leygardagur 22. november 1997síða 12

Í nívandi Á tilveruumskifti »Hotel Heyst< frá 1986 er triðja og fyribils seinasta søgusavni hjá Hanusi Andreassen, og tað má í høvudsheitum sig- ast at vera kvistur av sama runni. Og tó. Í tí vanligu Hanus Andreassen-søguni hava vit ein fråsøgumann spákandi á pallinum, ein sum er við í leikinum, men í hesum savninum eru fleiri søgur, har fråsøgumadurin er uttan fyri søgu- gongdina.<, skrivar Jógvan Isaksen í seinna partinum av greinin um skaldskapin hjá Hanusi Andreassen Á i i = F yrsta søgan, við tí hugaliga titlinum >Deyðans koss + 3 EN Á bú ur«, er um Thomas Johan Sigismund, sum alt lívið hevur sitið á ovastu rók í samfelagnum og tískil vant seg við at hava maktina Jógvan Ísaksen og fyribils seinasta hjá Hanusi er Hotel frå 1986, og tað må sigast at i ra Sama runni i re sen-søgur frasøg K ne im eru fle søgur har fråsøgumaduri r uttan fyr vongdina. A onkr | ok víki tær ers Fyrsta søgan. við tí huga tlinu Deyðar i ir in Thomas Johan Sigismund, sum alt lívið hevur sitid á ovastu rók í samfelagnum og tískil vant seg við at hava maktina Men ein dagin noyðist hann frá fyri aldur, og hvat nú? Har fór maktin, og hann føl- ir seg snýttan. Hann tekur sær so fyri at vitja á sjúkra húsinum. Har kann hann so kenna seg sterkan og frískan í mun til tey, sum liggja á songini: »Her, millum slangur og sondur og høkjur og bind og lysandi og tikk andi hjarta- og heilamålarar. livnadi Thomas Johan Sig ismund upp Tittulin »Deydans koss ur« sipar til, at hanr ) hann fer frå einum sj figgindar. Her er ein greid ábending um mafiu og cos nostra. Seinni verður hann sjálvur soleiðis fyri. at hann verður mussaður á pannuna á sjúkrahúsinum. Hann gerst síðani eitt betri menn iskja, sigst Fru Marcus sum 1 stuttum snyr seg um ertur søga at virðismeta tað, tú hevur, meðan tú hevur tað. Hon er huglagsmynd um hvussu „ menniskir gerast fremmand fyri hverjum ødrum, hvussu tey hver í sínum lagi leita eftir lukku, ikki duga sær løgini, og í heilum halda, at eydnan er eina aðrastaðni Fyrsta søgan í >Dóttir av Proteus<, »Hellan«, var endurminning frá ungum barnaárum, somuleiðis er Deldavatn«. Søgurnar eru á ein hátt líkar, tær siga báð ar frá dreymum og spæli, og um somu tíð ólíkar, tí í seinnu søguni er eingin tvit in bygd. »Deldavatn« gand ar tann tydning, båturin hevåi í barnaárunum. fram, og hvussu spælid kann vera heimurin, og hvussu dir eru knýttar at Barnaárini við bátaspæli eru ikki ein dreymur sæddur igjøgnum hyljandi tám. men tverturímóti tilveru kjarnin. Fråsøgumadurin sigur seg alt lívið hava kent at júst hesi árini vóru lívið Barnaárini eru tindurin í tilveruni, restin er bert end urskin, sum aldrin kemur í nánd av hesum skeiði í tín um lívi. Ein hugsan ikki ólík tí gomlu griksku aldarfat anini, at tað einaferð á fold hevur verið ein gulløld, og síðani hevur tað gingið aftur á hond, og nú liva vit í eini jarnøld. »Deldavatn« er kortini ikki svartskygd, tað er bara so, at barnaárini eru ein so rík kelda, at eingin samsvarandi finst Svíkið Ein stillur humor finst í Hanarnir gala«, har ein studentaskúlanæmingur á miðjari nátt fer at vitja gent u, tí sum skrivað stendur seina gentu kravdi tú at hava. Tað hoyrdi til. Sum slipsid, barbermaskinan, ur ið um skøvningin og tendr arin<. Í fyrstani sita hesi bæði ungu og práta og lurta eftir >With your sweet lips a little closer to the phone« So spyr gentan, hvat hann ætlar sær at lesa. og tað hev ur hann sjálvandi ikki hóm ingin av, men okkurt skal hann siga Eg ætli mær at lesa verkfrødi, segði eg fastur á málinum. Mær dámar at gera ettt arbeiði har nakað sæst eftir I ið vit høvdu tosað eina góða løtu um framtíðina. og nakr h r 110% lirk ju 3 Í i kk Í 5 k k ' ; Í sf i ett kom hostlåg vid gentuna, aðru ferð tá ið hann rymir frá henni. og triðju ferð tá ið sólin rísur og hann er við húsini hjá foreldrunum. Umframt hesa ábendingina til ápostulin Pætur. so spyr gentan eisini, hvat pretend merkir. Hartil hevur hon ein litaðan hana úr viði standandi á kom- moduni, men hann ávarar hana greidliga ikki >Hanarnir gala« er sorg blíð sega um at svíkja, ikki bert eina gentu, men eisini seg sjálvan, foreldrini og í seinasta lagi lívið Í »Borg og småtta« eru vit í býnum í sjóðandi vakstrartíðum, har tað verð- ur bygt og umbygt í einum yðjandi meldri. Fyrst verður sagt eitt sindur um Slottið, eini ovurstór sethus, og síð ani verður skift yvir til mammurnar í teimum smáu kjallaraíbúðunum. Fyrst tey, sum eiga maktina og heið urin, síðani tey, sum eiga lívið og bera framtíðina í sær Tey deyðu mótvegis teimum livandi Hevuðspersónurin Niels Petur Krogh er småkrevjin, men treiskur. Virkishugurin í býnum rínur eisini við hann, men egin sum hann er, fer hann ímóti høvuds- rákinum. Hann droymir um at fáa sær kolkomfyr, og úti í garðinum hjá honum ligg ur eitt fjall av burturkasti eftir umbygging. og hann Nr. 224 — 22. NOVEMBER 1997 . fer undir at saga hetta sund . ur. Hvør friløtan fer vid hes um arbeiði. og hann hevur ur at gera at ansa eftir, at grannar og børn ikki fara avstað við nøkrum, hóast ætlanin bert er at koyra alt í komfynin. Skramblið og ar beiðið við t erst lívsin N Petur K | ro kort f 3 ur blind Be I L 5 Ni Í KI | ir Í ið darstjór saman av fleri trædrum sum ikki altíð tykjast at vera tvinnaðir til eina heild. Aft an fyri frásøgnina um Niels Petur og um tey ríku og tey fátæku ger ein hóttan vart vid seg: »Ovast á tindinum norðan fyri býin dagaðu skermarnir á åvaringarstød im móti luftini, sum dumb ófrættatekin<. Skermarnir, og tað teir umboda, spøkja fleiri ferðir, og tey ríku royna at verja seg, tað fræg asta tey duga: bumbuskýli í kjallaranum og oljutangar í havanum. Bernini og tær einsamellu mammurnar hava ikki hendan møgu leikan, men tað eru teirra drevmar og teirra gerandis stríð, sum ber framtíðina í sær. Smátturnar hjá børnu num - í einum føri lýst í katedrallíki - umboða tær kreftir, sum skulu basa vakt arskermunum Skåleysi Seinasta ferðin hjá Cor cordiu« er um at hava ein vinmann og at missa hann og kortini hava hann hjå tær alt lívið. Leikur fer fram á bygd árini eftir Seinna Ver aldarbardaga, og fråsøgnin gandar í rámandi og hug vekjandi myndum barnaár int í júst hesi tíð fram: »Pud ursukur og brendar tenn Svøvnpiskutir pápar, sum gingu fyri einki um veturir og vóru burtur alt sumn | | | | | |