leggja alt meira at í Havnini, og almennar tænastur fækka og i x tidindabladid Nógv fólk var á fundinum, Í in fundarluttakari va Bara e lækka í utjadaraøkinum, t.d verða posthús stongd á bygdunum Serkunnleiki krevst Hvat er so at gera, spurdi Olavur. Vit eru ein fiski vinnutjóð, og henda støda er ótrygg. Serkunnleiki fær stóri og stórri tydning, og tað merkir, at megingkið har skúlar og stovnar eru somuleiðis fær sterri týdn ing Síðani nevndi rødarin tað vaksandi ferðafólkatalið á flogvøllinum. Olavur segði at i 1975 ferdadust 35.000 fólk yvir um Vestmanna sund Væntandi fara 120.000 at sigla hendan sama teinin næsta ár, og verður hetta við sama skipi seinastu neyniliga sum hevur tey mongu árini »Sam«. Í summar hava í miðal 26 flogfráferðir verið um vikuna, og næsta ár verða tær 34. Um olju vinnutilgongdin verður positiv verður roknað við at umleið fimti fráferðir verða um vikuna í 2003-4 Í øllum fórum noyðast vit at gera iløgur í hesa farleið, varð sagt v ið pallborðið, og her bleiv eisini ein møgulig oljuvinna neynd Sosial atlit og árin Síðani varð tosað hverja r ímóti ætlanini på Fr Suni á Dalbø og åvirkan fast samband um Vestmannasund fór at fáa, og her komu teir sostolog isku forleikarnir rødaranum tilgóðar. Olavur segði, at markið millum Vagoynna og umheimin fór at kåmast, og »kongstankar« um at hetta var teirra oyggj. fóru at hverva. Eitt fast samband fór nevniliga at krevja av vágafólki, at lokalumhvørv ið fór at gerast meira lokk andi at stødast í. Eitt nú má tað gerast spennandi at spæla við FS Vágum, tá ein eins væl kann venja í Havn ella Eysturoynni Hinvegin verður sam bandið jú bøtt, og eitt nú kunnu fólk arbeiða ella ganga í skúla í meginøki num og samstundis búgva og luttaka í frítíðarlívinum í lokalsamfelagnum. Eisini verður tað lættari at fáa krefur og íblástur uttanífrá eitt nú instruktørar til sjón leik og fótbólt, at vitja, og ikki minst gerst teinurin til Landssjúkrahúsið ein heilt annar Vansar Men hetta fer at krevja av lokalsamfelagnum og trivn aðinum har, at har er líka attraktivt sum í megingki num, og fast vegasamband kann gerast ein hóttan ímóti smærri handlum. Eisini kann ferðsluvandin økjast, Sámal Petur í Grund, landsstýrismaður í samfrðslumálum, var á fundinum og fekk handað eitt eintak av bóklinginum Nr. 220 — 18. NOVEMBER 1997 Olavur Haag Høgnesen løgdu fram Nsingina á Mynd: Jens Kristian Vang fleiri herverk og ófriður uttanífrá kunnu væntast, og ikki minst verða fysiskar broytingar gjørdar í lands lagnum, td. við vegagerð, segði sosiologurin og høv undurin, Olavur Waag Høgnesen Tid er peningur Buskaparfrødingurin og stjórin á Hagstovuni, Bjarni Olsen, var í 1992 við til at gera eina útrokning fyri undirsjóvartunnilin. Hann neyndi fleiri aspekt í tí at finna útav, um eitt slíkt projekt loysir seg. Ein má finna út av, hvat ein í veru leikanum kann rokna. Um framt hvat núverandi ferju samband, raksturin, og rætt og slætt ein nýggjur tunnil og aðrar fløgur kosta, má eim eisini hava í huga, hvat tíðin, ið fólk brúkar til ferð ast, kostar teimum og sam felagnum. Her kunnu vit Ld nevna bensinkostnað og timalønir Eitt vådaverk Hetta er tó ikki so lætt og einfalt at fáast við, tí lands kassin sær bara útreiðslur- nar, meðan fyrimunirnir eru truplari at fáa eyga á. Stød- an gerst heldur ikki lættari av tí, at vit ikki kunnu taka lán, sambært avtalunum við danir. Bjarni Olsen var tí sera varin, hóast hann segði seg duga at sígja tað skila- góða í ætlanini at gera ein undirsjóartunnil. Men hetta var eitt váðaverk búskap- arliga, sum hann málbar seg, og fleiri enn tann eini åhoyrarin heyði hug at smil ast at ti Otilvitada orðaspæ linum i Utvarpshøllini friggjadagin Ti hóast henda ætlan kundi geva avkast, hava vit á samferðslugkinum eisini aðrar uppgávur, sum skulu røkjast, hóast tær búskar arliga kanska ikki eru s áhug verdar. Bjarni Olsen minti á, at okkara dilemma er landskassin, og fundar stjórin, Joan Pauli Joensen kundi ikki halda sær at skoyta upp í, at tað er dýrt at vera fátækur Byggivinnan er ber business Fjórði og seinasti rødarin tunniÍsætlanini við pallborðið var Henning Jacobsen, landsverkfrød ingur. Sum serkønur á eki num nevndi hann nógv faklig fakta og sannroyndir í sambandi við royndirnar at fáa fast samband vestur í Vágar. Longu í 1946 hevdi Thorstein Petersen biðið tann táverandi løgtingsverk frødingin kanna møguleik arnar fyri brúgvasambandi yvir um Vestamannasund og síðani hava hugskotini av og á verið havd á lofti Men tá japanarar og norð menn í åvikavist 70'- og 80'unum fóru at bora undir havbotninum, varð sum kunnugt farið at arbeiða við hesum møgulerkanum, og Henning greiddi frá hvussu tað verkliga, jarðfréðiliga og peningaliga hevði ging ist Tilbodini eru rættiliga ymisk hvussu nógv ein tunnil fer at kosta, og mis javnt er eisini, um talan bara er um eitt borað hol ella ein góðan veg við øllum hent leikum og trygdarútgerð Hóast okkurt tilboð kundi tykjast bíligt og lokkandi, so minti landsverkfrøding urin å, at byggivinnan var forrætning og ikki goodwill Einvegis ordaskifti Síðani var orðið frítt, og fleiri nýttu hevið at gera viðmerkingar til framløg- urnar hjá rødarunum og siga sína hugsan um ætlanina fast samband um Vest mannasund. Talan var tó bert um einvegis orðaskifti, tí millum tey ið tóku orðið var bert ein, sum segði seg vera ímóti at fara aftur at bora undir Vestmannasund Fískil var tað ein latt upp gáva fundarstjórin hevði fingið hendan dagin pg hesum rósti hann teim fyri. ið mett vóru. Ti hóast menn sum um vidhvørt vóru ertt sindur mælskir. var hetta eim síðiligur fundur við merkiliga samdum fundarfólki